Headlines

Oekraïne, we weten allemaal wat daar nu al een hele poos gaande is. Laten we maar gewoon hopen dat de oorlog die daar woedt snel weer gaat liggen en dat vooral in de eerste plaats voor de gewone man op de straat, voor Jan Modaal. Want zeg nu zelf: het is vaak het gewone mensenvolk dat met de miserie zit en zo ook de muzikanten in menig Oekraïens collectief. Ditmaal spreek ik over Bergrizen. Die Falle is de opvolger van de ambient, sound-scape plaat Orathania die ook dit jaar nog verscheen via het Purity Through Fire label. Het is dit label dat deze band al bijna van sinds den beginne ruim vijftien jaar geleden, de helpende hand toereikt.Lees verder ›

Columbus, Ohio dat is de plek van waaruit dit verhaal vertrekt. Het is het Amerikaanse Yfel dat met zijn tweede plaat Beneath The Mountain's Vigil die uitkomt via het New Yorkse Fiadh Productions, ons tracht mee te nemen in zijn vertellingen die muzikaal omgord worden door atmosferische black metal. De heren halen hun inspiratie uit overleveringen van historische gevechten denk dan aan de strijd om Blair Mountain. Ze halen echter ook het koolmijnverleden van de brede regio aan en wat voor impact dit op mens en omgeving heeft gehad.Lees verder ›

Alstublieft! Horen we nu 66 minuten aan progressieve gothic en doom metal? De Maltezen zijn na acht jaar terug met een volwaardig studioalbum. Collega Alfvoet recenseerde in 2008 al het debuut End Of An Era, waarna collega Pelgrims in 2012 de beschrijving van For The Unsung voor zijn rekening nam. Inmiddels heeft een aantal line-up wisselingen binnen de band als resultaat dat er afscheid is genomen van de feeërieke vrouwenzang.Lees verder ›

Echt productief kan je het Zwitserse Wyrgher niet noemen. De band is opgericht in 2014, bracht het jaar daarna al zijn eerste album én een EP uit, maar aan die snelle start werd geen gevolg meer gebreid. In de acht jaar die volgden op het bizar getitelde Üüberirdh (Lugubria) was het helemaal windstil rond Wyrgher: geen albums, zelfs geen demo, EP of split. Niets. Tot nu, want eindelijk is de band terug met een nieuw studio-album: Panspermic Warlords.Lees verder ›

Hoewel de start van Wicked Maraya in de jaren '80 van de vorige eeuw geplaagd werd door tegenslagen, met als dieptepunt het op de plank blijven liggen van het eigenlijke debuutalbum door het faillissement van de toenmalige platenmaatschappij, heeft de band in 1994 een enorme impact gehad met zijn debuut Cycles. Progressieve heavy metal die zich met gemak kon meten aan bands als Queensrÿche, Crimson Glory en W.A.S.P.Lees verder ›

Wanneer een band zijn debuut dertien jaar geleden uitbracht en nu met het tweede volwaardige album aan komt zetten, ben ik altijd een tikkeltje sceptisch. In 2014 bracht dit Canadese Mêlée des Aurores nog wel een split uit met de andere band van drummer Cadavre, Chasse-Galerie. Wat is er in die tussenliggende periode allemaal voorgevallen? Waarom deze relatief lange radiostilte? Hiervoor geeft deze band die bestaat uit het tweetal Cadavre en Blanc Feu niet direct een verklaring. Wel lezen we terug dat Mêlée des Aurores een "side-project" is en dat het eerder genoemde Chasse-Galerie en Cantique Lépreux de meeste aandacht lijkt op te eisen van deze kwelgeesten.Lees verder ›

Koud, kouder, koudst zo zou je de EP van dit Franse gezelschap RüYYn gerust mogen omschrijven. Nu komt Romain Paulet met een vervolg, een tweede hoofdstuk. Na de zelfgtitelde EP lijkt er iets meer variatie geboden te worden op Chapter II - The Flames, The Fallen, The Fury. Niks is echter minder waar, want als je kijkt naar de zes songtitels zit de variatie vermoedelijk in het artwork, de teksten en natuurlijk de muziek. Intussen weten we ook dat deze in oorsprong éénmansband al menig podium onveilig heeft gemaakt veelal in het thuisland. De heer Paulet laat zich dan bijstaan door onder andere de drummer van label- en landgenoten Lunar Tombfields, Äaerzerath.Lees verder ›

