Als we de tel goed hebben bijgehouden is dit alweer de tiende editie van METALCAFE Live in Hilversum. Deze keer staat de kroeg in het teken van metalcore met als absolute hoofdact het Utrechtse Sugar Spine. Met een op het laatste moment gewijzigde line-up gaat het publiek in de Vorstin de jubileumeditie tegemoet. Ruben heeft ze bijna allemaal meegemaakt en is ook deze keer weer van de partij om verslag te doen. Huisfotograaf Yvette Verwer was zo vriendelijk om haar foto’s beschikbaar te stellen ter ondersteuning.
Het is snel gegaan in Hilversum. Voor de tiende keer staat er een avond vol livemuziek gepland in de kleine zaal van de Vorstin, wederom georganiseerd door de vrijwilligers van METALCAFE. Met een afzegging vlak voor de concertdatum leek het er even op dat de jubileumeditie wat mager uit ging vallen, maar ook dat ‘probleempje’ werd op het laatste moment nog opgelost. Zo valt alles weer op de juiste plek voor het inmiddels vertrouwde metalfeestje van de mediastad.
Daar horen natuurlijk ook vertrouwde gezichten bij. Wie hier komt, kan de hele lokale scene leren kennen. En daar krijgt iedereen mooi de tijd voor, want openingsact Previse laat rijkelijk lang op zich wachten na hun aankondiging door vaste gastheer Niels. Die extra tijd werd niet gestoken in stemoefeningen, want de betreffende frontman slaat in het begin nogal vaak over naar een schel geluid. Het heeft wel iets weg van een flamingo en laat een van de vaste stamgasten zich nou net met dat roze gevogelte identificeren. Eerder mocht hij al een rochel over de microfoon doen en werd hem nog medegedeeld dat er nog een lange weg te gaan was, maar nu wordt hij toch het podium opgetrokken voor een gastversje. Na heel wat geklungel met een heuptasje en het afgeven van het gore knuffeldier dat hij steevast bij zich draagt volgt zijn livedebuut. Over kwaliteit valt weinig te zeggen, want zijn microfoon staat wel erg laag in de mix. Dat ze een berg lol hebben op het podium is dan wel weer duidelijk.
Een ander debuut is voor het nummer Silent Screams dat Previse hier voor het eerst speelt. Ons wordt opgelegd naar de breakdown uit te kijken, maar het is onduidelijk wanneer die nou eigenlijk begint. Dat laat de gretige toeschouwers een beetje vertwijfeld op hun plek stuiteren terwijl ze wachten om hun moshpit in te starten.
De debuut-EP Set Me Free deed het boven verwachting goed, dus zijn de mannen nieuw materiaal gaan bedenken. Met één nummer per per jaar gaat dat nog niet zo snel, maar de focus ligt nu ook eerst op podiumervaring opdoen. Daar is METALCAFE Live natuurlijk een uitgelezen kans voor. Deze jongens vinden het duidelijk maar wat gaaf dat ze op een podium mogen staan en maken van de gelegenheid gebruik om van alles te proberen. Het laatste nummer springen zanger en gitarist het publiek in. Nu weten ze dat ze daar wel mee uit moeten kijken. De gitarist verliest namelijk direct zijn zender, waardoor de laatste noten wegvallen. Er valt nog heel wat te leren, maar met de positieve insteek komen ze vast een eind.
Het aangekondigde Reality Spill moest op het laatste moment helaas verstek laten gaan door ziekte. Gelukkig spelen de nog gezonde leden in meer bands en zo kon Daniel Brooke de beurt overnemen, al missen deze jongens ook nog steeds een bassist op het podium. Laat het dan maar aan de gitarist over om telkens richting de drummer te spelen. Zo blijft er genoeg ruimte over voor Daniel zelf om zich het podium toe te eigenen. De jonge vent is al heel wat jaartjes bezig om zichzelf in de kijker te spelen en staat op het punt om de nieuwe EP Glue uit te brengen. De geplande releaseshow in Hedon Zwolle gaat helaas niet door, dus dit is het moment om dat materiaal te zien.
Brooke probeert de metalcore van een jaar of twintig geleden terug te brengen, al lijkt hij zelf niet oud genoeg om dat tijdperk te hebben meegemaakt. Wel heeft hij zijn huiswerk gedaan, want de rapstukjes doen wel erg aan die begindagen denken. Ook de breakdowns zijn hier duidelijk aanwezig in nummers als Sixx. Niet dat de hele set rap is, er wordt redelijk vaak op de rem getrapt. Dat krijg je als je op het laatste moment een setlist moet voorbereiden. Zo vindt men het nodig om een er een cover van Asking Alexandria er tussen te drukken. Die lijken ze niet goed gerepeteerd te hebben, want deze versie van The Prophecy komt niet goed uit de verf. Daniel vergeet de helft van de tekst en doet dan maar wat rare ad-libs. Het wordt hem vergeven door het publiek dat hier vooral is voor een feestje. En dat wordt hier gebouwd. Met afsluiter Blood on her Prada krijgt Daniel Brooke een degelijke moshpit op gang en hebben ze toch een leuke set gespeeld. Metalcore lijkt in goede handen bij deze nieuwkomer.
Publiekstrekker van de avond is duidelijk de grootste naam op de poster. Waar het tot nu toe gezellig druk was, is het voor aanvang van headliner Sugar Spine gewoon druk. In alle edities van het metalcafé is de kleine zaal van de Vorstin zelden zo vol geweest als nu. Dat is ook niet zo vreemd als je kijkt naar het carrièrepad van de band. In de drie jaar dat ze op podia staan, zijn ze al internationaal aan het touren en daar komen alleen maar meer aankondigingen bij. Het zal dus niet lang duren voordat ze het formaat van deze kleine zaal zijn ontgroeit.
Hun aanwezigheid was overigens de hele avond al voelbaar door de lichtinstallatie die ze ook beschikbaar stelden aan de andere bands. Iedereen profiteerde van deze professionele uitstraling. Zo goed heeft het metalcafé er nog nooit uitgezien. Maar alleen Sugar Spine heeft een uitgedacht plan voor de strobes die al de hele avond staan te flitsen. De professionaliteit spat er aan alle kanten vanaf. Logisch dat er fans van de band aanwezig zijn. Het komt hier niet vaak voor dat het publiek de nummers kent die de bands aankondigen, maar hier kan alles op luid enthousiasme rekenen. Ook de nummers van de nieuwe EP Soul Before Spirit die hier een debuut kennen vallen in goede aarde.
The Coldness of Your Absence en Prisoner of More laten zien dat de productie van deze band alleen maar beter wordt en dat het geluid steeds meer naar deathcore opschuift. Van cleans is vrijwel geen sprake meer en de band beukt er flink op los. Dat zie je terug in het publiek dat zich helemaal laat gaan in het geweld. Het werkt zo aanstekelijk dat zelfs het personeel van de Vorstin even de moshpit induikt om mee te doen. Flinke drumpartijen van Tom Verstappen en dubbele vocalen van frontman Josh Munke en bassist Koen Vroom produceren een lawine van geluid waar je niet aan kunt ontkomen. Met Sugar Spine is Nederland weer een toonaangevende band rijker en het enthousiasme voor de mannen is dik verdiend. Een fantastische afsluiter voor een jubileumeditie van METALCAFE dat wel vaker opkomend talent weet te strikken voordat het doorbreekt.
Tussen al het metalcoregeweld door vond stilletjes ook nog een aankondiging plaats voor de volgende stap van het METALCAFE-avontuur. Vorige editie werd al een voorzet gegeven voor een aankondiging en die krijgt hier een vervolg. De organisatie gaat een samenwerking aan met de Facebookgroep Dutch Metalheads. Die organiseerden eerder al evenementen in Groningen, maar breiden nu uit naar een heus dagfestival dat hier in de Vorstin gaat plaatsvinden. Oude bekenden van METALCAFE Loyalty Ends Here en Man as Plague zijn inmiddels al aangekondigd, net als Chaos Unleashed. 31 oktober moet het gaan gebeuren, dus die kun je alvast in de agenda zetten.
Voordat het zover is staan er nog een aantal normale edities van METALCAFE Live op de planning. 29 mei is de volgende, dan staat er black en death metal op de planning. Ook dat zal zeker weer een bezoekje waard zijn.
Datum en locatie
27 maart 2026, De Vorstin, Hilversum
Foto's:
Yvette Verwer, Flickr
Links: