Headlines

Ik denk dat het drie individuen zijn die deeluitmaken van dit uit het Finse Oulu afkomstige Citrinitas. Telestic Ekstasis is demo nummer twee na eerder Unending Descent. Die kwam ook via Caligari Records maar ontging me wel. Gelukkig is de opvolger wel tot aan de schrijftafel geraakt. Dus ik maak me op voor pak hem beet vijftien minuten black/death en doom metal die lekker met elkaar worden vermengd. Althans, dat hoop ik toch. Lees verder ›

Waar walg jij van vragen mensen me wel eens. Tja, dan kan ik een heleboel zaken, dingen, personen en dergelijke opsommen dat je het eerste uur nog niet uitgeluisterd en ik niet uitgepraat ben. Ik antwoord dan wel eens veel korter: ik walg van Walg. Ik schreef het al eerder. Deze Nederlandse symfonische blackmetalband wist sinds zijn conceptie nog niet eens zo lang geleden, me bij elke release te verrassen en nu? Nu, opnieuw. Niet met de titel van het album, dat is gewoon VI wat volledig binnen de verwachtingen ligt, maar wel met hun composities en technische uitvoering.Lees verder ›

Deze Ier, P. uit Cork, kwam in 2023 met de debuutplaat van zijn band Verzauber: Frankincense & Vitriol. De plaat maakte op mij alvast geen al te sterke indruk. Maar kom, iedereen verdient een tweede kans, vandaar dat uit de megalange promolijst plaat nummer twee Dire Garden Of The Ages werd opgevist. Het Finse Naturmacht Productions heeft de band op stal.Lees verder ›

Wat doe je met kwaad opzet? Euh... misschien niks. Maar sommige individuen natuurlijk een hele boel. Oorlog voeren, de boel in de hengst steken, pikken en stelen, verkrachten... ga zo maar door. Dit Belgische Quaetdoender heeft alvast zijn tweede plaat Quaet opset genoemd. Hedetendage zijn er voorbeelden, verhalen, vertelsels genoeg om je op te baseren. De eerste plaat was in mijn ogen een ware knaller, de titel: Ongodlike konsten. Deze kwam nog niet eens zo gek lang geleden - ergens in december 2025 - uit in eigen beheer.Lees verder ›

Devourment behoort al bijna dertig jaar tot de absolute grondleggers van de slam death metal en heeft vanuit Texas een complete generatie gore- en bruutheidsfanaten beïnvloed. Waar de groep in de jaren negentig nog vooral een cultstatus genoot dankzij het inmiddels legendarische Molesting The Decapitated, is Devourment anno 2026 nog steeds een naam die respect én nekhernia’s afdwingt. Na zeven jaar stilte keert het viertal terug met Pious Impiety, een 7" EP die weinig aan de verbeelding overlaat. Alhoewel, de titel blijft vermakelijk: vrome goddeloosheid is ongeveer even logisch als een vegetarische slager. En met een bandnaam als Devourment (vrij vertaald iets als ''verslinding'') verwacht je eerder een all-you-can-eat-restaurant vanuit een mortuarium dan een lesje theologie.Lees verder ›

Het Brabantse Heathen Peace brengt met Total Fucking War zijn tweede album uit via Cosmic Key Creations, Rebellion Records en Zwaertgevegt (tapes). Het trio stond nog niet actief op mijn radar, maar deze plaat is een alleraardigste kennismaking. Naar eigen zeggen speelt het trio een mix van heavy, black en death metal met een rock-'n-roll urgentie en na meerdere luisterbeurten klopt die beschrijving ook zeker. Tekstueel verhaalt men over onder andere vergeten oorlogen en oude goden.Lees verder ›

Decennia na het debuutalbum speelt de Italiaanse band rond frontvrouw Dipsas Dianaria nog altijd en is Veneficium plaat nummertje tien. Deze brave dame heeft trouwens recentelijk ook nog een bijdrage geleverd aan het nieuwste album van Mek Na Ver. Het is intussen weer een hele poos geleden dat ik werk van Opera IX heb opgezet. Anderzijds is het misschien een goed idee om even relatief maagdelijk de nieuwe composities in te duiken en me te laten verrassen.Lees verder ›

Traüerlarm is het eerste album van het uit Bazel afkomstige Nidelgret, een band die ontstond ergens vroeg in het jaar 2024, uit de resten van onder andere Gravpel. Deze Zwitsers komen via Frozen Records en Noise-Induced Hearling Loss met hun debuut. Dit werkstuk werd opgenomen in de Hutch Studio met Marc Obrist aan de knoppen. Die kennen we van zijn werk voor een band als Zeal and Ardour. Vervolgens werden al de tracks verstuurd naar Andy Rosczyk en zijn Goblin Sound Studio voor de finale mixing en  mastering. Andy heeft dit al eerder weten doen bijvoorbeeld voor het machtige Ultha. Wat is de wereld toch klein, niet?Lees verder ›

Malist is heel lang alleen het geesteskind geweest van de Rus Ovfrost. Nu heeft hij drie trawanten in de donkerste uithoeken van Moskou weten te vinden om plaat nummer zes, die komt via Flowing Downward Records, Eternal Echo Of The Fall, enige vorm te geven. De band is actief sinds 2017 en is in het tijdsbestek van dan tot nu dus erg bedrijvig geweest. Ik herinner me platen als In The Catacombs Of Time en To Mantle The Rising Sun die kwamen via Northern Silence Productions. Dat zijn werkstukken in het begin van de carrière van de band.Lees verder ›

József Balázs Tóth is een Hongaarse voetbalspeler die nog ooit voor voormalig landskampioen voetbal van België, Racing Genk, heeft weten spelen. Tevens heeft hij ook een aantal matchen in de kleuren van zijn land gespeeld en was hij dus international. Nee, deze brave man maakt nu geen muziek maar het is wel een andere Balázs Tóth die BalashToth heeft opgericht en nu via een samenwerking tussen drie verschillende labels zijn eerste volwaardige album, Equation II - The Antithesis of Life and Free Will, aan de man tracht te brengen en dit na een sloot singels, wat EP's en dergelijke meer.Lees verder ›

Het Nederlandse Final Chapter (niet te verwarren met de Duitse of Amerikaanse naamgenoten) kwam eerder met For Glory & Victory en werd ook al door Zware Metalen besproken. Na niet minder dan twaalf jaar is daar dan toch een nieuw wapenfeit: (Never) Gonna Give it Up! Niet te verwarren, uiteraard, met de oorwurm van de niemand teleurstellende Rick Astley.Lees verder ›

Tårfödd uit Zweden is sinds een aantal jaar het geesteskind van de heer Lindgren. Bij herhaling brengt dit donkere heerschap, vaak via Purity Through Fire Records, zijn platen aan de man. Het laatste album Mörker täcker livets ljus is nog niet eens zo heel lang geleden uitgekomen en die kon ik wel pruimen, mede door zijn ruwe, ranzige en ongepolijste karakter. De huidige EP kreeg de wat eigenaardige titel Skyfall mee, het zal toch niet om de soundtrack van één of andere Bondfilm gaan, veronderstel ik.Lees verder ›