Headlines

Snorlax is een dikke pokémon die de hele dag niets anders doet dan slapen. Vroeger kwam je dat beest tegen op je Game Boy. Je kon niet verder komen in het level, omdat hij ergens een kruising in de game blokkeerde. Deze black-/death-/grindband heeft zichzelf vernoemd naar deze Japanse uitvinding.Lees verder ›

Een remaster van een aantal nummers van dit heerschap plofte hier op de deurmat. Teutoburg Forest is een Engelse eenmansband bestaande uit Donn. Hij doet alles en omschrijft zijn muziek zelf als: elitaire, satanistische, anti-kosmische black metal. Het randje is licht ritualistisch, maar nooit op een opzichtige manier.Lees verder ›

In het interview dat collega Yves in mei 2018 met Thy Catafalque-mastermind Tamás Kátai had, gaf laatstgenoemde aan dat nieuwe muziek nog wel even op zich kon laten wachten. De man maakt immers alleen muziek als hij daarvoor de juiste gemoedstoestand en daarnaast ook nog eens tijd heeft. Maar zie, nog geen twee jaar na Geomatria ligt er toch weer een nieuw Thy Catafalque-album: Naiv.Lees verder ›

Eén momentje, stil zijn. In dit eenvoudig zinnetje, weliswaar in het Duits te vertalen dan, zitten de twee laatste platen vervat van het ijskoude post-blackmetalgezelschap Frigoris. Via het Canadese Hypnotic Dirge records bereikt … In Stille mij. En om met de deur in huis te vallen, heerlijk plaatje! Je zou direct een heleboel lawaai willen maken, maar dat past niet echt. Vrolijkheid, uitbundigheid en blijdschap zijn niet direct de emotionele thema's die in hun moedertaal bezongen worden door deze Duitsers. Blackmetalmuziek in het Duits, dan krijg ik het altijd al spontaan koud en warm tegelijk.Lees verder ›

Bij sommige muziekstijlen moet er dermate nauwkeurig binnen de lijntjes worden gespeeld dat het maken ervan lijkt op het koken van een gerecht. Iets teveel danwel te weinig van een ingrediënt of een te korte bereidingswijze en het loopt finaal in de soep. Thrash metal is daar een goed voorbeeld van. En de Duisters van Surgical Strike bewijzen meesterkoks te zijn.Lees verder ›

Tussen instituten als Sepultura, Exodus, Obituary en Cradle Of Filth, is Midnight ongetwijfeld een van de minder bekende namen op de poster van Dynamo Metalfest 2020. Toch bracht bezieler Athenar onder deze noemer sinds 2003 al talloze splits en EP’s en een drietal volledige albums uit. Met Rebirth By…Lees verder ›

We houden het dit keer eens wat korter dan gebruikelijk. Dat doet Undead op Existential Horror zelf immers ook. Op dit debuutalbum ramt de band op het dode gemak in 33 minuten even negen old school deathmetaltracks door je speakers. Hoewel Undead in Spanje zijn thuisland heeft, is het…Lees verder ›

Deze Franse kerels volg ik al een tijd en dit sinds hun album Souvenirs uit 2015. Het vorige album Noir, dat ook uitkwam via Arising Empire, bleef me niet zo bij. Wat ik vooral onthield van dat geweldige album Souvenirs waren de nummers Gravity, Antares en The Lichtenberg Figure. Allemaal een…Lees verder ›

BRC30 productions, een klein Belgisch label met interesse in al wat obscuur en speciaal is in metalland, lanceert het zevende album van Elegiac. Een éénmansband met Hrukjan als bezieler en uitvoerder. Elegiac is een Amerikaanse band die vuile, smerige, ranzige black metal speelt in de stijl van Sargeist, Horna…Lees verder ›

Ik heb me vergist. Toch nog een plaatje uit 2019 en dan nog één van een Nederlandse band die recentelijk het levenslicht zag, Illuster. Hun debuut Iridescent ligt nu voor me. Merk ik op dat ik deze heren en jongedame recentelijk nog zag, tijdens waarschijnlijk één van hun eerste…Lees verder ›

Ja, het is zover. Poppy. Ik heb het niet over het obscure ensemble Poppy Proudneck dat ooit ronddwaalde in het Leuvense, ook niet over de brute deathmetalband Poppy Seed Grinder uit Tsjechië. Ik heb het over Poppy. Poppy is genderneutraal karakter achter wie Moriah Rose Pereira schuilgaat. In Amerika…Lees verder ›

In 2017 debuteerde Sons Of Apollo, de groep rond Mike Portnoy, Derek Sherinian, Billy Sheehan, Ron ‘Bumblefoot’ Thal en Jeff Scott Soto, met het indrukwekkende album Psychotic Symphony. Dat album stond vol met progressief getinte stevige hardrock die bij veel luisteraars direct de vergelijking met Dream Theater deed opkomen.…Lees verder ›

Chip en Lee zijn er in het verleden al in geslaagd in mijn jaarlijst terecht te komen. Zowel met No One Deserves Happiness als met I Have Fought Against It, But I Can’t Any Longer. Bijzonder experimentele muziek met veel noise tussen het gitaargeweld en de ijzige screams vol…Lees verder ›

Collision, jazekers. Na 19 jaar is het volgens mij wel toegestaan om eens een live album uit te scheiden en aldus geschiedde. Collision telt sinds zijn ontstaan nog steeds vier stichtende leden, en bassist Boris Janssen is in feite ook zo goed al meubilair geworden in de galerij van…Lees verder ›

Opnieuw treffen we herrie van eigen bodem aan op de Zware Lijst! Ditmaal een melodeathband uit Apeldoorn en ‘s Hertogenbosch, genaamd Nephylim. De heren debuteren met het album Severance Of Serenity in eigen beheer en hebben zelfs Andy Gillion (Mors Principum Est) weten te strikken voor een bijdrage! Rechtstreeks…Lees verder ›

Punk mag politiek zijn. Althans, dat is de mening van het Amerikaanse Anti-Flag. Deze activistische koters zijn al bijna 30 jaar actief in de muziek. Muziek en politiek waren nog nooit zo innig verbonden als bij deze band. Ondanks het feit dat de band nooit persoonlijk werd, heeft men…Lees verder ›