Headlines

Je band Ara noemen is een op het eerste gezicht typische keuze. Ara is volgens Google een geslacht van bontgekleurde papegaaien. Waarom de Amerikanen voor deze naam kozen is dan ook een raadsel. Maar goed, dit kwartet is voor driekwart ook actief in de post-rock/sludge band Northless. Ara tapt echter uit een heel ander vaatje, want deze band maakt progressieve en technische death metal.Lees verder ›

Firewind, een power/heavymetalband die toch al menig jaren meedraait in de scene, is anno 2020 terug met een nieuw album en een nieuwe line-up! Zo hebben Bob Katsionis (gitarist en toetsenist) en Henning Basse (zanger) moeten besluiten de band te verlaten en is Herbie Langhans (Avantasia) toegetreden aan de formatie, wiens debuut zal plaatsvinden op dit selftitled album.Lees verder ›

Dertien verschillende uitgaves heeft Sonologyst uit Italië volgens Discogs op zijn naam staan, waarvan dit de tweede is die via Cold Spring is verschenen. Raffaele Pezzella is de naam van de man die schuilgaat achter Sonologyst. Sonologie is een neologisme dat wordt gebruikt om de studie van geluid in verschillende disciplines te beschrijven (bedankt Wikipedia) en dat is exact wat hier gebeurt. Profound, ritual dark ambient and apocalyptic drones, het klinkt beter in het Engels dan in het Nederlands.Lees verder ›

Tja, in een anderhalve metersamenleving is natuurlijk geen plaats meer voor het tegen elkaar aan botsen en dus moest ook Collision eraan geloven. Na meer dan twintig jaar en veertien releases gooit de Limburgse band het bijltje erbij neer, daarbij nog wel even een Final Kill plegend.Lees verder ›

Pure Wrath, een Indonesische eenmansband, ontdekte ik in 2017. Het debuut Ascetic Eventide verscheen op een klein label en beviel me bijzonder goed. Postrock Winterfylleth met Cascadian invloeden, heel kort door de bocht samengevat. Het artwork van Aghy Purakusuma beviel me ook meteen. Ook nu, twee langspelers en een EP later, siert Aghy Purakusuma's artwork deze nieuwe hoes. Pure Wrath heeft ondertussen een onderkomen gevonden bij Debemur Morti, toch één van de meest interessante metallabels van de laatste jaren. Op deze 10" vinyl staan drie nummers, goed voor een klein half uur extreme metalen.Lees verder ›

Ole Pedersen Luk, de eenmansmotor achter Afsky, laat zich voor Ofte Jeg Drømmer Mig Død (letterlijk: ik droom me vaak dood) inspireren door gedichten van Deense landgenoten H.C. Andersen, Jeppe Aakjær en Emil Aarestrup. Tekstueel handelt dit album over de arbeider die zich tot zijn dood uit de naad werkt ten dienste van de hogere klasse. Met deze achterliggende gedachte is de keuze voor de cover art een treffende: het schilderij van H.A. Bredekilde "Udslidt", ofwel "Versleten". Het is gedaan met de arbeider, al zijn noeste arbeid is verzet tot de dood erop volgt als hij als ridder in het harnas sterft op het omgeploegde land. De depressieve toonzetting valt niet te ondermijnen op deze uitgave van Afsky. En zo neem ik dat na een dag van noeste (ahum) arbeid graag tot mij.Lees verder ›

Het Nederlandse Non Serviam Recorda heeft dit jaar een plaatje de wereld in gestuurd dat we zeker niet mogen negeren. De debuutplaat van het Noorse black/deathgezelschap Nexorum, daar gaat het over. De bende bestaat uit bekenden, zoals bassist Wizziac van Keep of Kalessin en Terje, die zowel bij Nexorum als Khonsu aan de microfoon staat. Nexorum gaat voor brutaliteit, agressie en venijn. Death Unchained, alle remmen los.Lees verder ›

Net toen wij wat in Swedish Death Metal van Daniel Eckeroth aan het bladeren waren, verscheen de nieuwe EP van Bombs Of Hades in de Zware Lijst van te bespreken releases. Laat dat nu net de band zijn waarin tegenwoordig Magnus Forsberg te vinden is.Lees verder ›

Het Amerikaanse hardcore- en punklabel Pure Noise Records heeft naast oogappeltjes als Terror en Knocked Loose nog meer interessants voor ons in petto. Wat te denken van Rotting Out. Hoewel dit vijftal uit Los Angeles in 2015 het bijltje erbij neergooit, kruipt het bloed waar het niet gaan kan. Na enkele jaren van afwezigheid prijkt de naam Rotting Out in 2018 op onder andere het affiche van This Is Hardcore Fest; een betere etalage voor een band uit dit genre bestaat de laatste jaren niet. Anno 2020 ziet Ronin het levenslicht.Lees verder ›

Godz Of War stuurt ons het schijfje Ritual Chalice Of Hateful Blood van Hell’s Coronation toe. Afgaande op de titel zou je denken dat het hier zal gaan om een bestial blackmetalband, maar Hell’s Coronation wordt aangemerkt in de categorie black/doom. En hoewel we merken dat het een begrip is dat behoorlijk gerekt wordt door bands en labels, is het voor deze Polen een treffende omschrijving.Lees verder ›

We zijn opnieuw in Zuid-Amerika, in Chili om goed te zijn. Neguss, bekend van de band Drimys Winteri heeft nog een orkestje waar hij muziek mee maakt. Opnieuw black metal met een link naar de Chileense achtergrond. Ditmaal is er echter niet direct een link met de natuur. Nu is de voedingsbodem de interactie tussen de mens en zijn omgeving.Lees verder ›

Welke drugs hebben de Amerikanen van Aether Realm genomen? Dat is de eerste vraag die ik mezelf stelde bij het aanschouwen van het promomateriaal als aanloop naar de derde langspeler Redneck Vikings From Hell. Ja, dat is echt de titel en eigenlijk omvat deze mooi waar het naartoe gaat met de muziek van dit gezelschap.Lees verder ›

Een band die zijn muziek opneemt in Thailand en laat masteren in Duitsland kom je niet elke dag tegen. Angel Vengeance doet precies dat. De vier mannen hebben zelf ook een vrij Aziatisch uiterlijk, dus ik neem voor het gemak even aan dat de heren Thais zijn. In 2017 richtten zij een band op genaamd Angel Vengeance. De muziek moest old-school power metal zijn in het straatje van Helloween, Stratovarius enzovoorts.Lees verder ›

Gadverpielekes, dat was even schrikken. Met mijn eerste slok ochtendkoffie nog in mijn bek, besloot ik de nieuwe plaat van Calligram van een luisterbeurt te voorzien. Nou, deze olijke kerels winden er geen doekjes om. Ze gaan er dusdanig met een gestrekt been in, dat ik mijn computerscherm bijna…Lees verder ›

Impalement is een Zwitserse band die met The Impalement in eigen beheer hun debuutplaat lanceert met, je raadt het goed, als eerste nummer The Impalement. Voor alle duidelijkheid: het is een marteltechniek waarbij je vrolijk een stevige staak in je poepegaatje geplaatst krijgt met als doel je eens stevig…Lees verder ›