Ordh – Blind In Abyssal Realms

Geschreven door op 27-04-2026 om 18:00.

Voor Ordh was er Barishi; een progressieve sludgeband uit Vermont (Verenigde Staten), die drie volledige albums en een EP heeft uitgebracht. Toen de bassist van Barishi er in 2023 mee stopte, vond gitarist en zanger Graham Brooks het moment rijp voor iets anders. Een nieuwe band waarbinnen de focus verschoof naar zijn grote muzikale liefde: death metal. Brooks nam drummer Dylan Blake, eveneens afkomstig uit Barishi, mee en ook Josh Smith (KiefCatcher) sloot zich aan bij het gezelschap. Het drietal werkte vervolgens enkele jaren aan het materiaal voor het debuut, waarbij de nummers steeds verder werden aangescherpt en uitgewerkt. Toen de zoektocht naar een geschikte vocalist begon, kwam Jonathan Hébert (Come To Grief) in beeld. Volgens Brooks kwam hij “precies op tijd om meteen in het opname- en schrijfproces te duiken, aangezien het merendeel van de muziek al klaar lag.”

En dat resulteert in het debuutalbum Blind In Abyssal Realms, waarop de band in vijf lang uitgesponnen composities zijn progressieve death metal etaleert. De death metal van Ordh – een naam die teruggrijpt op het archaïsch Engels en verwijst naar de punt van een speer of zwaard – voelt als een gecontroleerde uitbarsting van chaos, beheersing en precisie. De composities zijn gebouwd op prikkelende, complexe structuren waarin gedreven, bijtende passages worden afgewisseld met haast betoverende, rustieke, tegen sludge aanleunende fragmenten. Door die meer ingetogen, tegendraadse gedeeltes aan te brengen, creëert de band extra spanning (Moon Of Urd, Phlegraean Fields), waardoor op zijn beurt de intensiteit en geladenheid nog meer toeneemt en de muziek nog indringender binnenkomt. Er is daarnaast een subtiele invloed van doom metal aanwezig (Blind in Abyssal Realms), die het geheel voorziet van een donkere ondertoon en het daarmee nog zwaarder en intenser maakt. Daaroverheen liggen diepe, grommende vocalen die een constante dreiging oproepen, terwijl het de nummers doordrenkt met een bijna mysterieuze sfeer.

In hun ontmoeting met de Apis-stier (Apis is een Egyptische godheid die wordt afgebeeld als een stier met een zonneschijf tussen zijn horens), tijdens hun uitgestrekte wandeling over de Phlegraean Fields (de Flegreïsche Velden zijn een uitgestrekt vulkanisch gebied ten westen van Napels) en bij het struinen door de heilige mausoleums (Hierothesion is een heilig grafmonument, meestal voor een vorst of belangrijke religieuze figuur) drijven bijzonder fraaie riffs, zwevende gitaren, wringende drums en onverbiddelijke blastbeats boven. De productie heeft een rauw karakter en is ontdaan van eventuele overbodige versieringen, waardoor elke laag helder doorkomt. Het resultaat is een intense luisterervaring die niet alleen agressief, maar ook verrassend gelaagd, omhullend en doordacht is. Nergens klinkt het album te technisch, gekunsteld of overdreven, maar voortdurend wordt er een balans tussen sfeer en muzikaliteit aangebracht. Juist dat evenwicht maakt dit Blind In Abyssal Realms zo enorm aantrekkelijk, omdat het album de volledige lengte zowel meeslepend als inhoudelijk overtuigend blijft.

Met Blind In Abyssal Realms levert Ordh een in het oog springend en overtuigend debuut af. De zorgvuldigheid waarmee de band beheersing, complexiteit, intensiteit en spanning met elkaar verweeft, zonder dat een element de overhand krijgt, maakt indruk. De balans en sfeer op het album zijn imposant en maken dit Blind In Abyssal Realms tot niets anders dan een geraffineerde, samenhangende en meeslepende belevenis die lang blijft nazinderen. Het wekt onvermijdelijk nieuwsgierigheid naar wat nog gaat komen op, maar is dat geen bijzaak wanneer er nu al zoveel fraais te ontdekken en genieten valt? Een album dat zich nadrukkelijk toont en zich daarmee ontpopt tot een onmiskenbare aanrader voor wie houdt van intense en gelaagde muziek.

Score:

88/100

Label:

Pulverised Records, 2026

Tracklisting:

  1. Apis Bull
  2. Moon Of Urd
  3. Phlegraean Fields
  4. Blind In Abyssal Realms
  5. Hierothesion

Line-up:

  • Jonathan Hébert – Vocalen
  • Graham Brooks – Gitaar
  • Josh Smith – Basgitaar
  • Dylan Blake – Drums

Links: