Headlines

Ik heb reikhalzend uitgekeken naar het nieuwe album van het Amerikaanse Stabbing. Dit gevoel werd onder meer gevoed door het imponerende optreden tijdens Herrie Festival in 2025. Maar zeker ook door de eerdere releases die op Comatose Records uit zijn gekomen. En nu al opgepikt door Century Media en onder deze vlag komt nu het tweede volwaardige werkje uit, genaamd Eon of Obscenity.Lees verder ›

Iffernet bestaat sinds 2018, komt uit Rouen, Frankrijk en wordt gevormd door twee leden die ook deel uitmaken van onder andere Sordide en Mör. Twee bands die toch al wat op hun kerfstok hebben. Dit Life At Heart is de opvolger van onder andere een split met de Italiaanse band Dolpo, die uitkwam in 2024. Het Duitse Vendetta Records bleek interesse te hebben en dan weet je het wel. Labelbaas Stefan heeft vrijwel altijd een goede neus voor kwaliteit. Merk ik wel even op dat het label van de bandleden zelf, La Harelle Collective, ook meehelpt om de plaat te verdelen. Lees verder ›

De Heilige Drievuldigheid! Als je dat ergens in één of ander geschrift leest zal het zeker niet om de bands Thymata, Grimtone of Kruzifix gaan. Via het Portugese War productions, een label dat maar wat graag met het Nederlandse Void Wanderer productions samenwerkt, brengt nu geheel alleen de driewegsplit Et Omnia Vanitas, van de bovengenoemde bands uit. Twee van de drie bands doen bij mij een stevige bel rinkelen, één niet. Het gaat in dat geval om die laatste Kruzifix. Hij komt uit Portugal, is het geesteskind van een zekere J en bestaat sinds 2020. Buiten wat splits en demowerk staat er nog niet al te veel op zijn kerfstok.Lees verder ›

De heren Novozhilov en Yusupov die samen Olhava vormen, kruipen voor plaat nummer zes of zeven, tussen 2019 en nu, in een hutje in een groot woud. Spreekwoordelijk welteverstaan, want dat hutje in het woud is een metafoor voor de plek waar je jezelf als persoon wel eens weet op te sluiten wanneer het moeilijk gaat, wanneer iemand je werd ontnomen. Je moet daarna opnieuw de wijde wereld in, maar hoe doe je dat dan? Dat is volgens mij een korte samenvatting van de gehanteerde thematiek op Memorial.Lees verder ›

Ainzamkeit was ten tijde van zijn debuut, Was des Lebens nicht wert, ergens in 2024, nog een zeer eenzaam depressief gestemde blackmetalband waarin alleen Grymnir der Zornige zijn ei wist te leggen. Ik lees in de begeleidende informatiebrief bij deze tweede plaat, Fluch des Nachzehrers, dat hij een kameraad heeft gevonden om de vacante spot op de drumkruk in te nemen.Lees verder ›

Geen wankel bouwsel op dit tweede album van Towering: The Oblation Of Man voelt nog intenser en zwaarder aan dan de voorganger. Het album is verworden tot een onverzettelijke muur vol duistere melodieën, massieve riffs, brute blastbeats, frequente tempowisselingen, vervorming en vocale explosies.Lees verder ›

Koning, keizer, Doedsadmiral! De derde plaat van het Noors/Fins/Franse Doedsvangr Within The Flesh draait intussen voor de zoveelste keer rondjes. Iedereen kent de band, iedereen weet wie er deel van uitmaakt en iedereen heeft vast wel wat plaatjes van deze heren in de stoffige kast staan. Ik denk dan aan Satan Ov Suns (2017), Serpents Ov Old (2021) of de EP Kiononia (2022). Al twijfel ik of die laatste in fysiek formaat werd uitgebracht. Even opsnorren... ja, wel op vinyl zelfs. Kijk.Lees verder ›

Nummer twaalf alweer voor het metalgezelschap uit Richmond. Lamb of God is daarmee inmiddels een betrouwbare band als het aankomt op kwalitatief hoogwaardige groove metal. En hoewel de hoogtijdagen ten tijden van klassiekers als As The Palaces Burn, Ashes of the Wake en Sacrament achter ons (en hen) liggen, levert de band periodiek nog altijd kwalitatief prima platen af. Zo ook dit Into Oblivion, dat tien nummers bevat die geheel in de lijn der door de jaren opgebouwde verwachtingen liggen.Lees verder ›

