Hel en verdoemenis voor de laatste dagen van februari. De deathmetalmonsters van Necrotted en Necrotesque maken vrijdag 27 februari eerst Musicon in Den Haag onveilig en doen dat een dag later, 28 februari, in Arnhem, bij Willemeen. Op beide dagen is er nog een andere gast present: Mancuerda in Den Haag, From the Crypt in Arnhem. Lees verder ›
Een luchtbegrafenis? Wat zou dat moeten zijn. Ik heb echt geen idee. Misschien dat de Brusselaars uit Aufhebung ons dat kunnen vertellen. Deze post-metalband die opereert in dezelfde muzikale contreien als Pothamus, Psychonaut, Bloed, Ronker, 30.000 Monkies en Doodseskader presenteert ons via Dunk! Records hun tweede album. Ronkende namen hebben meegewerkt aan deze plaat waaronder Jan Viggria maar ook een zekere Tim De Gieter (Much Luv Studios), die kennen we intussen wel allemaal. Deze laatste staat aan de spreekwoordelijke knoppen.Lees verder ›
Twee jaar geleden had ik Negative Spaces van het Amerikaanse fenomeen Poppy nog in handen, waarbij ik tot de conclusie kwam dat de genrevariatie fel afgebrokkeld was bij de dame in kwestie, maar dat dit daarom niet stond voor een verwaterd product. Ondertussen heeft Moriah Rose Pereira niet stilgezeten en nadat ze haar stem ontleende voor de opener op de vorige Babymetal-plaat, bracht ze vorige maand ook een eigen langspeler uit. De zevende, met als titel Empty Hands.Lees verder ›
Piledriver brengt met First Nations Rock een uur hardrockend entertainment en blijft daarbij zeker niet trouw aan zijn Status Quo roots. Is het vernieuwend of origineel? Nee hoor. Maar het klinkt wel goed, verzorgd, melodieus, goed geproduceerd en is mooi verpakt.Lees verder ›
De vorige plaat van The Magus, Βυσσοδομώντας, uitgebracht in 2023, schafte ik nog aan in een speciale boxset. Ook nu is via The Circle Music plaat nummer twee van The Magus beschikbaar gesteld. Het kreeg de iets gemakkelijker uitspreekbare titel, Daemonosophia, met zich mee. Iedereen die een Grieks blackmetalhart heeft kloppen kent The Magus, en de band voorstellen zou deze gewoon oneer aandoen. Voor al de beginnelingen onder jullie: ga maar lekker aan de slag op dat zogenaamde wereldwijde web en je zal versteld staan wat deze machtige heer allemaal op zijn kerfstok heeft staan.Lees verder ›
Avatar deed weer het mooie Brussel aan, dit keer met zijn "metalen circus"-tour, met Alien Weaponry en Witch Club Satan in zijn kielzog. Esther 't Lam was graag van de partij om dit mooie en volledige pakket op de gevoelige plaat vast te leggen, maar moest helaas Witch Club Satan missen doordat ze anderhalf uur in de file stond voor een rit die normaal één uur zou duren... Geniet van haar fotoverslag van Avatar en Alien Weaponry, dat even geweldig en sfeervol is als haar frustratie hoog was tijdens de file!Lees verder ›
Na het uitreiken van de Osmium Awards denken podcastpresentatoren Niels en Pim eindelijk even tevreden achterover te kunnen leunen. Maar niets blijkt minder waar wanneer ze 's ochtends de krant openslaan. Tot hun verbazing lezen ze dat Helmut Lotti plots het middelpunt is van twee culturele veldslagen. In Nederland zouden tributebands de popsector uithollen, terwijl in België specifiek het btw-tarief op rockconcerten omhoog dreigt te gaan. Is onze held straks in Nederland niet meer welkom op het podium, om in België noodgedwongen alleen nog klassieke aria's te brengen? Osmium - de zwaarste podcast in het Nederlands - aarzelt geen moment en kruipt achter de microfoon om Helmut te hulp te schieten.Lees verder ›
Wederom tijd om de 15 meest opmerkelijke video’s op een rijtje te zetten op deze gezapige zondag. Hier zijn de nieuwe clips van At The Gates (RIP Tompa), Arch Enemy, Clawfinger, Necrotted, Worm Shepherd, Anneke Van Giesbergen, Health, Lömsk, Pro-Pain, Vreid & Djerv, Gus G, Primal Fear, Sylosis, Exodus en Belphegor.Lees verder ›
In Denemarken is er al jaren een antwoord op Deafheaven, namelijk MØL. Ook deze band combineert black metal met shoegaze en voegt daar een flinke dosis indie/alternative aan toe. De Denen bouwen gestaag aan hun carrière en weten daarbij hun geluid steeds verder uit te kristalliseren. Dat is aardig gelukt op hun onlangs verschenen derde plaat Dreamcrush. Ter ere van die plaat toert de band nu door Europa. Op een milde winteravond doet men ook de Effenaar aan. Friso Veltkamp doet verslag.Lees verder ›
Tien jaar zitten tussen dit Vaketimen en zijn voorganger, het zelfgetitelde album Evig Natt. De nieuwe is pas het vierde album in het meer dan twintigjarige bestaan van de band. Laat me maar meteen met de deur in huis vallen en zeggen dat dit een parel van een plaat is. Geen idee hoe bekend Evig Natt is - ik kende deze Noren alvast niet - maar op basis van deze nieuweling zou Evig Natt wel eens hoge ogen kunnen gooien... Wat mij betreft zou dat toch moeten. Lees verder ›
Als het brandt, dan brandt het natuurlijk vaak wel hevig. Ik denk dan in eigen land aan de grote brand in de Innovation die dateert van 1967 of de Switel-brand in 1994. Die eerste herinner ik me enkel nog van oude kranten en stoffige nieuwsberichten. Die laatste staat me nog voor de geest. Ook in het Zweedse Uppsala is er blijkbaar ooit een bijzonder hevige brand geweest. Dat bleek in 1702. De hele stad ging de fik in, maar wist zich weer op te bouwen. Dit Zweedse blackmetalcollectief Nazghor weet ook al sinds 2012 hun Satanische vlam te laten branden. Mooi toch, vergelijkingen maken die op niks trekken?Lees verder ›
Omdat de nieuwe plaat van Worm een boeiend staaltje black metal bevat was het tijd om de mannen aan de tand te voelen. Necropalace is een album dat hoge ogen gooit en daarom wilde Zware Metalen graag alles weten: van inspiratie tot bandtips. Onderstaand interview met gitarist Wroth Septentrion en alleskunner/zanger Phantom Slaughter was het gevolg.Lees verder ›
Net als andere leden van Iron Maiden heeft Adrian Smith een eigen project. Samen met Richie Kotzen vormt hij het duo Smith/Kotzen. Met hun niet misselijke bluesrock trekken ze momenteel door Europa om hun tweede album te promoten: Black Light/White Noise. 10 Februari was het voor Nederland zover en speelden ze in Phil te Haarlem. De zaal was al goed gevuld toen de Kris Barras Band het publiek opwarmde voor Smith/Kotzen. De stemming zat er goed in, ondanks het feit dat het een zittend concert was. Fotograaf Arjen den Dekker was erbij voor Zware Metalen en maakte deze selectie foto's:Lees verder ›
Ik kan niet ontkennen dat ik enigszins teleurgesteld was toen ik de nieuwe promo van Putridarium in mijn elektronische postvak vond en moest constateren dat deze slechts twee nummers omvat. Na de single Schmerzfresser had ik met de EP gehoopt meer materiaal te kunnen beluisteren dan een schamele twee nummers. Maar goed dat ze samen bijna dertien minuten aantikken en de muziek op Natvm Ad Mortem (vrij vertaald: geboren om te sterven) niet teleurstelt. Verre van!Lees verder ›
