All Them Witches – House Of Mirrors

Geschreven door op 31-05-2026 om 20:00.

All Them Bitches, is wat ik zou zeggen als het zevende album, House Of Mirrors, niet met de sonische ervaring Red Rocking Chair zou openen. De heavy bluesmannen uit Tennessee staan bekend om duistere atmosferen overgoten met sabbathiaanse riffs, maar wat er gebeurt op Red Rocking Chair is van een ander kaliber. Zanger Charles Michael Parks Jr. grijpt je van de eerste noot, met heel weinig, meteen bij het nekvel en escaleert met de vuilste riff uit de discografie. De bas buldert, de gitaar scheurt als een berenklauw en de keys zijn zo belachelijk heavy dat ze wel op standje Richter-8 moeten staan. Wat belooft dit voorspel voor House Of Mirrors?

House Of Mirrors is in een week geschreven en opgenomen, nadat de band uit een van de diepste dalen is gekropen. In 2024 besloot de oorspronkelijke drummer, Robby Staepler, om ermee op te houden en daarop volgde bijna de gehele band. De resterende leden wilden de beloofde tourdata nog afwerken met invallende drummer Christian Powers om er daarna de brui aan te geven, maar al na het tweede optreden begon er nieuwe energie op te wellen in All Them Witches. En met zin, zeer veel zin, kroop de band iets later de studio in om Hourse Of Mirrors vast te leggen. Resulterend in een opener van jewelste met Red Rocking Chair die die vernieuwde energie meesterlijk tentoonstelt. De vertraging richting het einde maakt de zware riff enkel nog slepender en meer sludgy.

Alle kenmerkende ingrediënten van All Them Witches zijn aanwezig op House Of Mirrors, maar de band experimenteert er ook lustig op los. Zo is dit het meeste bluesy album van de band tot heden en krijgen de stuwende allesomvattende keys een grotere rol. De bezwerend zware stem van Charles eist ook meermaals de hoofdrol op, waar de aandacht vroeger meestal aan de snarenbezweerder Ben McLeod werd toegewezen. Die dualiteit houdt het geheel spannend en fris. Culling Line is zo een typisch All Them Witches-nummer dat traag opbouwt en steunt op spanning in herhaling, met lang uitgesponnen gitaarwerk dat uitmondt in een loodzware riff met die kenmerkende keyboards eronder.

Aethernet houdt het radiovriendelijker en brengt heel heldere semi-akoestische gitaarklanken en een té aanstekelijke drumbeat. Het duurt niet lang vooraleer de fuzz de aandacht in de refreinen opeist en de drums in double-time een versnelling hoger schakelen. Go-Getter gooit het over een ingetogen, duistere boeg, met lavende echo op de stem en slechts accenten van keys of gitaar. Toch houdt de beklijvende zang het nummer recht en betekent dit een van de meest memorabele momenten halverwege het album.

Starting Line zet een valse start in met meer akoestiek, maar die wordt al snel verlaten voor een snoeiende gitaarlijn en stuwende drums. Het refrein zal je dagen zoet houden bij je favoriete oorwurmen en lijkt mij snel uit te groeien tot publieksfavoriet. Turn On The Light zweeft tussen de blasé sfeer van Arctic Monkeys en de zonovergoten desert rock van Queens Of The Stone Age. Een combinatie die niet op mijn wenslijst stond, maar zeer aangenaam uitpakt, met name het slepende slot als hoogtepunt. The Welterweight brengt de emotionele lading teweeg die enkel een slepende ballad van een heavy band kan voortbrengen. Charles croont ‘Fully In Love‘ op het einde en dat krijgt enkel meer gewicht door de kristalheldere gitaarsolo erachter en het smeulende einde.

Wanneer Saturn Song het meest gevarieerde, bluesy en verrassende All Them Witches-album afsluit, neigt de zwaartekracht naar de opener Red Rocking Chair om nog een draai te geven. House Of Mirrors heeft enkel sterke nummers, maar een paar uitschieters zijn van episch allure, waaronder Red Rocking Chair, Culling Line, Starting Line en Turn On The Light. Deze zullen snel tot sterkhouders in de discografie van de band uitgroeien. All Them Witches steekt degelijkheid in een nieuw zongebleekt, gerafeld jasje en extrapoleert het sonische spectrum van de band ver over de grenzen van fatsoen. House Of Mirrors vormt zo een essentieel heavy album van 2026 en heeft alle ingrediënten om twijfelaars volledig over de streep te trekken. Pronkstuk.

Score:

87/100

Label:

BMG, 2026

Tracklisting:

  1. Red Rocking Chair
  2. Culling Line
  3. Aethernet
  4. Hold Up, Say What
  5. Go-getter
  6. Starting Line
  7. Turn On The Light
  8. Angel On The Wayside
  9. Welterweight
  10. Saturn Song

Line-up:

  • Ben McLeod – Gitaar
  • Charles Michael Parks Jr. – Bas, zang
  • Christian Powers – Drums
  • Allan Van Cleave – Keyboards

Links: