Headlines

Melodische death metal, ook wel liefkozend melodeath, vindt zijn oorsprong in Zweden. Bands als At the Gates, In Flames en Dark Tranquillity mogen toch wel de uitvinders van het genre genoemd worden. En we vergeten heus het Britse Carcass niet, dat ook een behoorlijke duit in het melodische zakje deed. Lange tijd was Zweden echter de plek waar je moest zijn voor je dagelijkse injectie met kwaliteitsmelodeath. Nu wordt in het land van Ikea nog steeds spul van het zuiverste soort geproduceerd, maar er ligt een kaper op de kust om er met de titel vandoor te gaan. Buurland Finland heeft het genre namelijk omarmd en hier zijn eigen melancholische toets aan meegegeven. Vandaag presenteren we u Dimman met debuterende langspeler Songs and Tales of Grievance.Lees verder ›

Enkele weken geleden maakte ik voor het eerst kennis met het werk van Magister Nihilifer Vendetta 218, de man achter dit Funeral Fullmoon. Hoewel ik de band reeds uitvoerig heb ingeleid in mijn recensie van hun debuutalbum Revelation of Evil (2020), wil ik de belangrijkste gegevens hier graag nog eens kort herhalen. Funeral Fullmoon is een Chileense blackmetalband die mid-tempo, lo-fi black maakt met invloeden uit het doom- en ambient-kamp. En dat betekent dus: rauwe, occulte, op zich weinig verrassende black met een bewust lamlendige productie. Dat klinkt allemaal niet erg positief, maar eigenlijk slaagde de Magister er op Revelation of Evil wél in om een zeer aangenaam in het gehoor liggend album te maken. “Stroop voor de oren van een blackmetalliefhebber”, om mezelf even ongegeneerd te quoten. Geen echte hoogtepunten, maar een hypnotizerend totaalconcept vol duisternis en mystiek. Een naargeestig, nachtelijk ritueel als het ware.Lees verder ›

РЫСЬ betekent Lynx in het Russisch. Het betekent hier ook: underground crustpunkband uit Tolyatti. Wellicht heeft u eens van Tolyatti gehoord. De grootste werkgever van de stad was een enorme Ladafabriek met meer dan 100.000 werknemers. Midden jaren '90 werd Tolyatti een soort Detroit van Rusland. Na privatisering van de autofabriek ging het volledig mis. De fabriek was door corruptie in feite in handen van criminelen gekomen. Het bedrijf had enorme schulden waardoor lonen onbetaald bleven ondanks dat de vraag naar Lada's bleef. Het gevolg? Duizenden onbetaalde werknemers die op hun beurt naar criminaliteit grepen om te overleven. Maffiaoorlogen en straatcriminaliteit waren net als totale corruptie de dagelijkse realiteit.Lees verder ›

Gràb en niet Grab, daar spreken we over. Gràb is een Duitse blackmetalband die in zijn gelederen Grant heeft zitten. Deze heer zouden we moeten kennen van zijn bijdrages in Dark Fortress. Nu heeft hij echter, samen met wat trawanten, ander werk gevonden. Dit Zeitlang is de debuutplaat en komt uit via het eveneens Duitse Trollmusic. Het bevat negen blackmetalnummers die blijkbaar voorzien zijn van teksten geschreven in een lokaal dialect. Toch altijd boeiend als bandleden gaan kijken naar hun eigen regio, de eigen grond van waaruit ze ontsproten zijn.Lees verder ›

Impure, een Amerikaanse oldschool blackdeath constructie, verwerft steeds meer bekendheid. Hoog tijd om het oude - moeilijk te vinden - materiaal van dit duo op een digi te duwen en de fans mee te verblijden. Dit Worship Them wordt uitgebracht via het Nederlandse New Era Productions en bevat nummers van drie EP's (Transfixed in Limbo wordt ook aanzien als een EP) en één demonummer genaamd The Devil Sees My Dreams (Niet "Seek" zoals het op The Metal Archives staat). Ook de Slayer-cover Fight Till Death van de Damned... EP is hierop te vinden.Lees verder ›

Een geit, een schedel en een sekte lopen een café binnen. Zegt die geit: “denk je dat dit een grap is of zo?”. Het Finse drietal van Goatskullt is namelijk niet om mee te lachen. Op hun recente EP Tevras rammen ze er immers zoals gebruikelijk op los.Lees verder ›

Sabaton is niet de enige metalband die geschiedenislessen brengt. Het Nederlandse Caedere doet duchtig mee. Net als vele andere natuurlijk, maar ik wou gewoon Sabaton vermelden in deze review. Bij deze gebeurd. Goed, De Tachtigjarige Oorlog dus. Willem van Oranje, katholieken versus protestanten, de inquisitie, de Beeldenstorm, de Hertog van Alva, de Pacificatie van Gent, de Vrede van Münster, de VOC ... als je een beetje opgelet hebt op de schoolbanken dan kun je het je allemaal enigszins herinneren. Caedere vindt het nog steeds bijzonder fascinerend en wijdt er zelfs een album aan.Lees verder ›

Insecten kan je niet uitspreken zonder ‘in’ en ‘sekte’. Vandaar dat Aborted ons inwijdt in de ManiaCult. Een sekte voor deathmetalmaniakken. Met als charismatische leider een gemaskeerd manspersoon waar serpenttentakels uitkomen en die al eens graag een medemens ritueel offert. Zoals dat gebruikelijk is in de sektesector, heeft ook dit exemplaar enkele leefregels, die dit elfde album uitvoerig in de verf… neen, in het bloed zet.Lees verder ›

Je zou het haast niet denken, maar de recensenten bij Zware Metalen zijn net mensen. Ondanks dat, en soms juist dóórdat, we een schier eindeloze lijst aan promo’s binnenkrijgen iedere week, wil er weleens iets aan onze aandacht ontsnappen. Maar zelfs daar stoppen wij niet. We struinen rond in de uithoeken van de metalen wereld op zoek naar die ene parel waarmee we jou, onze gewaardeerde lezer, van je sokken kunnen blazen.Lees verder ›

Als het zegel verbroken is, dan komt je schoonmoeder tevoorschijn. Zoiets is het statement dat Lvcifyre met deze albumhoes wil communiceren. The Broken Seal heeft als we de bijsluiter mogen geloven zeven jaren incubatietijd nodig gehad. In 2021 wordt het virus dat The Broken Seal heet op de mensheid losgelaten.Lees verder ›

Deze omschrijving die Carivari zelf gebruikt voor Reset gaan we toch lekker lui overnemen: 'Een tumultueus fluitend geluid van pannen en andere voorwerpen dat men vroeger ging maken voor het huis van mensen met wiens rijstijl men het niet eens was.' Of zoiets, zo goed is ons Frans nu ook weer niet. In genretermen bevat dit debuut grindcore en industrial metal.Lees verder ›

Rivieren zijn de levensaders van onze planeet. Een wegennet van water dat één van de basisbeginselen van het leven zoals wij dat kennen over onze aarde transporteert. Hiermee neemt het allerlei mineralen met zich mee om die vervolgens weer af te zetten op plekken waar de rivier zijn weg doorheen heeft gekronkeld in de loop der eeuwen. Zo ook in Pennsylvania. De Schuylkill River is een bescheiden rivier van 209 kilometer die zich aan het einde van zijn reis bij de machtige Delaware River voegt. Op zijn weg daar naartoe heeft de rivier echter de kans gezien om enkele zeer waardevolle progressieve en technische zware metalen achter te laten in het landschap. Dat resulteert in een vruchtbare bodem, waar bands als Alustrium, Burial in the Sky, Black Crown Initiate en het leidend voorwerp van dit werkstukje hun wortels in de grond hebben staan.Lees verder ›