Headlines

Wuk emme nog van leevn? Wat is het leven nog waard? In tijden van oorlog, dictatoriale regimes en klimaatcrisis, loert algehele depressie en deceptie dichter om de hoek dan geluk en vrolijkheid. De conclusie is simpel: de wereld is Plukkevort en daar is niets meer aan te doen. Olles voe de kloatn, da's et nieuwe fatsoen. Wat aan het einde overblijft zijn de Liksems (littekens) van een uitzichtloos en Koavezwort bestaan: er is geen catharsis meer, enkel een roemloze dood. Zoals Mayhem het al zo mooi verwoordde: “What will be left of me when I'm dead, there was nothing when I lived”. We sterven na een uitzichtloos leven en dan zijn we Godvergeten. Anders gezegd: het leven is een Kwelling, maar voor je het goed en wel beseft val je in ’n Ofgrond van eeuwige vergetelheid. Het enige wat dan nog tastbaar overblijft is de Dudsekop.Lees verder ›

Dromen doe ik wel eens vaker, maar niet over oorlog. Oldowan Gash, de band van de Amerikaan die zich The Forlorn Spirit noemt, heeft er zo blijkbaar wel 1000 als we de titel van zijn nieuwste werkstuk, 1000 Dreams of War \, mogen geloven. Het draaiding komt uit via Amor Fati Productions en het label van de man zelf, Feral Heart Productions, tenminste als ik goed ben ingelicht.Lees verder ›

Liefhebbers van death metal zullen de naam Frozen Soul inmiddels wel kennen. In 2021 bracht het collectief het ijzersterke Crypt Of Ice uit en twee jaar later verscheen het eveneens overheerlijke Glacial Domination. Met beide platen op zak ging het snel met de naamsbekendheid en inmiddels mogen we Frozen Soul zeker zien als één van de belangrijkere bands binnen de nieuwe lichting death metal. Ook opmerkelijk: sinds de oprichting in 2018 zijn er nog geen wijzigingen in de bezetting geweest, iets dat mij zegt dat het wel snor zit daar. Voor dit nieuwe No Place Of Warmth werd het proces voorafgaand, een keer anders aangevlogen. Er werd zes weken in Midland, Michigan gebivakkeerd en dag en nacht gewerkt aan een set nieuwe nummers zonder dat men überhaupt nog maar een noot op papier had staan. Ook werd er een andere producer in handen genomen. Wat niet veranderd is, is het label dat de plaat uitbrengt: Century Media Records. Tijd voor een ijzige, nieuwe en frisse wind?Lees verder ›

In Brazilië, het land van carnaval, voetbal, caipirinha’s, churrasco’s en strand, kun je rustig stellen dat er een zeer levendige metalscene is. Uiteraard zijn daar Sepultura en de Cavalera-broers, Crypta, Krisiun en het obscure Sarcófago. De meeste daarvan zijn wel bekend. Nervosa zal misschien iets minder bekend zijn en daar mag best verandering in komen. En dat moet kunnen lukken, want inmiddels bespreken we de zesde lp: Slave Machine, die wederom via Napalm Records uitkomt. De dames hebben tegenwoordig een Nederlands tintje aan de bezetting toegevoegd en Emmelie Herwegh doet parttime op de basgitaar mee. Emmelie stond dan ook op het podium vorig jaar met Nervosa in het voorprogramma van de Thrash of the Titans tour met Testament, Destruction en Obituary. Geen misselijk affiche!Lees verder ›

Het Duitse Atronos heeft banden met bands als Mavorim, Eisenkult en nog vele anderen. Heel wat platen van deze bands werden en worden nog steeds aan de man gebracht door het Duitse Purity Trough Fire Records. Gram is de derde langspeler en volgt Fehde (2022) en Erwachen (2023) op. Deze laatste bleek een bijzonder sterke melodische blackmetalplaat te zijn, één die ik nu, bij tijd en stond, nog altijd op de draaitafel gooi. En dat op zich wil al wat zeggen. Een ongemakkelijk gevoel bekruipt me en wil me waarschijnlijk diets maken dat dat met deze plaat ook zo zal zijn. Gram zal het komende jaar ook vaak op de langspeler terechtkomen. Brrr... wat een eigenaardig gevoel. Zou het zo maar even kunnen kloppen?Lees verder ›

Deathmetalband Vomit Forth stampt sinds 2018 als een olifant door het deathmetallandschap. Met een stijl van death metal gelijk aan het liefdeskindje van hardcore en brutal death metal, dat lonkend naar de deathcore knipoogt maken ze al menig concertzaal gelijkvloers. Hun meest recente album, Terrified Of God, is een smakelijke plaat die mij in de sportschool meer steun heeft gegeven dan menig pre-workoutpoeder. Nu braakt de band een nieuwe EP uit: In The Name Of The Father.Lees verder ›

Chäinfist klinkt als een Middeleeuws zwaard of martelwerktuig. Het gaat hier echter om het debuut van de heren Trigger en Bullet. Trigger is niemand minder dan Owe Inborr, bekend van Ondfødt en Dispyt. Ook de man achter Wolfthrone Studios, een plek waar menig Noordse herriemaker zijn platen in elkaar laat kneden. Je hoort dat vakmanschap terug, zij het verstopt onder een dikke laag vuil. De associatie met een gebalde vuist voorzien van kettingen ligt er zo dik bovenop dat subtiliteit direct het raam uitvliegt. Zonder omwegen wordt alles wat binnen gehoorsafstand komt aan gort geramd.Lees verder ›

Haze Mage is een stonerband uit de Verenigde Staten. Op 18 april bracht dit vijftal High Fantasy uit. Dan faal je toch gewoon als band? Als je een miezerige twee dagen langer wacht zit je op het legendarische 20 april, de dag die symbool staat voor alle stoners wereldwijd. Neemt Haze Mage zichzelf wel voldoende serieus, vraag ik mij dan af... De band bestaat al sinds 2015, eerst als Blood Mist, maar sinds 2017 dus als Haze Mage en hun laatste volledige album Chronicles dateert alweer van 2019. Haze Mage opereert onder de radar en lijkt zelfs op lokaal niveau vrij weinig activiteit te hebben. High Fantasy is de laatste plaat die deze heren zullen uitbrengen, want de mannen geven aan dat ze na dit album de handdoek in de ring zullen gooien. Een laatste kans om de wereld van de sokken te blazen dus!Lees verder ›

Ze zijn er helemaal klaar mee... Het is gedaan, tot hier en geen stap verder. Als de naam van het Spaanse blackmetalgezelschap Aversio Humanitatis iets verraadt, dan is het wel een totale afkeer van de mensheid. De maat is niet langer vol; ze is gebarsten, overspoeld en onherstelbaar verloren. Alles wat we maar kunnen ambiëren en najagen - om maar wat te noemen: controle, erkenning, geluk, gezondheid, innerlijke rust, kennis, liefde, verbondenheid, vrijheid - verdwijnt uiteindelijk in het niets. Eigenbelang is belangrijker dan medeleven of solidariteit; apathie en hypocrisie brokkelen het vertrouwen volledig af. Ongelijkheid, onrecht, onverschilligheid en verdeeldheid blijken een onuitputtelijke cocktail voor conflict; kleinschalig tot wereldwijd. Toch blijven mensen zich vastklampen aan illusies van vooruitgang en betekenis. Die zelfmisleiding kan vermoeiend en onverteerbaar aanvoelen. Dusdanig dat de mensheid elke vanzelfsprekende waarde of betekenis verliest.Lees verder ›

Ik besprak eerder al werk van dit ranzig Pools clubje Sznur. Zo was er Dom Czlowieka, vervolgens Ludzina en nu komt de band, opnieuw via Godz Ov War Productions, met Cwel. Dit laatste ga ik niet vertalen, maar als je naar het schitterende hoesontwerp kijkt, begrijp je waarschijnlijk wel waar het over gaat. Deze boze Poolse jongens hebben op vorige platen al tegen heel wat zere schenen weten schoppen en ook met de hooliganeske black metal op dit album zullen er heel wat blauwe plekken, wonden en ik weet niet wat nog allemaal bijkomen.Lees verder ›

De eerste halve minuut van het nieuwe album van Devoid Of Thought trakteert je op vervormd, ietwat onsamenhangend geprevel, en voorwaar, dit is niet het meest bevreemdende en eigenzinnige dat je zal tegenkomen. Nou, ga er maar eens goed voor zitten, want er staat je nogal wat te wachten op het tweede album van het viertal uit Busto Arsizio, een stad iets ten noorden van Milaan (Italië).Lees verder ›

Wie het over Oekraïense black metal heeft, komt altijd wel uit bij Drudkh. De band van Roman Saenko is steeds overproductief geweest, met sinds 2002 maar liefst dertien langspelers en nog een pak splits en EP's. Thaw draagt terecht de noemer 'EP' met een speelduur van twintig minuten, maar is eigenlijk het verlengde van de vorige plaat Shadow Play, die mijn collega voorzag van een lijvige review. De bonus tracks vind je hier, zou je dus kunnen stellen.Lees verder ›

From Distant Hills is een nieuw project, een nieuwe band, bestaande uit leden die toch al wel een poos meegaan in de Griekse blackmetalondergrond. Dit ...And Whispering Trees is dan ook de eerste plaat. Niemand minder dan multi-instrumentalist Ungod (SAD, Necrohell, Bloodmoon Eclipse) heeft in Throne (Hor, SAD (live)) zijn gelijke weten te vinden. Samen maken ze black metal die in lijn zou moeten liggen met bands als Bergrizen en een Aaskereia.Lees verder ›

Met het album The Wolf Changes Its Fur But Not Its Nature vierde Crippled Black Phoenix in 2024 het twintigjarige jubileum van de band rondom Justin Greaves. Nummers uit verschillende periodes van de band werden opnieuw opgenomen met een grotendeels nieuwe bezetting. Want, zoals de titel van dat album al aangeeft, wisselt "CBP" nogal eens van personeel. Naast bandleider Greaves is alleen Belinda Kordic sinds 2011 een vaste waarde. Verder is het een komen en gaan van bandleden.Lees verder ›

In het aanschijn van de maan gebeuren er soms rare dingen. Zo ook vandaag op Paaszondag. Ik denk, ik speel even de laatste plaat af van het Poolse post-black-, shoegaze-gezelschap Viamaer die de titel In lumine lunae meekreeg. Blijkt dat draaiding gewoon een EP te zijn met vier akoestische nummers. Tja, erg is dat niet als je weet dat deze EP eigenlijk de "stevige" versie van dezelfde plaat heeft weten opvolgen.Lees verder ›