Daar is hij dan! De lezers van Zware Metalen hebben zich opnieuw niet onbetuigd gelaten en nu – na stevig optellen van de vele stemmen – is de winnaar van de ZM Jaarlijst 2025 bekend. Laat het feest maar losbarsten in het gewoonlijk zo druilerige Halifax, want Paradise Lost mag zich na 2020 opnieuw een zwartgerande bloemenkrans opleggen (inderdaad, als bezongen in het fraaie vijfde nummer van het nieuwe album). Vorig jaar vestigde Blood Incantantion met een bijna buitenaardse 3907 punten een record en hield het elk ander album op lichtjaren afstand. Daar komen de oude, trouwe Engelse lobbesen van Paradise Lost niet aan, maar toch blijven ze het zilveren Der Weg Einer Freiheit en bronzen 1914 ruim voor. Daarmee hebben de lezers van Zware Metalen besloten dat Ascension de plaat van het jaar 2025 is.
Op elke actie volgt een reactie, want waar jullie vorig jaar massaal voor het experiment en vervreemding kozen, gaan jullie nu voor een vertrouwd warm bad. Een bad gevuld met de troostrijke leads van de met een welhaast onuitputtelijke inspiratie gezegende Greg Macintosh en de donker brommende (en soms woest gruntende) stem van Nick Holmes. Goed, opener Serpent On The Cross blaast je bij aanvang wel even van je stoel in al zijn verbeten “doomdeathdom” maar daarna wordt met regelmaat dat aangenaam duistere gevoel opgezocht (en gevonden), dat de band al vaker met veel succes (denk aan Icon) bracht. Een “dat kennen we nu wel”-gevoel blijft echter ver weg. Dat komt door eerder genoemde inspiratie in het prachtige gitaarspel, maar vooral door de kracht van de toch wel ijzersterke nummers.
Het is toch fraai hoe de gitaar aan het begin van Tyrants Serenade bijna klinkt als een grote klok die een begrafenis aankondigt om over te gaan in slepende doom die op een of andere manier toch een klein vreugdevuurtje in je hart ontsteekt. En dan moet het dieptrieste, maar mooie refrein nog komen. En zo sleept Paradise Lost je met het vertrouwen dat bij bijna veertig jaar ervaring hoort, van donker naar een net weer ander zwart. En altijd is het prettig vertoeven in de met zwarte gitaaraanslagen geschilderde duisternis waarin de harde realiteit niet doordringt. Wij blijven hier nog wel even!
Gelukkig herbergt de ZM Jaarlijst ook een hoop andere gemoedstoestanden. Daarmee is het wederom een viering van de diversiteit die het door ons allen geliefde muziekgenre rijk is. Metal vanuit elke staat van zijn is vertegenwoordigd. Metal vanuit de loopgraaf, autoruit, metastase, compassie, herfst, computer, metropolis, ziekte, folklore, ruimte, droom, wolken, middeleeuwen; waanzinnig uiteenlopende muziek met kwaliteit als belangrijkste gemene deler. Dit alles heeft een plek op Zware Metalen, want onze redactie en lezers zijn van alle markten thuis en pikken zorgvuldig de krenten uit die pluriforme pap.
Om de honderden inzendingen terug te voeren tot één compacte lijst hebben we een puntensysteem bedacht. Iemands favoriete album van 2025 krijgt dertig punten, iemands nummer twee krijgt 29 punten, enzovoorts. Dit betekent dat een nummer één notering drie keer zwaarder weegt dan een twintigste plaats. Deze enorme optelsom levert de volgende, prachtige overzichtslijst op. Doe je voordeel met de ontdekkingsdrift van onze lezers en duik nog eens in de onderstaande lijst om te zien hoe jouw favoriete albums scoorden en wat je allemaal gemist hebt in 2025. Klik nog eens onze recensies aan (we hebben alle albums uit de top 50 beschreven) en zwier ondertussen de bovenstaande afspeellijst van de top 100 aan. Scrollen maar!
