escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

De Osmium podcast staat bekend om discussies op het scherpst van de snede omtrent de meest nijpende ontwikkelingen in de metalscene. Het is dan ook geen enkele verrassing dat in deze nieuwste aflevering een ooggetuigenverslag volgt van AC/DC's eerste Europese optreden in acht jaar tijd. Dat presentator Pim zo gek is om 180 euro voor een kaartje te betalen, werkt in het voordeel van de luisteraars die zodoende kunnen genieten van de middelmatigheid die hij krijgt te verduren. Moet je oude helden anno 2024 nog wel live willen zien? Kunnen optredens in galmbak-arena's überhaupt leuk zijn? Waarom is Duitsland zo'n achtergesteld land? Kaarthouders van de optredens in Amsterdam en Dessel zijn gewaarschuwd. Geniet van Pim's highway to hell!Lees verder ›

Sinds 2001 spuugt en kotst Wrath, de man achter dit Griekse Dødsferd, op alles en iedereen. Er zijn maar weinigen die aan zijn vloek en toorn ontkomen, wij althans niet. Het Portugese Hypnotic Dirge Records brengt plaat nummer twaalf van dit bonte gezelschap uit in verschillende aantrekkelijke formats. De titel, ah ja, niet moeilijk doen, dat is gewoon Wrath.Lees verder ›

In 1998 en dat is inderdaad al een hele poos geleden, kreeg ik de debuutplaat van het Noorse Trail Of Tears in handen: Disclosure In Red. Het bleek een plaat te zijn met hoogtes en laagtes. Een muzikaal hoogtepunt afkomstig van die plaat is me tot op de dag van vandaag nog altijd bijgebleven. Zoek nog maar eens het nummer When Silence Cries... op en laat je beroeren door de interactie tussen scream/grunt en opera-achtige vrouwelijke vocalen.Lees verder ›

We kunnen 2024 gerust het jaar van de Iron Maiden zangers noemen. Bruce Dickinson bracht na 19 jaar weer eens een soloplaat uit met het sterke The Mandrake Project en  Blaze Bayley kwam met zijn elfde solo langspeler op de proppen sinds de scheiding. Hij leverde met Circle Of Stone alweer het vijfde album af met de mannen van Absolva als zijn backingband. Tot slot kunnen wij ons ook opmaken voor een nieuw album van Paul Di'Anno.Lees verder ›

Eind januari kwam de zelfgetitelde split-EP van Lotus Thief en Forlesen uit via I, Voidhanger Records. Ik mag wel stellen dat dit een label is dat voornamelijk vreemdsoortige muziek op de markt brengt. Zo kwam het eerder door mij gerecenseerde Vampiric Spiritual Drain van Unsouling ook uit via dit Italiaanse label. Alles wat de boer niet kent, dat vreet hij niet, is op mij als redacteur van dienst echter zeker niet van toepassing. Zo kan ik het dan ook niet over mijn hart verkrijgen om deze split onbesproken te laten.Lees verder ›

In 2018 geeft Knoll een eerste teken van leven in de vorm van een livedemo. Nu, zes jaar na dato, ziet een inmiddels derde langspeler het licht. Het schijfje is As Spoken gedoopt. Hoewel ‘dopen’ in deze context misschien niet de meest passende term is. ‘Het licht zien’ trouwens evenmin, gezien de allesverzengende duisternis die As Spoken ademt. Blackened grind, zo wordt de muziek van Knoll getypeerd. Nou, daar is geen woord van gelogen!Lees verder ›

Uit het Verenigd Koninkrijk komt het redelijk verse deathmetalcombo Vaticinal Rites. Opgepikt door het Italiaanse Everlasting Spew Records, na een EP uit 2021, komt de band met het debuut Cascading Memories of Immortality. Vaticinal is een woord dat ik nog niet kende en het betekent vooruitziend/voorspellend. Voorspellende rituelen. Oké. Het kwintet haalt zijn inspiratie uit de vervlogen 90-er jaren toen de Florida Tampa Bay Area nog als deathmetalhoofdstad werd gezien. Het is voor mij een eerste kennismaking met deze band en ik ben benieuwd of Everlasting Spew Records wederom een kwaliteitsvisje aan de haak heeft geslagen.Lees verder ›

The Prophecy of Karnifor is het verhaal van de Enkari een eeuwenoud volk althans dat kan ik opmaken uit de schrijfsels die me werden toegezonden door de Canadese band, Necht. Band? De vier leden noemen zich eerder een tempel, de Tempel Van Necht. Hun epische, op Scandinavische leest geschoeide black metal, baseert zich dus op verhalen rond de Enkari; één van de eerste menselijke beschavingen. Hun werk werd geïnspireerd door vaststellingen gemaakt door de Duitse ontdekkingsreiziger en filosoof dr. Karl von Mecklenburg die leefde vanaf 1801. Heel zijn werk werd nogmaals samengevat en becommentarieerd door dr. Birgitta Olsson. Tja, en laat ik nu over deze vrolijke dame en bijzondere man op het wereldwijde web maar bitter weinig kunnen vinden. Eveneens over de zogenaamde Enkari Ba'ah rollen waarin heel wat zou neergeschreven staan, krijg ik maar weinig informatie opgediept. Voor hetzelfde geld hebben deze Canadese vrienden heel het boeltje zelf bij elkaar gepend.Lees verder ›

Freedom Call vond het tijd voor nieuw werk. Voor wie de band niet kent, pak uw tandenborstel erbij want het glazuur gaat door deze zoetigheid zeker aangetast worden. Silver Romance heet deze plaat en dat klinkt natuurlijk net zo fout als de muziek zal zijn. Is dit een verwijzing naar het bekende geurtje van Ralph Lauren? Het zou me niks verbazen! Het artwork laat weinig aan de verbeelding over. Het is weer een of ander figuur dat in de verte staart in een vallei van draken, regenbogen en kristallen. Alles is uiteraard weer retestrak en glad geproduceerd, zoals je verwacht bij deze power metal.Lees verder ›

Op 19 mei 2024 eindigde The Tide of Death and Fractured Dream tour met Ingested, Fallujah, Vulvodynia en Mélancolia in Patronaat Haarlem. Deze line-up zorgt voor een avond vol moshpits en chaos. Mélancolia opent en zet de toon voor deze avond. Daarna volgt de Zuid-Afrikaanse band Vulvodynia. Deze speelt een hoop bekende nummers, zoals Mob Justice, Nyaope en A Cosmic Betrayal. De technical deathmetalband Fallujah speelt daarna en de moshpit wordt groter en groter. Het is erg vol in zo'n kleine zaal met zulke herrie waar je niet bij kan stilstaan. Dan is het moment daar, Ingested mag het podium op.Lees verder ›

Een Amerikaanse band die al sinds 2015 progressieve doom/death/black metal maakt en wij hebben er bij Zware Metalen nog niet eerder over geschreven? Dat kan natuurlijk helemaal niet, maar toch is het echt zo. Het hier te recenseren Cult is het vierde studioalbum van Summoner's Circle en is anders dan de drie voorgaande albums minder traditioneel op horror gebaseerd maar meer een aanklacht tegen religieuze groeperingen en theorieën. Naast eerder genoemde invloeden heeft de muziek op dit album een vrij theatraal karakter.Lees verder ›

Häxanu komt uit de Verenigde Staten van Amerika, Greve uit Zweden. Dit Naturmystik, een split uitgebracht door Purity Through Fire Records, is voor beide bands al lang niet meer het eerste wapenfeit. Häxanu kwam eerder al in 2023 met Totenpass via het eveneens Duitse Amor Fati Productions. Het is een band die gevormd word rond multi-instrumentalist en bijna alleskunner A.P., of beter geschreven Alex Poole (Chaos Moon, Krieg, Skáphe, Ringarė, et cetera) en de man voor zang en teksten vocalist L.C., of beter gezegd Lichmagick. De muziek van dit tweetal wordt beschreven als 'Noorse sneeuw ontmoet Hellenische melodieën'.Lees verder ›

Lamentari is een zestal, afkomstig uit Kopenhagen (Denemarken) en werd vijf jaar geleden, in 2019, opgericht. De band heeft de naam uit het Latijn gehaald. Dit laat zich letterlijk vertalen tot klaagliederen, maar - als ik een collega Latijn mag geloven - betekent het zoveel als: een gepassioneerde uiting van verdriet en droefheid. Een eerste single (Dies Irea, 2020) liet niet lang op zich wachten, waarna twee weken later de EP Missa Pro Defunctis volgde. Nihilitatis volgde een jaar later; weliswaar gepresenteerd als EP was het niets meer dan één nummer, met een orkestrale versie ervan eraan gekoppeld. Een jaar later volgde de EP Clavis Aurea (2022).Lees verder ›

Na elf jaar staan de Masters of Reality eindelijk weer eens op Nederlandse planken. Begint de band rondom stoner/desert eminentie Chris Goss met de release van ‘Sugar’ en deze korte Europese tour een tweede leven? Hoe komen de klassieke hits (die het grote publiek nooit hebben bereikt) uit de verf? En wat brengt de samenwerking met alleskunner Alain Johannes? Op pinksterzondag (19 mei) 2024 constateert pennenlikker en pixelzuiger Ruben Verheul namens Zware Metalen in TivoliVredenburg: deze Realiteit kent geen tijd.Lees verder ›

Hij heeft hier lang op de rooster gelegen, voor de review tot stand kwam. Het Belgische Omicron kreeg in Coronatijden behoorlijk wat aandacht omwille van de naam, dat lees je hier na, maar ook muzikaal mocht de band wat faam opstrijken. De band uit Aalst heeft na twee singles zijn debuutalbum uitgebracht, waarop het vijftal drie kwartier lang technische deathmetal etaleert met de nodige sfeer en body. Entrophic Entity, lekker allitererend zoals het mensen uit Suske en Wiske-land betaamt.Lees verder ›

Uit IJsland komt deze illustere combo die zich Pthumulhu noemt. Tungumál Svarthola het eerste album kwam tot stand met de hulp van D.G. die we natuurlijk kennen van onder andere Mysthyrming. Wie de heren zijn achter deze band is een waar mysterie tenzij je natuurlijk de IJslandse ondergrond goed kent. In ieder geval is het zo dat de black/doom metal die op dit schijfje verzameld staat in staat moet zijn de aarde open te splijten. Iets wat in IJsland de laatste tijd wel eens vaker voorvalt als ik zo het nieuws bekijk. Nochtans ligt daar wel wat inspiratie denk ik.Lees verder ›

Dubbel zo duister, dubbel zo verwoestend, dubbel zo blasfemisch. Dat is onze rubriek Dubbel Zo Zwaar. Een nieuwe, langverwachte plaat, die simpelweg vraagt om van meer dan één kant bekeken te worden. Deze keer behandelen we Pro Xristou van Rotting Christ. Marleen (favoriete genre: black) en haar partner Sander (favoriete genre: melodic death) zijn deze keer de gelukkigen.Lees verder ›

De Nederlandse crossover-thrashformatie Bladecrusher bracht in 2022 zijn debuut-langspeler Tempest uit. Deze release bleef toen helaas bij ons onder de radar. Nu, in 2024, is de plaat eindelijk op vinyl uitgebracht. Hoog tijd voor een review dus! Onder de naam Tempest heeft dit genootschap overigens wel al een album uitgebracht. Dit album droeg ook de naam Tempest. Over dit album verscheen er al eerder een review op deze website. De band Tempest veranderde echter zijn naam in Bladecrusher en bracht dus onder deze bandnaam wederom het album Tempest uit. Het betreft echter een volledige remaster van het eerder verschenen album.Lees verder ›