Donkere wolken pakken zich samen boven Hilversum na een week vol zon. Dat kan maar één ding betekenen, METALCAFE Live is weer terug in de Vorstin met een avond vol duistere herrie! Ditmaal maken Deathmarch, Shoot the Messiah en Saille hun opwachting. Drie zware bands van eigen bodem die niet wegschouwen van blackened metal. De lokale metalheads lopen weer uit voor het terugkerende evenement en redacteur Ruben is ook weer van de partij. Foto’s werden deze avond beschikbaar gesteld door gastfotografe Wendy Steenmans.
Het is te voelen in Hilversum, er hangt wat in de lucht. Een drukkend gevoel van een naderende onweersbui, of toch de geladen atmosfeer van een avond bruut metaalgeweld? Er broeit in elk geval wel wat en dat belooft hoe dan ook een memorabele avond te worden. Voor deze editie van METALCAFE Live worden een aantal bands opgetrommeld waar we al een tijdje niks meer van hebben vernomen. Zo ook de openingsact van vanavond: Deathmarch. In 2017 kwam de band met een debuut-EP, waarna er niks meer van ze vernomen werd. Tot begin dit jaar ineens de nieuwe plaat Violent Retaliation uit kwam. Toch zijn ze niet helemaal vergeten, want er zijn twee in shirts van de band geklede mannen die direct de pit opeisen. Deathmarch heeft dus nog fans en hopen hier ongetwijfeld een paar nieuwe te verzamelen.
Zoals het hoort bij death metal is de muziek boos. Het nieuwe werk misschien nog wel meer dan de debuutplaat. Het verschil is te merken, de eerste nummers geschreven door wijlen Bodyfarm-drummer Quint Meerbeek zitten toch wat sterker in elkaar dan wat de huidige formatie produceert. Niet dat dit publiek daar veel van lijkt te merken. Die zijn allang blij dat er weer eens wat te doen is op metalgebied in Hilversum. Het ritmische gebeuk is een welkome afsluiter van de maand en een groot deel van de zaal staat gemoedelijk te knikkebollen. In de tweede helft van de set schroeft de band het tempo nog even verder omhoog met Riot, waar een moshpit voor los komt en Defile the Pure kent zowaar blastbeats en een gitaarsolo. Een knallend einde voor de eerste band. Zo is de zaal wel warmgedraaid. En dat is letterlijk, want niet alleen buiten broeit het, nu doet het dat ook binnen. De temperatuur loopt op, hoog tijd voor wat ijzige black metal.
Ook voor Shoot the Messiah hebben we lang moeten wachten op nieuw materiaal. De debuutplaat Kill All Gods werd hier in 2019 overwegend positief ontvangen met het idee dat er nog meer in zat. Nu zeven jaar later bewijzen de mannen dat ten lange leste. Met het dit jaar uitgebrachte vervolgalbum Ecce Homo lijken de heren de puzzel van hun geluid gelegd te hebben. De sampletrack doet hier veel, maar het resultaat is een technisch en gelaagd geheel waar melodieën en gitaarriffs de ruimte krijgen om te ademen. Dat kunnen we na afloop wel stellen, want behalve Adducam Infernum bestaat de hele set vanavond uit het werk van die nieuwe plaat.
Het label black metal past niet meer helemaal bij de mannen, als ze breakdowns zouden toevoegen zou het zelfs deathcore zijn, maar de melodische deathmetal die hier gespeeld wordt is nog steeds een welkome verbetering op hoe ze zijn begonnen.
Inmiddels lijkt Shoot the Messiah ook op het podium erg comfortabel. Er zijn leuke interacties te zien tussen de bandleden en met het publiek. Zelfs het ondersteunend personeel krijgt aandacht met een Happy Birthday van het publiek. Aan alles zie je dat er plezier gemaakt wordt en dat heeft een effect op de toeschouwers. De band krijgt mensen in beweging, hoe hoog de temperatuur ook oploopt er zal gemosht worden. Dik verdient ook, hier staat een goede liveband. Zelfs als de band over hun speeltijd heen dreigt te gaan mogen ze door een laaiend enthousiaste menigte gewoon hun set afmaken.
Het duurde dan misschien net een minuutje langer voor de vorige band, het ombouwen voor Saille duurt bijna een uur. De mannen kampen met wat technische problemen waardoor de klok bijna elf slaat voordat ze beginnen. Ben ik even blij dat ik die extra knaken in de parkeermeter heb geduwd. Anderen hebben er het geduld niet voor en laten de avond voor wat die is, er is nogal veel uitloop voor de headliner. Een beetje zoals het ook met de band zelf gaat, liefs drie nieuwe gezichten telt het vijftal sinds dit jaar.
Daarmee past de band dan weer wel in het stramien van METALCAFE Live, want nu is het een volledig Nederlandse formatie. Niet dat ze zich als nieuw tijdperk presenteren, van de in februari uitgebrachte plaat Forebode komt maar één nummer langs. Nee, de mannen houden een bloemlezing uit het volledige oeuvre van Saille. Dat bestaat uit een, anders dan we hier bij METALCAFE Live gewend zijn, imposante zes albums. Zelf noemen ze al die muziek epische metal, maar hier in de zaal klinkt het toch vooral als symfonische black metal. Met een vleugje doom erdoorheen wat het geheel wel een lekker meeslepend ritme mee geeft en tegelijkertijd de boel zwaar en drukkend laat aanvoelen. Maar dat kan ook nog steeds de onnoemelijk hoge temperatuur in de zaal zijn.
Druk voelen de mannen zelf ook lijkt het, want het tempo ligt enorm hoog in de setlist. Het uitgedunde publiek wordt nauwelijks aangesproken en de vrij korte setlist is binnen mum van tijd alweer voorbij. Verwarrend is dan wel dat het enige nummer waarbij het publiek wel wordt meegenomen door de vraag ‘willen jullie een snelle?’ juist het traagste van de avond is. Een lange opbouw en veel stiltes doen de overgebleven enthousiastelingen voor het podium die nog wel een pit hadden willen draaien vragend om zich heen kijken. Die snelheid komt er uiteindelijk wel en de mannen laten een ijzersterk muzikaal geluid horen. Deze versie van Saille lijkt een schot in de roos, ik hoop er in de toekomst meer van te zien.
Daarmee komt de concertavond laat tot zijn einde. Het zal voorlopig even de laatste METALCAFE Live zijn. Ze zijn namelijk druk bezig met het organiseren van Dutch Metalhead Fest. De gastheer van vanavond neemt nog even de tijd om het publiek de laatste informatie mee te geven voordat ze 31 oktober de deuren van De Vorstin weer opengooien. Dan is er de beschikking over zowel deze kleine zaal als het hoofdpodium bovenin het gebouw. Waar vanavond nog bezoekers van Candy Dulfer de trappen bestegen zal eind oktober dus de hele toko zijn afgeladen met metalheads. En dat mag ook wel, want de hier aangekondigde headliner The Monolith Deathcult kun je eigenlijk niet kwijt op het bescheiden kleine podium en met in totaal zeven bands heb je die extra zaal wel nodig. Iets om naar uit te kijken dus en met bands in het kaliber als vanavond moet dat helemaal goed komen lijkt me!
Setlist:
Deathmarch
- Revenge of an Outcast
- Lying Scum
- Gastorture
- Bayonet Frenzy
- Riot
- Sick, Battered and Bruised
- Environment in Decay
- Defile the Pure
- Autopsy With A Chainsaw
Shoot the Messiah
- Transient Rites
- I Am Legion
- Pilgrimage
- Secret Path
- Adducam Infernum
- Il Seperatio
- Monograph of A Serpent
Saille
- Benei ha’Elohim
- Walpurgis
- Fhtagn
- Maere
- Empty Expanse
- Cycle of Cynicism
- Prometheus
- Haunter of the Dark
Datum en locatie
29 mei 2026, De Vorstin, Hilversum
Foto's:
Wendy Steenmans (Website, Facebook, Instagram, Flickr)
Links: