Headlines

De meesters van de goremetal zijn weer terug! Ooit begonnen als goregrindband, waarna het geluid al vrij snel verschoof richting deathgrind: Exhumed maakt de metalen wereld al sinds de oprichting in 1990 onveilig met een flink portie muzikaal geweld. Het gezelschap bracht onder leiding van kartrekker Matt Harvey reeds acht volwaardige albums op de markt. Voorganger To The Dead stamt alweer uit 2022, dus het werd de hoogste tijd voor wat nieuw werk. Kijkend naar de albumtitel, kun je een conceptplaat verwachten en niets blijkt inderdaad minder waar te zijn. Het viertal neemt ons tekstueel mee op sleeptouw in alle gevaren die de (Amerikaanse) snelweg met zich mee brengt: van horror-ongelukken tot 'bikergangs'. Gas erop!Lees verder ›

In de kobaltmijnen in Afrika werken er inderdaad nog altijd kinderen, vermoedelijk elders ook. Wij, Europeanen moeten misschien ook eens terugkijken en reflecteren over onze eigen mijnbouwgeschiedenis. Want decennia geleden gebeurde hetzelfde in onze regio's. Galibot, een Franse blackmetalband, noemt zich naar die kinderen die in die mijnen werkten. Euch'mau Noir Bis, een hernieuwde versie van hun debuut, is een ode aan hen en allen die in de mijnbouw gewerkt hebben.Lees verder ›

In de bio van Gavran komen een aantal interessante namen voorbij. Zo heeft Tim de Gieter (Doodseskader, Ex-Amenra) de nieuwe plaat gemastered en heeft Marius Prins van Throwing Bricks de plaat gemixed. Nu vind ik de rol van mastering altijd wat overtrokken, maar het is voor Gavran natuurlijk wel mooi om zulke namen aan de band verbonden te hebben. En dat geldt zeker voor het label waarop deze plaat uitkomt: het Belgische Dunk!records, dat zich vooral gespecialiseerd in post-rock en bij uitzonderingen ook wat metal platen uitbrengt.Lees verder ›

Stilte… een moment zonder enig geluid om je heen. Echt helemaal niets? Of misschien toch niet? Met zijn experimentele compositie 4′33″ uit 1952, dat bestaat uit vier minuten en drieëndertig seconden waarin de uitvoerder geen enkele noot speelt, trok de Amerikaanse componist John Cage het bestaan van absolute stilte in twijfel. Tijdens een bezoek aan een geluidsdichte ruimte kon hij zijn eigen bloedsomloop en zenuwstelsel horen. Zijn conclusie? Absolute stilte bestaat niet. Het stuk wordt gekenmerkt door stilte, met uitzondering van omgevingsgeluiden, die juist bedoeld zijn als onderdeel van de uitvoering. Hiermee wilde Cage de aandacht verleggen van wat de componist opschrijft naar het actief luisteren, naar het waarnemen. Of hij daarin geslaagd is?Lees verder ›

Stel je voor dat je terecht gekomen ben in een zee, een oceaan en overal om je heen water, water, water... er is geen land, er valt geen korzelig stukje grond te bespeuren. Je voelt de paniek opkomen, je houdt het niet vol en je dreigt tot op de bodem van de zee, die oceaan te zinken. Soms kan je je ook gewoon zo voelen. Soms is het zo dat het leven en de daaraan gekoppelde emoties je letterlijk helemaal overspoelen. Roman V, de man achter dit Bizarrekult, heeft dit meegemaakt en schreef er prompt dit derde volwaardige album, Alt Som Finnes, over. Hij deed dit echter niet alleen en contacteerde een hoop gelijkgestemden waaronder Yusaf "Vicotnik" Parvez (Dødheimsgard), Lina (Predatory Void/Cross Bringer) en Kim Song Sternkopf (Møl). Ze leverden alle drie een vocale bijdrage aan.Lees verder ›

Kijk, Saille is terug! Een melodische, symfonische blackmetalband die volgens mij toch zijn allereerste stapjes heeft gezet in het extreme metalland vertrekkende vanuit de regio Gent. Vervolgens gebeurde er van alles en nog wat en verlieten rasmuzikanten als Gert Monden, Dries Gaerdelen en nog een sloot anderen het schip en bleef de heer Schenk een tijdlang alleen achter. Vanuit Spanje werd er dan opnieuw een connectie gezocht met het moederland, dat bleek Nederland te zijn en is er voor plaat zes, Forebode zelfs een nieuwe line-up samengesteld. Voor de opnames werd er door de heer Schenk enkel beroep gedaan op Peetoom en drummer Van den Eynde. Deze laatste knuppelt live niet mee, hij heeft immers werk genoeg met Mordkaul.Lees verder ›

Tja, je kan niet overal in thuis zijn zeg ik altijd. Als ik naar mezelf kijk, moet ik stellen dat ik echt niet thuis ben in thema's als esoterie, mystiek, ingewikkelde fantasy-verhaaltoestanden en ik weet niet wat nog meer. Gelukkig zijn anderen dat wel en kunnen ze me dan even lekker bijpraten bij een bakkie troost. Althans, als ik daar zin in heb natuurlijk. Ahzidal, één of andere drakenpriester uit The Elder Scrolls als ik goed ben ingelicht, is ook gewoon de bandnaam van een blackmetalcollectief dat afkomstig is uit de USA meer precies St. Louis, Missouri.Lees verder ›

In 2014 werd dit Italiaanse Mascharat boven de doopvont gehouden ergens in de regio Lombardije. Ars Aurea Mortis is ondanks het feit dat de band al meer dan tien jaar bestaat nog maar release nummer drie. Ergens in 2014 verscheen er een demo, drie jaar later een debuutplaat en dan bleef het dus even stil tot nu, negen jaar later. Dit album komt in eigen beheer al is er wel support van Remparts Productions. Een klein blackmetallabel uit Frankrijk dat zich toelegt op de underground en zijn releases graag aflevert met handgemaakte extra's. Ik ga eens verder snuisteren in hun catalogus want dat uitgangspunt is toch erg interessant.Lees verder ›

Wanneer een band met een naam als Fossilization door het leven gaat, kun je er dan van uitgaan dat hun muzikale koers, wanneer eenmaal bepaald, voor altijd in steen is gebeiteld of mogen we ook hun muziek zien als een levend bewijs van evolutie?Lees verder ›

Gent is in mijn ogen toch een van de mooiste steden in mijn Vlaamse land, in ons Belgenland. Het mag je echter niet verbazen dat ondanks de grootsheid van de stad, een stad met prachtige en monumentale pleinen en gebouwen, dat net uit die Gentse kerkers, krochten en spelonken een blackmetalband naar boven komt. Dit Vermhin komt met zijn eerste demo, of noem het gerust een EP in eigen beheer, Infernal Storm Of The Goat.Lees verder ›

Drie jaar geleden was ik behoorlijk mee met de ondergang in lagen van duistere emoties die Seven Keys To The Discomfort Of Being heette. De plaat verontrustte en troostte in bijna gelijke mate, maar net niet helemaal zodat je je langzaam voelde wegzakken in verderf en de naam gevende leegte. Mooie reden om de band eens te aanschouwen bij het herfstige Soulcrusher-festival vorig jaar. En daar… lukte het voor mij niet.Lees verder ›

‘Eindeloos headbangen’ is de beste manier om het debuut van deze Australische band Avalanche te beschrijven. Van de sterke zang van Stephen Campbell en het prachtige gitaarwerk van Veronica Campbell tot de waterdichte ritmesectie bestaande uit Blake Poulton en Bon Lowe: de band maakt meteen een blijvende indruk. Een indruk die ervoor zorgt dat Armed To The Teeth een essentiële luisterervaring is voor iedere fan van hardrock.Lees verder ›

Tijdens één van de zovele wandeltochten die ik al deed kwam ik wel eens vaker afgebroken 'bâtimenten' tegen, krotten en spookhuizen, maar circulaire ruïnes dat doet bij mij toch geen belletje rinkelen of klokje luiden. Evenmin zegt de Zweedse band Circular Ruin mij op dit moment iets. Daar komt middels A Sermon In Tongues gelukkig wel verandering in. Dankzij Vendetta Records gaat dit nog geen 37 minuten durende blackmetalepos van de band mij wel bijblijven, vermoed ik.Lees verder ›