Headlines

Het is nooit genoeg. Laat al dat inlands extreem gespuis maar hun zwarte bedenkingen op een geluidsdrager pleuren. Er wordt vast wel iemand gevonden om dat desbetreffende hebbeding ook uit te brengen. Nooit komt uit Nederland, is een duo, bracht eerder al twee singels uit en komt nu met een EP, speelduur net onder de dertig minuten, getiteld, Vergif. Zwaertgevegt vond het wel allemaal lekker en brengt deze tape in een gelimiteerde oplage aan de man.Lees verder ›

Dit Zwitsers Ernte gaat al een hele poos mee in de blackmetalwereld. Ik verwijs dan even dunnetjes en dikjes naar platen als Geist Und Hexerei (2021), Albsegen (2023) of  Weltenzerstörer, dat uitkwam in 2024. Steeds werd dit op zeer professionele wijze gebracht door het Duitse Vendetta Records. Om één of andere voor mij onbekende en mystieke reden is de liefde op tussen deze twee en werd er een overstap gemaakt naar een andere Duits label dat we ook maar al te goed kennen: Purity Through Fire Records.Lees verder ›

Het Spaanse Sepulchral (dit behoeft wel enige nadere duiding, want er lopen naamgenoten rond in Puerto Rico, Brazilië, Chili, Frankrijk en Portugal) heeft onderdak gevonden bij het gerenommeerde Soulseller Records. Vaak is dat een bevestiging dat een band toe is aan een stap voorwaarts richting een groter publiek. Sepulchral (in de underground bekend van From Beyond The Burial  Mound) mag het met Beneath The Shroud proberen om hoge ogen te gooien.Lees verder ›

Ergens achter Mainz ligt Aschaffenburg en van hieruit opereert Thymos (ex - Darkened Nocturn Slaughtercult en Engraved), samen met Terrorin. Ze vormen als duo het blackmetalgezelschap Streams Of Blood, dat toch al actief is sinds 2009. In dat jaar kwam er zelfs al meteen een EP, Antilife. Intussen zitten we al weer vele jaren van miserie, ellende, pijn en verdriet later en komen we met Vermaledeit op plaat nummer vijf uit. De vorige langspeler die ik ook van een schrijfsel voorzag kon me niet helemaal verwarmen: Erløsung (2020).Lees verder ›

Een canvas is in de schilderkunst een onbeschreven, leeg doek. Eentje waar nog niks op staat. Geen kleuren, geen strepen, geen spatje verf... Helemaal niets. Klinkt dat als saai en oninteressant? Of moet je het beschouwen als een kans om je ideeën, gevoelens en fantasie geheel tot leven te brengen op je eigen, unieke manier? Een uitnodiging tot experimenteren, knoeien, proberen en veranderen? Een gelegenheid om even helemaal creatief los te gaan, een kans om iets nieuws, iets geheel eigens te laten ontstaan?Lees verder ›

Doorheen de Europese geschiedenis is Italië op artistiek vlak een enorm interessant en invloedrijk land gebleken. Heel wat stijl- en kunststromingen die ontstonden in Italië waren namelijk essentieel en bepalend voor het vormgeven van ons Europees cultuurlandschap. Dat Italië ook na de renaissance, de barok en het neoclassicisme een vruchtbare bodem is gebleven voor culturele creativiteit, bewijzen onder andere (en op veel beperktere schaal, uiteraard) de talrijke interessante blackmetalbands die dit land de voorbije decennia heeft voortgebracht. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de industrial black metal van Aborym, de symfonische black metal van Voland en de prehistorische war metal van Thecodontion. Persoonlijk keuzes uiteraard; u kent er hoogstwaarschijnlijk nog heel wat andere…Lees verder ›

Moon Wisdom komt uit Italië en is het geesteskind van Faith en Kaelos. Het is Hexis die de positie op de drumkruk heeft weten bemachtigen op dit debuut, Let Water Flow, maar een volwaardig album zou ik het nu niet direct noemen. Het omhelst weliswaar zeven nummers maar met 29 minuten speeltijd is het misschien toch wat weinig om hun eigen mix van tweede golf black metal te brengen. De Portugese vrienden van Hypnotic Dirge records zagen wel graten in een samenwerking met dit drietal.Lees verder ›

Sommige mensen raken al in paniek wanneer ze één taak moeten afwerken, anderen kunnen er spreekwoordelijk tien tegelijk opnemen, bekijken en nog deftig afwerken ook. M., het meesterbrein in Tjaktjadálvve, is zo iemand van de laatste categorie. Iemand die heel wat bands en projecten heeft versleten maar intussen weer eenzelfde aantal bands en projecten heeft weten oprichten. Encompassing Nothingness is eigenlijk de opvolger van Lifeless uit 2022, en in 2023 kwam ook nog Echoes On A Windswept Plain uit.Lees verder ›

Scrüda heeft met Extreme Speed Metal precies gedaan wat de titel belooft: het gaspedaal door de Poolse bodem getrapt en pas losgelaten ergens voorbij de landsgrens. Waar we op Zware Metalen eerder al schreven over hun compromisloze aanpak op Fury Among Ruins, klinkt deze EP nog scherper, nog opgefokter en vooral: nog minder geïnteresseerd in ademhalen. Dit is geen muziek voor mensen met een zwakke nek.Lees verder ›

Wat bij sommige geschiedenislessen nog wel eens over het hoofd wordt gezien, is dat achter de enorme hoeveelheid aan feiten en getallen van geschiedkundige gebeurtenissen, een onmetelijke hoeveelheid menselijk leed schuilt. Wie was de nauwelijks zeventienjarige jongen die, geraakt door een mijn, stikkend in zijn loopgraaf om zijn moeder riep? Welke doodsangsten heeft die alleenstaande moeder uitgestaan toen na een bombardement van hun woonblok, waarbij gebouwen als kaartenhuizen instortten, haar vijfjarige dochter plots ontbrak? Wie was de sergeant die in een fractie van een seconde zijn leven en zijn identiteit verloor? Het zijn deze individuele verhalen die in de grootsheid van het geheel volledig dreigen te verdwijnen. En precies daar begint Soldatenschicksale.Lees verder ›

Eind 2022 had ik de kans om cd-gewijs kennis te maken met het Duitse progrockensemble Flying Circus. Ik was erg te spreken over Seasons 25: een heropgenomen album dat teruggreep naar de psychedelica van de jaren '70 maar toch verfrissend klonk, met de nadruk wat meer op de rock dan op het progressieve. Eind 2025 duikt de band opnieuw op met een nieuw album, The Eternal Moment, waarrond ze zelfs een heuse campagne op Facebook en Instagram lanceren. En tegelijk houden ze het mysterieus, want je vindt deze nummers niet op YouTube of Spotify bijvoorbeeld.Lees verder ›

Accabadora is een nieuwe Nederlandse doom-/sludgeformatie die ergens in 2024 het spreekwoordelijke levenslicht zag. Dit Mazzolu, een EP bestaande uit drie tracks, is dan ook het eerste wapenfeit. En wapen mag je letterlijk nemen. Want Accabadora is een verwijzing naar een Italiaans, Sardijns mythologisch wezen. Een dame die de ouderen en zieken uit hun lijden verlost met een tik van de houten hamer. Het is natuurlijk ook een goed gekozen poëtische metafoor naar lijden, verlossing en dood.Lees verder ›

Het jaar is pas net begonnen, of er liggen alweer paaseieren in de winkel. En hoewel de winter nog lang niet voorbij is, denken sommigen al aan de herfst. Het eenvrouwsproject Forever Autumn doet hier ook aan mee. Met The Lamentations presenteert zij alweer haar vierde studioalbum.Lees verder ›

Archvile King komt uit Frankrijk en wordt enkel en alleen maar gevormd door Baurus. Dit Aux Heures Désespérées is album twee nadat al eerder een EP, Vile in 2020 verscheen. Later volgden nog À La Ruine (2022) en in datzelfde jaar kwam er ook een splitalbum met Simulacre. Les Acteurs De L'Ombre productions is ook nu weer de platenboer van dienst. Dit tweede album handelt over de eindstrijd tussen de mensheid en de grote Worm Koning wie wat dan ook mag wezen.Lees verder ›

Finland heeft een aardige reputatie als het gaat om kwalitatief sterke death metal zonder haast. Bands als Swallow The Sun, Shape Of Despair en Skeptisism zijn vaandeldragers namens de Finnen in het doom-genre, maar Marianas Rest is sinds de op richting in 2013 hard bezig om zich bij deze bands te vestigen. Met name op het door collega Joost bewierookte Auer uit 2023 liet de band een flinke stap voorwaarts horen ten opzichte van de al sterke eerste drie albums van de band.Lees verder ›

Al heel wat mensen, lezers en metalvrienden hebben vermoedelijk Toscanië  weten te bezoeken. Weinigen weten waarschijnlijk dat uit die Italiaanse regio één van de blackmetalbands afkomstig is met een erg lange staat van dienst. Handful of Hate opereert al uit die regio sinds 1993 en hun eerste werk zag de Toscaanse zon en ademde de warme lucht in ergens in 1995. De vorige plaat, die al wel weer dateert van 2019, kwam nog via Code 666. Dot Soulless Abominations, release nummer acht, heeft zijn onderdak weten vinden bij het eveneens Italiaanse Dusktone.Lees verder ›