Headlines

Bij Zware Metalen staren we over het algemeen liever naar sterren dan naar schoenen. Toch maakt Deafheaven dit shoegazealbum genaamd Infinite Granite het bespreken waard. Het vijfde studioalbum van de markante groep uit San Francisco leunt sterk op de sound van Britse shoegaze uit begin jaren ’90, zoals de albums Nowhere van Ride, Whirlpool van Chapterhouse en Souvlaki van Slowdive, maar klinkt nog altijd onmiskenbaar als Deafheaven. Zanger George Clarke laat zijn roemruchte blackmetalscreams meestentijds achterwege op Infinite Granite en klinkt meer zoals Neil Halstead, de zanger van Slowdive. Helemaal goed, want Deafheaven is ook nooit een blackmetalband geweest. Bevrijd van dogma’s laat het kwintet zich door meerdere genres inspireren en maakt hij precies de muziek die hij zelf nodig acht.Lees verder ›

Submersion is de tweede langspeler van Gdanian in een jaar. Deze Rus die nu in Berlijn woont maakt cinematische dark ambient. Een simpele rekensom leert dat dit zijn vierde album is sinds het bestaan van Gdanian. Genoeg getallen en wiskunde voor vandaag, over naar de muzikale sectie.Lees verder ›

Net veertien uur gevlogen, slecht geslapen en een lange rit met de auto naar huis. Tijd voor een hard plaatje, was het plan. Misschien leek die nieuwe van het Duitse Lantlôs een goed idee. Het zelfgetiteld debuut staat hier ergens nog in de platenkast, samen met opvolger .neon waar Neige zelfs de vocalen nog voor zijn rekening nam. Niet op zijn Alcest, maar nog lekker ruig en met muziek die prima de lading wist te dekken. Het bleek echter een slecht idee, want al gauw werd duidelijk dat de heren na zeven jaar broeden op het materiaal van Melting Sun, gekozen hebben om alles nog wat flauwer te maken. Gelukkig bestaat er nog zoiets als Red Bull.Lees verder ›

Frontman Anaiah Lei van het Amerikaanse DARE had een sterke behoefte om naast in deze straight-edgehardcoregroep ook in een 'all-black' band te spelen. Zodoende begon hij zijn eenmansproject Zulu en inmiddels is er inderdaad sprake van een band met meerdere leden.Lees verder ›

Voordat we ons licht laten schijnen op het leidend voorwerp van vandaag wil ik jullie even meenemen naar de bossen van Lapland. Niet dat Enshine hier zijn oorsprong vindt, maar het label waar de band is ondergebracht - met de prachtige naam Naturmacht Productions - heeft hier wel zijn zetel. Een minimaal onderzoek laat zien dat dit label vooral gespecialiseerd is in de zwarte metalen en ook enkele toppers onder de vlag heeft zoals Havukruunu.Lees verder ›

Wat krijg je als je riffmeister Rabea Massaad (Dorje, Toska en FrogLeap) opsluit met vellen-en-cymbaalmasseur Liam Kearley (Black Peaks)? Extreem vette instrumentale progressieve metal/mathrock is volmondig het antwoord. 2280 is het eerste werk van de band, maar er is ambitie voor meer.Lees verder ›

Death metal uit Miami, Florida. Altijd goed, dacht ik voordat ik het debuutalbum van Hexorcist een eerste luisterbeurt gaf. En o wat bleek mijn voorgevoel te kloppen! Deze Hexorcisten, zoals ze zichzelf noemen, blijven in de anonimiteit, maar het is wel duidelijk dat het echte old-school Morbid Angel adepten zijn.Lees verder ›

Voor het Spaanse industrial groovemetalcombo Shock After Collapse betekent Transcend dat ons bewustzijn loskomt van de vleselijke vorm, zodat we op een ander bestaansniveau geraken, dat wat dichter ligt bij datgene waar we thuishoren. Dat schijnt iets te zijn waar mensen in geloven. Voor de metalcommune is het gewoon een tweede album dat vijf jaar na het eerste komt. Lees verder ›

Ooit gehoord van soulpunk? Nou, ik dus ook niet. Het trio nightlife uit Baltimore (VSA) is de eerste die deze term in de mond neemt als genre en debuutEP new low zijn er de eerste klanken van. Is onze geliefde muziek een subgenre rijker en is er reden om…Lees verder ›

Soms is het eens goed om iets anders te doen, een frisse wind te laten waaien door je hoofd bijvoorbeeld of jezelf een guilty pleasure te gunnen. Dat kan dan zijn dat je twee keer op één dag frieten met stoofvlees gaat eten. Het kan ook gewoon betekenen dat…Lees verder ›

Wat hebben pornofilms uit de jaren 80 en Burial in the Sky met elkaar gemeen? Nee, dit is geen slechte mop, maar een goudeerlijke vraag. Hoewel het pompende tempo dat bij beiden wordt gehanteerd wellicht een instinker is, gaat het hier toch echt om het gebruik van de machtige…Lees verder ›

Het is alweer bijna twee jaar geleden dat Klone zijn zesde album Le Grande Voyage uitbracht. En hoewel het een prima plaat is, bleven we eerlijk gezegd toch wat op onze honger zitten. Natuurlijk, openingstrack Yonder is er een van grote schoonheid, maar in breder perspectief mist het album toch wat van de dynamiek en "grinta” die de liveoptredens van de band hebben. Geen idee of de Fransen dit met Alive proberen recht te trekken, maar deze release pakt wel zo uit.Lees verder ›

Deze plaat verscheen eind vorig jaar op mijn radar, maar het leven liep een beetje in de weg en ik kwam er maar niet toe om deze EP eens deftig te beluisteren. Ben ik even blij dat het uiteindelijk wel lukte zeg. Eindelijk nog eens een band die van…Lees verder ›

Vorig jaar was een absoluut topjaar voor thrash metal. Bands als Warbringer, Havok, Testament, Assassin, Bonded, Sodom, Annihilator, Onslaught en nog vele andere brachten geweldige albums uit. Je zou dan ook verwachten dat er in 2021 niet zoveel zal gebeuren in dit genre. Niets is minder waar, zo blijkt! Het uit Duitsland afkomstige Space Chaser heeft pasgeleden album nummer drie uitgebracht: Give Us Life. Een nog relatief jonge band (lees: actief sinds 2011) en nog relatief onbekend, maar kan dit album daar verandering in brengen?Lees verder ›

Ik ben geen dokter, maar Palinopsia schijnt een soort visuele echo te zijn. Je ziet dan objecten nog steeds, ook al zijn ze er niet meer. Qrixkuor heeft er een album over gemaakt. Wie? Qrixkuor. Qrixkuor is iets uit een boek. Om precies te zijn is het de naam van de Qrixkuor-vogel in het boek De Negende Boog van Kenneth Grant. Volgens bandbrein S. is het slechts een inspiratiebron, en hij ziet de band Qrixkuor niet als de drager van de ideeën van Kenneth Grant. De schrijver was een leerling van Aleister Crowley, en de band leent in elk geval zijn interesse voor het occulte.Lees verder ›

Chileense black metal, ik raak het niet vaak aan. Murder Records (kent u niet) brengt Catacumbas uit als het werk van een obscuur trio genaamd Funeral. De tape komt uit in een oplage van 100 cassettes. Het is de tweede langspeler van de band. Muzikaal ligt het in de lijn van oude Darkthrone, oude Mayhem.Lees verder ›

Herken jij dat gevoel, dat je een plaat voor het eerst opzet en deze je meteen naar de strot grijpt? Zo nee, jammer, want dat zijn hele fijne momenten. Zo ja, dan hoef ik niet uit te leggen wat mij overkwam toen ik Hekate’s Sermons to the black Owl…Lees verder ›