Barbarian Swords is terug met een nieuw album, genaamd Anti-Dogma Megaforce. Het is de opvolger van Totemic Anal Turbofucker (lol) uit 2020. Dat album werd in redelijke mate met enthousiasme ontvangen. De ontvangst van dat album kan je vergelijken met je reactie bij het kopen van een avocado, en dat hij dan niet keihard is, maar ook nog niet rijp. Een avocado waarvan je denkt: ok, hier kan ik net niks mee, maar het blijft een avocado. En avocado's zijn lekker. En zo is Barbarian Swords ook een lekkere blackmetalband.Lees verder ›

De Finnen van Convocation zijn klaar om u opnieuw te straffen! Wanneer de eclatante mix van funeral en death metal klinkt wordt het schier onmogelijk voor het zonlicht om naar binnen te schijnen. Angstaanjagende, duistere muziek, waarbij de component horror een wezenlijk onderdeel vormt binnen het muzikale spectrum, dient als handelsmerk. De vuillakken laten daarnaast wanhopige, melancholische invloeden toe in de toch al vrij ongemakkelijke geluidsmanifestatie.Lees verder ›

Nog niet eens zo lang geleden deed ik een poging een review te schrijven over een splitalbum waarop werk van Ancestors Blood en het Duits/Nederlandse Heimdalls Wacht verzameld stond. Het bleek na heel wat jaren afwezigheid voor deze laatste band opnieuw een aanval om op het voorfront van de blackmetalscene terecht te komen. Nu komt dit obscure collectief met een nieuw album via het Trollzorn label. Er spelen heel wat thema's gaande van filosofische concepten uitgewerkt door Ludwig Tieck. Ook boren ze het literaire nihilisme aan dat je kan terug vinden in het werk van Klingemann. Alzo staat Heimdalls Wacht voor een verpersoonlijking van individualisme, verwerpen ze enige vorm van politieke invloed op de persoonlijke ontwikkeling en ijveren ze er voor om kunst in al zijn facetten als die manier te zien van de meest authentieke persoonlijke expressie.Lees verder ›

Bewitcher is jarig en trakteert, maar waar op? Een verzameling van drie demo's en vijftien nummers waarvan vier nu voor het eerst verschijnen. Eén Mötley Crüe cover (Bastard) en twee gloednieuwe nummers. Bewitcher maakt een vorm van stoere rock 'n' roll à la Motörhead/Venom met een iets hogere en rasperigere stem. Alsof je een single van Chuck Berry op 78 toeren afdraait met alle lage tonen eruit gedraaid en dan met een stuk vuigere teksten die tegen het occulte aan schuren. Deep Cuts & Shallow Graves opent met twee nieuwe nummers waarvan Manifesting Darkness het best bevalt. Deze duurt ruim een minuut langer dan het andere nieuwe nummer (Our Lady Of Speed) maar klinkt om de een of andere reden toch compacter. Het solowerk in laatstgenoemd nummer is dan wel weer beter.Lees verder ›

Tradities, ze bestaan nog. Het Belgische instituut Face Your Underground blijft doorzetten en brengt met zijn compilatiealbums Belgische en nu ook Nederlandse bands de belangstelling die ze verdienen. We dragen graag ons steentje bij en laten jullie (opnieuw) kennismaken met zestien bands uit de vaderlandse ondergrond, Zowel Nederlands als Belgisch. FYU 27, we zijn vertrokken. Bijna alle nummers zijn exclusief en werden nooit eerder uitgebracht. Zeker een meerwaarde om deze in huis te halen dus.Lees verder ›

Wij redacteuren bespreken vele albums op jaarbasis, waardoor het écht enthousiast zijn voor de release van een nieuwe plaat - in ieder geval toch bij mij - nog slechts sporadisch ontstaat. Symptoms Of Survival van Dying Wish mag ik desondanks tot die categorie rekenen. Het type metalcore dat het vijftal uit Portland ten gehore brengt heeft namelijk erg veel raakvlakken met bands die furore maakten met metalcore uit de jaren 2000 zoals Killswitch Engage, As I Lay Dying en Trivium. Die heerlijke samensmelting sijpelde al goed door op het debuut Fragments Of A Bitter Memory, maar de voorproefjes op dit nieuwe album waren al helemaal te versmaden. Omdat de eerste luisterronde bij mij al de uitwerking had van een rode lap op een stier, hieronder de drie belangrijkste redenen waarom dit Symptoms Of Survival zo akelig vet in elkaar steekt.Lees verder ›