Headlines

Warorath is een Fins viertal dat nog maar actief is sinds 2019. In 2023 bracht deze jonge horde naast een EP ook een split uit. Verikirous is nu het eerste volledige album. De heren doen het helemaal alleen, er is geen platen- of promoboer die hen ondersteund. Het is dan ook eerder een toevalligheid dat ik bij deze eerste plaat terechtkwam. De Finse black metal ligt me nauw aan het hart en het doet me plezier dat er vanuit de achtergrond een jonge horde komt aanstormen. Ijzige melodieën aangeleverd aan een razende vaart daar staat ook dit Warorath voor en dit gedurende net geen veertig minuten.Lees verder ›

Drakon is een Russische blackmetalband die al sinds zijn oprichting in 2017 de nodige ups en downs kent vooral in de line up. Noem het gerust een klassieker in bandland. Gelukkig heeft bandbrein Veleyar nieuwe vrienden rond zich verzameld en met dat gezelschap heeft hij plaat nummer twee ingeblikt. Deze kreeg de titel Thunderdome op zich geplakt en komt nu uit via het zonnige Griekse Sleazy Rider label terwijl de band zijn oorsprong kent in het Zuidelijke gedeelte van de Oeral daar waar de bergen hoog zijn en de temperaturen vaker niet te genieten. Vandaar de speciale klederdracht op de bandfoto, die je best eens opzoekt. Nog iets eigenaardigs aan die foto, er staan vijf gozers op terwijl er maar vier worden weergegeven in de line-up en het promopraatje. Zou het toch de heer Terror zijn die mee op die prent staat. Hij was één van de bandleden die met Veleyar de groep oprichtte maar dan het hazenpad koos of verplicht werd op te stappen. Tja, we zullen het vermoedelijk nooit weten.Lees verder ›

Amorphous Dominion is een drietal uit Bangkok, Thailand die met een knipoog hun eerste EP uitbrengen met de glanzende titel, A Blaze In The Eastern Sky. De Belgische keizer van de logo's heeft de band van een passend uithangbord voorzien. Ik stel vast dat de heer Szpajdel nog niks in kwaliteit heeft ingeboet. Deze band opgericht in 2018 zou toch al wat naam hebben gemaakt binnen de eigen scene. Zo zouden ze al met Behemoth en Mayhem op een podium gestaan hebben. Het zal wel zo zijn in de brede regio rond Bangkok ben ik toch wat vreemd. Tevens is de hele Thaise blackmetalscene me ook niet echt bekend.Lees verder ›

Jawel, iemand moest eens met die boodschap komen en het is misschien niet eens zo vreemd dat het het recalcitrante Exhorder is dat ons in 2024 de lang verwachte “mislukking van allen” brengt. Bijna vijf jaar eerder kwamen de groovegrootmeesters met de fraaie comebackplaat Mourn The Southern Skies. Ook al een weinig optimistische titel trouwens. Op die plaat werd een aantal heel behoorlijke songs bijeengehouden door twee stevige boekensteunen. Aan de linkerkant was daar de blaartrekkend rappe thrasher My Time en aan de andere kant de drukkende, slechtere tijden aankondigende titeltrack die (nog steeds) van hitte trillende paarse luchten voor het geestesoog doet verschijnen. Wat een machtige track!Lees verder ›

Slaughterror komt uit Finland, werd in 2022 opgericht en mag nu met een EP debuteren. De band bestaat uit drie mannen maar maakt lawaai voor een veelvoud daarvan. Met dit werk wil het trio een eerbetoon brengen aan Cannibal Corpse, pioniers van het deathmetalgenre.  Op YouTube staat een video met een leeftijdsbeperking en dan weet je dat je op de goede weg bent in het doodse genre.Lees verder ›

Tàmailt komt met Echoed Calls In The Night terwijl nog niet eens zo gek lang geleden Uamh kwam met At The Edge Of The Loch. Gek toch, want de man achter deze twee bands is gewoon dezelfde persoon, namelijk Urisk Uaine. Ik vind het altijd bijzonder dat één persoon zich met twee gezichten kan laten zien en dat alleen al op muzikaal vlak. Waarom krijg je je ei niet gelegd in de ene band en richt je dan maar een andere op? Verschilt de muziek dan echt zo fel van elkaar? Tja, ik vis het graag voor je uit.Lees verder ›

20 Buck Spin is als label echt aan een ware opmars bezig. Er verschenen dit jaar al diverse zeer aangename uitgaven van onder andere Dissimulator en Hulder. De band die ik vandaag bespreek - en dus ook bij 20 Buck Spin onderdak kreeg -  is het uit Leeds, Engeland afkomstige Slimelord. Anders dan de eerder genoemde bands is dit duidelijk een deathmetalband met ook wel wat doom in zijn composities. Het debuut met de ietwat moeilijk uitspreekbare titel Chytridiomycosis Relinquished is een verwijzing naar een schimmelinfectie die vervelling, anorexia, lusteloosheid en andere symptomen bij kikkers en andere amfibieën veroorzaakt. Toegegeven: ik heb dat even moeten opzoeken hoor, want dit is niet mijn vakgebied en behoort daardoor niet tot de parate kennis van uw redacteur van dienst. Voor de geïnteresseerden onder ons, de ziekte is schijnbaar een groot probleem voor meer dan 350 verschillende amfibische soorten. Maar wat heeft dit nu eigenlijk met de muziek van dit vijftal te maken? Nou, laat ik het zo stellen: de band doet het veelal niet rustig aan, is bizar complex en vermengt een heel scala aan dierengeluiden, waaronder ook een stel kwakende kikkers (Gut-Brain Axis), in de composities, en dit bovendien aan de hand van een vrij heldere geluidsoverdracht.Lees verder ›

Het was van midden 2019 dat de heren van Millhaven, vroeger bekend als The Curse of Millhaven, nog een nieuw plaatje uitgebracht hadden. Of nee, dat klopt eigenlijk niet, want 'The Curse of Millhaven is dead', zo lieten ze verleden jaar nog weten. Soit, bekijk het zoals je zelf wil. Millhaven dus, heeft een nieuw schijfje met toffe deuntjes uit: Dualism, een plaat met acht nummers die ons net geen half uur zoet houden, maar how jong, wat zijn ze weer één voor één, zoals ze hier in de Westhoek zeggen: Bèregoed!Lees verder ›

Altered Realities is de eerste langspeler van het Noorse Sovereign. Na enkele singles komt de band nu met zijn ruim veertig minuten tellend debuut. De titel doet vermoeden te verwijzen naar het vrijwel gelijknamige Nocturnus-nummer. Dat vermoeden wordt alleen maar bevestigd zodra de intro van dissonante synthesizers klinkt. Deze roept gelijk een dreigend sciencefictionsfeertje op en gaat gauw over in een lekkere midtempo riff van de oude school.Lees verder ›

Dakota Whiteside is de man achter dit Amerikaanse Desolate Tomb. Volgens de promo die ik heb ontvangen neemt de beste man alles in zijn eigen thuisstudio op. Zijn tweede album is getiteld Scorned By Misery en laat brutal slamdeath horen met ook wel wat core. Zwaar aangezet drumwerk, logge riffs, gebrul en geschreeuw vormen tezamen de basis van deze muzikale escapade. Op vocaal gebied heeft deze eenling nog wel ondersteuning gekregen van diverse vocalisten, onder wie Jon Davenport (Cultist).Lees verder ›

Midnight is de koning van de 'hap-slik-weg speed/black metal'. Bandbrein Athenar blies het beestje in 2003 leven in. En zie hier: na meer dan twintig jaar is de band nog altijd goed voor hel en verdoemenis uit je speakers. Voor het zesde album van deze Amerikaanse eenmansfractie ligt de verwachting weer hoog, maar of we kunnen spreken van helse verwachtingen valt nog te bezien. Hellish Expectations heeft in elk geval een godsgruwelijk afschuwelijk voorkantje gekregen.Lees verder ›

Soms is het leuk om iets nieuws te ontdekken op muzikaal gebied. Sterker nog het is één van de pluspunten die voor mij als redacteur van dienst het leven net iets dragelijker weet te maken. Puteraeon is daarentegen niets nieuws en al helemaal niet voor onze webzine. De band passeerde met zijn werk meermaals de burelen van Zware Metalen. Zo werden er recensies geschreven over: The Esoteric Order (2011), Cult Cthulhu (2012), The Crawling Chaos (2014), The Empires of Death (2017) en The Cthulhian Pulse: Call From The Dead City (2020). Opvallend gegeven is het feit dat het plaatwerk van de Zweden altijd met een ruime voldoende werd beoordeeld, terwijl de muziek zelf niets nieuws onder de horizon laat horen. Bij voorbaat merk ik dan ook op dat deze Zweedse death uitermate geschikt is voor metalheads die in de jaren '90 zijn blijven hangen. Het zal toch zeker niet anders zijn, wanneer het gaat om de hier te bespreken EP Quindecennial Horror?Lees verder ›

De band Iterum Nata van de Fin Jesse Heikkinen (The Abbey, Henget, ex-Hexvessel) doet op dit From the Infinite Light iets met de genres black, doom en folk. In acht-en-dertig minuten laat hij horen dat deze genres met een beetje goede wil best wel te combineren vallen. Het eerste nummer Overture Limitless Light heeft zonder een al te kwaadaardig karakter een mysterieuze, haast transcendente insteek. De akoestische gitaar, sfeerescapades en folk treffen we aan op de voorgrond. En ook een fijn gevoel voor dissonantie. Volgens de promo is dit album de opvolger van Trench of Loneliness, wat door ons bij Zware Metalen onbeschreven is gebleven.Lees verder ›

Chitin is de derde poging van de band Defect Designer voor eeuwige roem. Het in 2009 verschenen debuut Wax werd door mijn eerwaarde collega Alfvoet nog van een korte, doch kritische beschrijving voorzien. Inmiddels heeft het gezelschap volgens de promo en de info die ik in de metalen archieven terug kan vinden als standplaats Oslo, Noorwegen. Dat was voorheen Novosibirsk, Rusland. En ook de bandbezetting is zo op het oog niet meer geheel intact gebleven. In 2019 een vijftal, nu heden ten dagen een drietal, met drummer Eugene Ryabchenko (Fleshgod Apocalypse) in de gelederen. De muziek zelf zou dan van de grind af zijn en meer gespeend zijn van progressieve deathrash elementen. Volgens de promo moet dat dan zo uniek, kleurrijk en fantasierijk zijn dat we ons hoofd er nauwelijks omheen kunnen buigen. Nou dat zullen we dan nog wel eens zien, of beter gezegd horen. Is driemaal in dit geval daadwerkelijk scheepsrecht en kunnen de heren imponeren?Lees verder ›

Wanneer u net als uw redacteur van dienst geen genoeg kan krijgen van extreme muziek, bent u vast ook wel in voor een portie blackthrash. In mijn jeugdjaren (langer geleden dan ik wellicht zou willen) maakte ik kennis met bands als Sodom, Kreator, Motörhead en Bathory. Nadien is mijn muzikale smaak zich wat meer gaan verbreden, al grijp ik nog dikwijls terug naar de aloude platen uit de jaren '80. En nog steeds zijn er ruim voldoende bands die heden ten dagen het geluid uit die periode een warm hart toedragen. Een band die dat ook zonder blikken of blozen doet is het uit Derbyshire (VK) afkomstige Devastator.Lees verder ›