Een twee track EP. Is dat de moeite om te reviewen? Is dat de moeite om tijd in te steken? Wel, volmondig – Ja! Woe is een band uit New York, Verenigde Staten. Ik ben de band wat uit het oog verloren na de fabelachtige release Quietly, Undramatically uit 2010.…Lees verder ›
Het Franse Vesperine is een nieuw licht aan de horizon van de post-hardcore. En wat voor licht. Superlatieven zijn voor dit debuut niet nodig. De muziek spreekt voor zichzelf. Albumtitel Espérer Sombrer vertalen doet geen recht aan de betekenis, gezien het woord ‘sombre’ ook in Sombrer zit. Vesperine omschrijft het…Lees verder ›
Over twee weken openen de poorten naar de hemel opnieuw, want dan is het weer tijd voor Roadburn. Het unieke festival splitst zoals gewoonlijk het jaar in tweeën: zes maanden nagenieten, en zes maanden uitkijken naar de volgende editie. In de aanloop naar Roadburn 2019 hebben de redacteuren...Lees verder ›
‘Laibach is Rammstein-voor-volwassenen’, aldus bandleden ‘Dachauer’, ‘Keller’, ‘Saliger’ en ‘Eber’. Dat de Germaanse pomp-rockers, ‘Laibach-voor-adolescenten’, inmiddels meer roem en fortuin hebben vergaard, deert hun Sloveense voorbeeld en voorganger niet. Gesammtkunstwerk Laibach (de oude Duitse naam van Ljubljana) staat sinds 1980 voor eigenzinnigheid en provocatie; niet voor kassuccessen. Op 22 maart 2019 trok de totalitair-ironische propagandamachine de visuele en sonische registers open in de OZ (de kleinere zaal van de…Lees verder ›
Andy Marshall bracht eerder dit jaar met zijn band Saor zijn vierde album uit. Ik verheerlijkte deze band al in reviews, zoals die van het album Guardians. Deze mens weet op majestueuze manier zijn Schotse erfenis, afkomst en adoratie in de verf te zetten met pagan en black. Velen…Lees verder ›
De tijd vliegt. Het is reeds meer dan tien jaar geleden dat de voorganger van dit King Apathy, met name het Duitse Thränenkind, debuteerde met heerlijk rauw demomateriaal dat op vlak van suicidal black metal tot op het bot ging en het summum was van dat tijdperk. Inmiddels is het kind…Lees verder ›
Devil Master kwam eigenlijk nog maar net voorbij met een compilatieplaat eind vorig jaar, waarop het eerder verschenen demomateriaal en de EP van dit Amerikaanse gespuis te vinden was. Goed nieuws als je het mij vraagt, want die compilatie smaakte gewoon naar meer. Onder het zeil van Relapse Records…Lees verder ›
Eén van de Waalse pareltjes die stilaan zijn zwarte glans laat schijnen tot over de taal(grens) is de band genaamd Lethvm. Ik nam een tijd terug hun debuutplaat This Fall Shall Cease ter hand en was er danig van aangedaan, ook al is post-metal niet meteen mijn favoriete genre. Dunk!Records en de ganse Church of Ra-gemeenschap maakt me echter steeds meer bereid om me hierin te verdiepen en dat…Lees verder ›
Er is er een jarig dat kun je wel zien, dat is Thanatos. De band rond zanger/gitarist Stephan Gebédi begon in 1984 als eerste in Nederland met het maken van extreme muziek en dat leidde 35 jaar later (met wat smokkelen vanwege een aantal inactieve jaren) tot een jubileumconcert in Baroeg met collegabulldozers op muziekgebied Soulburn en Graceless. Het werd een avondje vol oude vrienden, eigen bier, nummers uit…Lees verder ›
Bent u al gedoopt in het bloed van Satan? Voor de leeuwen gegooid? Gekruisigd? Neergestoken op het altaar van de dood? Het Amerikaanse Imprecation heeft een neusje voor morbide onderwerpen. Beoordeel het boek niet op zijn kaft, is het spreekwoord, maar bij Imprecation kan dat geen kwaad. Old school…Lees verder ›
Een band die al zijn teksten in het oud-Gothische schrift heeft opgesteld. Dat trekt gelijk de aandacht. Zo trok Andeis ook gelijk de aandacht. Waar ze vandaan komen weet niemand. Afgaand op het gebruik van die oude Gothische taal zullen we maar aannemen dat ze met de tijdmachine zijn…Lees verder ›
Toegegeven: sinds Forever Still debuutalbum Tied Down (2016) op de markt bracht, behoort componiste en frontvrouw Maya Shinning – lees Schønning – omwille van haar melodieuze poprockstem zeer zeker tot één van mijn persoonlijke favorieten. Een lijstje waarin ook namen prijken van Elize Ryd, Alissa White-Gluz, Charlotte Wessels en Sharon…Lees verder ›
In 2017 waren ze daar ineens: de vrouw en mannen van Brutus. Uit het niets verraste dit trio met diens debuut Burst, dat een esoterische mix van energieke post-punk met shoegazy neigingen en metal trekjes kende, afgemaakt door pure pop zanglijnen. Het eigenzinnig smoelwerk van deze plaat leverde de…Lees verder ›
De nieuwe, inmiddels veelbesproken, videoclip van Rammmstein is uit. Uiteraard kun je hem hieronder bekijken. Laat ook vooral even weten wat je ervan vindt! Eerder was er nogal wat gedoe omtrent de teaser van de videoclip.Lees verder ›
Van gitarist in blackmetalbands naar synthwavemuzikant. Deze carrièreswitch maakte de Fransman James Kent. Bekend onder de artiestennaam Perturbator weet hij ook liefhebbers van zware metalen te bekoren met zijn synthwave.Lees verder ›
Één van de grootste namen in de metal eind tachtiger jaren is zonder meer Mötley Crüe. De band kende grote successen met nummers als Dr. Feelgood, Girls Girls Girls, Kickstart My Heart en natuurlijk Home Sweet Home.Lees verder ›
Daar sta je dan, als eenvoudige stukjesschrijver, voor de schier onmogelijke taak om het nieuwe album van de licht geniale Devin Townsend te bespreken. En dan niet een gewoon Devin Townsend-album. Lees verder ›
Imploder is het langspeeldebuut van de driekoppige formatie Rage Of Light, een band die ik mij zeker nog herinner doordat hij enkele jaren geleden Twilight Of The Thunder God van Amon Amarth in een nieuw kleedje stak. Lees verder ›
De nieuwe Rammstein-single Deutschland is nog niet eens uit of de media, de politieke wereld en de jodengemeenschap in Duitsland staan al in rep en roer. De reden: een teaser die de Neue Deutsche Härte-grootmacht maandag plaatste. Daarop staan vier groepsleden, gekleed in concentratiekampplunje met jodenster, op het schavot. Straks om 18u verschijnt de volledige clip.Lees verder ›
Over twee weken openen de poorten naar de hemel opnieuw, want dan is het weer tijd voor Roadburn. Het unieke festival splitst zoals gewoonlijk het jaar in tweeën: zes maanden nagenieten, en zes maanden uitkijken naar de volgende editie. In de aanloop naar Roadburn 2019 hebben de redacteuren...Lees verder ›
