Headlines

Dit Barditus is een duo bestaande uit Uwe Nolte (Orplid) en Christian S. (Stern Des Bundes). Op hun eerste EP samen, Dein Schwert, mengen beide heren neofolk en paganeske elementen met black metal. Ze plegen het zelfs akoestische black metal te noemen. Een terminologie die me fris in de oren klinkt maar tegelijk toch wat contradictorisch aanvoelt. Dan maar best eerst een poging om te luisteren naar de muziek van de heren alvorens enige ongenuanceerde en weinig gefundeerde uitspraken af te leveren.Lees verder ›

Via het Italiaanse label These Hands Melt komen we in aanraking met een duo van Spaans-Mexicaanse afkomst. Onder de naam Sáasil (licht in de oude Mayataal) brengt dit tweetal het debuutalbum Ephemeral uit. Volgens de promo ergens in het midden van post-black, DSBM en funeral doom. Deze omschrijving doet uw redacteur van dienst watertanden.Lees verder ›

The Crooked Whispers is ontstaan tijdens de wereldwijde lockdown in 2020 en bestaat uit bandleden van het hele Amerikaanse continent, deels uit Argentinië en deels uit Noord-Amerika. Voor de fijnproevers: de band bestaat uit leden van LáGoon, Luciferica en Hour of 13. Het drietal heeft een gezamenlijke passie voor…Lees verder ›

Dit is er eentje waar ik naar heb uitgekeken! Fires in the Distance keert na drie jaar terug met een nieuwe langspeler getiteld Air Not Meant for Us. Deze Amerikaanse formatie brengt melodische death-doom in een lekker fris jasje. De debuutplaat Echoes from Deep November was al meteen een voltreffer. Ook nu wordt de muziek verspreid onder de vleugels van Prosthetic Records, een label dat bijna altijd kwaliteitsproducten aan de man weet te brengen. Dit maakt me meer dan benieuwd of we met een smeulend hoopje houtskool te maken hebben of een volledig uitslaande bosbrand. Vandaag bespreken we dus Fires in the Distance.Lees verder ›

Het Franse underground kwaliteitslabel Osmose Productions vergast ons dit jaar op de opvolger van Gruzelementen, wat album nummer zes was van de Nederlandse blackmetalveteraan Hellchrist Xul en zijn band Funeral Winds. In 2023 stort de heer Xul dus voor de zevende keer zijn bijtende chaos over ons uit. Stigmata Mali is de naam van dit wapenfeit, waarmee deze voorvechter van de traditionele blackmetalwaarden uw zwartgeblakerde trommelvliezen tracht te bezoedelen.Lees verder ›

Dubbel zo vet, dubbel zo vernietigend, dubbele koppen die moeten rollen. Dat is onze rubriek Dubbel Zo Zwaar. Een nieuwe, allesverslindende, maatschappijkritische plaat, die simpelweg vraagt om van meer dan één kant bekeken te worden. Daarnaast zouden de redacteuren elkaar de tent uitvechten om te bepalen wie uiteindelijk het gouden lot in handen krijgt. Deze keer behandelen we Take Me Back To Eden van Sleep Token. MaartenO (favoriete genre: metalcore/deathcore) en MichielJ (favoriete genre: progressive/alternative) zijn deze keer de gelukkigen.Lees verder ›

Allereerst voor de duiding: het gaat hier om het Poolse Mistral, niet het Nederlandse kwintet met dezelfde bandnaam. Anders dan bij de Nederlandse band hebben we hier te maken met een post-black/shoegazeband die nu via Onism Productions een tweede album uitbrengt. Volgens de promo is het voor fans van Alcest, Sadness en Agalloch. Met name die laatste verwijzing zorgt ervoor dat we niet kunnen wachten om dit te  beluisteren!Lees verder ›

Sarcofago, Sodom, Violent Force en Nifelheim opgeven als inspiratiebronnen. Je moet het maar doen en durven. De vier heren van het Portugese Gallows Rites trekken zich vermoedelijk van je mening geen fluit aan. En geef ze eens ongelijk. Deze vijf nummers tellende EP Witchcraft And Necro Desecration slaat volgens de platen- en promoboer van dienst Helldprod Records in als een bom. Nu, eerst luisteren en dan geloven.Lees verder ›

De Zweden van Deathstars kloppen aan de deur met hun vijfde album. Everything Destroys You is de weinig hoopvolle boodschap die de band brengt. Het duurde negen godverdomse dagen voordat de band eindelijk nieuw materiaal op schijf had staan. Volgens de band is het daardoor een zeer gevarieerd album geworden maar ook een dat tot de kern komt.Lees verder ›

Soms komen er van die bands voorbij waarvan we denken, waarom hebben we deze nou niet eerder in het vizier gehad? Dit kan uiteraard een veelheid aan achterliggende oorzaken hebben, waarover we niet gaan uitweiden. Het gaat immers om het moment van nu. En het moment is daar om kennis te maken met de melodische techdeathmetalband van Deense afkomst Chronicle. Zet u schrap voor het derde volwaardige album van deze heren.Lees verder ›

Dit Franse viertal van Hyrgal volg ik al een poosje, meer precies sinds de split uit 2018 met Bâ'a en Verfallen. Het vervolg hierop, de tweede langspeler Fin De Règne, was een ware blackmetalparel. Het vervolg uit 2022, Hyrgal, kon ik om duidelijke redenen toch maar minder smaken. De heren komen nu, nog altijd via het gerenommeerde Franse label, Les Acteurs De L'Ombre Productions, met een vijftrack EP: Session Fun​é​raire Anno MMXXIII. Tenminste als je de cover van Marduk, Dark Endless, even niet meetelt.Lees verder ›

Nee, we laten ons opnieuw niet vangen. D.L. is geen heerschap dat eerst in Tsjechië woonde en daarna naar Minneapolis, Minnesota verhuisde. Het is gewoon de brave Amerikaan Dylan Lyons die van extreme muziek houdt en toevallig ook vanuit zijn studies vertrouwd is met de Tsjechische taal. Het tweede volwaardige werkstuk van de hand van D.L. kreeg de titel Úpal mee. Zijn band? Ah ja, Kostnatění. De vorige plaat, Hrůza zvítězí, kreeg van collega Bart een erg hoge score mee. Vermoedelijk had dat toen te maken met het feit dat de heer D.L. goed naar Deathspell Omega had liggen luisteren en er alzo een vernuftig plaatje van had gemaakt. Blijkbaar heeft de brave man nog wat extra invloeden verwerkt in zijn toch al wat chaotisch muziek en zouden we ook Afrikaanse folk en noise rock moeten tegenkomen. In ieder geval is de thematiek van deze plaat ook bijzonder interessant te noemen, het gaat immers over de invloed van warmte op het menselijke lichaam, op de menselijke geest.Lees verder ›