De vorige plaat van dit uit de regio Nuremberg afkomstige Duitse Nebelfaust, Das Kalten Eisen Des Mondes besprak ik vorig jaar nog. Ik concludeerde mijn schrijven met de boutade dat sneeuw wit is en dat is gewoon een weergave, een reflectie op de atmosferische black metal die dit individu, Zinkruwahn, brengt. Het is niks nieuws, niks verfrissend enkel kil en koud.Lees verder ›
De meesters van de goremetal zijn weer terug! Ooit begonnen als goregrindband, waarna het geluid al vrij snel verschoof richting deathgrind: Exhumed maakt de metalen wereld al sinds de oprichting in 1990 onveilig met een flink portie muzikaal geweld. Het gezelschap bracht onder leiding van kartrekker Matt Harvey reeds acht volwaardige albums op de markt. Voorganger To The Dead stamt alweer uit 2022, dus het werd de hoogste tijd voor wat nieuw werk. Kijkend naar de albumtitel, kun je een conceptplaat verwachten en niets blijkt inderdaad minder waar te zijn. Het viertal neemt ons tekstueel mee op sleeptouw in alle gevaren die de (Amerikaanse) snelweg met zich mee brengt: van horror-ongelukken tot 'bikergangs'. Gas erop!Lees verder ›
In de kobaltmijnen in Afrika werken er inderdaad nog altijd kinderen, vermoedelijk elders ook. Wij, Europeanen moeten misschien ook eens terugkijken en reflecteren over onze eigen mijnbouwgeschiedenis. Want decennia geleden gebeurde hetzelfde in onze regio's. Galibot, een Franse blackmetalband, noemt zich naar die kinderen die in die mijnen werkten. Euch'mau Noir Bis, een hernieuwde versie van hun debuut, is een ode aan hen en allen die in de mijnbouw gewerkt hebben.Lees verder ›
In de bio van Gavran komen een aantal interessante namen voorbij. Zo heeft Tim de Gieter (Doodseskader, Ex-Amenra) de nieuwe plaat gemastered en heeft Marius Prins van Throwing Bricks de plaat gemixed. Nu vind ik de rol van mastering altijd wat overtrokken, maar het is voor Gavran natuurlijk wel mooi om zulke namen aan de band verbonden te hebben. En dat geldt zeker voor het label waarop deze plaat uitkomt: het Belgische Dunk!records, dat zich vooral gespecialiseerd in post-rock en bij uitzonderingen ook wat metal platen uitbrengt.Lees verder ›
Nadat Mayhem vorig jaar de wereld rondtrok om hun oude materiaal te spelen, is de band nu alweer terug. Ditmaal omdat het vijftal op het punt staan hun zevende plaat op de wereld los te laten: Lithurgy of Death. Sterker nog: de releasedatum valt precies op de dag dat de band vanavond Tivoli Vredenburgaandoet. Daarbij zijn niet de minste namen als voorprogramma meegenomen. Je zou bijna kunnen spreken van een co-headlinershow met drie acts, want de Zweden van Marduk en de Amerikaanse deathmetalcombo Immolation verzorgenhet voorprogramma. Friso Veltkamp nam een kijkje, de foto’s zijn van Esther van ’t Lam.Lees verder ›
Stilte… een moment zonder enig geluid om je heen. Echt helemaal niets? Of misschien toch niet? Met zijn experimentele compositie 4′33″ uit 1952, dat bestaat uit vier minuten en drieëndertig seconden waarin de uitvoerder geen enkele noot speelt, trok de Amerikaanse componist John Cage het bestaan van absolute stilte in twijfel. Tijdens een bezoek aan een geluidsdichte ruimte kon hij zijn eigen bloedsomloop en zenuwstelsel horen. Zijn conclusie? Absolute stilte bestaat niet. Het stuk wordt gekenmerkt door stilte, met uitzondering van omgevingsgeluiden, die juist bedoeld zijn als onderdeel van de uitvoering. Hiermee wilde Cage de aandacht verleggen van wat de componist opschrijft naar het actief luisteren, naar het waarnemen. Of hij daarin geslaagd is?Lees verder ›
