Verkleedfeest en alles van eigen bodem op Dutch Metalheads Fest

Na een eerste editie in de Groningse Vera besloot de Facebookgroep Dutch Metalheads de handen ineen te slaan met de organisatie van METALCAFE in Hilversum voor het vervolg van Dutch Metalheads Fest. Omdat deze samenvalt met Halloween wordt de verkleedkist opengetrokken en is er een randprogrammering waarmee de Vorstin omgetoverd wordt tot een waar spookhuis.

Ook de bands zijn niet vies van de duisternis, een zevental van eigen bodem uit het zwaardere segment sieren het podium van de grote zaal. Het Vlaamse No Kings Allowed heeft altijd al maskers op, maar ook Loyalty Ends Here pakt groots uit. Met de ongrijpbare hoofdact The Monolith Deathcult als sluitstuk was er genoeg reden voor Ruben om weer af te reizen naar de mediastad en zich tussen het verkleede publiek te begeven voor een verslag van deze feestavond. Gastfotografe Wendy Steenmans was zo vriendelijk om foto’s te maken.

Chaos Unleashed

Het moet raar opkijken zijn geweest voor de bezoekers van het Avro/Tros muziekcafe, al die post-apocalyptische wasteland warriors voor de deur van de Vorstin. Vandaag is het een heel ander café dat de dienst uitmaakt in Hilversum. Wanneer er in de kleine zaal een radio-optreden plaatsvindt van De Wolff, heeft METALCAFE een paar oude bekenden uitgenodigd voor Dutch Metalheads Fest en de eerste daarvan zijn de mannen van Chaos Unleashed. Vorig jaar kwamen de thrashers al eens voorbij toen het festival werd aangekondigd en nu mogen ze het feest zelfs openen. In precies dezelfde shirtjes als toen doen ze hun trucje gewoon nog een keer, het publiek opwarmen voor wat er nog komen gaat. De eerste moshpitjes worden al voorzichtig ingezet.

Het is direct ook een van de laatste keren dat bassist Rob Bonte met de band meedoet, na een jaar of zes is het kennelijk genoeg geweest voor hem. Misschien is het wel daarom dat de baslijnen vrij hoog in de mix staan, maar daar hoor je mij absoluut niet over klagen. Een beetje vreemd is dat wel, want de heren zijn net uit de studio voor de opnames van een nieuwe EP die ergens volgend jaar uit moet gaan komen. We horen er vanavond twee nummers van en die vallen hier goed in de smaak. Het goed gelukte Necropolis is daar de betere van, maar ook het compromisloze Kill and Attack doet goede zaken voor dit bloeddorstige publiek. Al zijn het alleen maar vampierenkostuums, die dorst lijkt gelest.

MOURN

Een halloweenfeest zou niet compleet zijn zonder duistere tonen en die worden verzorgd door twee bands uit Friesland. Het piepjonge MOURN komt in de Noordelijke regionen wel vaker voorbij in het lokale circuit, maar speciaal voor vandaag reizen ze af naar Hilversum. De mannen werken hard aan hun debuutalbum dat death metal mixt met doominvloeden, wat leidt tot lange instrumentale stukken die je niet vaak tegenkomt in dit genre. Het zorgt voor een drukkende atmosfeer onderbroken door technisch gitaarwerk. Hoe complex de composities ook worden, de agressie van death metal blijft de boventoon voeren. Wel zo makkelijk voor de feestgangers, want die willen hier ook wel op moshen.

Daar zien de jonge bandleden een mooi excuus in om een van hun vaders het podium op te trekken, want die is gewoon meegekomen, zodat hij dolenthousiast kan vertellen hoe mooi het hier allemaal wel niet is en zodat de band kan oproepen tot een speciale pappapit. Dat hoef je deze mensen geen twee keer te vertellen, ook in kostuum willen ze best een paar rondjes rennen.

Deadspeak

Het is niet alleen een invasie van griezels in Hilversum, ook de Friezen bestormen de Vorstin met twee acts achter elkaar. Deadspeak gaat al iets langer mee en heeft zich inmiddels bewezen als een ware krachtpatser op Nederlands deathmetalgebied. Debuutalbum Plagues of Sulfur Bound werd door Remco lyrisch onthaald op Zware Metalen en vandaag mag Hilversum meemaken waarom.

Onstuitbare death metal raast door de zaal terwijl de band onder een rode gloed speelt. Dit voelt gevaarlijk, dit voelt sinister, dit voelt zoals death metal moet voelen. Het lange Tidal Disruption met stampende ritmesectie en gillende gitaarlijnen nodigt nog maar eens uit om je kostuum aan flarden te scheuren in de pit. Net als op de plaat valt er live niks op deze mannen aan te merken, het is een ijzersterke vertoning hier op het podium. de Dutch Metalheads mogen trots zijn op deze band van eigen bodem.

Man as Plague

Normaal ben je op een avond van METALCAFE na drie bands al klaar, maar we zijn nog niet eens op de helft. De mannen van Man as Plague hebben hier al eens eerder een avond afgesloten, nu mogen ze het tempo wat omhoog gooien om de energie erin te houden. Dat kunnen de hardcore deathmetallers natuurlijk als geen ander.

De heren hebben een iets grotere podiumproductie mee dan de vorige keer dat we ze zagen, maar dat is logisch als je bedenkt dat ze volgende week voor de zestiende keer hun eigen festival organiseren. Aan podiumervaring dus geen gebrek, en dat laat frontman Tim goed merken. Openingsnummer Portal laat het publiek het refrein meeschreeuwen en als je de microfoon in je gezicht geduwd krijgt moet je natuurlijk nog even extra je best doen. Overslaande stemmen daargelaten, begint het publiek gewillig mee te stuiteren met de muziek van de band.

De mannen krijgen de aanwezigen ook zover dat de piraten- en zombiefiguren een wall of death doen voor het nummer Chronos. Een geslaagd feest en de hoofdwinden zijn professioneel aangebrachte grimas, dus geen hoofdpijn de volgende dag.
Het nieuwe plaatje False King wordt hier ook nog gepresenteerd en aan de dolenthousiaste menigte te zien past dat prima in het straatje van wat we van de band kennen. Dutch Metalheads Fest toont geen enkele tekenen van afbouw, het wordt alleen maar wilder.

Loyalty Ends Here

Het is de hele dag al een sfeervolle bedoening in de Vorstin, met kostuums, schmink en loopacts, maar op het podium wordt er nog niet veel aandacht aan besteed. Daar brengt Loyalty Ends Here wel verandering in. Er komt een grote spin met glimmende thorax achter de band te hangen en de band wordt vergezeld door een robotische zombiepop die het hele optreden lang naar het publiek staat te zwaaien. Ja, we weten van deze metalcoreband wel dat ze een feestje kunnen bouwen. Ook deze jongens stonden al eens eerder op het podium van METALCAFE en sommigen hoor je over ze praten als onofficiële huisband.

Het zijn graag geziene gasten en het publiek wil maar wat graag mee doen. De metalcoreband pakt het iets melodischer aan dat we tot nu te hebben gehoord, maar is niet minder agressief of intens. Sterker nog, deze mannen vliegen zo hard door hun set heen dat het bijna voorbij is voordat het begint. Het tempo ligt ontzettend hoog, nummers lopen snel in elkaar over en diezelfde energie zien we terug in de zaal. Dit publiek kent deze band en andersom ook, het lijkt precies op elkaar ingespeeld.

In een flits zien we nog gauw een gastoptreden van één van de frontmannen van de volgende band, daar hoeven we niet lang meer op te wachten.

No Kings Allowed

Vlaanderen hoort ook gewoon bij Nederland, zo zouden de leden van Dutch Metalheads er wel over denken. Dan moet er ook een Vlaamse band uitgenodigd worden natuurlijk. En wie beter om een halloweenoptreden te geven dan de gemaskerde mannen van No Kings Allowed? Met de distortion op standje max en boeiende songwriting weet ook deze band het publiek voor zich te winnen.

De metalcore van de gemaskerde Vlamingen kenmerkt zich door een wisselwerking van cleane vocalen en screams die door de twee vocalisten worden verzorgd. Brute agressie wordt onderbroken door melodische rustmomenten. Pieken en dalen die het publiek aangrijpen en niet meer loslaten. Er wordt gesprongen tot de vloer meebeweegt, zoveel energie weten de toeschouwers te geven, ook na zes bands achter elkaar.

De nieuwe single Lost Kin krijgt hier zijn debuut. De band is duidelijk op zoek geweest naar hun uiteindelijke geluid, dat blijkt ook wel uit de heruitgaven van een aantal van hun eerste nummers die nog maar twee jaar oud zijn. Lost Kin moet het totaalplaatje voorstellen en dat klinkt best lekker. Melodische refreinen met cleane vocalen die de hook verzorgen en boze screams om de rest van het nummer kracht bij te zetten. Dat slaat aan bij dit publiek, dat nog helemaal gespannen staat voor de laatste act van vandaag.

The Monolith Deathcult

Het ongrijpbare The Monolith Deathcult heeft niet een superactief tourschema, des te mooier dat ze hier nu een exclusieve headlinerset spelen. Het label “ongrijpbaar” slaat niet alleen op hun sporadische optredens, maar ook op de muziek die ze maken. De banner van de band beeldt groot het genre ‘supreme avantgarde death metal’ uit en dat klopt nog aardig ook.

Wie anders combineert de raarste elektronische samples met brute blastbeats en grommende vocalen tot een boeiend geheel? De muziek van de band is lastig te omschrijven, de drums doen het meeste werk om het geheel vooruit te stuwen en daaromheen zijn gitaarlijnen te horen die soms maar wat uit de lossen pols gespeeld lijken te worden, en soms toch echt technisch hoogwaardig in elkaar zitten

Waar de lange composities over gaan is moeilijk te zeggen, de band staat bekend om zijn conceptalbums en navolgbaar is het allemaal niet. Voor een aandachtige luistersessie is echter geen ruimte, er moet gemosht worden. Het maakt niet uit dat je de genre-invloeden niet kan plaatsen en genuanceerde overgangen tussen symfonische en industriële metal niet kan ontcijferen. Het gaat vandaag allemaal om sfeer en die kan niet meer stuk.

De mannen blijven niet staan voor een toegift, of ook maar een foto met het publiek. Ze moeten plaats maken voor de kostuumwedstrijd die nog snel achter het programma aan wordt geplakt. Het thema moet natuurlijk wel gehonoreerd worden.

Voor een eerste volwaardige editie van Dutch Metalheads Fest is dit een geslaagde. METALCAFE heeft de beste paarden van stal getrokken voor het feest van eigen bodem. Zo mogen er nog wel meer plaatsvinden, al hoeft het niet elke keer een themafeest te zijn.
Voor wie de smaak te pakken heeft, vier december staan er wederom drie metalcorebands op de planken van de Vorstin. Er is nog niks gezegd over een Sinterklaasthema.