Vanuit het niets verscheen begin april een nieuw album van de Duitse blackmetalband Ultha. Waarom ook niet? Sommige dingen moet je gewoon koesteren en niet willen veranderen. Ultha heeft immers een reputatie opgebouwd wat betreft onverwachte releases. Hun vierde studioalbum, All That Has Never Been True, kwam op 1 april 2022 uit zonder voorafgaande promotie, teasers of aankondigingen. Zo’n ‘stealth drop’ creëert vaak een verrassingseffect en legt de volledige focus op de muziek zelf. En ook het nieuwe album, A Light So Dim, onderging ditzelfde lot.Lees verder ›

Ik moest er even induiken, maar de titel van deze nieuwe Hellripper staat niet voor een weeklacht over de omstandigheden van een jaar of vijf geleden maar voor een onderdeel van de traditioneel geïmproviseerde gezangen bij een overlijden, wake of begrafenis. Dat belooft een vrolijke boel! En dat werd het ook, maar dan echt.Lees verder ›

Er broeit al jaren iets in Trondheim. De stad die sinds de heiligverklaring van koning Olav Haraldsson (Sint-Olav, in de 12e eeuw), de man die het christendom naar Noorwegen bracht, uitgroeide tot het belangrijkste pelgrimsoord van Scandinavië, is net omwille van die achtergrond de ideale voedingsbodem gebleken voor black metal. Volgens ex-collega Marleen kan die gedefinieerd worden als duister, devotioneel en artistiek compromisloos en staat sinds het begin van de 21e eeuw bekend als de Nidrosian blackmetalscene. Die naam heeft de scene dan weer afgeleid van de naam van Trondheim ten tijde van de middeleeuwen: Nidaros. De roots van deze blackmetalbeweging gaan veel verder terug dan de vroege jaren 2000. Dit was/is namelijk de thuisbasis van de iconische band Thorns en het silhouet van de Nidaros-kathedraal van Trondheim staat ook op de meest legendarische black metal albumcover aller tijden (namelijk die van De Mysteriis Dom Sathanas, uit 1994).Lees verder ›

Tot nu toe had het Duitse Schattenvald, dat actief is sinds 1998 en in zijn gelederen Nachtsturm (ex-Agrypnie, Cryptic Wintermoon) heeft zitten, al heel wat releases aangebracht waarvan de volwaardige platen mooi werden genummerd. Zo kwamen we tot op de dag van vandaag uit op VI. Dit Alle Hernach is nu plaat zeven en komt via het eveneens Duitse Solistitium Records.Lees verder ›

Alsof de wereld nog niet genoeg in brand staat, van de zoveelste (diplomatieke) crisis tot politici die elkaar op X te lijf gaan alsof het een breakdown is, komt uit het kille noorden van Canada ineens Crème Flesh op de proppen met een plaat die subtiel For Your Ass Only heet. Inderdaad: subtiliteit is hier ongeveer net zo aanwezig als nuance in het huidige geopolitieke debat. En eerlijk is eerlijk, als de ondergang nabij is, dan liever met blastbeats dan met beleidsnota’s.Lees verder ›

Als je denkt dat de dood slechts een enkel graf markeert, dan is Hating Life een lugubere reminder dat het ook een naam kan zijn. En eerlijk gezegd: met zo’n bandnaam lijkt het alsof ze het leven echt haten en dat past perfect bij de morbide sfeer die Santiago Cavero hier neerzet.Lees verder ›

Helemaal onbekend zal dit Wyrdwraak wel niet zijn. Deze twee heren - opererend vanuit de regio Kerkrade - hebben nauwe banden met Suttungr, een andere Nederlandse blackmetalband. Ook dit Wyrdwraak komt net als Suttungr via het Nederlandse Zwaergevegt met zijn nieuwste donkere boreling vol paganeske, misantropische black metal getiteld Schimmenheim. Vijf nummers zijn er op deze tape verzameld.Lees verder ›