Headlines

Haze Mage is een stonerband uit de Verenigde Staten. Op 18 april bracht dit vijftal High Fantasy uit. Dan faal je toch gewoon als band? Als je een miezerige twee dagen langer wacht zit je op het legendarische 20 april, de dag die symbool staat voor alle stoners wereldwijd. Neemt Haze Mage zichzelf wel voldoende serieus, vraag ik mij dan af... De band bestaat al sinds 2015, eerst als Blood Mist, maar sinds 2017 dus als Haze Mage en hun laatste volledige album Chronicles dateert alweer van 2019. Haze Mage opereert onder de radar en lijkt zelfs op lokaal niveau vrij weinig activiteit te hebben. High Fantasy is de laatste plaat die deze heren zullen uitbrengen, want de mannen geven aan dat ze na dit album de handdoek in de ring zullen gooien. Een laatste kans om de wereld van de sokken te blazen dus!Lees verder ›

Ze zijn er helemaal klaar mee... Het is gedaan, tot hier en geen stap verder. Als de naam van het Spaanse blackmetalgezelschap Aversio Humanitatis iets verraadt, dan is het wel een totale afkeer van de mensheid. De maat is niet langer vol; ze is gebarsten, overspoeld en onherstelbaar verloren. Alles wat we maar kunnen ambiëren en najagen - om maar wat te noemen: controle, erkenning, geluk, gezondheid, innerlijke rust, kennis, liefde, verbondenheid, vrijheid - verdwijnt uiteindelijk in het niets. Eigenbelang is belangrijker dan medeleven of solidariteit; apathie en hypocrisie brokkelen het vertrouwen volledig af. Ongelijkheid, onrecht, onverschilligheid en verdeeldheid blijken een onuitputtelijke cocktail voor conflict; kleinschalig tot wereldwijd. Toch blijven mensen zich vastklampen aan illusies van vooruitgang en betekenis. Die zelfmisleiding kan vermoeiend en onverteerbaar aanvoelen. Dusdanig dat de mensheid elke vanzelfsprekende waarde of betekenis verliest.Lees verder ›

Ik besprak eerder al werk van dit ranzig Pools clubje Sznur. Zo was er Dom Czlowieka, vervolgens Ludzina en nu komt de band, opnieuw via Godz Ov War Productions, met Cwel. Dit laatste ga ik niet vertalen, maar als je naar het schitterende hoesontwerp kijkt, begrijp je waarschijnlijk wel waar het over gaat. Deze boze Poolse jongens hebben op vorige platen al tegen heel wat zere schenen weten schoppen en ook met de hooliganeske black metal op dit album zullen er heel wat blauwe plekken, wonden en ik weet niet wat nog allemaal bijkomen.Lees verder ›

De eerste halve minuut van het nieuwe album van Devoid Of Thought trakteert je op vervormd, ietwat onsamenhangend geprevel, en voorwaar, dit is niet het meest bevreemdende en eigenzinnige dat je zal tegenkomen. Nou, ga er maar eens goed voor zitten, want er staat je nogal wat te wachten op het tweede album van het viertal uit Busto Arsizio, een stad iets ten noorden van Milaan (Italië).Lees verder ›

Wie het over Oekraïense black metal heeft, komt altijd wel uit bij Drudkh. De band van Roman Saenko is steeds overproductief geweest, met sinds 2002 maar liefst dertien langspelers en nog een pak splits en EP's. Thaw draagt terecht de noemer 'EP' met een speelduur van twintig minuten, maar is eigenlijk het verlengde van de vorige plaat Shadow Play, die mijn collega voorzag van een lijvige review. De bonus tracks vind je hier, zou je dus kunnen stellen.Lees verder ›

From Distant Hills is een nieuw project, een nieuwe band, bestaande uit leden die toch al wel een poos meegaan in de Griekse blackmetalondergrond. Dit ...And Whispering Trees is dan ook de eerste plaat. Niemand minder dan multi-instrumentalist Ungod (SAD, Necrohell, Bloodmoon Eclipse) heeft in Throne (Hor, SAD (live)) zijn gelijke weten te vinden. Samen maken ze black metal die in lijn zou moeten liggen met bands als Bergrizen en een Aaskereia.Lees verder ›

Met het album The Wolf Changes Its Fur But Not Its Nature vierde Crippled Black Phoenix in 2024 het twintigjarige jubileum van de band rondom Justin Greaves. Nummers uit verschillende periodes van de band werden opnieuw opgenomen met een grotendeels nieuwe bezetting. Want, zoals de titel van dat album al aangeeft, wisselt "CBP" nogal eens van personeel. Naast bandleider Greaves is alleen Belinda Kordic sinds 2011 een vaste waarde. Verder is het een komen en gaan van bandleden.Lees verder ›

In het aanschijn van de maan gebeuren er soms rare dingen. Zo ook vandaag op Paaszondag. Ik denk, ik speel even de laatste plaat af van het Poolse post-black-, shoegaze-gezelschap Viamaer die de titel In lumine lunae meekreeg. Blijkt dat draaiding gewoon een EP te zijn met vier akoestische nummers. Tja, erg is dat niet als je weet dat deze EP eigenlijk de "stevige" versie van dezelfde plaat heeft weten opvolgen.Lees verder ›

De Amerikaanse hardcoreband Terror is simpelweg niet te stoppen. De heren leverden met onder andere Lowest Of The Low (2003) en One With The Underdogs (2004) twee zeer energieke en bepalende platen af in de hardcorescene en vestigden daarmee meteen hun status en naam. Het gezelschap heeft ieder uithoekje van de wereld inmiddels wel bezocht en is zelfs op meer metal-georiënteerde festivals zoals Graspop Metal Meeting of Alcatraz een graag geziene gast.Lees verder ›

Vanuit de Catalaanse bossen klinkt een nieuw geluid: Sotabosc. De band (Catalaans voor Kreupelhout) draagt via atmosferische black metal een antifascistische boodschap uit met als medium vier nummers die gezamenlijk net een half uur overschrijden. De band is een nieuw kindje in de klas, zo nieuw zelfs dat je ze op dit moment niet eens op een site als Metal Archives zal vinden (red: inmiddels wel). Dit album fungeert als het eerste wapenfeit en is zowel historisch/politiek als muzikaal een statement.Lees verder ›

Illuster, de band rond Luuk Derksen werd gevormd ergens in 2016, in Haarlem. Eerder kregen we de al erg indrukwekkende EP Iridescent te horen. Nu, zo een vijf jaar later, komt de band, in een aangepaste line- up, aandraven met From Azure To Dust. Ik merk wel op dat in december 2021 Magnolia als videoclip werd uitgebracht. Kijk, luister en beoordeel vooral zelf. Ik voeg hem even toe.Lees verder ›

Het derde album van het Duitse Firmament heet Reveries Of A Forgotten Spirit. Kijk je naar het erg prikkelende hoesontwerp dan besef je meteen dat de band die getekend werd door Naturmacht Productions je mee wil nemen langs diepe, donkere meren die omzoomd worden door erg beklemmende bossen en ondoordringbare wouden. Of dat ook zo was op een vorig album, The Ætheric Pathway, weet ik niet zo goed, mede gezien collega Bok die plaat toen onder handen heeft genomen.Lees verder ›

Er zijn bands die geschiedenis schrijven, en er zijn bands die diezelfde geschiedenis vervolgens met spijkers, leren armbanden en een satanisch grijnsje aan flarden scheuren. Venom behoort zonder twijfel tot die laatste categorie. Sinds de geboorte in Newcastle in ’79 hebben Cronos en co. niet alleen de blauwdruk gelegd voor wat later Black Metal zou heten, ze hebben ook bewezen dat subtiliteit voor andere genres is. Met Into Oblivion levert het drietal zijn zestiende studioalbum af - alsof de hel nog niet vol genoeg was.Lees verder ›

Vijf man sterk, correcter, vier man en een dame. Dit uit Duitsland afkomstige Wandar is actief sinds 2006. Tiefe Erde is de nieuwste plaat. Eerder werk zoals Landlose Ufer, in twee varianten (2012 en 2021), en Zyklus (2019) zijn al van oudere datum en toch zegt de band me niet direct iets. Alhoewel. Als ik goed ga zoeken zijn er wel connecties met andere bands. Neem nu Mara, zij is ook actief in Abglanz en Totz, de drummer, heeft een verleden in Into Obscurity, bands die dan wel weer een lampje doen branden. Maar in het geval van die laatste is het een bijzonder zwak lampje.Lees verder ›

Kijk, er worden natuurlijk veel talen gesproken in Zwitserland, maar dat verklaart geenszins dat deze Helvetische band voor zowel bandnaam (die zich laat vertalen als tombe) als titels en teksten voor het Portugees kiest. De laatste keer dat ik checkte waren de officiële talen van het Alpenland immers Duits, Frans, Italiaans en Retro-Romaans. Het antwoord op dit vraagstuk is vermoedelijk tweeërlei. Allereerst heet zanger-gitarist Miasma eigenlijk Felipe Roquini en Felipe is 45 jaar geleden geboren in Brazilië. Hij woont sinds 2018 in Zwitserland. Maar daarmee is niet alles gezegd. De beste man heeft namelijk ook meer dan tien jaar in Ierland gewoond, zodat een Engels concept en Engelse teksten vermoedelijk ook gewoon tot de mogelijkheden behoorden. Túmulo kiest daar bewust niet voor, want de band wil volgens het promovel de oerchaos uit de Braziliaanse jaren ’80 underground oproepen zoals ooit in gang gezet door Sarcófago, Holocausto en Mutilator. Die ordeloosheid mengt men dan met de duistere sferen van Bathory en (de wel Zwitserse) goden Hellhammer en Celtic Frost. Oei, dat zou je je dure speakers wel eens kunnen kosten!Lees verder ›