De Vermis Mysteriis – The Faceless Labyrinth Of Interstellar Madness

Kijk, in lang vervlogen tijden studeerde ik voor de medicijnenopleiding nog Grieks – Latijn – Wiskunde. Het lijkt wel eeuwen geleden. Recentelijk stootte ik op een bijzonder interessante Vlaamse band met name Mativatatau, een band waarvan de zanger in het Latijn zijn teksten brengt. Dat donkere heerschap zit ook in De Vermis Mysteriis dat nu met een volwaardige plaat getiteld The Faceless Labyrinth Of Interstellar Madness komt en dat in coöperatie met de Portugezen van Altare Productions.

Al de nummers op deze plaat werden ergens tussen 2019 en 2021 gemaakt en in 2025 van vocalen voorzien. Let wel de teksten blijken van de hand van voormalig bandlid M.K.S.. Dit De Vermis Mysteriis, dat Ben Sommen (BSXP, Sacrificial Stone, Murmuration) alle knoppenwerk heeft laten doen, maakt of maakte deel uit van de Ordo Omegae Absolutae net als Morkenatten, Odibilis Signatus, Sepulchrum en Necrosophia. Na een demo en twee split’s heeft dit De Vermis Mysteriis dan toch een plaat weten maken en daarom dit schrijfsel. Niet onlogisch denk ik dan.

De band werkt rond het oeuvre van Lovecraft. Men kiest er echter voor om er een meer esoterische/occulte dimensie aan te koppelen. Inspiratie daartoe werd dan weer gevonden bij de zogenaamde “Necronomicon”-grimoires die respectievelijk door Simon en Tyson werden geschreven. Zo kom je tot een conceptverhaal waarbij de hoogmoed van een magiër en zijn ondergang ook blijken samen te gaan met de val van de menselijke beschaving. 

Een zacht belgeluid, melodieuze gitaarlijnen, een tomroffel samen met groezelige vocalen sleuren ons al meteen het moeras, het veen van het leven in. Θ’s karakteristieke stemgeluid ademt ook leven en dood net als op het werk wat hij afleverde voor Matavitatau. Deel I van Strange Aeons valt te bestempelen als een korte maar krachtige introductie. We wandelen dus in Deel II gewoon verder op hetzelfde spoor steeds dieper het verhaal in. Het is inderdaad vaak wandelen dan wel slenteren dat we samen met deze heren doen. Het tempo ligt vaak niet al te hoog. Tja, dan schrijf ik dit neer en doemt er vanuit de nevel plots een blastpartij op.

Je moet wel houden van uitgesponnen gitaarthema’s en declamerende vocalen, anders raak je verloren in de verhalen en vertellingen. Eens je in het verhaal zit, is er geen weg meer terug. Neem nu Spectres Of The Inner Seals (met die heavymetalgitaren en dito vocalen en die Taake “oeh”). Verderop in Devourer Of Nocturnal Serenity vallen me wel de wat hoekige drums op. De overgang van de hammerblast naar een klassiekere blastpartij loopt wat stroefjes. Nu, dit is alleen maar een uiting van het pure spel van deze duistere gedrochten en ademt zo vooral veel vuur en passie. Zeker wanneer daar ultrasmerig gitaarspel overheen wordt gesmeerd. Dissonant gitaarspel en geprevel doet me dan weer wat aan Dødheimsgard denken.

Dit eerste werkstuk van de Vlamingen in De Vermis Mysteriis met de naam The Faceless Labyrinth Of Interstellar Madness is een weldoordacht bij wijlen esoterisch, occult werkstuk. Het geeft in net geen uur muziek toch een krachtig signaal af. Sterk! Eén ding nog, is de band nu gestopt of speelt hij gewoon verder? Op de Bandcamppagina staat immers “was a black metal project”…

Score:

80/100

Label:

Eigen Beheer, 2026

Tracklisting:

  1. Strange Aeons Pt. I: The Advent Of Strange Aeons
  2. Strange Aeons Pt. II: Draining The Arteries Of Time
  3. Spectres Of The Inner Seals
  4. From A Loss Of Identity
  5. The Lidless, The Sleepless
  6. Devourer Of Nocturnal Serenity
  7. Among The Spheres And Shades
  8. Kutulu Zi Kur
  9. Ascending Damnation And Starry Wisdom
  10. Tentacles From Out Of The Ooze

Line-up:

  • M. – Drums
  • G. – Gitaar
  • J. – Gitaar
  • C. – Bas
  • Θ – Zang

Links: