Het begint zo te zien een vast gegeven te worden dat ik tegen het einde van elk jaar stuit op nieuw onbekend vrouwelijk talent. In december 2018 ontdekte ik een binnengekomen promo van het Amerikaanse Vouna, een jaar later stuitte ik op een single van het Finse Vermilia - dat onlangs collega Joris nog fan maakte met het nieuwe Keskeneräisiä Tarinoita – en nu is het BleakHeart, tevens uit Amerika, dat zich in mijn kijker speelde. Oké, waar eerstgenoemde eenpersoonsformaties zijn, hebben we hier wel te maken met een volwaardige bandbezetting en betreft het hier ook geen eigenzinnige interpretatie van black metal.Lees verder ›





















