Als er één band is die al veel drummers heeft versleten in het verleden, dan is het Kataklysm wel. De stokken liggen op het veertiende (!) album van de Canadezen in de handen van James Payne. Vanaf 1991 bestoken de heren die zo onderhand behoren tot het meubilair van Nuclear Blast, de wereld met death metal. Enkele bewonderenswaardige en knappe feiten, hoewel er in de loop van jaren natuurlijk wel enkele muzikale veranderingen zijn doorgevoerd bij Kataklysm.Lees verder ›
Wanneer je als liefhebber van verse, rauwe vis een uitnodiging krijgt om de nieuwste zalmvangst te komen samplen, dan denk je geen moment na en ren je watertandend naar de betreffende viskraam. Nu is, zo blijkt, begrijpend lezen ook een vak. De lokale viskraam bleek een poppodium (TAC), de samples geluidsfragmenten en de verse zalm het spiksplinternieuwe album Tegendraads Is Ook Een Leidraad van artiest Zalm (Mike Dobber). Totaal geen probleem, want als fervent bezoekers van cultuur weten wij hier ook wel raad mee. Zo zag onze collega Niels eerder dit jaar Zalm al eens aan het werk op Complexity Fest 2020.Lees verder ›
Acht oktober, de dag dat de nieuwe video’s van volgende bands online kwamen te staan. Hier zijn respectievelijk Onslaught, Harakiri For The Sky, Nanowar of Steel met Michael Starr (Steel Panther), The Unguided, Gaerea, The Hate Project en Metalite.Lees verder ›
'Loat ze doodvalln', aldus het debuutalbum van deze, naar eigen zeggen, blackmetalveteranen uit Zweden. Hark From The Tomb wil dat u sterft, want u bent stom. Religie is stom, de mensheid is dom en u wordt uitgebuit door charlatans. Deze bevindingen werden in muziek vastgelegd op Let Them Die. De muzikanten mogen zichzelf dan veteranen noemen, met een blackmetalbloedlijn die teruggaat tot de 90's, ze willen niet met hun bakkes op de foto. We zullen het dus moeten doen met de vaststelling dat het om twee anonieme heren gaat.Lees verder ›
We staan overal open voor. Zeker ook voor Moribund Cult Records, waar ik menig extreem bandje leerde door kennen. In het geval van Lord Matzigkeitus is het een nieuwe naam voor mij. Deze (Koreaanse?) heer passeerde al één keer op Zware Metalen, in de review van het album The Projectionist – Visits From The Nighthag Part 2, waar hij weinig punten scoorde met zijn "stemgeluiden". Met Lord Matzigkeitus doet hij het allemaal alleen, voor de vierde keer. Ik vind er maar weinig info over terug trouwens. Zelf omschrijft hij zijn muziek op Drown als zeer ongebruikelijke, extreem gemene, op viool gebaseerde rauw black metal zoals die nog nooit eerder vertoond is. Lees verder ›
Lindsay Schoolcraft (ex-Cradle of Filth) bracht eerder al solowerk uit. Het debuut Martyr was een samenwerking met Rocky Gray (Evanescence). Op dat album was een soort gothic metal te horen. Worlds Away is echter een stevige breuk met zijn voorganger. Rocky Gray verzorgt hier nog wel een sporadische elektronische beat, maar daar blijft het bij. Tijdens de coronacrisis heeft multi-instrumentaliste Schoolcraft de elektronische harp opgepakt en is eens een paar melancholische gothic liedjes gaan schrijven. Het is geen metal ditmaal, maar dat pakt juist goed uit. De inhoud van het album wordt tevens duidelijk uit het prachtige artwork.Lees verder ›
Hier zijn we weer met een lading metalclips. Vervolledig je avond met Amon Amarth, Spectrale, Fates Warning, Mors Principium Est, Havok, Bound in Fear, Starbenders en Dark Buddha Rising. Lees verder ›
AC/DC heeft de herrijzenis uit de dood vormgegeven met een nieuw nummer. Luister naar Shot in the Dark.Lees verder ›
Eddie Van Halen heeft zijn jarenlange strijd tegen kanker moeten staken. Eerder vanavond bevestigde zijn zoon Wolfgang dat de legendarische gitarist is overleden. Eddie van Halen werd geboren in Amsterdam maar verhuisde al op jonge leeftijd naar de Verenigde Staten. Daar richtte hij met zijn broer Alex een hardrockgroep op met de naam Mammoth. Met twee Van Halens in de band besloot men de naam van de groep al…Lees verder ›
Op een dag zei de farao tegen Mozes: “Mozes, ik geef jullie de keuze: ofwel zet ik Aborted Fetus met Pyramids Of Damnation op, ofwel slaan jullie op de vlucht en zwerven 40 jaar door de woestijn.” Wie weleens een Bijbel gelezen heeft, weet wat Mozes gekozen heeft. Nu we dat zesde album van deze Russische deathmetalband gehoord hebben, kunnen we de man met de wonderstaf alleen maar gelijk geven. Dat is zo saai als de Nijl lang is.Lees verder ›
Zo ben je als band nog geen tien jaar bezig en toch al genomineerd voor het beste heavy album of EP van 2020 in eigen land. De uitslag volgt nog, maar het Australische Alpha Wolf mag zichzelf op de borst kloppen voor die mooie prestatie. Die nominatie is overigens op basis van de vorig jaar verschenen EP Fault.Lees verder ›
Armoured Knight is een Chileense heavymetalband. Chili, u weet wel, dat langwerpige land aan de andere kant van de oceaan. U zegt: 'Noem nog eens drie bands uit Chili!' Neen, ik ken er geen een die me zo te binnen schiet. De digitale metalen encyclopedie geeft 2,596 bands uit Chili weer. Ze bestaan dus wel degelijk.Lees verder ›
Een nieuw nummer van de komende Antzaat-plaat is online komen te staan. We mogen de video van de Belgische black metalheads als eerste aan jullie voorstellen, dankzij label Immortal Frost Productions. Hier is Crown of Concrete.Lees verder ›
Hier was ik helemaal klaar voor, een interview met Amaranthe. Vijfenzeventig procent van mijn metalen luistertijd bestaat uit het beleven van atmosferische industrial black metal. Daarnaast krijgen vooral andere extreme of obscure subgenres de brokken. En dan zijn er de 'guilty pleasures'. Babymetal bijvoorbeeld, of Amaranthe. De eerste drie albums staan in mijn favorietenkast, album nummer vier (Maximalism), schoot ik in de review af met 38/100. Helix, twee jaar geleden een feit, kon ik beter hebben dan mijn collega Yves, zeker met de komst van de clean zingende Nils Molin (Dynazty). Toch zijn vooral de eerste drie albums blijven hangen. Voor album nummer zes, Manifest, was het benieuwd uitkijken naar de mix van elementen. De video's gaven alvast een divers beeld. Tijd om stichtend lid (die blonde ja) Olof Mörck de pieren uit de neus te vragen.Lees verder ›
Zoals jullie in het interview met Amaranthe kunnen lezen is dit nieuwe - zesde - album een herneming voor de Zweedse mainstreamers, gebaseerd op Helix. Voor mij heeft Amaranthe één serieuze misstap begaan in zijn carrière. Dat was met het album Maximalism, iets wat ik graag vergeef. Het was uitkijken naar plezierige liedjes met pep en positivisme, snelheid en emotie. Ik kan amper geloven dat ik dit schrijf, maar het klopt wel. Metal mag wel degelijk fun zijn. De drie single-video's die het album vooruit snelden waren niet eenzijdig "fun" en de rest van het album bleef lang geheim. Tot nu.Lees verder ›
Mitch Harris’ wegen zijn ondoorgrondelijk. Het is al jaren geleden dat hij nog structureel met Napalm Death het podium opstapte. Op de laatste plaat van die band speelt hij weliswaar nog gitaar maar in het persbericht wordt hij zelfs niet meer genoemd bij de bandleden. Ernaar gevraagd gaf Napalm Death-zanger Barney aan dat het aan Mitch zelf is om deze situatie van afgenomen muzikale activiteit toe te lichten. En dan ineens staat meneer voor de deur met zijn nieuwe band/project Brave The Cold.Lees verder ›
Het gebeurt dat je onverwacht in het gaatje genomen wordt. Een moment niet opletten en hup, je hebt prijs. Dat kan thuis gebeuren, op het werk, professioneel, privé. Je kan het zo gek niet bedenken. Nu gebeurt het me hobbymatig. Bij Dame Silú De Mordomoire staat er netjes black metal geschreven in het lijstje van uit te voeren reviews. Ik dacht laten we nog eens iets ontdekken: iets onbevangen, onbevooroordeeld in de hand nemen en gewoon goed doorluisteren. Tja, dan kom je toch van een kale reis terug, als deze release, A World Of Shadows, een dungeonsynthplaatje blijkt te zijn.Lees verder ›
De werkweek beginnen in stijl? Dat doen we met video’s van het terugkerende Mörk Gryning, Cadaveria met een terugkeer, Invoker, Demonical, Helfir en Two Face Sinner. Je ziet ze hier. Lees verder ›
Algleymi van Misþyrming, I Loved You At Your Darkest van Behemoth, Amenra's Mass VI en Värähtelijä van Oranssi Pazuzu. Het zijn de winnaars van de laatste vier edities van de Zware Metalen Jaarlijst. Elk jaar bepalen de lezers de vijftig beste platen van het jaar. Omdat Zware Metalen dit jaar twintig jaar bestaat, doen we dit jaar iets geks, spannends en uitdagends. We gaan op zoek naar de beste twintig platen van de laatste twintig jaar.Lees verder ›
Als je in een band speelt waarvan het merendeel van de bandleden zijn roots heeft liggen in verschillende muziekstijlen, dan kan je ook een muzikale potpourri verwachten. Laat het Belgische Cuttermess nu precies aan dat plaatje voldoen. De band brengt met zijn EP Take 'm To The Guillotine na twee jaar intensief repeteren en optreden dan eindelijk zijn debuut. Dat het vijftal de zaken graag goed aanpakt blijkt uit het feit dat de opnamen plaatsvonden in de Hearse Studio, de plek waar in het verleden ook werk van Aborted, Cytotoxin en Wiegedood is vastgelegd. Ook het handgetekende artwork is een mooi visitekaartje en dekt de titel van dit debuut op prima wijze.Lees verder ›
