Headlines

Geen Facebookpagina, geen webstek, anonieme line-up, een onbestaande taal ... obscuriteit en mysterie troef dus. Geen mens die weet wie of wat er schuil gaat achter Trhä. Dit is het debuut van de vierletterige black metal/dungeon synth bron. Ik heb het talrijke keren beluisterd, op aanraden van enkele genrekenners op het forum van Zware Metalen, en ben er vervolgens verliefd op geworden. Als het rauw, onbekend, basic en episch moet zijn en in 2020 uitgebracht, doe dan even dit.Lees verder ›

Vous Autres is een tweekoppige formatie uit Frankrijk. De band brengt het tweede album, Sel De Pierre, uit via Season Of Mist, met andere woorden, direct bij de grote platenboer. Dit duo schrijft black metal, doch met heel wat post-elementen en een weinig experimentele insteek. De debuutplaat, Champ Du Sang, werd net als de EP Trente Pièces D'Argent, als ik het goed heb, in eigen beheer uitgebracht.Lees verder ›

Oorspronkelijk was Transitus niet als Ayreon-album bedoeld, maar als soundtrack voor een zelf uit te brengen film. Als gevolg van het coronavirus zijn de plannen voor de film op een laag pitje gezet en heeft Arjen Lucassen besloten de muziek toch onder de noemer Ayreon uit te brengen. En waarom niet? Transitus heeft de kenmerken van een typisch Ayreon-album: de verhaallijn (al sluit die niet aan op de eerdere albums), een hele trits aan geweldige zangers en zangeressen en een grote variëteit aan instrumentalisten. Ook de muzikale thema's klinken vertrouwd en typisch Ayreon.Lees verder ›

Nee, niet die ene Amerikaanse rapper. Dit Offset is een crustpunkband uit Singapore. Bent Benevolence heet deze saaie en dramatisch slecht gemixte debuut EP. Bent Benevolence heeft een geluidsmuur die meer Mexicanen tegen gaat houden dan welke muur ook. Constant wordt een keiharde crash of hi-hat met veel te veel bas in je oor geslagen. De band is er in geslaagd een werkelijk onluisterbaar werkje te maken. De muziek zelf is een enkele chuggy HM-2 brom en tandenloze d-beatdrums ervoor geplakt. Het is garagekwaliteit, en tijd om te oefenen heeft de band niet genomen. Heel punk natuurlijk, maar het komt de kwaliteit, laat staan het samenspel, niet ten goede. De zanger heeft een eigen stijl van grunten, ergens ver weggedrukt in de mix. Op zich prima, want het klinkt niet echt interessant wat hij uitkraamt. Hij mist nog wel eens de maat ook. Een beetje geboer en gehijg, meer is het niet hoor.Lees verder ›

Een nieuwe plaat van Ulver, een metalfan of een fan van het oude werk zal er na de afgelopen platen niet warm van worden. Het verbaast me zelfs dat deze Noorse wolven na de dood van Julius Caesar nog zoeter en plakkeriger geworden zijn op dit Flowers of Evil. Wie dus al afknapte op de vorige platen, kan gerust deze laten liggen. Wie toch open staat voor elektronische golven en zweverige vocalen, leest verder.Lees verder ›

Centjes verdienen. Laat dat maar aan Adam Michał Darksi over. Beter bekend als Nergal voert hij sinds 1991 het zwartgeblakerde Poolse monster dat Behemoth heet aan. Natuurlijk al brenger van kwaliteitsmetal, maar ook als slimme zakenman die er zeker sinds het verschijnen van absolute doorbraakplaat The Satanist (2014) voor zorgt dat zijn band geen seconde van de radar van het immer groeiende legioen liefhebbers verdwijnt. De compilatiealbums, EP’s, liveopnames, speciale edities en een bijzonder fraaie livestream vliegen je sindsdien om de oren en daar komt nu doodleuk een heruitgave van de eerste EP van de band bij.Lees verder ›

Jaren, misschien zelfs decennia, geleden toen ik nog deel uitmaakte van meerdere undergroundbands, kwam ik in contact met heel wat vooraanstaande underground figuren. Eén ervan was Belgisch opper-tekenaar Kris Verwimp die meerdere malen artwork afleverde voor mijn band waar je versteld van stond. Dat verbluffend talent liet hij gedurende meerdere jaren zien door pareltjes af te leveren voor bands als Absu of Immortal. Hij liet echter ook meesterlijke covers zien voor, toen nog, mindere Goden. Zo ook tekende of schilderde hij het logo en meerdere hoezen voor Ceremonial Castings en creëerde hij het logo voor Serpent Lord. Waarom vertel ik dat? Achter beide bands zit niemand minder dan Jake Superchi en laat dat nu net de grondlegger zijn van Uada, een verzameling gekapte heren uit Portland, Oregon en dan zitten we in de USA.Lees verder ›

Uit Sint-Petersburg, Rusland, komt dit geweld: Second To Sun. Het achtste volledige album kreeg de titel Leviathan mee, niet erg origineel. Nochtans zouden we van de band het album uit 2013 niet meer mogen meetellen, toen speelde het immers nog djent en daar wil men evenwel niet meer mee gelieerd worden. Tja, als dat zo is, dan tel ik zeven volledige albums. Zo zijn we daar alvast klaar mee.Lees verder ›

Een album met meer dan zeventig minuten black metal. Meer nog: medieval black metal, om meer precies te zijn. De jongeman die hier achter zit is Stuurm. Die voor deze release, Par-Delà Noireglaces Et Brumes-Sinistres, de hulp krijgt van NKLS voor de drum- en baspartijen. NKLS die we zouden moeten kennen van In Cauda Venenum.Lees verder ›

Een lezer van ons e-zine vroeg me een paar maanden geleden waarom ik alleen maar positief schrijf over de albums die ik recenseer. Dit klopt slechts voor een deel. Na mijn snoeiharde doch eerlijke verdict over de laatste plaat van de sci-fi metalband Mytra werd me bijvoorbeeld voor vijfentwintig…Lees verder ›

Een debuut van een nieuwe symfonische powermetalband is dit. Het zijn echter absoluut geen beginners. Dit is Memories of Old met The Zeramin Game. Het album wordt uitgebracht via het altijd vrolijke Limb Music dat het alleenrecht op coole symfonische powermetalbands lijkt te hebben. Ziet eens even de geweldige…Lees verder ›

De galopperende drums, strakke gitaarriffs en bulderende baslijnen denderen door de rest van het album heen en naderen we het einde van het album. Het is duidelijk dat het album bomvol staat met strakke en beukende thrash songs en tekstueel handelt over zaken als woede (Beyond H8), frustratie (Freedomless Speech) en sociaal onrecht (Skin), zoals een goed thrash album betaamd.Lees verder ›