Headlines

Gedurfd, deze EP van Ghostbound. Deze vier heren afkomstig uit Brooklyn, Verenigde Staten van Amerika, brengen Extended Play For My Sweet Mary Thyme uit via Red Nebula Records. Het is een boeiende mix van verschillende stijlen. Er kunnen rock, pop, punk en blackmetalinvloeden teruggevonden worden. Werk het geheel vervolgens af met een gepaste post-saus en je bent er. Deze EP is de opvolger van All Is Phantom, de debuutplaat uit 2018. De thematiek waar alles rond draait op deze EP is de zee, hoe kan het ook anders met deze titel en dito artwork.Lees verder ›

Dit is toch een uniek werkje! Dit Levende I Brønshøj Vandtårn, is een live-album en werd geschreven en uitgevoerd door de Denen van Solbrud. Het omvat acht nummers waarvan één, Sjæleskrig, een nieuwe compositie blijkt te zijn. De andere nummers verschenen reeds in een of andere vorm op de vorige platen Solbrud, Jærgten of Vemod. Het geheel werd opgenomen in de ijskoude, verlaten, oude watertoren van Brønshøj in de Deense hoofdstad Kopenhagen. Het geheel wordt niet enkel uitgebracht omwille van de muziek maar het visuele spektakel werd eveneens op film vastgelegd en is meer dan de moeite waard. Ik merk nog even dunnetjes op dat we de heer Ole Pedersen Luk, binnen de band Solbrud verantwoordelijk voor zang en gitaar, ook zouden moeten kennen van Afsky.Lees verder ›

Het recenseren van de nieuwe Melvins voelt als ‘wij van WC-Eend adviseren WC-Eend’. Als u begrijpt wat ik bedoel. Het is een van de weinige bands waar ik een tattoo van heb en dat ook nog aan de binnenkant van mijn pols. Tegelijk met Working with God verscheen er een heruitgave van Gluey Porch Treatments en Hostile Ambient Takeover. Deze verschijnt voor het eerst op vinyl.Lees verder ›

Ergens diep in de beboste heuvels van Brits Columbia is een pact gesloten. Een muzikale verbintenis tussen neofolk/darkfolk artiesten Crooked Mouth en Headstone Brigade. Samenwerken is leuk, maar hoe noem je het album waarop je dit met de wereld deelt? Mouth Brigade? Neen. Crooked Headstone natuurlijk!Lees verder ›

In 1995 was Ole Alexander Myrholt een van de stichtende leden van Enslavement of Beauty. Hij had in 1992 ook de band Tyrant opgericht en die werd na zeven (!) naamswijzigingen Myrholt (in 2016). Ondertussen heeft hij al zeven "langspelers", een pak EP's en heel veel singles uitgebracht onder die naam. Pure black is het geworden, geen theatrale toestanden meer.Lees verder ›

Bartłomiej Krysiuk, de man die aan de verkeerde kant van de Batushka-lijn staat, heeft een nieuwe EP uitgebracht met zijn Batushka. Krzysztof Drabikowski, dat is de goeierik. De saga lees je er nog maar eens op na. Deze Batushka werd uitgekotst door de fans en door Metal Blade, alwaar het de plaat Hospodi uitbracht. Daarna volgde wat beterschap met de EP Raskol, terwijl de andere Batushka met Panihida hoge ogen gooide. Bart brengt nu met zijn Batushka op zijn eigen Witching Hour label een nieuwe EP uit. Makkelijk natuurlijk als je je eigen label hebt.Lees verder ›

Het gebeurt helaas niet zo vaak meer dat een promo van een voor mij onbekende band mij weet te verrassen. Meestal betreft de muziek een variatie op een thema dat al zo vaak gespeeld is. Het Portugese Sullen is hier een uitzondering op. Niet dat de band iets compleet anders laat horen, maar de groep gooit niet de meest voor de hand liggende invloeden bij elkaar om tot een toch redelijk eigenzinnig geluid te komen.Lees verder ›

En of ik blij was met het nieuws dat er een nieuwe The Amenta onderweg was. En of ik blij was dat deze via Debemur Morti zou verschijnen. Na acht jaar eindelijk nieuw materiaal van deze speciale industriële death metal band uit Australië. n0n uit 2008 is een uiterst memorabel, uiterst kil, uiterst industrial death metal album. Ja, één van de beste albums ooit uit het subgenre volgens mij.Lees verder ›

De wereld gaat naar de klote en wij staan erbij te kijken. De vergankelijkheid (impermanence) van het leven en de destructieve aard van de mens staan centraal op de eerste langspeler van dit Amerikaanse gezelschap. Overigens zijn dit overduidelijk geen debuterende muzikanten. Zo bestaat de band zelf al sinds 2009 en zijn de bandleden actief (geweest) in diverse andere bands, zoals Unflesh en Allegaeon. De oplettende lezer (of connaisseur) heeft hier al meteen door dat we ons daarmee aan de technische kant van de death metal bevinden.Lees verder ›

Opnieuw krijgen we werk te horen van het Deense duo, Ildskær. Reeds eerder besprak ik het debuutalbum, Den Rædsomste Nat. Het was een goed debuut zowel op muzikaal, tekstueel als visueel vlak. De twee heren, die toch al meerdere muzikale wateren hebben doorvaren, gebruiken een brede cultuurhistorische achtergrond om hun verhaal te vertellen. Waar het debuutalbum het onder andere nog had over het Britse bombardement op Kopenhagen, zo'n 213 jaar geleden, daar voeden de heren de bodem van deze drietrack-EP, Paa Dækket Kalder De Døde, verder met heroïsche verhalen over de Deens-Noorse strijd tegen de Britten in 1807, met onder andere aandacht voor de gevolgen van deze strijd in een bredere context en het verlies van de volledige Deens-Noorse vloot. Lees verder ›

Al twaalf black- en deathalbums in de voorlopige jaarlijst, aangevuld met Emptiness en Autarkh. Orden Ogan komt er niet in, Master Boot Record heeft nog geen nieuwe plaat dit jaar ... wie gaat er dan zorgen voor de variatie? Wel: Neurotech uit Slovenië. Wie? Neurotech uit Slovenië!Lees verder ›

Bij Zware Metalen hebben we een stalker. Niet zo een die midden in de nacht in je tuin staat en je 312 keer per dag belt om je voicemail vol te hijgen, maar een vriendelijke, onschuldig ogende jongen (zolang hij niet op een podium staat dan) die dag en nacht bezig is met zijn label en stiekem het liefst zou hebben dat we onze site hernoemen naar Zware Immortal Frost Metalen. Want het gaat over labelbaas Surtur Lenaerts, die iedere release van zijn Immortal Frost Productions plugt alsof het het allerbeste is dat de wereld ooit heeft gehoord. Toegegeven: de man heeft prima oren aan zijn kop, want met releases als die van Azaghal, Frostmoon Eclipse, Thronum Vrondor en ongetwijfeld de naderende plaat van The Stone, sla je de plank bepaald niet mis.Lees verder ›