escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Juist! Ik wist het toen ik deze bandnaam in de lijst zag staan. Reeds eerder besprak ik werk van deze jonge Poolse horde die zich Profeci noemt. Het debuut, Matecznik, was een bijzonder aangename kennismaking met deze blackmetalvrienden. Hopelijk hebben de heren de songstructuren en de gitaarthema's wat verder uitgewerkt en is de heer Symeon een paar lessen gaan volgen bij Darkside. Ik ben benieuwd.Lees verder ›

Arghhh, de brandende Griekse zon! Ditmaal zijn we weer in de hoofdstad beland. Dit Lunar Spells, een nog jonge band als je kijkt naar hun releaselijst, komt met de debuutplaat, Where Silence Whispers. Ik ben benieuwd want de Griekse school en veelal de Griekse blackmetalschool is er toch één die ik graag bezoek. De naam van de band net als het hoesontwerp doen me vermoeden dat er toch mogelijks een Scandinavische insteek kan verwacht worden. Nu aan vermoedens en verwachtingen hebben we niks, de harde realiteit moet ons tot de essentie brengen.Lees verder ›

Ergens in het gezegende jaar 1992 kropen deze Finnen uit de spelonken van de Hel. Ze bewandelden een hobbelig pad. Er waren zelfs momenten dat de heren in eerste instantie niet terug te vinden bleken. Waren ze verloren gelopen in de dicht besneeuwde bossen rondom de meren? De heren vonden het pad toch terug middels een splitalbum in 2011 en twee volwaardige platen één in 2012, Jesus Perversions en één in 2015, Witches Deny Holy Trinity. Dit nieuwe album, Aegrus Satans Tecum, zou een album moeten zijn die een brug vormt tussen deze twee platen.Lees verder ›

Wanneer ik jou zou vragen naar de zwaarste bands van de jaren ‘60 en ‘70 is de kans vast groot dat Led Zeppelin wordt vermeld. Deze Britse band speelde natuurlijk geen metal, maar wel heavy blues, hard rock en psychedelische rockmuziek. Een heel uiteenlopend repertoire, maar oh zo zwaar metaal-waardig. De eerste die dit betwist verwijder ik van mijn Facebook. Vandaag is het exact eenenveertig jaar geleden dat John Bonham - de drummer van Led Zeppelin - overleed en dit betekende eigenlijk het einde van deze legendarische band. De feitelijke stekker werd er pas maanden later officieel uitgetrokken, maar laten we eerlijk zijn: 25 september 1980 was de dag dat Led Zeppelin voorbij was. Daar kon zelfs het postuum verschenen album Coda (1982) niets meer aan veranderen.Lees verder ›

Zware Metalen-fotograaf Iwein Roelens vond zichzelf zomaar terug op de Miracle Metal Meeting in Deinze, dat met de inmiddels bekende coronamaatregelen gewoon een bescheiden maar minstens zo enthousiast vervolg kon geven aan Alcatraz Hard Rock & Metal Festival. In zijn cameratas diepte Roelens ook nog een notitieboekje op, zodat hij kort kon beschrijven wat er voor zijn lens kwam.Lees verder ›

Het Zweedse übermysterieuze Reverorum ib Malacht bracht het er vorig jaar erg goed vanaf met een topplaats in mijn Jaarlijst. Vad är inte sju huvud?, opnieuw volgestuwd met wazige Roman Catholic Black Metal, deed de oren wapperen. Geen Im Ra Distare Summum Soveris Seris Vas innoble, wel een album dat de luisteraar in hogere sferen brengt, hemels en experimenteel, vol hallucinaties. Dit jaar kwamen er alweer twee albums uit. Not Here - enkel via de Bandcamp te bestellen - en Svag i döden - via The Ajna Offensive op vinyl verkrijgbaar. Die laatste hebben we te pakken gekregen.Lees verder ›

The Rods. Die twee woorden lezen in de grote lijst met mogelijk te bespreken albums bij Zware Metalen katapulteert me onmiddellijk terug naar mijn studententijd eind jaren '80. Je weet wel, die periode toen de term internet nog niet was uitgevonden en je blik op de wereld nog iets kleiner was dan nu. Maar toch had ik toen een medestudent die The Rods wel kende en dat is me altijd bijgebleven, net als een aantal nummers.Lees verder ›

Op de redactie stroomt wekelijks een bijna ontelbare hoeveelheid aan recensiemateriaal binnen en normaal gesproken filter ik die op 'black metal'. Dan nog blijven er veel over en ondanks dat we met aardig was mensen deze stukjes schrijven, blijft er genoeg onbesproken. Eerlijk is eerlijk, Gloosh kende ik niet en Sylvan Coven klinkt ook niet echt heel black metal. Mijn to-do lijst was verder leeg, dus ik nam de gok maar.Lees verder ›

donderdag 23/9/2021 Graspop loste zonet 117 nieuwe namen voor GMM 2022. Samen met de vier headliners zijn we dus al zeker van 121 namen. In de loop van de komende maanden zullen er nog wel een negental bands bijkomen. De meest in het oog springende namen: donderdag 16 juni 2022: Iron Maiden, Volbeat, Dropkick Murphy’s, Powerwolf, Mercyful Fate, Mastodon, My Dying Bride, Suicidal Tendencies, High On Fire, Baroness, Misþyrming,…Lees verder ›

Arm Grafjammer. De primitieve Nederlandstalige necrorockers brachten hun derde album De zoute kwel eind vorig jaar al uit, maar de presentatie van de muzikale smerigheid kon pas vorige week plaatsvinden. Corona gooide vaker roet in het eten dan de patatboer zout in zijn snacks, maar 17 september was het dan toch zover. In het eigen dB’s, in een beperkte setting en dus zittend aan tafeltjes, gooide de band er maar gelijk drie shows achter elkaar uit. Zware Metalen, altijd haantje-de-voorste, was present bij show #1.Lees verder ›

Wanneer men het heeft over de oorsprong en vroege geschiedenis van de fameuze tweede golf (van black metal dus), dan beperkt men zich al te vaak tot de Scandinavische bands (naast evidente grondleggers als het Zwitserse Hellhammer). Maar laten we vooral niet vergeten dat diezelfde golf begin jaren ’80 al snel de oversteek maakte naar Zuid-Amerika, waar onder andere de iconische Brazilianen van Vulcano en Sarcófago meehielpen het embryonale geluid van deze nieuwe stroming vorm te geven.Lees verder ›

Ivan Gujić, beter bekend als gitarist van de Noorse deathmetalband Blood Red Throne, startte in 2015 de eenmansband Son Of A Shotgun. Na het debuutalbum Mexican Standoff volgde een tour met Cannibal Corpse en nadien ontstond er een volledige line-up. Met Be For Oss Alle levert dit collectief naar eigen zeggen 'southern death with a grind twist' voor fans van Decapitated, Vomitory en je raadt het al: Blood Red Throne.Lees verder ›

King Animal is een stoner-duo uit Italië dat nog maar sedert eind 2020 bestaat. Het duo, dat zijn Matteo en Elias. De eerste is naar eigen zeggen als drummer geboren en is een Sardiniër die in Londen woont. De andere - Elias - woont nog steeds in Sardinië en tijdens de covid lockdown vonden de twee elkaar terug. Ze deelden hun liefde voor 70’s rock, stoner en psychedelische muziek. Dit resulteerde in de vrij lange EP: King Animal. Deze is volgens mij genoemd naar de gelijknamige plaat van Soundgarden, maar om zeker te zijn zouden we het de heren moeten vragen.Lees verder ›