Wat een machtige plaat, dit Arde. Het Spaanse Ikarie blaast me omver en zorgt voor kippenvel met hun nieuwe werkstuk. Woede, frustratie, dreiging en melancholie wisselen elkaar af in deze trip van post metal en doom-death. De muziek is waarlijk indrukwekkend te noemen en ook qua lyrische insteek gaat de band zeer diep. De combinatie van beide verheft dit album in mijn ogen tot een kunstwerk waar ik als emotionele metalhead toch helemaal kan in opgaan. Lees verder ›
Een drietal heren die black metal creëren onder de naam Verminous Serpent, maar zeker geen onbekende zijn in de scene. Op vocalen en bas treffen we wellicht het meest bekende heerschap van deze drie, A.A. Nemtheanga (Primordial) kan eens terug naar de oude tijden van weleer met screams. Joseph Deegan kennen we dan weer van Slidhr. Bij Verminous Serpent horen we hem op gitaar. En tenslotte drummer Matt Bree, die we kennen van de black/deathband Malthusian.Lees verder ›
Op dinsdag 21 maart stond de band Beartooth samen met Motionless in White en Stray From The Path in Poppodium 013. In 2018 stond de band nog op het podium van de kleine zaal van 013, maar voor vandaag hebben ze de Main uit weten te verkopen! Hoewel Beartooth als headliner van de avond was aangekondigd, leek het erop dat veel mensen speciaal voor Motionless in White waren gekomen. Desalniettemin zorgden alle bands voor een onvergetelijke avond vol met harde gitaren, rauwe vocalen en natuurlijk de beruchte moshpits. Zware Metalen was erbij, en maakte dit fotoverslag.Lees verder ›
Polen is het land van melk en honing. Het beloofde land voor de rechtschapen blackmetalband. Zo is ook dit Terrestrial Hospice afkomstig uit dit land, meer precies uit de brede regio rond Gdańsk. Het is een duo dit Terrestrial Hospice, een duo dat actief is sinds 2018. Op de drumkruk zit niemand minder dan Inferno (Behemoth) en dan weet je het wel. Caviary To The General is album nummer twee en wordt uitgebracht door het heerlijk obscure Ancient Dead productions, eveneens uit Polen. Groezelig toch als je stipuleert dat de muziek die je verdeelt, gemaakt werd "door maniakken voor maniakken". En zijn wij maniakken? Natuurlijk!Lees verder ›
Backfire! is zonder twijfel één van de belangrijkste hardcorebands die Nederland heeft voortgebracht. De Maastrichtenaren deelden niet alleen het podium met bands als Biohazard en Madball, de albums Rebel 4 Life (1996) en Still Dedicated (2000) hebben voor velen andere bands als inspiratiebron gediend in een periode dat nieuwe orkesten als paddestoelen uit de grond schoten én beide platen zorgde voor het genre eurocore. Na een roerige periode trokken de heren uit M-Town in 2017 definitief de stekker eruit, maar het bloed kruipt (nog eenmaal?) waar het niet gaan kan. Zodoende is Angry God in 2023 een nieuw feit dat verschijnt via het Brabantse Rebellion Records.Lees verder ›
Onze Duitse vrienden van Downfall of Gaia schopten het in 2019 tot plek 33 van de jaarlijst met Ethic of Radical Finitude. Een album dat door mijn collega Michiel Hoogkamer schaamteloos de hemel in werd gesprezen met hyperbolen als 'euforie', 'voltreffer' en 'meesterwerk'. Aan de andere kant waren stemmen te horen die het allemaal maar een slaafse herhalingsoefening vonden. Heb ik van horen zeggen.Lees verder ›
Het Ierse tweemansproject Molde kwam in 2010 met een eerste release en is nu pas toe aan het tweede album. De split met Cursed Coven is de enige release die op Zware Metalen verscheen. Zonder aan zelfpijperij te willen doen was de opmerking over het gitaargeluid destijds best goed gevonden.Lees verder ›
En plots, in de vroege ochtend, staat er iemand, een collega, aan je spreekwoordelijke deur, met een pakje. Een kleine verrassing. Wat blijkt, het is de nieuwe Mork, Dypet genaamd, enkele dagen geleden uitgebracht en gelanceerd door het gerenommeerde Peaceville Records. Heerlijk toch zo een potje black metal in de ochtend! Er zijn veel dingen lekker in de ochtend, maar in de vroege uurtjes black metal luisteren wanneer iedereen in huis nog ligt te pitten, te ronken en te stinken is er wel één van.Lees verder ›
Vrijdag 17 maart is het dan eindelijk zo ver dat het optreden van Tarja plaats kan vinden in het Patronaat in Haarlem. Ook voor Temperance (Italië) en Serpentyne (Verenigd Koninkrijk) is dit de laatste avond van de "Raw" tour. Dat het daadwerkelijk de laatste avond is, is bij Serpentyne wel te merken. De zangeres is slecht bij stem maar probeert er wel iets van te maken voor een halfvolle zaal. Temperance doet het wat dat betreft beter en ondertussen is de zaal ook al lekker volgelopen. Tarja heeft er duidelijk nog het meest zin in na alle perikelen rondom een niet nader te noemen pandemie. Onze fotograaf Arjen den Dekker schoot voor jullie deze platen.Lees verder ›
Ergens in 1997 kreeg ik via de post het fysieke exemplaar toegezonden van het eerste volwaardige album van de melodische blackmetalband Fatal Embrace. De plaat kreeg toen de titel Shadowsouls' Garden mee. Het hebbeding, en geloof me vrij het is een waar hebbeding, kwam uit via het Britse Candlelight Records en was een 'instant-replay-schijf' in mijn stereo-installatie.Lees verder ›
Auw, godverdomme! Gloeiende, gloeiende. Ik probeer hier met dit The Burden Ov Faith een stukje deathcore beet te pakken, maar wat is dat heet zeg op het moment. We bevinden ons dan ook in de tweede golf van deathcore. Het mag gezegd worden, dat is toch maar weinig genres gegeven om een tweede golf te bewerkstelligen. In dit geval is het zelfs een hele tsunami. Moeten we Lorna Shore überhaupt nog benoemen? In het kielzog trekt de band een heel genre uit het slop en naar de top van de hitlijsten. Deathcore is heet en hoe!Lees verder ›
De Denen van HateSphere brengen met Hatred Reborn hun elfde langspeler op de markt. Ik leerde de band pas kennen bij album nummer tien, voorganger Reduced To Flesh, die door collega Bart niet heel goed werd ontvangen, maar wel mijn persoonlijke jaarlijst haalde destijds. Vol goede zin meldde ik me dus aan om over dit nieuwe album te schrijven.Lees verder ›
Het leven is er sinds de pandemie niet beter op geworden. Gierende inflatie, politieke verdeeldheid en hartverscheurende oorlogen tekenen de tijdsgeest. Gelukkig is daar Osmium - de zwaarste podcast in het Nederlands - om de hedendaagse tendensen te duiden. Wat geïntroduceerd wordt in het voordeel van de bezoeker, blijkt telkens weer een Trojaans paard. Pinnen aan de merchtafel? De organisator pikt een graantje mee. Heropenbare kluisjes betaald met QR-code? De organisator verhoogt gestaag de prijs. Een eigen ticketplatform om doorverkoop in te perken? De organisator verdient aan transactiekosten. Rupsje Nooitgenoeg of inhalen van coronaverliezen? Osmium bepaalt.Lees verder ›
See is het debuutalbum van het in 2019 gestichte Texaanse doom- en stonertrio Temptress. Veel kans dat je je dan verwacht aan stoere mannen met baarden. Mispoes! Temptress doet het met een drumster en een gitariste. En enkel een mannelijke bassist. Alle drie nemen ze een deel van de vocalen voor hun rekening. Ik was beginnen te luisteren zonder de bio te lezen, die verschillende stemmen kwamen toen alleszins verrassend over.Lees verder ›
Nog niet zo lang geleden bracht Adversary de debuut EP None Will Mourn uit. Ik was daar overwegend positief over, zoals u hier kunt lezen. Ik ben dan ook benieuwd of de band een nieuwe muzikale stap heeft kunnen zetten want blijkbaar zit er nog genoeg creativiteit in het vat om wederom nieuwe muziek uit te brengen. Dat doen ze dit keer in samenwerking met Damnations Domain uit Amerika. Deze deathmetalformatie uit Delaware bracht vorig jaar ook nog nieuwe muziek uit maar die EP heeft onze redactie nooit bereikt. Deze split wordt ter wereld gebracht door het jonge maar zeer actieve Death Farm Records uit België.Lees verder ›
In een tijd waarin mensen van diverse pluimage over elkaar heen buitelen om te spugen op de Nederlandse geschiedenis, debuteert de Rotterdamse blackmetalband Perfide doodleuk met een album dat De Republiek der Zeven Verenigde Nederlanden is getiteld. De Republiek bestond tussen 1588 en 1795 en was een confederatie tussen eerst zeven en later acht soevereine staten. Samen met grondgebieden (generaliteitslanden) daarbuiten, besloeg de oppervlakte van de Republiek goeddeels het huidige Nederland.Lees verder ›
Maart loopt ondertussen ook naar zijn einde toe, net als deze vrijdag. We sluiten hem netjes af, met video’s van Underoath, Ov Sulfur, Whitesnake, Danama, Necronomicon, Lyrre, Eleine, Swans, Saxon, Night Demon, Pyramaze, Five Finger Death Punch, The Amity Affliction, Stillbirth, Babymetal, Metal Church, Thy Art is Murder, Jag Panzer, Roadwolf en Warbringer.Lees verder ›
Inmiddels zijn we weer gestart met onze reeks genaamd Zware Verzamelingen. Daarin gaan we op zoek naar verzamelaars die een flinke collectie hebben, specifiek gericht op één band. Met deze rubriek zijn we twee jaar geleden gestart, gingen we een jaar later internationaal en keren we dit jaar terug na twaalf maanden radiostilte. In deze ronde spreken we met een Amerikaanse verzamelaar van Slipknot met bijzondere verzamelitems van de negenkoppige formatie uit Iowa.Lees verder ›
Dames en heren, jongens en meisjes, kinderen van alle leeftijden, outcasts, freaks, buitenbeentjes en miskramen, haast uzelf richting Tilburg, want het is tijd voor Avatar! En deze Zweden komen niet alleen, want ze hebben twee fijne supportbands meegenomen, namelijk Veil of Maya en Kassogtha. Deze show stond origineel gepland voor de Going Hunting tour voor het album Hunther Gatherer wat in 2020 uitkwam. Maar door welbekende redenen is deze opgeschoven naar het voorjaar van 2023. In de tussentijd heeft Avatar weer een nieuw album uit genaamd Dance Devil Dance en is dit optreden onderdeel geworden van de gelijknamige tour.Lees verder ›
Ook in Lancaster, Pennsylvania in de Verenigde Staten van Amerika daalde de afgelopen jaren de duisternis in. Althans, zo laat masterbrein JB van het metalcore/deathcoregezelschap August Burns Red ons toch geloven. Die duisternis bleek toch een belangrijke inspiratiebron voor het schrijven van het vervolg op Guardians uit 2020. Een indrukwekkende plaat die erg hoog scoorde. De vijf heren zijn nog altijd samen en Death Below is intussen release nummer negen als ik me niet mistel.Lees verder ›
