Headlines

Niet alleen het album is nieuw, Komatsu is ook van platenlabel veranderd. Het Italiaanse Argonaute Records is verruild voor landgenoot Heavy Psych Sounds Records: de capo di tutti capi voor onder meer stoner bands. Het feit dat vriend van de band Nick Oliveri zijn bands hier ook heeft gehuisvest heeft de overstap vast beïnvloed. Hopelijk levert dat in de toekomst nog interessante muzikale projecten op.Lees verder ›

De volle maan komt weer tevoorschijn. Het is Werewolves met een nieuw album genaamd What A Time To Be Alive. Het vorige album beviel mij niet buitengewoon. De band stelt dat de hele metalwereld in aanbidding viel voor The Dead Are Screaming, ondanks dat de heren er naar eigen zeggen minimale moeite in hadden gestoken. Het was saaie meuk, maar aangezien deze heren uitstekende muzikanten zijn pak ik graag album nummer twee op.Lees verder ›

Dit Oekraïense duo dat opereert onder de naam Ulvegr, brengt met Isblod alweer hun zesde langspeler uit. Het vorige album Vargkult stond nog bol van primitief blackmetalgeweld dat door zijn beperkte variatie en doorgedreven monotonie nog minder verrassingen kende dan het seksleven van menig getrouwd koppel.Lees verder ›

Het Servische Númenor heeft nooit moeite gedaan om de obsessie met Blind Guardian te verbergen. Hansi Kürsch zelve schittert op de cover van deze EP. Dit is een voorproefje van een album dat nog onderweg is. Symfonische power metal is het trouwens, mocht u dat nog niet doorhebben.Lees verder ›

Deze vier heren uit Berlijn, Duitsland, kende ik niet. In 2017 brachten ze hun debuutplaat uit, Aurora en dit onder de bandnaam, Stiriah. Al nu hebben we de tweede langspeler voor ons liggen. Into The Depths telt vijf eerder langere nummers, ze gaan vlot naar een gemiddelde van zeven en halve minuut, en is op tekstueel vlak een reis door de chaotische menselijke geest. Nu, chaotisch zal het niet bij iedereen zijn, maar dan kennen we tenminste het vertrekpunt van deze heren. Stiriah speelt black metal. Meer nog, de heren noemen het "harmonic black metal". Als het beest maar een naam heeft, denk ik dan.Lees verder ›

Fout, Motivik komt niet uit Duitsland. Het is een duoproject uit Georgia dat met Death Of The Gunman debuteert met een full album. In het Duits komt ‘Motivik’ eigenlijk alleen voor in juridisch jargon, waar het eigenlijk gewoon ‘motief’ betekent. Maar dan niet ‘Motiv’, wat het niet-juridische Duitse woord is. Enfin. Beide heren, die nog geen noemenswaardig metalverleden hebben, bedienen zich van thrash, heavy en – om het woord ‘fout’ nog eens te gebruiken – glamrock. Lees verder ›

Naast de welbekende 90’s megahit Ecuador, ken ik eigenlijk geen muziek die uit dat land afkomstig is. Ik heb zelfs het vage vermoeden dat ook dat ene nummer helemaal niet Ecuadoraans is. Gelukkig kunnen we vandaag de eerste naam aan de lijst van Ecuadoraanse artiesten toevoegen: Wampyric Rites. Een band die sinds zijn ontstaan in 2019 al een hele sloot aan splits en EP’s heeft geproduceerd. De geel-blauw-rode vlag mag uit, want ook de eerste volwaardige langspeler is een feit. Deze draagt de omineuze titel: Ancient Specters of the Forlorn Forest.Lees verder ›

In de rubriek Mories is er nog eentje die ik dien mee te nemen uit het schitterende jaar genaamd 2020. De tweede plaat van Grand Celestial Nightmare. Eén van de meer toegankelijke projecten van de aimabele Nederlander (hoe hard hij zijn best mag doen), die melodische/symfonische black brengt met de nadruk op Celestial. Drink From The Chalice With Nightly Lust, santé.Lees verder ›

Deze plaat van Devil's Bargain kwam vorig jaar al uit. Soms blijft er eentje liggen, en dit was er zo eentje. Het zijn een aantal Belgen met een voorliefde voor bands als Saxon en Helloween. Het is voornamelijk gitaargedreven heavy metal wat de klok slaat. Daaraan voegt men kopstemzanggilletjes en krijgerwoestheid toe. Dat is geen onbekende formule. De band heeft een tof logo erbij gepakt en is aan de slag gegaan. Het resultaat is Visions.Lees verder ›

John Diva & The Rockets Of Love. Wat een groepsnaam. Alleen al daarmee weet je dat black en death metal hier niet aan bod komen. En misleidend: ik dacht automatisch aan een Amerikaanse band (ook al door de bandfoto’s). Maar nee hoor, dit zijn gewoon vijf Duitsers, onder leiding van John Diva, womanizer & true gentleman, volgens de groeps-bio. Het wordt al snel duidelijk dat je een en ander met een kwinkslag moet benaderen. Namen als 'John Diva', gitaristen 'Snake Rocket' en 'J.J. Love', een groepsfoto met een Mozart-figuur, een Jack Sparrow-kloon, Steel Panther spielerei en een 'officiële levensloop' van John Diva die zwaar met je voeten rammelt (check Wikipedia): het is hun manier om de aandacht te trekken.Lees verder ›

Als je erover nadenkt is het maar goed dat veel muziek geen Nederlandse naam en teksten heeft. Hoe zou je anders een band genaamd 'De Schrijlingse Zitterz' met het album 'De Schrijlingse Zitterz' serieus moeten nemen? Qua muziek maakt het gezelschap vieze steen en rol.Lees verder ›

Op de vooralsnog laatste Eindhoven Metal Meeting (2019) zagen wij The Ruins Of Beverast op een laat uur een ijzige set spelen die confronteerde, hypnotiseerde en vooral schuurde als een alomvattende polaire wind. Ontsnappen aan de greep van ongemak bleek niet mogelijk, zodat we pas na het versterven van de laatste tonen leeg en murw gebeukt de nacht ingingen, ons afvragend wat ons nu toch was overkomen. The Thule Grimoires klinkt anders en vooral warmer dan wat we die nacht in Eindhoven te verstouwen kregen. Toch is de auditieve ervaring minstens even heftig. De nieuwste worp van The Ruins Of Beverast is namelijk niet meer of minder dan een angstaanjagende muzikale reis naar de donkerste krochten van je onderbewustzijn geworden.Lees verder ›