1. Paradise Lost – Ascension (2007 punten)
“Daar zijn ze weer: de meesters van de mistroostige melodieën. Het is alweer vijf jaar geleden dat de band ons midden in miserabele tijden troost bood met Obsidian. Een lang verhaal staat in de recensie, maar de conclusie kan kort zijn: Paradise Lost stijgt op Ascension “gewoon” weer naar grote hoogten”.
2. Der Weg Einer Freiheit – Innern (1763 punten)
“Der Weg Einer Freiheit kiest met dit Innern bewust voor de snoeiharde en directe weg naar binnen. Er moet toch wat omgaan in een mens, in de bandleden hun hoofd. In ieder geval is het duidelijk dat ook deze zesde studioplaat zal inslaan als een bom. Bijzonder sterk weer!”
3. 1914 – Viribus Unitis (1760 punten)
“Viribus Unitis is een album dat niet alleen door muzikale intensiteit en compromisloze zwaarte enorm veel indruk maakt, maar dat dankzij de tekstuele inhoud van de gedetailleerde, zorgvuldig gecontroleerde historische verhalen ook op emotioneel vlak meedogenloos zwaar en overweldigend overkomt. ‘Hun meest dynamische en emotioneel meeslepende album tot nu toe’ kopt de biografie vanuit de promo. Een uitspraak die ik volledig kan onderschrijven.”
4. Deafheaven – Lonely People With Power (1598 punten)
“Lonely People With Power markeert een terugkeer van Deafheaven naar het kenmerkende, intense blackgaze-geluid, waarop de meer melodische, dromerige elementen van Infinite Granite succesvol worden verweven. En niet alleen muzikaal maakt het album indruk: het bezit een diepe, krachtige, beklijvende lading. Volledig los van genres, invloeden en verwachtingen lijkt het vijftal zijn eigen plan te trekken. Kun je stellen dat de band zelfverzekerder dan ooit en onmiskenbaar als zichzelf klinkt? Tegendraads en eigenzinnig en tegelijkertijd ook zo herkenbaar? En is dat juist niet hoe je je muziek wilt hebben?”
5. Blut Aus Nord – Ethereal Horizons (1507 punten)
“In deze fase van hun bestaan is Blut Aus Nord niet bezig met evolutie, laat staan met verwachtingen. Ethereal Horizons voelt als een nieuwe uitwas van hetzelfde organisme, een metastase van verbeelding die zich niet laat fixeren in genres of stromingen. Het album verschuift, glijdt, verkruimelt en herstelt zichzelf zonder excuses.”
6. Walg – V (1439 punten)
“De melodische symfonische black metal van dit Nederlandse duo blijft Walgelijk lekker. De band lijkt maar te blijven groeien en dit op vlak van compositie en uitvoering. Ik kan er niks aan doen maar voor mij zal deze plaat opnieuw, net als zijn voorgangers trouwens, mijn persoonlijke jaarlijsten en in het verlengde deze van heel wat anderen, bestormen en hoog eindigen. Wees daar maar zeker van, jij met je wansmakelijke pijnlichaam!”
7. Coroner – Dissonance Theory (1250 punten)
“Dissonance Theory is een ijzersterk album dat zo in het rijtje van Tempo Of The Damned (Exodus) en Monotheist (Celtic Frost) – voor mij de allerbeste comebackalbums ooit – gezet kan worden. Wat een terugkeer, wat een plaat!”
8. Blackbraid – Blackbraid III (1177 punten)
“Blackbraid III borduurt probleemloos voort op het DNA van de voorgaande albums, maar ademt tegelijkertijd een zwaardere, donkerdere sfeer. De composities lijken daarnaast nog nadrukkelijker te leunen op de kracht en melodie van de gitaar. Een album waarop akoestische, instrumentale lagen niet alleen contrast en ademruimte bieden, maar ook de impact van de zwaardere nummers versterken.”
9. Messa – The Spin (1115 punten)
“De eerste drie albums van Messa lieten de enorme potentie van de band al horen, maar op The Spin heeft de band die potentie omgezet in een volwassen muzikaal statement. Dit album overtreft het eerdere werk van de band op alle fronten. Hopelijk weet de band hiermee, met steun van een groter label, ook een groter publiek aan te spreken.”
10. Testament – Para Bellum (1093 punten)
“Para Bellum is alweer een goed Testament-album dat voor mijn smaak enkel net iets te veel blijft hangen in middentempo’s. Daar staat tegenover dat de band frisser en geïnspireerder klinkt dan in de voorbije tien jaar en dat, wanneer de band op alle cilinders vuurt (het dubbele openingssalvo aan thrashsnelvuur!), de ervaring, de kwaliteit en zelfs het enthousiasme ervan afspat. En zo is ook de veertiende van Testament voor de fan weer een verplichte aanschaf.”
11. Terzij de Horde – Our Breath Is Not Ours Alone (1055 punten)
“Gun de ander toch ook maar wat frisse lucht, het zal jou en natuurlijk ook d’ander goed doen. Terzij De Horde tracht deze meer dan menselijke boodschap muzikaal kracht bij te zetten. Opnieuw een puike en erg sterke release van dit Utrechtse gezelschap.”
12. Psychonaut – World Maker (1014 punten)
“Psychonaut brengt met Worldmaker een album uit dat misschien iets van werk vereist van de toehoorder. Nu is het geen dermate moeilijk album, dat het daadwerkelijk als noeste arbeid aanvoelt. Maar de muziek is wel ontzettend gelaagd en geeft ruimte tot ontdekking van nieuwe nuances. De dikwijls bezwerende en repetitieve muziek werkt haast als een soort mantra op je in. Bij iedere luisterbeurt worden de mentale paden weer wat verder ingesleten en dringt de muziek net wat verder tot je door.”
13. Igorrr – Amen (990 punten)
“Op Amen weet Igorrr zijn ongebruikelijke en gedurfde ideeën te vertalen naar een bijzonder veelzijdig en breed uitwaaierend album. Nee, dit is geen easy-listening of een gemakkelijk in het gehoor liggende, vrijblijvende allemansvriend. Maar zeg nou zelf: daar ben je als luisteraar van Igorrr toch ook helemaal niet naar op zoek?”
14. Sunken – Lykke (943 punten)
“Lykke is plaat nummer drie en ademt vooral erg veel volwassenheid uit. Het toont aan dat de band echt wel met contrasten weet te spelen en laat net dat toch wel de bedoeling geweest te zijn. Sterk atmosferisch bij wijlen zeer brutaal blackmetalwerk.”
15. Havukruunu – Tavastland (909 punten)
“Havukruunu klinkt brutaal, agressief, rauw en boos maar tegelijk paganesk, episch en heroïsch op momenten dat het moet. Tavastland kan dan ook onmogelijk ontbreken in je collectie. Jaarlijstmateriaal ook, niet vergeten!”
16. Lorna Shore – I Feel The Everblack Festering Within Me (901 punten)
“Op dit I Feel The Everblack Festering Within Me probeert Lorna Shore te spelen met nieuwe invloeden en muzikale invalshoeken. Als de band daar vol voor gaat, weet het daar ook overtuigend in te slagen.”
17. Pothamus – Abur (853 punten)
“Dit is meer dan opnieuw een goede release van Pelagic Records. Abur stijgt boven het toch al hoge gemiddelde van dat label uit: in kwaliteit van de songs, maar vooral in de alomvattendheid die je driekwartier van hier neemt. Doe je zelf een plezier als post/sludge-fan: pak die plaat op, dim de lichten en ontstijg voor even de miserie van het aardse bestaan om een stuk lichter van geest terug te keren.”
18. Amorphis – Borderland (815 punten)
“We kunnen stellen dat Amorphis simpelweg niet in staat is om een slecht album voort te brengen en met dit Borderland een mooie soundtrack voor de naderende herfstweken heeft afgeleverd. Ik zou zeggen: zet dat haardvuur aan (of de verwarming een tikje hoger) en laat Amorphis de rest doen.”
