escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Het is alweer een maandje geleden dat de alternatieve rock/nu metalband  Alien Ant Farm de zomerstop doorbrak in Cpunt, Hoofddorp om het nieuwe album Mantras te promoten. Voor ruim driehonderd man speelden de heren het dak er bijna af. Uiteraard mocht de cover van Michael Jackson, Smooth Criminal, natuurlijk niet ontbreken. Als support en opwarmer voor die avond speelde melodische groovemetalband Selfmachine. Een lokale band met toch aardig wat aanhang. Fotograaf Arjen den Dekker was namens Zware Metalen present. Lees verder ›

Als de zomer voorbij is maar de herfst nog moet beginnen in er in Tilburg het Music Film Festival. 18, 19 en 20 september zijn er premières van de nieuwste films, de beste films het van afgelopen jaar, filmklassiekers en een interessante randprogrammering van live muziek en interviews met makers en musici. Zware Metalen blikt vooruit. Lees verder ›

Weer een week vol nieuw onheil. We trappen af met een Britse hardrocklegende die na jaren weer op stoom is, gevolgd door stonerrock met een flinke knipoog naar Sabbath, keiharde thrash uit Australië, een Noorse comeback in het zwart, ijzige Nederlandse black metal én een spannende ontdekking uit Kopenhagen. Genoeg om deze week weer helemaal onder te duiken in nieuwe muziek!Lees verder ›

Nog aan het begin van wat een bloedhete zomer zou worden, nam Remco Faasen namens Zware Metalen eindelijk een kijkje in de geheel vernieuwde Baroeg. Het programma was er dan ook naar met drie fijne bands uit Nederland Deathmetalland, al moest er bij een verstek worden gegaan. De hitte en techniek deden hun best roet in het eten te gooien, maar Bodyfarm en Asphyx waren uiteindelijk niet te stoppen.Lees verder ›

Deze misschien wat vreemde gedachte bood zich spontaan aan tijdens de laatste minuut van het openingsnummer van deze nieuwe Aphonic Threnody: zonder aarzeling of twijfel snijdt deze muziek mijn emotionele achillespezen over, om ze vervolgens met liefde, troost en hoop weer te helen. En dat na één enkel nummer. Met Grace My Heart zet opperhoofd Riccardo Veronese zo zijn enorm sterke reeks van albums door met authentieke, oprecht doorleefde en eerlijke muziek die emotioneel zowel hard als zacht is. Ik denk opnieuw bij mezelf: funeral doom is hét genre bij uitstek voor muzikale poëzie, therapie en filosofie. De muzikale wereld van Aphonic Threnody kent heel wat kleuren, uiteraard een beperkter aantal tempo’s, maar hoe dan ook een weelde aan emoties.Lees verder ›

Pakweg een week na de zomerzonnewende presenteerde de Duitse band Finsterforst de zevende full-length en de tweede in het rijtje bij het Duitse label AOP Records. Ik ken de band van het voormalige werk onder Napalm Records en dat wil wel wat zeggen over de kwaliteit die deze band wist te brengen in het verleden: stevige atmosferische en folkloristische blackmetal, zoals de naam al doet vermoeden, met heel wat fijne muzikale momenten. Bij onze webstek werden ze duidelijk steeds met open armen ontvangen, ook door mezelf.Lees verder ›

De nieuwe releases blijven maar uitgestort worden over ons: volgelingen der harde gitaren en aanverwante instrumenten. En daarom maakten Remco en Pim voor de derde keer op rij een selectie voor Teloorgang, het radioprogramma van Zware Metalen op KINK Distortion. Het resultaat is woensdagmiddag te beluisteren.Lees verder ›

Rond 2019 gingen vier film- en muziekenthousiastelingen uit Oklahoma samen zelf maar eens wat muziek maken. Dat had natuurlijk eenvoudig kunnen verzanden in wat aanrommelen in ongemakkelijke oefenschuurtjes, maar zie: vier jaar later speelt Chat Pile al het prestigieuze Roadburn Festival aan flarden (als te horen op Live At Roadburn 2023), om twee jaar later daar opnieuw stevig indruk te maken. En nu brengt de band met het logo dat ten onrechte de indruk wekt dat je een berg bleke black om je oren zult krijgen al album nummer drie, en zelfs vier als je de samenwerking met Hayden Pedigo uit 2025 (In The Earth Again) meerekent.Lees verder ›

EBM is nog lang niet dood, maar omdat het al ergens in de jaren tachtig is ontaard, hangt er soms een miasma van verrotting om het genre heen. Deze neerwaartse spiraal van ontbinding wordt door sommige artiesten met beide armen omhelsd. Één van deze artiesten is Verrottet, een Duits eenmanscollectief dat met Totenritual alweer zijn tweede album presenteert. Dit doet hij soms in samenwerking met wat opmerkelijke figuren uit de muziekwereld.Lees verder ›

Ja kijk: je kan moeilijke namen, titels en ingewikkelde thema's of ik weet niet wat nog verzinnen om je verhaal te maken. Of je kan er voor kiezen om dat niet te doen. Hadopelagyal, een duo uit Duitsland, kiest bewust voor het eerste. De EP Zalmathic Necroichorion, wat dit ook zou mogen betekenen, is de opvolger van Haematophoryktos, ook al zo een onfrisse titel en dito plaat. De gure, grauwe black metal die dit duo speelt flirt met death metal en is behoorlijk extreem. Lees daarvoor even mijn eerder schrijfsel.Lees verder ›

Australië is een uitgestrekt land. Je vliegt er uren om van de ene kust naar de andere te komen en komt alzo van het ene klimaat in het andere. Dit Charnel Spirit kent ergens in dit majesteuze land zijn oorsprong. Deze EP, Blood Prophecy, die komt via het Duitse en alomtegenwoordige Amor Fati Productions, met wat wel eens de eerste release zou kunnen zijn. Ik schrijf 'zou' want veel meer dan bovenstaande heb ik via de promojongens-en meisjes niet weten ontvangen.Lees verder ›

Nerumia spreekt op hun nieuwste plaat Aliénation over ontkoppelen op fysieke basis, het loskomen van je lichaam, om vervolgens in verbinding te gaan met de kosmos rondom. Voor mij klinkt dat allemaal wat te zweverig. Ik voel me niet direct verbonden met de kosmos rondom mij. Althans niet vanuit het vertrekpunt dat deze Zwitsers uit Lausanne naar voren schuiven. Ben ik dan te rationeel en voel ik dan te weinig?Lees verder ›

Soulcrusher 2025 was een interessante editie. Helemaal onderaan de affiche, onder de gehypete namen van Blood Incantation, Igorrr en vele anderen, stond een band genaamd Wyatt E. Tegen alle verwachting in werd die band voor mij dé highlight van het festival en greep ik met alle liefde de kans aan om de band nog een keer live te zien. Fotograaf Edwin Smits legde de seance vast.Lees verder ›

Tja, soms moet je er wat voor overhebben om interessante bands live te gaan bekijken. Zo reed ik maar eventjes vier uur om ergens in Groningen te belanden voor de releaseshow van plaat zes van Nederlands hoop in bange blackmetaldagen Walg. De heren hadden een andere Nederlandse band Griis bij de kap getrokken om de zaal alvast te doen vollopen en dit op een wat vochtige dag ergens eind augustus. De release stond primair gepland op 26 juni 2026 maar door de hitte werd deze verplaatst.Lees verder ›

Alles is voortdurend in beweging. Niets blijft voor altijd hetzelfde en niemand is morgen nog precies wie hij vandaag is. Verandering is geen uitzondering, maar een onvermijdelijk deel van het bestaan. Dat uitgangspunt, verwoord in het aan Heraclitus toegeschreven ‘panta rhei’, diende als inspiratie voor het derde studioalbum van…Lees verder ›

Een beeldhouwer begint zelden met niets. Er staat een blok steen en ergens daarin moet een vorm verborgen zitten. Hakken, schaven, afstand nemen, opnieuw kijken en soms gewoon opnieuw beginnen. Op I, Scvlptor doet Behemoth eigenlijk precies hetzelfde. De Polen presenteren nieuw materiaal, halen twee stokoude eigen nummers onder het stof vandaan en zetten vervolgens ook nog de beitel in werk van Venom en Bathory.Lees verder ›

Deathmetalorkest Necrotesque timmert lekker aan de weg. MetEt Mortui Resurgent verscheen onlangs het tweede album nadat er ook al twee EP's het levenslicht zagen. Tijd voor een belletje met de complete band: Arjan (gitaar), Dave (bas), Harald (drums) en Lodewijk (vocalen) om het eens te hebben over die nieuwe plaat live spelen, muzikale ver(r)assingen en hoe het nou is om in een band te zitten: "We zijn eigenlijk gewoon een groep vrienden die herrie maken.Lees verder ›