We hebben het vandaag niet over een gebod om het licht zachter te zetten, maar over dungeonsynth-avonturier DIM. Met een albumtitel als Compendium V zou je verwachten dat we hier te maken hebben met het vijfde album van dit heerschap. Niks blijkt minder waar, want Compendium V is alweer de twaalfde langspeler die uit zijn handen komt.
Op Compendium V horen we een op de natuur gefocuste dungeonsynth-variant. Zo hier en daar horen we vogels fluiten en natuurelementen als wind, vuur en water suizen rustig op de achtergrond. Waar er op voorgaand werk nog wat ruimte was voor black metal, ligt de focus in dit album volledig op de synthesizer. Op Ten Thousand In Bramble horen we zelfs iets dat klinkt als een achteruit gespoelde bekkenslag. En hoewel we dit geluidseffect slechts sporadisch te horen krijgen, wordt soms de illusie gewekt dat er een breakcorenummer wordt ingestart. Gelukkig gebeurt dat niet en worden onze oren warm gebakerd in aangename tonen en comfortabele melodielijnen. Het daaropvolgende The Veil’s Allure klinkt wat ondeugender. Met zijn opbouwende drumbeat en dartelende melodieën lijkt het nummer recht uit een Runescape- of Skyrimsoundtrack te komen. Helaas is het nummer maar van korte duur.
Het derde nummer draagt de filosofische titel Mirage of the Path Behind. De toonzetting doet wat klassiek aan, dankzij het keyboard dat een soort klavecimbel lijkt na te bootsen. Hoewel de track rustgevend zou moeten zijn, begint het getokkel op de toetsen mij een beetje op de zenuwen te werken. Ik weet echter haast zeker dat ik me met deze mening in de minderheid begeef. Amber of the Waning Sky vult zijn voorganger naadloos aan, hoewel het instrumentgebruik een stuk kalmer is. Met zijn meerlaagse toonreeksen zet het nummer aan tot het overpeinzen van al onze vleselijke zonden. Deze kunnen wij vervolgens opbiechten in Firefly Cathedral, een dromerige track die ietwat oosters aandoet. Zo halverwege zet de melodie wat dikker aan, waardoor het de ideale begeleidingsmuziek zou kunnen zijn voor een mystieke dans van fantasykikkertjes en andere boscreaturen. Deze mystiek zet zich op Keep To The Lamplit Road voort. We horen zelfs een louterende, engelachtige korenzang.
Ook de stoïcijnse bomen kunnen fronsen, zo blijkt uit Where Trees Frown. Het is een melancholische track waarin toetsen, gitaarsnaren en vioolmelodieën naadloos met elkaars zwarte garen zijn verweven. Op het daaropvolgende Lair of Long Silence klinkt er een klein sprankje hoop tussen de warme en uitgesponnen tonen die we te horen krijgen. Helaas komt het nummer vrij abrupt tot een einde zonder tot een conclusie te komen. De conclusie van het album vinden we dan weer wel op Glint of a Gleaming Shore (Home). Het is een tamelijk druilerige track die niet zou misstaan bij een uitvaartscene in een dramafilm. De toevoeging van de vocalen doet mij wat kitscherig aan en werkt in mijn optiek ten nadele van het karakter van de rest van het nummer.
Compendium V is een aangename dungeonsynthplaat geworden, die het zeker goed zal doen bij liefhebbers van wat toegankelijkere en meditatieve synthesizer muziek.
Score:
78/100
Label:
Lowly Dying Steward, 2026
Tracklisting:
- Ten Thousand in Bramble
- The Veil’s Allure
- Mirage of the Path Behind
- Amber on the Waning Sky
- Firefly Cathedral o
- Keep to the Lamplit Road
- Where Trees Frown
- Lair of Long Silence
- Glint of a Gleaming Shore (Home)
Line-up:
- Dim – Alles
Links: