Het Noorse heerschap Hoest wordt deze maand pas 49 jaar maar houdt met zijn Taake al sinds de vroege jaren ’90 de vlam der True Norwegian Black Metal brandend. Negen albums, zes EP’s en vijf splits staan er op het palmares van de band die ooit begon onder de naam Thule. De kwaliteit op al die releases varieert van bijzonder goed tot heel erg goed en live is Taake eveneens een ongekend powerhouse. 12 september staat de band in P60 in Amstelveen.
‘Aanschaf verplicht’. Het is zo’n beetje elke logische conclusie die volgt als Taake weer een album uitbrengt. Zo ook bij de jongste boreling En skog ad nidstang, dat 90 van de 100 punten op Zware Metalen kreeg. Voorganger Et hav av avstand uit 2023 werd zelfs door twee redacteuren onder de loep genomen en kreeg met een gemiddelde van 84 punten wederom een dikke, dikke voldoende:
Hoest is en blijft Hoest en Taake blijft dus Taake. In mijn ogen toch één van de meest toonaangevende Noorse blackmetalbands van de laatste jaren. Hoest is iemand die altijd op geheel eigen wijze zijn black metal creëert en tot leven laat komen zowel op plaat als live. Dit achtste album mag dan ook niet ontbreken in de collectie van elke blackmetalfan. Op productioneel vlak is het niet altijd even zuiver en proper maar daar miepen we al lang niet meer over. Je moet je vooral laten leiden door de veelheid aan gitaarpartijen, de verschillende drumdynamieken en natuurlijk die kenmerkende vocalen die opgeleukt worden met die oeh’s en uh’s.
Na Hordalands doedskvad VI gaat het tempo wat omhoog voor Hordalands doedskvad VII, waarvoor we ook Hoest mogen verwelkomen, die er onmiddellijk op zijn eigen onnavolgbare manier invliegt. Hij schreeuwt, krast en roept de longen uit zijn lijf, zwaait ondertussen wild en groots met zijn armen of omklemt zijn microfoonstatief alsof het een verloren gewaande geliefde was. Deze man is werkelijk bezeten en laat dat nu net de reden zijn waarom je Taake live moet gaan zien! Onder de kap van zijn hoodie ontwaren we trouwens zijn iconische doodshoofd-corpsepaint. Moeilijk te zien door de overvloedige rook weliswaar: Taake hult zich namelijk de hele set in en dikke mist. Heel toepasselijk! (Taake is Noors voor “Mist”, -red.)
De bezetenheid van Hoest is geen toeval; de man is namelijk immer bezig met zijn missie: bij Noorse luisteraars nationale trots en culturele nostalgie opwekken en mensen eraan herinneren dat de hel zich hier op aarde bevindt en dat mensen demonen kunnen zijn. Daarom zijn alle teksten in Noors en afgedrukt in Noorse runen.
Het is typisch Hoest en typisch wat de man zo intrigerend maakt. De onberekenbaarheid, de onvoorspelbaarheid. Als je pech hebt maakt hij ruzie en gooit ‘ie zijn microfoonstandaard in het publiek of levert ‘ie stomdronken een wanprestatie. Maar evengoed kan zijn optreden als een huis staan en is het een heerlijke, ijskoude muzikale reis. Zoals vandaag in Hollandscheveld.
Er zijn nog kaarten voor het concert van Taake in P60 met in het voorprogramma Impalement en Infested Angel. Maar je vrienden van Zware Metalen geven ze natuurlijk ook weg!
Links: