Atlases – Haar

Geschreven door op 04-06-2019 om 18:55.

We zijn weer terug bij Finland, het land in het noorden waar een hele hoop metal vandaan komt. In deze massa van bands is een nieuwe groep opgestaan die sinds 2017 zijn muziek verspreidt over de aardbodem. De band Atlases debuteert dit jaar met zijn eerste album, getiteld Haar.

Dat de band nog erg jong is, staat buiten kijf. Dat men in hetzelfde jaar als de oprichting al gelijk met een EP op de proppen komt, een jaar later met een single en nu dit jaar met een volledig album, is niets anders dan noemenswaardig. Het genre van de heren staat omschreven als modern post-metal. Geen flauw idee hoe dat moet klinken, dus laten we gauw de nummers beluisteren.

Opener, Neophyte, begint met een soort vibrerend, distorted geluid en ergens in de verte hoor ik een van de gitaren een riff spelen. Na ongeveer twintig seconden begint de muziek en de klank is niet wat ik had verwacht..! Het doet mij namelijk sterk denken aan metalcore (waar ik niet echt gek op ben). Anderzijds beukt het wel. Nog voordat ik kan wennen aan deze klank, schakelt men over naar een zeer atmosferische onderbreking. Op dat punt komt dus die post-metalinvloed naar voren getreden. Vanuit deze atmosferische setting bouwt men uit naar een ietwat duistere sfeer met rauwe en brute gitaarriffs. Deze worden ondersteund door lompe, harde drums en een flinke deathgrowl van Jani. Dan volgt er weer een atmosferische onderbreking en wordt er zelfs even clean gezongen. Het nummer eindigt met een herhaling van riffs die eerder in het nummer zijn gespeeld en met een outro waar het klinkt alsof het geluid onder een kussen gesmoord wordt. Interessant begin, maar het moet wel even wennen.

Dat de post-metalinvloeden een grote rol spelen op dit debuut, komt duidelijk naar voren in elke track. Ook neemt deze setting de luisteraar mee in een interessante geesteshouding. Tracks als Centralis, Heathen Colors, Halcyon, Seasons Aligned en de afsluiter Moon Pillar dragen allen een soort droevigheid met zich mee en toch weet het tegelijkertijd een soort positieve gemoedstoestand teweeg te brengen. Zo van: “I’m sad, but it’s okay. It will be better”. Echter zijn tracks als Monolithe, Earth Into Ocean en de opener een stuk harder, alsof men daar niet wil toe geven aan de depressie en er een bepaalde woede naar voren komt.

Atlases zet met Haar een interessant debuut neer. De gehele luisterervaring draait om de gevoelens die het doet opwekken en neemt de luisteraar mee op een reis van verdriet, woede, wanhoop en acceptatie. Ergens tenmidden van deze gevoelens is er ook nog een sprankje hoop te detecteren, alsof er altijd nog ‘licht aan het einde van de tunnel is’.

Hoewel het niet helemaal in mijn straatje past, kan ik niet ontkennen dat Atlases een zeer goede start maakt met Haar en mij toch weet te intrigeren. Liefhebbers van post-metal zullen ongetwijfeld dit debuut een nog wat hogere score geven.

Score:

77/100

Label:

Rain Without End Records, 2019

Tracklisting:

  1. Neophyte
  2. Centralis
  3. Heathen Colors
  4. Halcyon
  5. Monolithe
  6. Seasons Aligned
  7. Earth into Ocean
  8. Moon Pillar

Line-up:

  • Jani Lamminpää – Zang
  • Nico Brander – Gitaar
  • Ville-Veikko Laaksonen – Gitaar
  • Jerkka Perälä – Basgitaar
  • Rami Peltola – Drums

Links: