Wat te doen op Hemelvaart? Het is geen feestdag met op iedere hoek van de straat een podium met daarop de lokale volkszanger. Het is geen feestdag om met de familie rond de tafel lekker te gourmetten. Geen verklede figuren die symbool staan voor cadeaus of lekkernijen. Hemelvaart, wat moet je daar nu mee. Nou… in Alkmaar weten ze wel er wel raad mee. Hemelvaart is een dag voor keiharde Herrie, een feestdag voor de liefhebber van snoeiharde riffs, blastende drums en gruntende zangers. Dit is Herrie, en hiervoor begeven we ons naar Hal 25.
Het Amsterdamse Bigmoth opent rustig op de Bouwplaats met wat stevige rock, zo lijkt het. Het heeft wat progressiefs. Zangeres Indy Guns weet naast dromerige vocalen ook een pittige scream te brengen. De diepe grunts zijn indrukwekkend, zo bij de liefelijke verschijning. Stevige rock gaat hier en daar over in een hardere groove. Goedemorgen, we zijn begonnen! Technische en beukende riffs wisselen de melodieuze vibe af, en de Bouwplaats stroomt gestaag vol om Bigmoth te aanschouwen.
( Bigmoth )
De aftrap in de Hal is voor het Friese Insurrection. Deze melodieuze death/trashmannen weten de boel al redelijk vol te trekken. Rammende riffs en diepe grunts wisselen de uptempo show af. Ondanks het volle en overtuigende geluid en de poses van de bandleden lijkt Herrie nog even te moeten ontwaken. Aan Insurrection ligt het het in ieder geval niet want ze staan vol enthousiasme op het podium. De band roept het publiek naar voren en het is genieten wanneer hier gehoor aan wordt gegeven. Blije band, blij publiek, en zo komt de sfeer er lekker in. De eerste metalmanen wapperen en de nekspieren worden voor de rest van de dag opgewarmd. Zelden zoveel vreugde op een podium mogen aanschouwen, zanger/bassist Pieter Oevering geniet zichtbaar. Een cover van Death (Pull The Plug) slaat natuurlijk altijd lekker aan. Insurrection overtuigt en krijgt de Hal lekker op gang! Daarmee een terechte opener op dit podium, een goede voorbode voor een dag vol beukende herrie!
( Insurrection )
Mourning High uit Amerika brengt op de Bouwplaats een portie stevige thrash. Ze hebben prachtige krullen, wat een jaren ’80 look geeft, echter hebben de mannen niet bepaald een oldschool sound. Ietwat dominant eist frontman Reid het publiek naar voren. Als afstraffing valt zijn gladde solo vervolgens weg in het volle geluid van de band. Er wordt volop geposeerd en geflirt met de fotografen, terwijl er in rap tempo wordt doorgeramd door drummer Jake. De set is rauw en strak, het is spelen en niet lullen, terwijl het publiek wat rustig afwacht. Applaus is in ieder geval terecht, want de mannen werken er hard genoeg voor. Gladde solo’s, stoere poses, de vocalen vallen helaas af en toe weg binnen het geheel. De vibe komt niet helemaal los, maar stevige herrie is het wel.
( Mourning High )
Het Amerikaanse Anhedonia zorgt voor de eerste acrobatische bewegingen in de pit. Brutal death metal, dus grunts. Diepe grunts, en deze vallen goed. Want frontman Jon Patton weet deze live overtuigend te brengen. Perfect gaat alles zeker niet, maar met wat afstelling gaan ze op in rauwe agressie. Bassist Drew Llewellyn brengt luide screams als afwisseling op de diepe keelklanken. De lastige tempowisselingen zijn even imposant als de bewegingen van het publiek. Daarmee is het een geslaagd optreden. Hard, ongepolijst met ballen uit Detroit. Wil je een schoen in je gezicht, dan moet je hier zijn!
