Headlines

Traditionele Amerikaanse black metal uit Los Angeles, Californië daar staat de tweemansband Aldheorte voor. The Wild Divine is de opvolger van de in 2024, in eigen beheer, uitgekomen debuutplaat Where Gods Have Eyes To See. Daarvoor was er een EP getiteld Upon Dying Fields. De individuen Udun en Rhynn zijn nog niet al te lang samen maar klussen dus gedwee aan de weg.Lees verder ›

Van het brein achter het lieflijke dungeonsynthproject Hermit Knight komt ook zijn duistere evenknie Earthen Shield. Met Invocatio In Eaternum presenteert hij zijn tweede langspeler. Earthen Shield is het type dungeon synth dat je opzet als je 's nachts met fakkel en zwaard door een oud kerkhof gaat dolen. Lees verder ›

Mek Na Ver bestaat sinds 2006 maar is geen veelschrijver. Deze Italiaanse atmosferische blackmetalband komt zestien jaar na Heresy, een plaat die nog uitkwam via het Belgische Immortal Frost Productions, met opvolger Noctivaga en doet dit deze keer via Masked Death records/ Sulphur music. De band bestaat uit leden die nog deel uitmaken van onder andere Opera IX, en deel uitmaakten van Aborym.Lees verder ›

Leden uit Italiaanse bands als daar zijn Darkend, Demiurgon en Unbirth hebben in 2006 al besloten samen te werken en een band te vormen: Imbolc, vernoemd naar een belangrijk Keltisch festival. De Katholieken noemen het nu Maria Lichtmis, als ik het goed heb. Dit Sette Cornici di Purificazione is plaat drie nadat in 2008 Il Ritorno della luce uitkwam. Vervolgens dienden we erg lang te wachten op een vervolg, tot 2024 zelfs.Lees verder ›

Achryma is een nieuw atmosferisch post-blackcollectief dat bestaat uit muzikanten met wortels in verschillende gevestigde namen binnen de Europese metalscene. Hun eerste teken van leven verschijnt in de vorm van de EP Hollowlight. Zou het kunnen dat de naam van de band uit het Oudgrieks komt en is samengesteld uit de woorden a (zonder) en dakryma (δάκρυμα = traan)? Dat laat zich vertalen tot zonder tranen. Staat het daarmee wellicht symbool voor emotionele leegte, ingehouden verdriet en onderdrukte pijn? Het zou me niets verbazen, aangezien de bandleden doelbewust anoniem blijven, zodat de aandacht volledig uit kan gaan naar de muziek en de achterliggende thematiek.Lees verder ›

Eindelijk! Na meer dan veertig jaar krijgen de drie studioalbums van het reeds lang ter ziele gegane Brugse speedmetalgezelschap ACID een vervolg. Twee jaar geleden waren we al getuige van de verrijzenis van de band, zij het in een totaal andere bezetting en onder een andere naam: Kate’s ACID. Het optreden op het Keep It True-festival uit 2023 werd een jaar later als live-album uitgebracht. De recensie daarvan lees je hier. Ondertussen zijn we in 2026 en heeft zangeres Kate (Katrien De Lombaert) weer voor een nieuwe studiobezetting gezorgd.Lees verder ›

Ik heb al veel weten passeren uit Scandinavië, en Finland om meer precies te zijn. Black metal in alle geuren, kleuren, maten en vormen zou je zo maar kunnen zeggen. Dit Dødmoon dat zijn Demo MMXXV op het Portugese Signal Rex ziet verschijnen is een nieuwe entiteit vol onbekenden. Het is ook de eerste release dus keiveel daarover vertellen gaat ook niet lukken vrees ik.Lees verder ›

Wat krijg je als je hardcore, thrash metal en punk met elkaar mixt? Juist: een energieke bak herrie en een combinatie waar bands zoals D.R.I., Municipal Waste en Wolfbrigade al jarenlang op teren. Kent u Vitamin X dan ook nog toevallig? De Amsterdammers zijn al actief sinds 1996 en tappen uit exact datzelfde vat. Men is niet meer zo actief als in de beginjaren wat betekent dat we maar liefst acht jaar moesten wachten op de opvolger van Age Of Paranoia. Toch is Ride The Apocalypse nu daar en klaar om jullie oren te verpulveren. De plaat ziet het levenslicht via het Finse Svart Records.Lees verder ›

Het Portugese oorlogschip Gaerea meerde al meermaals aan in menig haven. Vorige platen gaande van de allereerste in 2018, Unsettling Whispers tot in 2024, Coma, lieten ons een band zien en horen die zo een evolutie doormaakte dat hij een aparte plek verdiende in de blackmetalscene en terecht. Op dit Loss, dat uitkomt via Century Media Records, laat deze in oorsprong Portugese band horen dat hun evolutie geen grenzen kent.Lees verder ›

Wij ontvangen op onze redactie niet heel veel grindcore-releases en hoewel ik het genre een warm hart toedraag, kom ik daarbuiten helaas ook maar weinig nieuwe pareltjes tegen. Zodra we dan eens zo'n promo binnenkrijgen bij Zware Metalen, ben ik uiteraard nieuwsgierig en beluister eerst de singles om te voorkomen dat ik naar de zoveelste, nietszeggende plaat ga zitten luisteren. Het Amerikaanse No Más kwam zodoende op mijn pad en doorstond de eerste test. Het gezelschap - afkomstig uit Washington D.C. - brengt met No Peace zijn tweede volwaardige album uit, dit keer niet via Closed Casket Activities maar Redefining Darkness Records.Lees verder ›

Ik baan mij een weg de afgelopen decades door heel wat extreem metalwerk. Vaak zitten daar korte hersenspinsels tussen die zich presenteren als een single of een EP, soms zitten daar albums tussen die meer dan een uur van je aandacht vragen. Soms komt de gekkigheid wat samen en werken er vier bands aan verhaal van meer dan één uur muziek. Zo gebeurde voor dit From The Waters Of Death. Samen met de drijvende krachten achter dit idee, het Britse Swords Of Dis, werden Midnight Odyssey (Australië), Serpent Ascending (Finland) maar ook het Belgische Ôros Kaù bereidt gevonden mee te werken aan dit bijzonder fascinerende project.Lees verder ›

Er zijn heel wat bands die zich in de afgelopen jaren tot Malum hebben weten omdopen. Dit Malum is al in leven sinds 2020, is het geesteskind van A.A. en komt uit Oslo, Noorwegen. Deze band staat voor rauwe, koude eerder melodische black metal en brengt hun tweede plaat From The Voids, de opvolger voor In Nauseam uit 2023, via Dark Essence Records uit. Dan zit het wel al meteen snor natuurlijk want dat is op zich een redelijk grote speler in blackmetalland.Lees verder ›

Alleen al de fantastische albumhoes is reden genoeg om dit nieuwste album van Ennui onder de aandacht te brengen, al is het iets aan de late kant. Nog belangrijker misschien, omdat deze Georgische brengers van ultieme droefenis slechts één keer eerder de revue passeerden op de belangrijkste verzamelplek der zware metalen. Destijds kreeg het vorige album The End Of The Circle een schappelijke score, maar waren er toch ook enkele kritische noten te bespeuren. Acht jaar later – niet alleen voor de nummers wordt de tijd genomen, maar daarover later meer – vinden we de opvolger met de mystieke naam Qroba.Lees verder ›

Op papier lijkt Hellfuck altijd een bandnaam die vooral bedoeld is om je moeder boos te maken. Alsof iemand bij het bedenken dacht: “Wat als we twee woorden kiezen die zelfs op een Slayer-shirt nog zouden worden gecensureerd?”. Maar goed, achter die puberale middelvinger schuilt al jaren een band die verrassend consistent smerige black/death uitbraakt. Met hun tweede langspeler 9 Nails Hammered Into the Flesh of God proberen ze opnieuw de grens op te zoeken tussen blasfemie, geweld en muzikaal vakmanschap - alsof de kruisiging een IKEA-project was dat net iets te enthousiast is uitgevoerd.Lees verder ›