Headlines

Wie heeft er al eens eerder kennis gemaakt met het Deense Mother of All? Niemand? Nee, ik ook niet. Toch ligt vandaag de dag het tweede album van deze progressieve deathmetalband voor mijn neus. Wat we ermee moeten? Nou gewoon opzetten die handel natuurlijk. Op drums en vocalen treffen we in ieder geval de live-drummer van Afsky en Myrkur aan - de heer Martin Haumann - de andere muzikanten zijn bij mij niet direct bekend van naam of faam. Doch is dit Mother of All eigenlijk ontstaan als een muzikaal project waarbij het debuut Age of the Solipsist een samenwerking liet horen tussen eerder genoemde Haumann en de muzikanten Steve DiGiorgio (bas), Frederik Jensen (gitaren) en Clausvicious Balling (additionele vocalen). Het debuut werd dan ook nog eens gemixt door Hannes Grossmann (Alkaloid, Triptykon, ex-Obscura, Hate Eternal, Necrophagist). De line-up voor dit album is volgens de promo de vaste bandbezetting van dit moment om zo tot het tweede album Global Parasitic Leviathan te komen.Lees verder ›

Nicholas Turner is de gitarist van onder andere Dwelling Below, Moldering Vibration en Sermon of Rot. Naast deze drie bands bestiert hij ook nog een hele zwik projecten en andere bands, alsof hij nog ruim voldoende tijd over heeft. Dat gezegd hebbende, is het hier te bespreken Nothing Is Real zijn eenmansband, die her en der ook wel een gastbijdrage kent. De promo-informatie blonk niet uit in heel veel helderheid over de historie van de band, dus ben ik zelf maar eens op onderzoek uitgegaan. Gelukkig heeft Metal Archives altijd wel wat paraat, als de band of het project "metal" genoeg is. Ik kan daarom ook deze link delen, zodat u zelf eens een kijkje kan nemen.Lees verder ›

Soms vraag ik mij weleens af of er ooit een einde komt aan het universum. Behoorlijk filosofische vraagstelling natuurlijk, de Duitse band Mære tracht er vorm aan te geven door een album met de titel .​.​.​And The Universe Keeps Silent. Althans dat is zomaar even mijn gedachtegang. Nu kan een muzikaal gezelschap hier op allerlei manier uiting aan geven, de Duitsers doen het in de vorm van dissonante death, met her en der wat blackmetalinvloeden op zijn debuut.Lees verder ›

Ik raak maar weinig van de wijs hoor. Doorheen de afgelopen jaren ben ik, zoals velen van jullie, al gepokt en gemazeld door verschillende negatieve maar ook positieve gebeurtenissen in het leven. Telkens recht je je rug en kijk je vooruit en ga je met frisse moed er toch weer tegenaan. Jaren geleden, toen ik voor mijn medische opleiding tot geneesheer nog in menig snijzaal stond en er bij tijd en stond wel wat lijkvocht op mijn schoenen druppelde dacht ik wel eens: "Dat poetsen we er straks thuis wel af". Toch eigenaardig niet? Het wegpoetsen van het leven als je het zo bekijkt...Lees verder ›

Deze éénmansband onder leiding van Mórnu is me onbekend. Kan ook moeilijk anders: deze in oorsprong Russische band, afkomstig uit St. Petersburg, brengt met de EP The Unearthly Becomes Inherent pas zijn eerste plaat uit. Hij doet dit via Ground Media Group, een in mijn ogen wat eigenaardig Fins label. Ik krijg er geen hoogte van. In ieder geval is het zo dat Mórnu een EP uitbrengt met maar twee nummers, respectievelijk getiteld Ordeal en Theophaneia en gebracht in een eerder post-blackmetalverpakking. Het lijkt wel een beschrijving te zijn van de persoonlijke queeste van een leerling en zijn zoektocht naar een hogere donkere macht, als ik het zo allemaal kan begrijpen.Lees verder ›

Godnondeju, een progressieve metalband uit Noorwegen, voor fans van Threshold, Circus Maximus en Dream Theater. Hoe ga ik dit nu in de juiste context plaatsen? Nou, laatstgenoemde is overduidelijk wel een flinke inspiratie geweest, zo horen we al direct tijdens de kolos van een opener: Promised Paradise. Onomwonden flirten met de Amerikanen is wel een understatement in deze. Is het erg? Nee, helemaal niet, want de  in 2022 aangetrokken vocalist Erling Malm maakt er een geweldig feest van. Catchy, maar ook meanderende en uitgesponnen zanglijnen vormen direct de opmaat voor alles wat er komen gaat. Tel daarbij op dat het muzikaal vakmanschap van de overige bandleden meer dan indrukwekkend te noemen is. Drummer Frode Lillevold gaat voluit op avontuur en de gitaristen en keyboardist volgen en begeleiden hem naadloos.Lees verder ›

Corpus Diavolis is een esoterisch, occult, Satanisch blackmetalcollectief uit Frankrijk en dit al sinds 2008. Elixiria Ekstasis werd opgenomen in de eigen Daemonicreation studio met opnieuw King HaD op drum die dan weer zijn partijen inspeelde in de Sound Lake Studio. Hij bleek een tijdje uit beeld verdwenen te zijn maar is toch bereid gevonden om de partijen voor de nieuwe plaat in te kettelen. Voor live werk wordt hij dan wel weer vervangen door IX. Het geheel werd na opname verstuurd voor mix en mastering naar niemand minder George Emanuel (Rotting Christ, Lucifer's Child). Die in zijn Pentagram Studio in Athene en dan zitten we in Griekenland, er zijn finale versie van maakte. Iets wat hij al deed voor het vorige album van dit Corpus Diavolis, Apocatastase.Lees verder ›

Wie was in Godsnaam de 39ste geest? Ik zou het niet weten. Misschien vragen we dat beter niet aan Joost maar aan Malphas. Ditmaal niet het Zwitserse blackmetalcollectief maar een Amerikaanse melodische death/blackmetalvariant afkomst uit Philadelphia. Waarom verwijzen naar die geest? Awel dat bleek de titel van de gelijknamige plaat van dit viertal dat in 2018 nog uitkwam via het Poolse Via Nocturna. Het was echter niet deze plaat maar de EP ervoor, The Conjuring uit 2015, die via collega Yves een schrijfsel kreeg.Lees verder ›

While She Sleeps is inmiddels een gevestigde naam in het metalcoregenre. Alhoewel metalcore de band echt te kort doet. De bandleden dragen allemaal diverse invloeden aan, die gaan van Aphex Twin en Radiohead tot aan Alice in Chains en Placebo. Al die invloeden zijn slechts sporadisch terug te horen op deze zesde plaat, Self Hell getiteld.Lees verder ›

Zelfs wij redacteuren leren nog leuke bands kennen via elkanders review. Zo las ik met veel enthousiasme het schrijfsel van Burying Brightness, maar sloeg de blijdschap me pas echt om de oren na het meermaals beluisteren van die fantastische plaat. Nog minder dan twee jaar later is daar Death Is Little More, de nieuwste van Boundaries uit Connecticut, Amerika. De heren zijn pas elf jaar bezig maar pakken de laatste jaren stevig door. In 2022 trok het gezelschap nog mee op met de Impericon's Never Say Die! tour. Ook dit album verschijnt net als de vorige plaat via 3Dot Recordings en is gemixed en gemastered door Randy LeBeouff.Lees verder ›

Bloodywood, Against Evil, Kryptos. Zomaar enkele namen van metalbands afkomstig uit India. Sabotage India is een naam die je ook kan toevoegen aan de steeds groeiende lijst namen. Dit vijftal speelt een kruising van heavy metal en thrash en brengt na een eerdere EP in 2019 nu haar eerste langspeler.Lees verder ›

In 2020 kwamen de Finnen van Beyond The Hate nog met een EP, Betrayal Of Time. Nu, vier jaar later, is dan eindelijk hun eerste album klaar, getiteld Darkest Times. Melodische deathmetal ligt dit vijftal duidelijk nauw aan het hart, een muziekstijl die nauw aanleunt bij deze van Insomnium, Swallow The Sun, Omnium Gatherum en Marianas Rest. Misschien niet eens zo gek dan dat ze Jaakko Mäntymaa van deze laatste band wisten te strikken voor wat sessiewerk op deze plaat. Eveneens overtuigden ze Katri Hiovain-Asikainen van Numento, een mij onbekende Finse progressieve metalband, om mee te doen.Lees verder ›

Wie ooit in - of in de buurt - van het Zuid-Engelse graafschap Devon is geweest, weet dat het ruige landschap aldaar een lust voor het oog is; zo bevindt het nationaal park Dartmoor zich in deze regio. Welnu, de natuur is een (tekstuele) inspiratie voor de band Cistvaen, die ook nog onderwerpen als mentale gezondheid en depressie omvat. En zo is het debuut At Light's Demise tot stand gekomen, na de eerder uitgebrachte EP Under the Silent Meadow Skies in 2021. Dit debuut is de eerste kennismaking met het kwintet bij Zware Metalen.Lees verder ›

Ondfødt, het Finse blackmetaltrio, kwam nog niet zo lang geleden, het moet ergens mei 2023 geweest zijn, met Det Österbottniska Mörkret, plaat nummer vier en de eerste via het Zweedse Black Lion Records. Nu, nog geen jaar, staan de Finnen al terug op de stoep met een EP met vijf nummers, Oldfodt.Lees verder ›

Vorig jaar verscheen de EP Finger Collector Crew van de Utrechtse band Grindpad. Deze is op de redactie van jullie favoriete webzine helaas wat ondergesneeuwd geraakt. Gelukkig heeft een platenmaatschappij ons op deze omissie gewezen en kunnen we het nog goed maken.Lees verder ›