Headlines

Speed metal associeer ik altijd met het midden van de jaren '80 toen bands als Paradox, Exciter en Helloween steeds sneller gingen spelen en er enkele elementen van de toen prille thrash metal in slopen. Dat deze stijl anno 2026 springlevend is, bewijst het Mexicaanse Phantom met het derde album Not Midnight Yet.Lees verder ›

Opresija is een éénmansgebeuren dat actief was tussen 2023 en 2026 en intussen, als ik het goed heb, de schoenen aan de haak heeft gehangen. Komoza Oskvrnitelj valt dan te bestempelen als het laatste wapenfeit van deze Kroatische formatie die rebelse black metal brengt met een rauwe en ruwe punkachtige rand.Lees verder ›

Helemaal uit Rio de Janeiro komen de Brazilianen van Loneshore. Ooit begonnen met vijf, zijn ze sinds het vertrek van gitarist Matheus Ullmann in 2018 een kwartet, hoewel de promo Bruno Farinazzo inmiddels noemt als lid van de band. Ullmann speelde nog wel mee op het album From Presence To Silence uit datzelfde jaar. Op die plaat klonken ze met hun progressieve en melodieuze doom-death enorm als Opeth, Katatonia en aanverwanten.Lees verder ›

Misschien moeten we ons als personen verbonden aan deze drukke wereld eens wat meer onttrekken aan die drukte, van die schermpjes bijvoorbeeld. En om dat te doen zijn er verschillende opties. Je kan een rugzak inladen met wat basisspulletjes en een trektocht doen, je kan je telefoon wegflikkeren in een lade en de wijde wereld instappen, maar je kan ook het werk Aristocràcia Rural van dit uit Catalonië afkomstige Fera beluisteren.Lees verder ›

Zou metal niet bij uitstek een genre moeten zijn dat gebaat is bij nieuwe impulsen, inventiviteit en durf? Bands die buiten de vertrouwde kaders durven te denken en de gebruikelijke lijnen niet als vaste grenzen beschouwen, houden de muziek in beweging. Juist door stijlen te vermengen, onverwachte keuzes te maken en bestaande conventies ter discussie te stellen, ontstaat ruimte voor vernieuwing. Zo wordt voorkomen dat het genre zichzelf eindeloos blijft herhalen en verwordt tot een opeenstapeling van overbekende ideeën in een iets andere verpakking.Lees verder ›

Hulde voor Hulder! De inmiddels in Amerika gevestigde band rondom de van oorsprong Vlaamse Marliese Beeuwsaert (tegenwoordig Marliese Osborne) heeft een gestage, maar niet minder indrukwekkende opmars gemaakt sinds de oprichting in 2018. De start werd gemaakt in de zwarte ondergrondse wateren met enkele demo’s, een EP en de eerste volwaardige langspeler Godslastering: Hymns of a Forlorn Peasantry. Voor de opvolgende langspeler Verses in Oath werd met 20 Buck Spin al een kwaliteitslabel gevonden om het zwarte metaal te laten smeden. Met dit nieuwe werk Verbolgen wordt nog maar eens een stap omhoog gemaakt naar het gerenommeerde Season Of Mist.Lees verder ›

Dark Funeral kennen we allemaal wel in blackmetalland. De band, onder andere opgericht door het nog steeds actieve lid Lord Ahriman, komt nu met een livealbum getiteld A Beast To Praise. Zo wordt het promohoofdstuk rond We Are The Apocalyps, hun meest recente werkstuk, afgesloten. Deze liveplaat werd na de pandemie in 2022, nadat iedereen weer podia onveilig mocht maken opgenomen, in Fållan, Stockholm en dit voor een enthousiast publiek dat eindelijk nog eens uit zijn dak kon en mocht gaan. Zoals het de heren betaamt, is dit zeventig minuten durende concert opgenomen en wordt het door Century Media Records, in voorbereiding van de nieuwe plaat die in 2027 zou moeten verschijnen, in verschillende varianten aan de man gebracht.Lees verder ›

Nachtdwaeler is het enige bandlid in dit Nachtdwaelen en is een donker, duister figuur die al jaren opereert in de krochten van de Nederlandse ondergrond black metal en ook onder andere namen schuil gaat. We kennen hem zo van vroeger werk in bijvoorbeeld Onheil maar nu voornamelijk van Dodenkrocht en Graf. Deze eerste langspeler die de vrolijke titel Ornament In Een Levenloze Schaduwwereld is de volwaardige opvolger van twee demotapes die in 2018 en 2019 het levenslicht zagen met name en respectievelijk Geestenstroom en Dodenmasker.Lees verder ›

Kijk, op gepaste tijden krijg ik vanop het Griekse eiland Kreta enkele nieuwe extreme releases toegezonden door FYC Records. We hebben al jaren een aangenaam digitaal contact. Je kan heel wat reviews van dit label terugvinden op je geliefde webstek. Merk ik wel op dat de heer Nick een voorliefde heeft voor black metal, maar dat nu en dan projecten of bands die heel wat elektronica hanteren, zoals bijvoorbeeld Pulsar1081, ook de weg naar zijn label toe vinden. Zo ook The Mute, de band van een andere Nick, met name Nick Chalntoupis.Lees verder ›

Ijverige jongs die heren in Røkkr. Sindets Skygger Hvisker is album nummer drie op nog geen twee jaar tijd en daartussenin besloten ze ook nog eens een splitalbum uit te brengen samen met Drengskapur en Gennem Tågen. Ondanks dit alleraardigste aantal releases hadden we misschien toch net wat meer verwacht van deze band uit Aarhus die sinds 2014 actief is, of is dat weer te kort door de bocht? Vermoedelijk wel.Lees verder ›

In dit House By The Cemetary huizen een paar aardige namen. De vocalen worden zeer overtuigend voor rekening genomen door Mike Hrubovcak die eerder een aardige stint voor zijn rekening nam als frontman van Monstrosity (onder meer op Spiritual Apocalypse) en Vile. De snaren – zowel dik als dun – worden beroerd door de alom aanwezige Rogga Johansson en voormalig The Project Hate-drummer Thomas Ohlsson rammelt de potten en pannen. De band heeft al twee eerdere albums uit, maar die zijn nooit op deze waanzinnige webzine beland.Lees verder ›

Ik moet eerlijk toegeven: sinds ik het Zweedse The Quill dankzij Zware Metalen leerde kennen, kijk ik er altijd naar uit als een nieuw album wordt aangekondigd. Met Master Of The Skies is dat niet anders. Het album Earthrise uit 2021 maakte me instant fan dankzij de groovy combinatie van doom, beukende hard rock, melodie, zware riffs én een krachtig stemgeluid, verpakt in een degelijke productie. Opvolger Wheel Of Illusion tapte voor een groot deel uit hetzelfde vaatje, maar was net iets rustiger. De band beloofde vooraf dat Master Of The Skies donkerder en steviger ging worden. Laat ons kijken of dat ook het geval is.Lees verder ›