Headlines

Adelaide, Australië is de standplaats van dit Endless Loss, bestaande uit een duo, waarvan de identiteit onbekend blijft. Ik heb natuurlijk even mijn beste Sherlock Holmes-moves van stal gehaald en onder andere metal-archives doorgelopen, desondanks ben ik er in eerste instantie niet in geslaagd om de entiteiten achter deze blackdeathmanifestatie te achterhalen. Nu weet ik dat de Australische ondergrondse scene op zowel black- als deathmetalgebied alles behalve dood is. Het zou mij dus niets verbazen als de gasten achter deze band geen onbekenden zijn. Uiteindelijk kan ik op de facebookpagina van de band, een aantal dagen na het schrijven van deze recensie achterhalen dat ene SJ & ML achter Endless Loss zitten verscholen.Lees verder ›

De heren Vitriol en Grave Desecrator bundelen hun krachten om zo vrij verstikkende funeral doom te maken onder de naam Veiled Metamorphosis. Een product van eigen bodem is geboren en draagt de naam Tentacled Void Of Infinity. Dit debuut laat niet enkel funeral doom horen maar kent ook wat uitstapjes naar het black- en deathgenre.Lees verder ›

Cuba is nu in mijn ogen niet direct het blackmetalland bij uitstek. Ik kan me natuurlijk vergissen maar kom. Mephisto daarentegen kan zowat bestempeld worden als één van de grondleggers van dat extreme subgenre in dat land en vermoedelijk ook in de bredere regio. Sinds 1997 maakt dit drietal de omgeving al onveilig met hun eerder symfonische black metal met heel wat knipogen naar het Europese vaste- en losse land. Ze blijven ondanks dit Cubaans in origine en zo kan het dan ook maar gebeuren dat dit infernale trio met een plaat op de proppen komt die enigszins toch wat de wenkbrauwen doet fronsen. Carpatian Tales, plaat nummer vier nog maar in het lange leven van de band, verhaalt en vertelt over inderdaad, de Karpaten, Dracula en wolven. Gek toch. Maar op zich natuurlijk niet onlogisch dat deze thematiek ook dit Mephisto erg aanspreekt.Lees verder ›

Svitogor werd in het leven geroepen door Insanus. Deze brave man resideerde een hele poos in Kroatie om vervolgens een uitweg te zoeken en in het Verenigd Koninkrijk terecht te komen. Intussen had hij al zijn sporen verdiend in lokale blackmetalbands en hielp deze brave verschijning deze bands mee op de kaart te zetten. Denk dan aan bands als Castrum, Zvijer, Suton, Black Cult en Unholy Inquisition. In 2003 startte hij dit Svitogor om het vervolgens niet veel later, na twee demo's, weer in een doos in de kast te stoppen. Nu, decades later veegt Insanus het stof van de doos en doet hem open om ons te laten genieten van wat onbevlekte en onbevangen black metal. Meer concreet kwam hij in de zomer van 2023 met het idee om The Howling Void te schrijven en, kijk, dat is de plaat die nu voor me ligt. De klassieke thema's passeren de tekstuele revue dus laat ons maar concentreren op het muzikale. Het hoesontwerp zet mij alvast aan om deze plaat niet links of rechts te laten liggen.Lees verder ›

Wie verzint het toch allemaal! Deep Purple meets black metal! Zo staat het geschreven op het promopraatje voor de Duitse eenmansband Astral Spectre. De band werd opgestart in 2020 en Ars Notoria, eveneens uitgebracht via Northern Silence Productions, is plaat nummer twee als we de EP The Oath Is Broken even niet meetellen. Deep Purple mag gerust black metal ontmoeten, ik sta voor veel open als er maar eerst onderling overleg is. En laat ik nu zelf gewoon gekozen hebben om deze promo te ontvangen, tja, dan kan je niet meer terug.Lees verder ›

Wanneer ik naar de hoes kijk van Maze Envy - het tweede album van het Amerikaanse Civerous - dan schiet de naam Morbid Angel mij door het hoofd. Het is de kleurstelling en het ontwerp die bij mij herinneringen oproepen aan de hoes van Domination, met dat paars gekleurde pentagram. Hier is dat meer een doolhof geworden om jaloers op te zijn. Maar mogen we ook onder de indruk zijn van de death metal van dit vijftal? Dit is de eerste passage van de Amerikanen bij Zware Metalen; een recensie van het debuut gaat mij dus alvast niets verklappen.Lees verder ›

Finnen die het met doom, death en stoner doen. Zo is er wel voldoende aanbod te vinden uit het land van de duizend meren. Altar Of Betelgeuze passeerde al in 2014 op Zware Metalen met het debuut Darkness Sustains The Silence. De toenmalige redacteur had wat moeite met de plaat en zodoende ook met het geven van een score. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, want dit is een band die dikwijls wat aan de veilige kant van het spectrum zijn spel etaleert.Lees verder ›

Moet u zich schamen wanneer de naam Per Wiberg u niets zegt? Nou dat misschien niet direct, maar de Zweed maakte in de afgelopen dertig jaar onder andere furore met de volgende bands: Opeth, Spiritual Beggars, Candlemass, Clutch/The Bakerton Group, Switchblade en Kamchatka. Ik veronderstel dat Opeth nog altijd de meest bekende naam band is bij de meeste metalheads. De groep die van deathmetalband evolueerde naar een wat meer progressievere rockband. Met die insteek hebben de Zweden dan ook fans gewonnen, maar zeker ook fans van het eerste uur verloren. Nu maakt de heer Wiberg geen onderdeel meer uit van Opeth en doet hij het naast de andere genoemde bands - waarvan de stoner, hardrockband Spiritual Beggars nog het meest succesvol is - helemaal alleen onder de naam Per Wiberg.Lees verder ›

De Schotse experimentele industrial-/blackmetalband La Mer komt uit Glasgow. Toch ook niet een stad die knalhard bij de zee ligt, maar kom. Tetrahedra is sinds 2020 plaat nummer vijf. Je mag La Mer, het individu achter de band, dus gerust een ruige schipper noemen.Lees verder ›

Bandcamp kan een aangename bron zijn om onbekende, obscure bands tegen het digitale lijf te lopen. Zo ook het uit de Verenigde Staten afkomstige Sacrificial Vein. Het uit de diepe bossen van Minnesota afkomstige tweetal gooide begin maart het zeer intrigerende nummer Cruciatum Aeternum online en toverde daarbij meteen wat veelbelovende woorden over het te verschijnen album tevoorschijn: “Dit album klinkt niet als een debuut. Het is een volledig gerealiseerde reis door de donkerste diepten van het genre. Een werkelijk sfeervolle en pikzwarte nachtmerrie".Lees verder ›

Blackmetalpurisme uit de lage landen, part eight. Jawel, de Nederlandse duivelsaanbidder Hellchrist Xul is bijna precies een jaar na Stigmata Mali terug met een nieuwe plaat. En voor de achtste keer stuurt hij ons regelrecht de dood in met de smerige, moordlustige black die nog steeds zijn handelsmerk is.Lees verder ›

Het komt wel vaker voor dat metalbands zich laten inspireren door films en daar een conceptplaat over maken. Vaak betreft het dan horrorfilms, al heb ik inmiddels ook wel een ode aan Jurrassic Park (Graf Orlock) voorbij horen komen. Of neem Austrian Death Machine, die hun complete oeuvre ophangen aan de films van Arnold Schwarzenegger. Nu is er ook Defying, een Pools kwartet dat een plaat heeft geschreven die geïnspireerd is op de Poolse horror film The Wolf en een verhaal van Jerzy gieraltowski, Wadera geheten (in jagersvocabulaire is dat een vrouwelijke wolf). Dat is ook gelijk de titel van deze plaat.Lees verder ›

In een wereld overladen door death en deathcore moeten we toch ook even tijd besteden aan dit Amerikaanse Manifestations, of we dat nu leuk vinden of niet. Our Death Will Mean Nothing kwam op de eerste dag van januari uit. De slammers wilden er als de eersten bij zijn in 2024, zoveel is duidelijk. Het gevolg is een EP, de tweede weliswaar van dit kwartet muzikanten. De lengte bedraagt een ruime zesentwintig minuten.Lees verder ›

Ik weet het, ik ga weer van heel wat gozers en gozerinnen verwensingen naar mijn hoofd geslingerd krijgen, maar het interesseert me geen roestig moer. Elk rechtsschapen metalluisteraar heeft zijn specifieke voorkeuren maar soms laat je jezelf wel eens toe wat geks te doen. Ik geef een voorbeeld uit het dagelijkse leven. Elke vrijdag is het bij ons frietjesdag of patatdag zoals ze dat dan in het Noorden noemen. Elke vrijdag dezelfde bestelling ook voor mij, mijn vrouw en heel de puber- en kinderkliek. Tot je besluit net even iets anders te doen, eens iets anders te proeven, te eten.. en je de lokale frituur buitenkomt niet met een gewone friet met zoete mayo, een taco en twee blikjes Orangina nee...maar met een gewone friet Julienne, een viandel en twee blikjes Orangina. Ik weet het... het zweet breekt me uit maar het kan zo waar gebeuren.Lees verder ›

Portugezen die het ondergrondse vooral ondergronds laten, denken we wanneer we het duo - de bijgesloten foto aanschouwend - niet voorzien van naam en toenaam muzikaal tot ons nemen. Black Onyx Cave is weliswaar het debuut van deze ervaren muzikanten die ook deel uitmaken van Grog, Velório en Nethermancy. In tegenstelling tot dit Chapel Of Samhain zijn die bands wel te vinden op metal-archives.Lees verder ›