The Impaler is een Australische band. A Fate Worse Than Death is de opvolger van de in 2020 verschenen debuutplaat Death Cult. Deze vijf Aussies vinden hun muzikale inspiratie bij bands als Whitechapel, Aversions Crown, ja zelfs bij Watain. Het zal me benieuwen. De band krijgt op het nummer Mourn zelfs de hulp van CJ McMahon van Thy Art Is Murder.Lees verder ›
Todd La Torre is vooral bekend als vervanger van Geoff Tate bij Queensrÿche. Eerder was de zanger al actief bij Crimson Glory. Wat mogelijk minder bekend is, is dat La Torre van oorsprong een drummer is. Dit multitalent heeft nu een album uitgebracht onder zijn eigen naam met de titel Rejoice The Suffering waarbij La Torre zowel de zang als de drums voor zijn rekening neemt, iets wat hij overigens bij het laatste Queensryche-album ook al deed.Lees verder ›
Spellbound kennen we van Aorlhac, James Sloan van Uada en Christian Larsson van Shining. Als je deze drie heren samenbrengt en aanvult met onder andere Phalène op drums en Graf van Psychonaut 4 en Ondine van Silhouette voor additionele vocalen, dan ben je een band die toch al wat adelbrieven kan voorleggen.Lees verder ›
Gent (en omstreken) is een bolwerk van post-rock-, post-metal- en progressieve metalbands. Niet alleen van bands, ook van labels, muziekshops en (hoewel nu gesloten) plaatsen waar je deze muziek live en op café kunt horen. Dat heeft voor een stuk te maken met het feit dat daar veel studenten gehuisvest zijn, maar ook met de vooruitstrevendheid van de stad. dunk!records houdt het goed bij en legde dit Eleanora vast voor de vinyluitgave.Lees verder ›
Ik heb honger. En niet zomaar honger. Nee, zo nu en dan heb ik heel veel honger. En in dit geval naar extreem ingewikkelde muziek. Sterker nog, het kan mij niet ingewikkeld genoeg zijn en hiervoor wil ik ook best wat luisterbeurten opofferen. Als mijn honger maar wordt gestild. En ik tref het, want in dit geval staat er een groot en gevarieerd menu voor mij klaar. Van Tunesische oorsprong welteverstaan. En het duurt maar liefst 90 minuten voordat ik uitgegeten ben.Lees verder ›
De Duitsers van Rykers en de Californiërs van The Eulogy hebben hun krachten gebundeld. Twee projecten met leden die hun sporen ruimschoots hebben verdiend. Het resultaat is Casselfornia Über Alles. Casselfornia is een soort Duitse grap die het stadje Kassel aangaat. Google het voor de grap eens.Lees verder ›
Culted is voor driekwart Canadees en een kwart Zweeds. Hun muziek staat te boek als blackened doom metal en recent is het derde full-length album uitgekomen met als titel, Nous. Zanger van het gezelschap is de Zweed Daniel Jansson. Hij heeft in 2007 contact gelegd met de heren Michael Klassen en Matthew Friesen uit Canada om met hem te werken aan een internationaal project en in 2008 nam het geheel een vaste vorm aan met de komst van Kevin Stevenson, eveneens afkomstig uit Canada. Voor zover ons bekend is, heeft Daniel de andere leden van de band nog nooit in levende lijve gezien.Lees verder ›
U bent uitgenodigd om de voorstelling van het eerste kindje van Mordkaul bij te wonen. Let wel, Dress Code: Blood. De ouders - (ex-)partners van Diablo Blvd, Hell City, Storm Upon The Masses, Furia, Bliksem, The Seventh en nog enkele Antwerpse metalfamilies - zouden het op prijs stellen als u dus eerst een viroloog, het mag ook een andere maatschappijhatende tunnelvisionair zijn, open snijdt en die enige seconden boven het hoofd tilt alvorens het doopfeest bij te wonen. De was is nadien zelf te doen.Lees verder ›
Black metal staat als genre niet bekend om de vele supergroepen. Wel is er af en toe een band waarin één of enkele oud-leden van een andere band opduiken of gastbijdragen leveren. Meestal wordt dat in de bijgeleverde biografie breed uitgemeten om de verwachtingen te scheppen die blijkbaar nodig zijn. Het maakt me altijd wat cynisch. We zijn immers een volk van: eerst-zien-dan-geloven. Bij Xeper is dat gelukkig anders.Lees verder ›
Er zijn alweer een aantal maanden verstreken sinds het verschijnen van deel een en deel twee van The Doom Sessions. Hoog tijd voor wat nieuwe oorsmeer verwijderende herrie dus! In dit derde deel vullen de Amerikanen van -(16)- en de Italianen van Grime de muzikale gifbeker.Lees verder ›
Veel nieuw videomateriaal, ook op deze laatste zaterdag van februari. Hier zijn Tomahawk, Sabaton, Metalite, U.D.O., Kami No Ikari, het Belgische Barren en Of The Cross, Iamshotgun, The Picturebooks, Veil of Maya, Lyric Butcher, Nordicwinter, The End Machine, Böndbreaker en een COVID-gerelateerde video van Immortal Guardian.Lees verder ›
Even jullie aandacht graag voor deze nieuwe Nederlandse band uit Tilburg, genaamd Noctambulist. Niet The Noctambulant uit Amerika dus, of het gelijknamige album van de band Spawn of Possession, wel Noctambulist. Deze slaapwandelaars zijn geen nieuwelingen: via enkele vertakkingen komen we bijvoorbeeld bij Treurwilg terecht. Slaapwandelen is sinds Celinaspookyboo weer helemaal in (zoek het even op), maar wij kijken toch vooral naar deze Nederlandse formatie. Zes nummers lang, goed voor een bijna vijftig minuten lange loutering.Lees verder ›
Een lage mist hangt over de Noordzee. In de verte doemen de zwarte silhouetten op. Als groteske, ongeziene zeewezens uit de zee glijden ze over het grijze water. Met priemende ogen tuur je naar de horizon. Plotseling zie je het: een drakenboeg, een mast en duizend mannen met messen tussen hun tanden en bloeddorst in hun ogen. Einherjer is op plundertocht.Lees verder ›
Uit de restanten van Cobolt 60 is recentelijk Valdaudr ontstaan. Dit Drapsdalen is de eerste release en wordt uitgebracht via het Nederlandse Soulseller records. Deze Noren mengen Darkthrone met oude Ulver en Primordial. De heren draaien al langer mee in het circuit. Rune Nesse, die hier sessiewerk verricht, is immers de live-drummer van Taake en de heren Død, grondlegger van de band en Valdr hebben een verleden in Blood Red Throne. De hoes van de plaat spreekt voor zich. Het logo had ik toch in een ander format gegoten maar dat is smaak natuurlijk.Lees verder ›
Uit Texas (VS) komt dit éénmansproject, Sinira. De bezieler is Knell. Hij staat in voor alles: alle muziek, alle teksten. Met andere woorden, een alleskunner. Jammer genoeg ook een drumprogrammeur, maar daarover later meer. Dit eerste album moet je zien als een eerbetoon aan de dagen van weleer. De dagen van toen de melodische black metal op zijn hoogtepunt stond: midden jaren '90. Bands als Dissection, Sacramentum en Unanimated zijn voor deze band de inspiratiebronnen. Neem daar nog The Everdawn of Vinterland bij en we zijn behoorlijk rond.Lees verder ›
De laatste dagen van februari brengen ons veel visuele lekkernijen. Hier zijn Frozen Crown, Mitochondrial Sun, Wulfgar (primeur!), Iotunn, Mister Misery, On Atlas’ Shoulders, Liquid Tension Experiment, Disowning, Epica, BlutEngel, Anneke Van Giersbergen, The Hyena Kill, Oceans, Memoriam, Evergrey, The Dust Coda en Pupil Slicer.Lees verder ›
Na de aankondiging van Hellfest vorige week dat ze hun festival een jaar gingen uitstellen was het slechts wachten op de mededeling van Graspop Metal Meeting. De twee festivals zijn onderling zo verbonden en delen zoveel groepen op hun beider affiches dat het bijna ondenkbaar was dat Graspop wél zou plaatsvinden. Nu is het dus officieel: het festival is voor de tweede keer uitgesteld. Vanmorgen verscheen volgende tekst op…Lees verder ›
De Griekse blackmetalscene heeft natuurlijk zijn helden die iedereen kent. Septicflesh de band van onder andere Seth Siro Anton of Rotting Christ, de band van de broers Tolis, zijn misschien de eerste namen die in je opkomen. Ook Varathron of Necromantia kan je in één ademteug opnoemen. Nu is er recentelijk een nieuwe band verschenen aan de zonnige, blauwe Griekse blackmetalhorizon.Lees verder ›
Wolfheart was het allereerste metalalbum dat ik ooit kocht en daar is voor mij ook de liefde voor de extremere metalgenres begonnen. Sindsdien ben ik Moonspell op de voet blijven volgen, gewoon omdat deze Portugezen iets brengen dat je nergens anders hoort. Moonspell is uniek én herken je uit duizenden. Doorvoelde dark/gothic metal vol vuur, emotie en dramatiek.Lees verder ›
Vindsval kennen we van het machtige Blut Aus Nord dat recentelijk nog het magistrale album Hallucinogen uitbracht. Deze gekapte heer, die resideert in de donkerste steegjes van het bestaan, heeft de tijd gevonden om een plaat te maken die verwijst naar de jaren '90 black metal zonder deze te opzichtig te kopiëren. Natuurlijk is de hand van de meester direct herkenbaar in de vorm en kleur van de uitvoering.Lees verder ›
