Headlines

Vanuit het niets verscheen begin april een nieuw album van de Duitse blackmetalband Ultha. Waarom ook niet? Sommige dingen moet je gewoon koesteren en niet willen veranderen. Ultha heeft immers een reputatie opgebouwd wat betreft onverwachte releases. Hun vierde studioalbum, All That Has Never Been True, kwam op 1 april 2022 uit zonder voorafgaande promotie, teasers of aankondigingen. Zo’n ‘stealth drop’ creëert vaak een verrassingseffect en legt de volledige focus op de muziek zelf. En ook het nieuwe album, A Light So Dim, onderging ditzelfde lot.Lees verder ›

Ik moest er even induiken, maar de titel van deze nieuwe Hellripper staat niet voor een weeklacht over de omstandigheden van een jaar of vijf geleden maar voor een onderdeel van de traditioneel geïmproviseerde gezangen bij een overlijden, wake of begrafenis. Dat belooft een vrolijke boel! En dat werd het ook, maar dan echt.Lees verder ›

Er broeit al jaren iets in Trondheim. De stad die sinds de heiligverklaring van koning Olav Haraldsson (Sint-Olav, in de 12e eeuw), de man die het christendom naar Noorwegen bracht, uitgroeide tot het belangrijkste pelgrimsoord van Scandinavië, is net omwille van die achtergrond de ideale voedingsbodem gebleken voor black metal. Volgens ex-collega Marleen kan die gedefinieerd worden als duister, devotioneel en artistiek compromisloos en staat sinds het begin van de 21e eeuw bekend als de Nidrosian blackmetalscene. Die naam heeft de scene dan weer afgeleid van de naam van Trondheim ten tijde van de middeleeuwen: Nidaros. De roots van deze blackmetalbeweging gaan veel verder terug dan de vroege jaren 2000. Dit was/is namelijk de thuisbasis van de iconische band Thorns en het silhouet van de Nidaros-kathedraal van Trondheim staat ook op de meest legendarische black metal albumcover aller tijden (namelijk die van De Mysteriis Dom Sathanas, uit 1994).Lees verder ›

Tot nu toe had het Duitse Schattenvald, dat actief is sinds 1998 en in zijn gelederen Nachtsturm (ex-Agrypnie, Cryptic Wintermoon) heeft zitten, al heel wat releases aangebracht waarvan de volwaardige platen mooi werden genummerd. Zo kwamen we tot op de dag van vandaag uit op VI. Dit Alle Hernach is nu plaat zeven en komt via het eveneens Duitse Solistitium Records.Lees verder ›

Alsof de wereld nog niet genoeg in brand staat, van de zoveelste (diplomatieke) crisis tot politici die elkaar op X te lijf gaan alsof het een breakdown is, komt uit het kille noorden van Canada ineens Crème Flesh op de proppen met een plaat die subtiel For Your Ass Only heet. Inderdaad: subtiliteit is hier ongeveer net zo aanwezig als nuance in het huidige geopolitieke debat. En eerlijk is eerlijk, als de ondergang nabij is, dan liever met blastbeats dan met beleidsnota’s.Lees verder ›

Als je denkt dat de dood slechts een enkel graf markeert, dan is Hating Life een lugubere reminder dat het ook een naam kan zijn. En eerlijk gezegd: met zo’n bandnaam lijkt het alsof ze het leven echt haten en dat past perfect bij de morbide sfeer die Santiago Cavero hier neerzet.Lees verder ›

Helemaal onbekend zal dit Wyrdwraak wel niet zijn. Deze twee heren - opererend vanuit de regio Kerkrade - hebben nauwe banden met Suttungr, een andere Nederlandse blackmetalband. Ook dit Wyrdwraak komt net als Suttungr via het Nederlandse Zwaergevegt met zijn nieuwste donkere boreling vol paganeske, misantropische black metal getiteld Schimmenheim. Vijf nummers zijn er op deze tape verzameld.Lees verder ›

Via Doloris komt uit Noorwegen en is het zogenaamde geesteskind van niemand minder dan Gildas Le Pape. Misschien dat sommigen onder jullie hem nog kennen van zijn werk in bijvoorbeeld Satyricon. In Oslo werd dit Guerre Et Paix, het debuutalbum, tot leven gewekt met niemand minder dan de heer Frost zelf op de sessiedrumkruk. De muziek is in zijn fundamenten black metal maar kent ook uitstappen naar folk en pagan. Het zou me niks verbazen als er nog een hele hoop andere insteken kunnen teruggevonden worden. Alzo wordt er een muzikaal gebeuren geschapen dat tegelijk intiem maar ook episch, krachtig maar bij momenten ook introspectief en helder maar ook zeer duister is. Kan je nog volgen?Lees verder ›

Melechesh komt ruim acht jaar na Enki met een EP, Sentinels of Shamash, via Reigning Phoenix music. De van oorsprong Israëlische band zou nu opereren vanop het Europese vasteland. Deze band rond Ashmedi heeft altijd ruimte gemaakt in zijn concept, tekst en muziek voor Sumerische en Mesopotamische mythologie en vult dit verder rijkelijk aan met kosmische en occulte thematieken. Meer traditionele instrumenten vullen het klassieke brutale blackmetalpalet eveneens aan.Lees verder ›

Ergens hier niet erg ver vandaan en ook nog niet zo heel lang geleden, het lijkt wel een sprookje, hadden een aantal individuen in de regio Kortrijk het idee opgevat een band te vormen. Het was de tijd dat snot, hoest, buikpijn en ik weet niet wat nog heel…Lees verder ›

Trance Of The Undead en Chaos Perversion hebben hun Zuid-Amerikaanse handen in elkaar geslagen om een splitalbum Trance Of Perversion, goed gevonden titel trouwens, vanuit, respectievelijk, Brazilië en Chili naar Polen, waar het Godz Ov War label resideert, te versturen. Zo geraakt dat ding dat bol staat van misselijkmakende black/death metal toch tot bij ons op de draaitafel.Lees verder ›

De Zuid-Duitse thrashformatie Bitterness draait al een hele tijd mee en heeft zijn naam inmiddels stevig in het undergroundcircuit geëtst. Wat ooit begon als een passende vertaling van “bitterheid” is uitgegroeid tot een kwaliteitslabel voor ongepolijste, old school thrash met een duister randje. Sinds zijn oprichting in 2001 heeft Bitterness meer dan driehonderd shows gespeeld en de reputatie opgebouwd een band te zijn die de boel live vakkundig sloopt.Lees verder ›

Ergens in juli 2024 kreeg ik deel één van De Verboden Diepte te horen. Nu is er geheel terecht en niet onlogisch het tweede deel. Opnieuw komt deze plaat, die amper twee nummers telt, via het Belgische Immortal Frost Productions in verschillende fysieke formaten. In dit tweede deel wordt De Weg Van De Meeste Weerstand opgezocht. Heerlijke titel trouwens, wat ik ook vond van de titel van deel één, Veldslag Op De Rand Van De Wereld.Lees verder ›