Met 'thrashback Friday' achter de rug maken we ons op voor een afwisselende tweede dag. De Jupiler Stage trekt vandaag de kaart van punk en hardcore, terwijl de Marquee vooral inzet op duisterder materiaal dat op veel andere festivals zonder moeite op het hoofdpodium te bewonderen zou zijn. Bij Graspop zijn de Main Stages echter gereserveerd voor de nóg grotere namen.Lees verder ›
Black metal is een zeer divers genre, een schijnbaar onuitputtelijke bron van inspiratie voor vele bands en nét daarom zo onweerstaanbaar boeiend om te exploreren. Eens het kaf van het koren gescheiden blijft er nog steeds een enorm aanbod aan geweldig interessant materiaal over. Lees verder ›
In het Overijsselse Kampen gonst het al een tijdje: de debuut cd van Bruusk komt eraan. Nu nog alleen in digitale vorm te verkrijgen, maar op 19 oktober wordt het fysieke album gepresenteerd in het plaatselijke jongerencentrum ’t Ukien.Lees verder ›
Het Duitse Tanzwut gaat al meer dan twintig jaar mee en brengt sinds jaar en dag een mix van middeleeuwse melodieën, metal en een doedelzak. Logisch? Geen seconde. Goede combinatie? Dat ligt eraan hoe je het bekijkt.Lees verder ›
Vandaag begint Graspop Metal Meeting 2019 dan toch echt. Rondom het laatste optreden van Slayer in de Benelux heeft de organisatie een soort ‘thrashback Friday’ in het leven geroepen waarop gevestigde namen uit het genre Death Angel, Anthrax en Testament (soms voor het eerst) op één van de Main Stages mogen aantreden. Ook de fans van andere genres als classic rock, female fronted, black metal en zelfs synthwave worden echter bediend. Reeds…Lees verder ›
Op 11 oktober kunnen de liefhebbers van het Japanse Babymetal zich te goed doen aan een nieuwe plaat. De titel van het album is Metal Galaxy. De nieuwste video van die plaat staat net online en is getiteld Pa Pa Ya!! (featuring F. Hero). Wie geen angst heeft voor übercatchy Japanse popmetalen kan zich hier te goed doen aan de clip. Lees verder ›
Het verhaal is bekend. Memoriam is een band met bekende namen uit de Britse deathmetalscene van zo’n dertig jaar geleden. Bekendste naam is die van zanger Karl Willets, die voorheen bij de oorlogsmachine van Bolt Thrower in de microfoon blafte. In Memoriam wordt hij ter zijde gestaan door bassist…Lees verder ›
Karakorum is bekend als de voormalige hoofdstad van het Mongoolse Rijk. Dat niet alleen, het is ook de naam van een krautrock/psych band uit Duitsland. Na een trip naar het verre Azië besloten Alex Hackner en Bernhard Huber een nieuwe band op te richten. Volop geinspireerd startten zij Karakorum.…Lees verder ›
Je wordt overstelpt door releases, vragen voor reviews swingen de pan uit. Soms ga je dan selecteren en speelt chauvinisme een rol. Zo stel ik me weleens de vraag: welke bands zijn nog actief hier in België, van welke bands heb ik al een hele poos geen hol meer gehoord.…Lees verder ›
Na de XL versie vorig jaar met vier volwaardige festivaldagen is men dit jaar teruggevallen op de vertrouwde formule met drie dagen. Net zoals toen is het festival ook nu alweer een tijdje compleet uitverkocht. Wie dus op het laatste moment een ticket wilde bemachtigen, weet welke jacht op die dingen gemaakt werd, vaak tegen waanzinnige prijzen. Op de affiche de traditionele grote bands, zowel oud als nieuw, maar…Lees verder ›
De Zweden van Martyrdöd, ongekroonde koningen van de blackened crust, zijn klaar met album nummer zeven. Hexhammaren, oftewel ‘heksenhamer’ heet het. Het album is opgenomen in studio Fredman, toch wel de bekendste studio als het om melodische death metal uit Zweden gaat. Dit album is de opvolger van List…Lees verder ›
Spotlights. Ik kan me voorstellen dat u nog nooit van deze band gehoord heeft. Dat was bij mij ook zo het geval. Echter, in minder dan één minuut van single The Age of Decay was ik overtuigd. Dit is een plaat die ik plat ga draaien. De band maakt zelfgenaamde…Lees verder ›
De onweerstaanbaar aanstekelijke Zweden van Royal Republic zijn terug met de vierde langspeler Club Majesty. Wie de band kent weet dat de leden wel eens onder tafel naar het slipje van de secretaresse durven gluren of dat ze er prat op gaan dat de motor van hun ruimteschip spatloos…Lees verder ›
De thermometer liet meer dan 30 graden zien en het was een van de warmste dagen in Nederland deze zomer toen de Amerikaanse modern metal band Three Days Grace met een show in 013 te Tilburg stond. De jongens hadden een paar maanden geleden op deze locatie een uitverkochte show gespeeld, een motivator om terug te keren en een zomer(festival)tour af te sluiten. Voordat de hoofdact het podium overnam,…Lees verder ›
De koning van het Franse industrial metaldierenrijk nodigt u uit op zijn derde festijn. Waar de brullende hakijzers elf jaar geleden aan de langste lianen slingerden, kreeg vijf jaar later het electrovuur het leeuwendeel van de jungle. Enige constante was de messcherpe distortion die in de snaren, beats en screams klauwde. Nu mag je twee keer raden van welk element het ensemble zich dit keer ontdaan heeft.Lees verder ›
Spaanse epische Keltische folk metal krijgen we van Steignyr. Sinds 2011 een naam die in het metallandschap ronddwaalt. Folkmetalbombarie is het, ja. In dit overvolle metallandschap waar de Eluveities en Equilibriums van deze wereld ronddwalen is eigenlijk geen plek voor nieuwkomers. Je moet wel van heel goede huize komen…Lees verder ›
Het is duidelijk dat 2019 het jaar wordt van de death metal. Inmiddels zijn er al flink wat knallers voorbij gekomen. En alsof dat nog niet genoeg is komt Ripped to Shreds met een nieuw album. Nog eentje op de lijst met aanraders erbij. Het soloproject van Andrew Lee…Lees verder ›
Paninoteca is album nummer twee voor het Zwitserse Orso, waarvan de bandnaam Italiaans is voor het woord ‘beer’. Meteen opvallend aan het vasthouden van dit album, is het atypische artwork, dat niet meer is dan een foto van een bruine volkorenboterham. Saaier kun je het nauwelijks bedenken. Geen schimmel,…Lees verder ›
Chili staat nou niet overdreven bekend om zijn metalbands, maar er is daar een levendige scene met daarbij ook talloze min of meer obscure doombands. Black Messiah is er daar één van. Niet te verwarren met het Duitse Black Messiah, maar die band zit al dik twintig jaar in…Lees verder ›
The End of the Road Tour zou nu daadwerkelijk de allerlaatste tour van Kiss moeten zijn. We hebben dit uiteraard al jaren eerder gehoord, maar het heeft er nu wel alle schijn van. Gezien het feit dat er inmiddels sprake is van een niet meer geheel live zijnde show - zo loopt er regelmatig een geluidsband mee met achtergrondvocalen en delen van Paul Stanley’s zang - lijkt het dit keer serieus te zijn en het wordt inderdaad hoog tijd.Lees verder ›