19. Deftones – Private Music (691 punten)
“Private Music is een oerdegelijk album van een band die misschien wel op zijn hoogtepunt verkeert. Aangezien elk album een aparte avontuurlijke trip voorstelt en altijd wel weet te verrassen, is het feit dat dat nu voor één keer niet zo is toch best onverwacht. Begrijp me niet verkeerd: het album is door de intimiteit des te beklijvender. Daarbovenop gaan alle nummers naadloos in elkaar over met samples en vibes, waardoor het album in zijn geheel sterker overkomt. Een essentieel album van 2025.”
20. Afsky – Fællesskab (672 punten)
“Fællesskab voelt alsof Ole Pedersen Luk, terwijl de regen kil en onophoudelijk in zijn gezicht slaat, langs de krijtrotsen van Stevns Klint kuiert en gevangen is in vertwijfelde gedachten. Het ritme van de golven die tegen de rotswand beuken, de zilte lucht en de wind die om hem heen giert, doordrenken zijn wandeling met de ontreddering waarmee hij lijkt te worstelen. De verzuchtingen over de huidige staat van de maatschappij worden op een indrukwekkende wijze gevangen in de zes nummers op het album. Turbulent, intens en letterlijk adembenemend. Onrust, vertwijfeling en wanhoop heersen op Fællesskab.”
21. Rivers Of Nihil – Rivers Of Nihil (671 punten)
“Ik vermoed dat een groot deel van de fans best tevreden zal zijn met dit nieuwe album en deze nieuwe uiting dan ook hoog op de jaarlijst zullen plaatsen.”
22. Imperial Triumphant – Goldstar (632 punten)
“We krijgen zeker een meer toegankelijke versie van Imperial Triumphant te horen op Goldstar. Toegankelijker dan ooit? Dat zeker, maar verwacht nog steeds geen simpele boterham hier. Wel een gouden ster en een mooie eindscore!”
23. Orbit Culture – Death Above Life (609 punten)
“Death Above Life is een album dat duidelijk meer op toegankelijkheid inzet dan eerdere releases van Orbit Culture. Maar juist daardoor verliest het een groot deel van de rauwe urgentie en scherpte die de band ooit zo onweerstaanbaar aantrekkelijk maakte. Een andere muzikale koers betekent nu eenmaal dat sommige trouwe fans (wat van) hun interesse verliezen, terwijl anderen juichen om de nieuwe richting en het misschien zelfs nieuw publiek aantrekt.”
24. Shagor – Lyksalver (602 punten)
“Ik kan gerust stellen dat dit Lyksalver van Shagor een dijk van een plaat is geworden. Voor één ieder die wel van brute doch melodisch, melancholische licht atmosferische black metal houdt, dient gewoon mijn advies te volgen en de plaat op fysieke wijze aan te schaffen. Anders weet ik je wel te vinden op mijn persoonlijke Foltertogt!”
25. Saor – Amidst The Ruins (600 punten)
“Hou je van folkloristische black, dan kan je eigenlijk geen beter geschenk wensen dan een nieuwe plaat van Saor. Je weet dat het steeds wel kwaliteit voor je kiezen zal zijn, maar naar mijn gevoel gaat dit nog dieper dan Origins. Een boude veronderstelling, maar ik doe ze toch. Luister gerust een uur naar dit winterlandschap en spreek me dan tegen.”
26. …And Oceans – The Regeneration Itinerary (576 punten)
“De muzikale composities bruisen van de energie en artistieke uitlaatkleppen. Meer dan op de vorige twee albums na de resurrectie, worden genrevreemde elementen ingezet en zoekt dit Finse gezelschap invloeden van buitenaf op. Boven alles slaagt de band er echter in om de luisteraar in te pakken met bezwerende gitaarlijnen en symfonische pracht en praal. Wederom een sterke toevoeging aan de albumreeks na de wedergeboorte van dit Finse zwaargewicht!”
27. Hemelbestormer – The Radiant Veil (547 punten)
“Weet u, ontdek deze nummers, of liever het album in zijn geheel, vooral zelf, en geniet van deze avontuurlijke reis door tijd en ruimte. Een indrukwekkend album opnieuw van Hemelbestormer, dat ook door de luisteraar die het minder op instrumentale muziek heeft, bijzonder gesmaakt kan worden. “
28. Cryptosis – Celestial Death (546 punten)
“Celestial Death is niet alleen heel naverwant en overduidelijk Cryptosis, de plaat is ook nog eens een furieuzer, filmischer, voller en een nog completere, bloedeigen versie van zichzelf. Celestial Death oogt en toont vertrouwd, maar vooral ook uitermate geraffineerd geëvolueerd. Dit is simpelweg Cryptosis naar een nog hoger niveau getild.”
29. Dream Theater – Parasomnia (542 punten)
“De tijd zal leren hoe dit album zich zal verhouden tot de rest van de rijke discografie van deze band, maar Dream Theater laat op Parasomnia een energie en spelvreugde horen die ik al in geen twintig jaar van deze band heb gehoord. Ik had niet gedacht dit ooit nog eens te zeggen over een album van deze band, maar vooruit… Jaarlijstmateriaal!”
30. The Halo Effect – March Of The Unheard (536 punten)
“March Of The Unheard is gewoon een sterke, strakke, melodische deathmetalplaat met een forse knipoog naar het verleden. Het is niks nieuw, niks fris noch fruitig maar gewoon oerdegelijk. Zo hebben we het vaak gewoon graag. The Halo Effect kan je bestempelen als de voorvechter van de oude tradities. Bestellen godnondeju!”
31. Drudkh – Shadow Play (524 punten)
“Drudkh heeft zichzelf weer op de kaart gezet met een puur, openhartig maar ook rauw album dat bol staat van de contrasten. Soms vol vuur, soms vol desillusie, soms ingetogen en soms ongefilterd. Van arty-farty post-black is hier absoluut geen sprake: dit is atmosferische black metal met heel veel diepgang en emotie. Geen muziek voor sensatiezoekers, maar een spannend muzikaal boek dat in 55 minuten uitleest.”
32. Grafjammer – De Tyfus, De Teerling (515 punten)
“Laat iedereen maar de typhus krijgen. Ik geef geen flikkersezooi om de mening van anderen, dit Grafjammer heeft met zijn nieuwste smerige boreling wel weer duidelijk gemaakt hoe Nederlandstalige black metal best zou moeten klinken. Schaf jezelf een fysiek exemplaar aan dan kan je je eigen oordeel vellen. Grafjammerrrrrrrr!”
33. Ter Ziele – Embodiment Of Death (487 punten)
“Echt een uitstekend debuut van deze heren en dat zeg ik niet omdat ze mijn provinciegenoten zijn. Conclusie is dat Embodiment of Death zowel muzikaal en soundtechnisch als qua thematiek een uiterst meeslepende en intense plaat is geworden die er voor zorgt dat Ter Ziele niet meer alleen ‘die vette liveband’ is. Ik zeg supporten die hap!”
34. Turnstile – Never Enough (486 punten)
“Never Enough is simpelweg niet zo goed als Glow On, waardoor er eerder sprake is van stagnatie dan innovatie. Toch luistert ook deze plaat wel goed weg; het muzikale vakmanschap is aanwezig. De band weet nog altijd hele herkenbare hooks en melodieuze momenten toe te voegen aan hun muziek en de dynamiek tussen de nummers zit ook goed in elkaar.”
35. Warbringer – Wrath And Ruin (482 punten)
“Wrath And Ruin is simpelweg een van de beste thrashplaten van 2025. Het niveau van Coroner wordt misschien net niet gehaald, maar verder hoeft Warbringer wat mij betreft (dat vlammende gitaarwerk!) niemand voor zich te dulden in het thrashgenre.”
36. Ghost – Skeletá (471 punten)
“Misschien is Ghost wel één van de enige bands die van een 6,5 een 8,5 kan maken als je niet afhaakt na een eerste luisterbeurt. Elke muzikale compositie groeit, het tekstuele klontje valt en het geheel vermengt zich, ook op Skeletá, tot een plaat die zowel diepgang als nostalgische swingkracht heeft. Als satan bestaat, is hij ongetwijfeld fan van Ghost.”
37. Harakiri For The Sky – Scorched Earth (465 punten)
“In 2021 was er Maere, in 2025 is er Scorched Earth. De heren in Harakiri For The Sky lijken het opnieuw op orde te hebben, want ook met deze plaat is de post-black metal die ze brengen weer verder uitgediept en uitgegraven en komen we nog meer eigen thema’s tegen. Puik werk!”
38. Katatonia – Nightmares As Extensions Of The Waking State (464 punten)
“Dit is een moeilijk album om een conclusie aan te verbinden. De eerste helft van het album is uitermate sterk en bevat materiaal dat tot het betere deel gerekend mag worden in de discografie van de afgelopen vijftien jaar. De tweede helft is minder sprankelend (met ook een kleine dip in kwaliteit), maar mist door een ander tempo en muzikale insteek vooral aansluiting bij de eerste helft van het album. Na meerdere luisterbeurten weet echter de tweede helft ook steeds beter te overtuigen, waardoor het eindoordeel toch nog een tikkeltje hoger uitvalt. Al met al een sterke plaat waar je zeker geen nachtmerries van krijgt!”
39. Graceless – Icons Of Ruin (450 punten)
“Graceless heeft over de hele linie op Icons Of Ruin het tempo iets verlaagd ten opzichte van het vorige werk. Het is te snel om het doom te noemen maar blijkt wel goed te werken. Graceless heeft zich met dit album definitief gestationeerd in de metalscene en is definitief een kracht om rekening mee te houden! De band lijkt zich bij deze stijl als een vis in het water te voelen en weet dat uitstekend over te brengen.”
40. Blood Abscission – II (447 punten)
“Geef jezelf even de ruimte en neem die volle veertig minuten om de volledige immersie te ervaren die Blood Abscission biedt. Zoals wel vaker met “moeilijke” muziek, is de eigen gemoedstoestand, kwaliteit van geluidsomstandigheden en de afwezigheid van wereldse afleiding (precies zoals de band het zelf ook graag ziet) van invloed of dit echt tot je kan doordringen. Gun jezelf dan ook een moment van bezinning en totale afstraffing door dit II van Blood Abscission.”
41. Schavot – Verstrikt In Halflicht (446 punten)
“De heer Velthuis overtroeft met dit Verstrikt In Halflicht opnieuw zichzelf. Waar de symfonische black metal die dit Schavot eigen is op de vorige albums al indrukwekkend te noemen was, lijkt hij op dit nieuwste album, nog wat niveaus te stijgen. De heer Velthuis kennende zit hij er niet verlegen om, om alweer aan nieuw werk, nieuw materiaal, nieuwe muziek te zitten werken. Laat hem maar gerust doen. Dat komt wel goed.”
42. Kauan – Way Home (435 punten)
“Pure schoonheid laat zich maar moeilijk in woorden vangen. Je kunt proberen de juiste formulering te vinden, maar woorden schieten vaak tekort. Schoonheid is iets dat je moet voelen, diep van binnen moet ervaren en iets wat zich niet zomaar laat uitdrukken. Wayhome van Kauan is een ervaring die tedere schoonheid omarmt. Het nodigt je uit om even stil te staan, diep adem te halen en neemt je mee naar een plek van stilte en verwondering. Wayhome is zoveel meer dan muziek; het is een gevoel dat diep en innig resoneert. Pure stilte zegt soms meer dan woorden. Daarom … ssst … laat de stilte spreken!”
43. Between The Buried And Me – The Blue Nowhere (431 punten)
“Between The Buried And Me heeft een zeer sterk album afgeleverd. Muzikaal gezien valt het qua stijl ergens tussen de woeste uitspattingen op Colors en de muzikale uitstapjes van Coma Ecliptic (overigens een zwaar ondergewaardeerd album als je het mij vraagt), maar dan weer met de fantastische geluidskwaliteit die ook op Colors II te horen is. “
44. In Mourning – The Immortal (428 punten)
“The Immortal is een soms heftige en soms prachtige verjaardagsplaat, waarbij voor mij vooral de melodieën, de teksten en het volle geluid het cijfer flink omhoog duwen. Na vier rondjes rondom de “sojourner’ kan de melodeathfan zelfs in het donker van een maanloze nachtlucht zonder twijfel toeslaan en de nieuwe plaat van In Mourning in de knuisten nemen. Oh, en een extra stuk taart voor de leadgitaar en de maker van de het kunstwerk voor de hoes vol symboliek.”
45. Tarmak – Delete To Proceed (427 punten)
“Tarmak mikt met Delete to Proceed hoger en bereikt dat niveau ook moeiteloos. Dit is duidelijk muziek die live nog dat tandje intenser aanvoelt. Die geprojecteerde visuals, het meesterlijke instrumentspel en die vette gitaarriffs zijn een hattrick die Tarmak op zijn volste weet te benutten. De band mag heel blij zijn met Delete to Proceed. Luisteren en live gaan zien is de boodschap!”
46. Sanguisugabogg – Hideous Aftermath (426 punten)
“Met Hideous Aftermath heeft Sanguisugabogg – dan toch? – de plaat gemaakt die past bij zijn naamsbekendheid, bij de steun van Century Media Records en bij de hoge positie die de band op festivalposters inneemt. Serieuze(re) business dus, maar nog feestelijk zat. Party on gasten!”
47. Heretoir – Solastalgia (421 punten)
“Solastalgia weet welgemeende empathie op te roepen en daarmee een diepe emotionele ervaring te creëren, dat er een haast geruststellende werking vanuit gaat. Even geen sores meer van de dagelijkse uitdagingen van het leven, maar een verzachtend antwoord op de hectiek in een voortdurend in beweging zijnde wereld? De band zelf geeft er een fraaie uitleg aan: “Hoewel de mensheid als geheel het grootste probleem is voor de hele planeet, is het de individuele mens die het leven in de eerste plaats de moeite waard maakt.””
48. Biohazard – Divided We Fall (417 punten)
“Biohazard heeft het voor elkaar gekregen eindelijk weer eens een goede, boeiende en interessante plaat uit te brengen. De magie van Urban Discipline wordt niet overtroffen, de compleetheid van State of the World Address ook niet maar dit Divided We Fall komt toch wel heel snel achter die twee releases. Een knappe comeback dus al met al die ik als oud-volger van deze band niet had durven verwachten. Complimenten voor de boze mannen uit New York, we stampen weer volgens het ritme van de Brooklyn beat!”
49. Hellevaerder – Fakkeldragers (415 punten)
“Met dit Fakkeldragers komt Hellevaerder steeds meer opdoemen vanuit de achtergrond. Wat een beestig sterk werk is me dit toch weer! Schaf zoals altijd dit werkstuk aan op een fysiek exemplaar. Celebrate Life, Worship Hellevaerder!”
50. Epica – Aspiral (409 punten)
“Het is niet alsof met Aspiral een nieuwe band te horen is, verre van zelfs. Ik geloof ook niet dat het de bedoeling was van Epica om helemaal een andere richting in te slaan, maar dit is wel een zeer toegankelijke plaat geworden die daarnaast ook instrumenteel heel krachtig klinkt en met een uitstekende productie gepresenteerd wordt.”
Klik hier voor de 51 tot en met 218!
Bekijk hier de jaarlijsten van alle voorgaande jaren:
- 2024
- 2023
- 2022
- 2021
- 2020
- 2019
- 2018
- 2017
- 2016
- 2015
- 2014
- 2013
- 2012
- 2011
- 2010
- 2009
- 2008
- 2007
- 2006
- 2005
- 2004
Bekijk hier de jaarlijsten van ons redactieteam: