Spaanse epische Keltische folk metal krijgen we van Steignyr. Sinds 2011 een naam die in het metallandschap ronddwaalt. Folkmetalbombarie is het, ja. In dit overvolle metallandschap waar de Eluveities en Equilibriums van deze wereld ronddwalen is eigenlijk geen plek voor nieuwkomers. Je moet wel van heel goede huize komen…Lees verder ›
Het is duidelijk dat 2019 het jaar wordt van de death metal. Inmiddels zijn er al flink wat knallers voorbij gekomen. En alsof dat nog niet genoeg is komt Ripped to Shreds met een nieuw album. Nog eentje op de lijst met aanraders erbij. Het soloproject van Andrew Lee…Lees verder ›
Paninoteca is album nummer twee voor het Zwitserse Orso, waarvan de bandnaam Italiaans is voor het woord ‘beer’. Meteen opvallend aan het vasthouden van dit album, is het atypische artwork, dat niet meer is dan een foto van een bruine volkorenboterham. Saaier kun je het nauwelijks bedenken. Geen schimmel,…Lees verder ›
Chili staat nou niet overdreven bekend om zijn metalbands, maar er is daar een levendige scene met daarbij ook talloze min of meer obscure doombands. Black Messiah is er daar één van. Niet te verwarren met het Duitse Black Messiah, maar die band zit al dik twintig jaar in…Lees verder ›
The End of the Road Tour zou nu daadwerkelijk de allerlaatste tour van Kiss moeten zijn. We hebben dit uiteraard al jaren eerder gehoord, maar het heeft er nu wel alle schijn van. Gezien het feit dat er inmiddels sprake is van een niet meer geheel live zijnde show - zo loopt er regelmatig een geluidsband mee met achtergrondvocalen en delen van Paul Stanley’s zang - lijkt het dit keer serieus te zijn en het wordt inderdaad hoog tijd.Lees verder ›
De Denen van Denial Of God zijn terug en dit middels deze vier-track EP, The Shapeless Mass. Het is de aankondiging voor een nieuwe volledige plaat, The Hallow Mass, die later dit jaar zou moeten verschijnen. Death And The Beyond, het vorige album, dateert alweer van 2012. Jammer genoeg telt deze EP maar één…Lees verder ›
Duitsers en Rotterdam, het is een beetje een open zenuw. Op 14 mei 1940 zorgden Duitse knallen, rook en vuur voor de verwoesting van de halve stad. Opmerkelijk genoeg bleef Stadion Feijenoord (bouwjaar 1937, beter bekend als De Kuip) ongedeerd. En het was hier waar 79 jaar later, op 25 juni 2019, het weer Duitsers waren die zorgden voor knallen, rook en vuur,Lees verder ›
De Duitsers van Harpyie (wie weet hoe je dit uitspreekt, mag het in de comments onder deze recensie zetten) brengen een mix van heavy muziek en folk. Ik vermijd hierbij bewust het woord 'metal', want daarmee heeft de muziek op Aurora weinig van doen. Waarom dan toch een recensie? Lees verder ›
Taalgrenzen zijn er om overschreden te worden en dus trekken we deze twee Luikenaren even binnen. Twee Luikenaren en een drumcomputer eigenlijk. Eén van hen baggert zijn darmstelsel ook uit bij het iets bekendere Klysma, terwijl Putrified J al veel langer bestaat. Lees verder ›
Metal: de muziekstroom die waarschijnlijk de meeste subgenres ooit in de geschiedenis van muziek heeft. De discussie is heden ten dage nog steeds gaande over hoeveel subgenres er nu daadwerkelijk zijn. Nou, nu heb ik een subgenre gevonden dat aan de discussie mag worden toegevoegd: avant-garde psychedelic blackened stoner doom! Lees verder ›
Metallica-gitarist Kirk Hammett begint een eigen band. Hammett speelt al sinds 1983 in Metallica en heeft afgezien van twee demo's voor Exodus en incidentele gastbijdragen nooit buiten die band opgetreden. Tot nu. Hammett is de drijvende kracht achter The Wedding Band. Lees verder ›
Met Stahlmann en Rammstein eiste de pop- en Deutschrockepidemie dit jaar al twee voorname Neue Deutsche Härte-slachtoffers. Net dan brengt onze nummer twaalf van de jaarlijst van 2018 zijn tweede plaat uit. Veel te snel en dus was de vrees dat de veelbelovende nieuwkomer de volgende zou zijn die ten onder zou gaan aan de titel van zijn eigen plaat terecht.Lees verder ›
Drimys Winteri, ontstaan in 2015, is een Chileense atmosferische blackmetalband. Ik zou het eerder pagan blackmetalband noemen. Nu, als het beestje maar een naam heeft natuurlijk. In 2016 werd door de band de vijf track demo Magica Y Onirica Natura uitgebracht. Als je naar de cover kijkt van de recentste…Lees verder ›
De Amerikaanse blackmetalband Yellow Eyes speelt intense black metal op geheel eigen wijze. De samenhang op deze inmiddels al weer vijfde plaat is soms wat ver te zoeken, terwijl de heren tegelijkertijd toch in staat zijn om een naargeestig en coherent geheel te smeden. De oorzaak voor dit gegeven…Lees verder ›
Inmiddels is er meer duidelijkheid over de tourplannen van Rammstein in 2020. 10 juni doet de band het gloednieuwe Park De Nieuwe Koers in Oostende aan, 24 juni is het Goffertpark in Nijmegen aan de beurt.Lees verder ›
Het zesde album van het muziekproject van Neige is getiteld Spiritual Instinct en komt op 25 oktober via Nuclear Blast uit. Naar eigen zeggen was het opnemen van Spiritual Instinct een lang en uitdagend proces, maar is Neige echt trots op het werk en kan hij niet wachten om de nieuwe muziek te delen. Lees verder ›
In zijn zeventien jarige bestaan is Ne Obliviscaris steeds meer terrein aan het winnen in Europa. Zo speelde de progressieve extreme metalband speelde zelfs op het hoofdpodium van FortaRock dit jaar. Aldaar zag Zware Metalen de kans om zanger en violist Tim Charles na de show te interviewen.Lees verder ›
J.B.O., oftewel James Blast Orchester, is toe aan de dertiende langspeler. Duitsers jawohl. Wer lässt die Sau raus? heet het werk. Letterlijk vertaald betekent dat zoveel als: 'Wie laat het zwijn uit'. De 'Sau raus lässen' wil echter zoveel zeggen als de beest uithangen/losgaan/de snol in jezelf loslaten. Nou, kom maar op heren.Lees verder ›
Alsof we nog niet genoeg werk hebben aan promo's die ons zo opgestuurd worden, reviewen we ook nog eens wat ons pad toevallig kruist. In dit geval de nieuwe Astwind uit Colombia. Coldmurk is de man achter dit schepsel, dat sinds 2013 bestaat en voor de tweede keer een langspeler lanceert. Atmosferische black metal mijn beste, zo klinkt het.Lees verder ›
Het is al even geleden dat ik iets van het Hellenic blackmetalgezelschap Dizziness ter hand nam en het voorzag van een verslag. Offermort Heritage uit 2013 was de laatste om precies te zijn. De epische meloblack met een hoge graad aan heroïsme was aardig, zonder meer.Lees verder ›