( Anhedonia )
Give Em Blood, afkomstig uit Oostenrijk, zet de harde lijn door op de Bouwplaats met een stevig portie hard-/deathcore. Mooie gelegenheid voor de pit-acrobaten om verder te beuken. Frontman Matthias Petschnik weet het publiek lekker op te zwepen en de sfeer zit er al snel lekker in. Tof, rauw en lekker tempootje hoor. Vooral knap hoe ze diverse invloeden weten te verwerken en dat ook live weten waar te maken. Deze band is zeker een aanrader! Strakke set, goed drumwerk van David Diepold, strakke breakdowns en vooral een rammende set!
( Give Em Blood )
Het uit Manchester afkomstige .357 Homicide brengt een golf van blastende agressie naar de Hal met een stevige portie slam/brutal death metal. De eerste noten doen dan ook gelijk de pit ontvlammen. Knap detail: drummer Jake Gamble brengt naast het snelle en harde drumwerk ook diepe grunts. Nog knapper: er is verder slechts één enkel ander bandlid, namelijk gitarist/zanger Mat Davies. En dat is het. Kortom, twee man weten de Hal te doen ontketenen in een heuse chaos, en dat midden op de dag! Het publiek vrat ze op! Met recht een favoriet.
( .357 Homicide )
Dat onze zuiderburen een goed feestje weten te bouwen, bewijst Gore Force 5 maar weer. Met stevige death metal/grindcore weten ze de Bouwplaats direct vol te trekken. Het is intense groove, bruut en humor wat de band kenmerkt, en wat overduidelijk ook terugkomt in de show. Je hebt frontmannen en je hebt Senne Blokland, wat een energie en overtuiging brengt hij op het podium! Drummer Jan de Maeyer is een beest! Zeer diverse vocalen, strakke tempowisselingen en vooral veel energie, Gore Force 5 zet een serieuze strakke set neer. De cirle pit komt met volle snelheid op gang terwijl kleurrijke strandballen de rest van het publiek vermaken. Gore Force 5 weet de Bouwplaats om te turnen in een sloop, geen van de opblaasattributen overleeft de show en het is een feestende chaotische sfeer die overheerst!
( Gore Force 5 )
De naamkeuze van sommige bands blijft verbazen. Immers denk je bij dysenterie, een infectie die bloederige diarree veroorzaakt, niet direct aan een gezellig feestje. Overigens een zeer populaire keuze binnen de metalscene, want wie een beetje verder zoekt, vindt al snel een stuk of acht metalbands die met trots de naam Dysentry dragen. Dit is de Amerikaanse versie die zich specialiseert in slam/brutal death metal. Tijd voor Dysentry in de Hal. Het is rammen geblazen, ze hebben er zin in en zanger Scott Savaria zoekt het publiek veel op terwijl hij toffe squeels en grunts brengt. Dat is ook nodig, want de vele tempowisselingen zorgen dat er wisselend gereageerd wordt in de pit, waar men vooral wil rammen. Het is een knappe set, die dankzij het harde werken van de frontman deels overslaat op het publiek.
( Dysentery )
Het Italiaanse Sharks In Your Mouth weet heel knap de balans tussen clean vocals en grunts live over te brengen. De goede wisselwerking tussen zanger Andrea Pali en de strakke riffs op de gitaren brengt enorme diversiteit. De metalcore/deathcoreformatie is zeer dankbaar om hier voor het eerst te staan. Toch slaat het niet helemaal aan bij iedereen, wat jammer is, want het Sharks In Your Mouth zet een toffe show neer. De heren hebben gewoon ballen en de juiste energie op een podium. Ze verdienen daarom ook de waardering van het publiek. Met recht dat uiteindelijk enkele fanatiekelingen de boel toch op gang weten te brengen voor het podium.
( Sharks In Your Mouth )
Het Britse Conjurer weet met zijn sludge/postmetalvibe de Hal behoorlijk te vullen. Het tempo ligt aanzienlijk lager dan voorgaande acts, toch wordt er zichtbaar genoten en brengt de diverse set voldoende afwisseling om eens lekker met de haren te wapperen. Hetgeen wat bassist Conor Marshall vol overgave voordoet. Zijn constante energie zorgt in ieder geval dat een verder statisch optreden toch vermakelijk is. De band weet de soms subtiele aspecten binnen de nummers goed over te brengen, houdt vast in een sterk en krachtig geluid, brengt nuance, een aantal brute tempowisselingen, en vooral een knap staaltje technische herrie!
( Conjurer )
De Belgische grindcore-/deathmetal-/crustpunkformatie Barren komt los als een sloopkogel door de Bouwplaats. Het kabaal dat dit duo weet te produceren is oorverdovend, en dat slechts door twee man (want de line-up van de band lijkt behoorlijk uitgedund). De diepe grunts van frontman Matias Dupont compenseren de afwezigheid van een bassist. Het is een constant rammend geheel, wat toch voldoende fans weet te boeien.
( Barren )
Opal in Sky is toch wel de publiekstrekker vandaag. Deze Canadezen ken je misschien van de metalvloggende tweeling. Maar ze weten naast humor ook een serieuze podium act neer te zetten. De death/metalcore valt in ieder geval goed in de smaak, met al vrij snel een bruisende circle pit als gevolg. Het is zeker niet voor iedereen, maar de energieke broers zorgen in elk geval voor een flinke dosis publieksparticipatie, diversiteit op de vocalen en een toffe vibe in de Hal. Muzikaal gebeurt er ook lekker veel, waar melodie en core samengebracht worden. Dit optreden verveelt zeker niet! Opal in Sky brengt een feestje en de Hal vreet ze op! En dit quasi letterlijk: de band eindigde in de pit!
( Opal in Sky )
Brutal Sphincter mag vandaag met brutal death metal/grindcore de Bouwplaats afsluiten. Deze Belgen weten het publiek lekker op te zwepen. De mannen genieten zichtbaar, de Bouwplaats staat ramvol en het is een kwestie van tijd voor de eerste crowdsurfer zich aandoet. Niet geheel zonder risico, want het is naast een beukend feest op het podium, ook een beukend feest in de pit. Brutal Sphincter staat voor de derde keer op Herrie; met een toffe set en knappe vocalen van zangers Major Diarrhea en GG Stalin verdienen ze dat ook! Vermeldenswaard is toch zeker de circle pit met enkel vrouwen tijdens The Art of Squirting. Werd bij release zeer serieus genomen, en deed vervolgens het nodige stof opwaaien. Monkey screams, circle pits met de gehele Bouwplaats, een wall of death, polonaise, van alles komt voorbij! Brutal Sphincter is een knappe afsluiter van een dik programma op de Bouwplaats.
( Brutal Sphincter )
Het Duitse Cytotoxin heeft de eer op deze Hemelvaartsdag de Hal af te sluiten. Frontman Grimo weet het publiek direct mee te krijgen. De Hal wordt als het ware afgebroken, met een rammende pit als gevolg van al dat technische en brutale deathmetalgeweld. De band brengt een zeer vol en heftig geluid. Het geheel is af, met matching outfits en banners. Hier wordt niks aan toeval overgelaten. De pit is heftig, en het optreden strak! Toch hoor je elke keer wanneer de zanger praat precies Scooter op testosteron aan het woord. “It’s nice to be important, but it’s more important to be nice!” (jazeker, een Scooter citaat) dan maar, want vet is dit stiekem wel! Het is een hemelse afsluiter van een zeer geslaagde dag hier in Hal 25.
( Cytotoxin )
Na een dergelijk knallende eerste dag kijk ik dan ook met grote verwachting uit naar de dag van morgen, met een kneiter van een programma met namen als Stillbirth, Waking the Cadaver, 9 Dead en Pro-pain. Dit verslag sluit ik voldaan af met een nog een aantal sfeerbeelden van het publiek.
Datum en locatie
14 mei 2026, Hal 25, Alkmaar
Foto's: