2018 gaat de boeken in als het jaar waarin het Spaanse pagan/blackmetalgezelschap Itnuveth geen album uitbracht. Gelukkig was er wel een klein teken van leven in de vorm van de EP Pagan Martyrs: een heel leuk in de vorm van een 7”-vormgegeven cd met een postertje voor boven je…Lees verder ›
Krijgt u uw death metal het liefst opgediend in makkelijk te verteren, hapklare brokken? Laten we zeggen: à la Obituary en Cannibal Corpse? Dan gaat u Idol, het vierde album van Horrendous, helemaal niets vinden. De broertjes Jamie (drums) en Matt (vocalen, gitaar) Knox en Damian Herring (vocalen, gitaar)…Lees verder ›
Matt Pike is een bezig baasje. Vorig jaar, op het internationale wietrokers walhalla 4/20, bracht hij met zijn legendarische stoner band Sleep het fenomenale The Sciences uit. Een album dat hier op Zware Metalen één van de hoogste scores ooit kreeg. Krap zes maanden later liet hij met High…Lees verder ›
We maken een uitstapje vanuit de metalwereld en bevinden ons in Noorwegen, waar de muzikanten Ivar Bjørnson en Einar Selvik opnieuw een samenwerking zijn aangegaan en ons meenemen in de traditionele Noorse folkmuziek. Het album Hugsjá verscheen op 20 april 2018, onder de naam Ivar Bjørnson & Einar Selvik.…Lees verder ›
Als eindejaarscadeautje kregen de thrashliefhebbers onder ons een serieus geschenk. Een package van vier groepen werd ons voorgeschoteld, waarvan er drie tot de absolute top in het genre behoren. Als ouwe thrasher moest ik daarheen en dus was Poppodium 013 in Tilburg met Exodus, Sodom, Suicidal Angels en Death Angel alweer het toneel van een redelijk fenomenale avond.Lees verder ›
De feestdagen liggen inmiddels achter ons en dus is het tijd om vooruit te kijken. Wat heeft 2019 voor ons in petto? Een aantal bands heeft al laten doorschemeren dat we dit komende jaar een nieuw album mogen verwachten. We zetten er meer dan honderd op een rijtje.Lees verder ›
Hoewel niet zo succesvol als zijn ex-bandmaat Josh Homme, heeft zanger John Garcia na het uiteengaan van Kyuss een aantal albums afgeleverd die kwalitatief niet onder hoeven te doen voor de output van de rosse control freak. Zo is Coping With The Urban Coyote welke hij met Unida maakte,…Lees verder ›
Het Portugese Serrabulho kende ik totaal niet. Dat veranderde toen het nummer Dingleberry Ice Cream online kwam te staan. De aankondiging dat de Portugese band volgend jaar te zien zal zijn op Masters of Grind volgde snel daarna. De pornogoregrinders zijn al bezig van in 2011. Sindsdien kwamen albums…Lees verder ›
Bands uit Kroatië komen we niet vaak tegen op Zware Metalen. Het zou zo maar kunnen zijn dat deze release van Hesperian Death Horse de eerste van 2018 is die onze redactie is gepasseerd vanuit het betere deel van de Balkan. Of onze hofleverancier Bart moet in één van…Lees verder ›
Mensen, wát was het druk met mensen tijdens de Eindhoven Mense... Metal Meeting 2018. Het Zware Metalengezelschap Wouter Kooy (WK), Black Swan (BS) en Ghostwiter (G) liet zich er niet door uit het veld slaan en manoeuvreerde zich was zich zonder kleerscheuren door de menselijke mierenhoop. Fotograaf Jurgen van Hest liep meer schade op. Lees verder ›
We waren zelf al een beetje klaar het het Arch Enemy-akkefietje dat als een storm door de metalscene raasde in de afgelopen dagen, maar als je eenmaal begint te rapporteren, ben je haast verplicht om de rit uit te zitten. We stoppen dus nog maar eens een zak popcorn in de magnetron en doen verslag van de nieuwste ontwikkelingen.Lees verder ›
In de review van Iskandr liet ik al vallen dat er dit jaar beter blackmetalwerk uit Nederland kwam dan ooit te voren. De ganse opsomming aan releases die in 2018 must hear/have zijn werd afgesloten met de opmerking dat ik er waarschijnlijk nog enkele vergeten was. En dat klopt.…Lees verder ›
Verberg de muilezels, want Mule Skinner is tweeëntwintig jaar na zijn debuut terug. Meteen de verklaring waarom de jonge en al niet meer zo jonge generaties de naam alleen zullen kennen van documentaires over de Amerikaanse grindscene, waar ze op de affiches uit de jaren tachtig en negentig onder Terrorizer…Lees verder ›
In aanloop naar de inzendingen van de jaarlijst werd de gehele redactie ook gevraagd naar de favoriete nieuwkomers van 2018. Wanneer je niet bij hebt gehouden welke bands er nu daadwerkelijk in dit jaar zijn opgericht of zijn debuut uitbracht, dan wordt het nog moeilijk ook, totdat ik deze…Lees verder ›
Het jaar zit er weer op en dus moet er op Zware Metalen traditiegetrouw een nieuwjaarsgroet verschijnen. Deze wordt zoals gewoonlijk ook vergezeld door de jaarlijstjes van de betrokken redactieleden. Laten we er geen doekjes om winden: 2018 was het meest succesvolle jaar in het negentienjarige bestaan van Zware Metalen. Om dit toe te lichten, hebben we een volgende reeks getallen op een rij gezet!Lees verder ›
Als reviewer met een voorkeur voor progressieve muziek, word ik nogal eens geconfronteerd met promo’s waarop de zang bedroevend is. Bij een eerste luisterbeurt van een voor mij onbekende band is het dan ook altijd even spannend of we dit keer wel met acceptabele zang te maken hebben. Toen…Lees verder ›
De Campo Verano zou één van de belangrijkste begraafplaatsen zijn van Rome en het is deze plek waar de Romanen van Verano’s Dogs zich naar hebben vernoemd. De band werd in 2015 opgericht en bracht deze zomer zijn eerste album uit, het niet onverdienstelijke Summoning The Hounds. Wat het…Lees verder ›
Na een paar splits, een EP en een demo brengt de Duitser van Mavorim eind 2018 het debuut uit via het relatief kleine Purity Through Fire. Onbekend met eerder werk (pas na een speurtocht op internet blijkt dat het om een eenmansproject gaat) maar altijd aangetrokken tot het black…Lees verder ›
Een tijdje terug kwamen de mannen van Clutch op bezoek in een goedgevulde Ancienne Belgique in Brussen om het nieuwe album Book of Bad Decisions te promoten. Aangezien Zware Metalen ook niet vies is van wat vette stoner en bluesrock stuurden we fotograaf Steven Destailleur hiernaar toe. ie kon van net naast de moshpit de volgende plaatjes schieten. En de mannen van Clutch... die hadden er duidelijk zin in.Lees verder ›
Daniel Cavanagh, een klinkende naam natuurlijk. De man achter Anathema, de man die schitterende nummers geschreven heeft. Die man komt in het provinciale Roeselare een set weggeven, geheel onder eigen naam, intiem en wel. Het wordt een avond waarin de maskers een beetje afvallen, waarin de man een gezicht krijgt (en een emmertje). Soms is het beter dat je idolen mysterieus en onbereikbaar blijven, want als ze niet zijn…Lees verder ›
