Ethereal Darkness – Echoes

Geschreven door op 06-06-2026 om 16:29.

Vaak betekent uitstel ook afstel. Dat is inherent aan een gezegde, daar zit nu eenmaal een kern van waarheid in. Als de urgentie dan lijkt weg te ebben, breekt ook een punt aan waarop teruggrijpen niet meer tot de mogelijkheden behoort. We moeten immers door in de maalstroom van de tegenwoordige tijd. Gisteren is niet meer relevant en de blik staat op morgen. Maar soms roept de geschiedenis ons een halt toe, ook al probeert de immer dreigende draaikolk ons mee verder te trekken. Ditmaal wordt de boei toegeworpen door Ethereal Darkness en krijgen we een echo door uit het verleden. Ik ga het maar meteen op tafel gooien: met nu al één van de betere albums van het jaar in het spectrum der dode melodische metalen mocht en kón een woordelijke bespreking hier simpelweg niet ontbreken. Ook al is het album al lang en breed uitgekomen, dit verdient alle aandacht en letters op het digitale canvas. Hadden we al vermeld dat Dan Swäno de mix en mastering heeft verzorgd? Dat alleen al is genoeg om het water in de mond te doen lopen. Maar zo simpel laten we ons natuurlijk niet inpakken.

Dit Belgische genootschap rondom meesterbrein Lars (alleen de echte grootheden worden simpelweg met alleen hun voornaam aangesproken) brengt zijn metalen graag in goed gezelschap van een portie melodie, vol van epiek en met uitgesponnen geluidslandschappen. Dit alles wordt omlijst door een sterk staaltje ietwat progressieve death metal, met geregeld een zwartgeblakerd randje. Denk hierbij aan bands als Be’Lakor, An Abstract Illusion of Countless Skies. Zonder echter te verworden tot een simpele kopieerkat, want Ethereal Darkness weet een geheel eigen smoelwerk te tonen. Dit doet de band vooral door de sterke wisselwerking tussen ingetogen vakmanschap en een steviger weerwoord. De vorige zin bevat wel het woord ‘’vooral’’, maar eigenlijk moeten we daar tegenover zetten dat het uiterst verslavende melodische gitaarwerk boven alles de grote kracht is op dit Echoes. Kijk: melodische death metal is nu eenmaal een genre dat vrijwel volledig is uitgekauwd. Dat betekent niet dat de uitingen binnen deze muzikale kaders niet aangenaam kunnen zijn. Het is echter wel moeilijk om het hoofd ferm boven het maaiveld uit te steken. Als dat wel gebeurt, kan er pure magie ontstaan. En die tovenarij weet Ethereal Darkness ons op dit nieuwe werk te brengen door melancholische emoties vakkundig te verpakken in meeslepende gitaarthema’s.

Met zes nummers die tezamen op een uur afklokken is dit Echoes een hele zit en is een bespreking van individuele nummers vrij onzinnig. Toch is het geheel niet dermate ingewikkeld dat het veel cognitieve capaciteit van de toehoorder vereist. Wellicht dat op enkele momenten de aandacht wat kan verslappen, omdat er met momenten iets te veel vet op de botten zit (zeker afsluiter Realization rekt de grenzen te ver op). Het hele album leunt verder vooral sterk op een verhalende sfeer en het overbrengen van emotie. Hiermee word je echt de muziek ingezogen en vliegt de tijd voorbij. Hoewel het album over de gehele linie vrij consistent is, zowel in opzet als kwaliteit, zijn het de gerichte tempowisselingen en onderbrekingen in het meeslepende landschap die de lange nummers voorzien van voortstuwende kracht. Zo wordt er gewisseld tussen slepende death-doom, flitsende tremolo’s en goedgeplaatste riffsecties. Opener Gone With The Tide zet meteen de grootse sfeer neer (en weet die ook het beste uit te voeren van alle nummers op het album). Van de atmosferische trage gitaarlijnen, de zwartgeblakerde versnellingen tot aan de laatste zware piano-aanslag: het is allemaal even intrigerend. The Cycle leunt wat meer op klassieke melodeath met een hoger tempo, maar schijnt toch ook vooral door sterk melodisch gitaarwerk.

Zoals op meer plekken op het album – misschien het meest prominent op Winter – pakt de wisselwerking tussen de raspende vocalen van Lars en de heldere zang van gitarist Brecht overtuigend uit, waarmee de grootse sfeer alleen maar verder wordt aangedikt. Ieder nummer vertelt in zeker zin een eigen verhaal, waarbij de bovengenoemde elementen in wisselende prominentie worden ingezet. Het vierde nummer, met de passende titel IV, brengt daarbij een extra stuk zwaarte dat elders op Echoes niet wordt teruggevonden. Ga echter vooral zelf de zoektocht aan en ontdek alle prachtige plekken die het universum van Ethereal Darkness voor je in petto heeft.

Alles bij elkaar is dit tweede album van Ethereal Darkness een zeer sterke plaat geworden, die zeker gaat wedijveren voor een plekje in mijn persoonlijke jaarlijst. De sterke atmosfeer die deze Belgische heren weten over te brengen met ongekend sterk melodisch gitaarwerk is hier dan ook de basis voor. Het is bizar om te bedenken dat deze kwaliteit in eigen beheer is uitgebracht en er nog geen label heeft toegehapt. Mogelijk een bewuste keuze van de band? Bij het aflopen van de laatste tonen van Realization blijven de warme noten echter nog lang door echoën in mijn hoofd. Ze laten me smachten naar nog een luisterbeurt. Chapeau!

Score:

86/100

Label:

Eigen beheer, 2026

Tracklisting:

  1. Gone With The Tide
  2. The Cycle
  3. Winter
  4. IV
  5. On The Bridge Of The Cliff
  6. Realization

Line-up:

  • Lars – Alles
  • Brecht – Gitaar, zang
  • Zjesse van Hool – Gitaar
  • Michal Hrabovsky – Basgitaar
  • Peter – Drums

Links: