Sahil Makhija is een hardwerkende individu die woont in India. Hij laat zich graag The Demonstealer noemen. Dus. The Demonstealer heeft met zijn band Demonstealer een aantal platen uitgebracht, waarvan de eerste via de maatschappij: Demonstealer Records. Aan fantasie geen gebrek. Wat Demonstealer brengt is over het algemeen snelle technische death metal met hier en daar wat progressieve trekjes. The Demonstealer neemt de gitaar en zang voor zijn rekening.…Lees verder ›
Een tussentijdse lading video’s voor jullie, op deze zondag halfweg november. Hier zijn Bleed From Within, Code Orange, het Belgische The Curse of Millhaven, Between Home and Serenity, Acranius, Seid, Pohjoisen Soturit, Somberwind, Iris Noir, Dymytry, Wilderun, Northale met Tim & Kai Hansen, Volbeat, Rolo Tomassi, Destinity, Sion, The Browning, Bloodywood, Magnum, Hardcore Superstar, We Came As Romans en Insania. Lees verder ›
Heel, heel lang geleden, toen Pasen en Pinksteren nog op één dag vielen, werd Suffocation opgericht door onder andere Frank Mullen. Hij was het die over het algemeen wordt beschouwd als grondlegger van de deathgrowl, de superlage grunt die we vandaag de dag maar al te goed kennen. Suffocation heeft in de afgelopen 33 jaar nogal wat verschillende bandleden gehad, maar Mullen en gitarist Terrance Hobbs bleken de ruggengraat te zijn, die samen de band naar grote hoogtes bracht. Een blik op de albums uit de jaren '90 zegt wat dat betreft genoeg, daar staan met Effigy of the Forgotten, Breeding the Spawn en Pierced from Within drie absolute topplaten op naam van de Amerikanen. En dan zijn er ook nog twee EP's die waanzinnig goed zijn. Pierced from Within kwam in 1998 uit en daarna hield de band er mee op. Logisch, beter kon het ook bijna niet.Lees verder ›
Oeps! Een plaatje die nog uit het vorige jaar is blijven liggen. … From the Reapers Vault… is niet een nieuw studioalbum van Paganizer, de band van zanger/gitarist Rogga Johansson, maar een verzameling zeldzame en niet eerder uitgebrachte nummers van het Zweedse gezelschap. Leuk weetje: sinds het verschijnen van … From the Reapers Vault…, toch echt nog maar een jaar geleden, zijn er al wel twee studioplaten en een split van Paganizer verschenen. De heer Johansson poept platen uit zoals McDonald’s hamburgers, want hij zit ook nog eens in meer bands dan er bij de hamburger horende patatjes in een bakje gaan. Laatst pakten we bijvoorbeeld Stygian Dark nog op.Lees verder ›
Mijn liefde voor het zware, stevige werk uit Scandinavië zal bij lezers van mijn recensies geen geheim zijn. Bands als Emperor, Entombed, Dimmu Borgir, Enslaved, Windir en nog veel meer luister ik nog met enig regelmaat. Maar één band uit de hogere regionen springt er bij mij toch altijd boven uit: Dissection. Met hypnotiserende doch snoeiharde tracks was deze melodische blackmetalband een legende in de metalwereld. Met een unieke klank die heden ten dage amper nog terug te horen is. Ware het niet dat Thulcandra precies dat doet! Met het vierde album, A Dying Wish, brengt Steffen Kummerer de ijzige doch melodische black metal naar ons allen terug.Lees verder ›
Dankzij de pandemie is de afstand tussen de metaalwereld en de babbelaars van Osmium - de zwaarste podcast in het Nederlands - nog nooit zo groot geweest. In de nasleep van Soulcrusher te Doornroosje komt het duo tot de pijnlijke realisatie dat het flink wat moeite heeft met de re-integratie in deze subcultuur. Terwijl Niels op blackmetalsafari gaat naar Noorwegen, kookt Pim in zijn eigen soep gaar met chagrijn over het gebrek aan plezier, oprechtheid en authenticiteit dat hij tijdens het festival bemerkte. Wat betekent dit voor de toekomst van het door ons geliefde genre? Zoals wel vaker volgen halfbakken argumenten, onderbuikgedreven tirades en misplaatste vergelijkingen elkaar in rap tempo op. Luchtiger wordt het dankzij een bespreking van een spoedcursus "Hoe luister ik naar metal?" van TivoliVredenburg en het fenomeen Psycho Synner, de slechtste band waar je nog niet van gehoord had. Reden genoeg om deze nieuwste aflevering aan te zwengelen!Lees verder ›
Op de dag dat de Nederlandse overheid besluit om de komende drie weken nagenoeg een streep te zetten door alle concerten, plaatst Zware Metalen een enthousiast geschreven gastverslag van een lezer die onlangs naar Mannheim afreisde om Trance, een van de allereerste Duitse metalbands, eindelijk weer eens live aan het werk te zien. De band had op 6 augustus samen met Hunter op dezelfde locatie al een uitverkocht concert gegeven, maar vanwege de grote schare old-school fanatiekelingen werd hier een vervolg aan gegeven op 17 oktober. Gastredacteur en lezer Eric Butzelaar neemt je mee naar Duitsland.Lees verder ›
In 2019 mocht Zware Metalen als mediapartner de Europese tour van Uada aankondigen, maar uiteraard gooide een alom bekend virus roet in het eten. De Amerikaanse blackmetalband probeert het in 2022 gewoon nog een keer. Ditmaal niet met Grift, Solbrud en Velnius, maar met Winterfylleth en Afsky. Beide bands leverden in 2020 met respectievelijk The Reckoning en Ofte Jeg Drømmer Mig Død een uitstekende plaat af. De tour strijkt in onze…Lees verder ›
De nieuwste editie van Grindhoven blijft noodzakelijkerwijs alsmaar verplaatst en verplaatst worden. Momenteel is er echter goede hoop dat het knotsknettergekke festival daadwerkelijk plaats zal vinden op zaterdag 2 april 2022 in Dynamo te Eindhoven. Dit gaat gepaard met enkele ingrijpende wijzigingen in de line-up. Vanwege het treurige overlijden van het icoon LG Petrov zal Entombed A.D. niet meer op het festival spelen. In plaats daarvan is het Zweedse Wolfbrigade opgetrommeld. Tevens toegevoegd zijn de Nederlandse bands Destructo en Azijnpisser.Lees verder ›
Desertfest is een ronkende festivalnaam in het stonerrockuniversum. Na de eerste edities in Londen en Berlijn waaide het concept over naar België: Antwerpen verkreeg in 2014 als derde stad een eigen Desertfest. Athene en New York zouden later nog volgen en er zou al een coronavirus nodig zijn om de groei af te stoppen. Alle edities in 2020 werden afgevoerd, maar voor 2021 had de organisatie van Desertfest Belgium…Lees verder ›
De Franse blackmetalscene bouwt verder op een stevig fundament. Eén van die fundamenten komt uit Montpellier en noemt zich Hegemon. Dit viertal is reeds aanwezig sinds 1996 en dit Sidereus Nuncius is plaat nummer vijf. Tenminste als je een paar demo's, een EP en een split met Nature Mort, niet meetelt. Les Acteurs De L'Ombre is het label dat dit album uitbrengt, niet geheel onverwacht. Dit Franse label heeft de afgelopen tijd toch behoorlijk wat fantastische platen van een dito rits aan bands, uitgestuurd. Een greep uit de niet exhaustieve lijst: Wesenwille bracht II, A Material God, Hyrgal bracht Fin de Règne, Aorlhac dan weer Pierre Brûlées, Pensées Nocturnes leverde Grand Guignol Orchestra. En dan vergeet ik er nog een heleboel.Lees verder ›
Thymele is een nieuwe band. Het is een Nederlands - Portugees duo dat melodische death metal brengt met een symfonische boventoon. Dit Echoes Of Tragedy is het eerste wat we van dit duo te horen krijgen. Het is een EP geworden met vier nummers en wordt in eigen beheer uitgebracht. Het spreekt voor zich dat in deze niche van de extreme metal al heel wat bands gepasseerd zijn. Bands die brute passages afwisselen met eerder dromerige door synth en keyboard - gedragen thema's om het vervolgens af te kruiden met flitsend soleerwerk en cleane zangpartijen. Thymele zit voor mij in het straatje van Soilwork en zijn afkooksels. Niet dat dit Thymele zo maar een slap afkooksel is geworden, daarvoor zit er net te veel eigen kruiding in.Lees verder ›
Livløst's vorige album voorzag ik in 2019 al van een recensie. Ik vond het een vies, vuil, ranzig en goor plaatje, ondanks dit, raadde ik het werk in kwestie toch aan iedereen aan. Muzikaal zat het allemaal wat in het Lifelover - straatje. Het Italiaanse Dusktone label brengt nu het vervolg uit, Symphony Of Flies. Je kan je, nog voor de plaat op de draaitafel gaat, de vraag stellen, of het niet nog wat viezer, vuiler, ranziger en goorder kan allemaal. Ik ben in ieder geval geprikkeld. Deze Noren, afkomstig uit Telemark, hadden reeds in april 2020 een nieuwe video clip online gezet. Dit om ons al reikhalzend te doen uitkijken naar de opvolger van Cold Skin.Lees verder ›
Zet je verwarming maar weer wat hoger, want de herfst is hier! Het weer begint slechter te worden, bladeren vallen van de bomen en dit zorgt voor menig weemoed. Bij dit sfeertje is het vanzelfsprekend om jezelf heerlijk onder te dompelen in een warm bad voor de bloedcirculatie. Laat Ghost Bath nou precies een nieuw album hebben voor bij dit seizoen.Lees verder ›
De spoeling op het gebied van hardcorebands is behoorlijk dun in de lage landen. Als liefhebber van het genre duik ik in bijna alle gevallen als een hongerige leeuw op binnenkomende releases van eigen bodem. Ctr Alt Del is een beginnende Nederlandse band die je afgaand op de bandnaam, niet snel onder de noemer van hardcore zou plaatsen. Een bezoekje aan de Facebook-pagina levert ook weinig soeps op, hoewel de Mushroomhead-achtige bandfoto hele andere referenties oproept.Lees verder ›
Laat het weekend al maar beginnen, met behulp van volgende video’s. Hier zijn Maladie, Rhapsody of Fire, Born Through Fire, Anarcheon, Of Colours, Rising Insane, Anomalie, Funeral, Infected Rain, Silent Skies en Eldritch.Lees verder ›
Zware Metalen, uw favoriete Nederlandstalige website als het gaat over zwaardere muziek. Van tijd tot tijd botsen we echter op muziek die zo ‘onzwaar’ en zo ‘onmetaal’ is, dat deze bij ons niet in aanmerking zou mogen komen voor een recensie. Toch doen we het af en toe eens. Denk maar aan King Dude, Chelsea Wolfe of Me And That Man. Kwetsbare muziek die zo donker en mistroostig is van aard, dat deze menig metalband als een carnavalgezelschap laat klinken. In dit rijtje hoort Emma Ruth Rundle thuis.Lees verder ›
Lovercall, Full Of Regret, Baby Hates Me, Sticky Situation, King of Magazines, First Date en persoonlijke favorieten Sugar Chocolate en Sugar High, slechts een kleine greep uit de evergreens van Danko Jones. Horen deze Canadezen dan nog geïntroduceerd te worden? Neen. Daarbuiten zijn er maar weinig zekerheden in het leven. Eén daarvan is dat Danko Jones met simpele, krachtige riffs stevig stampende rocknummers zal blijven maken over stoere attitudes, daten met knappe vrouwen, snelle auto's en zoetigheid.Lees verder ›
Ik was niet echt te spreken over het meest recente album Louisiana Voodoo van I Shalt Become, uit 2013. Zeker na het zeer gewaagde en geslaagde Poison uit 2010 was dat een tegenvaller. Poison liet een mix horen van suicidal black, funeral doom en symfonische strijkarrangementen, een mix die ik nog steeds heel erg kan smaken. De heruitgave van I Shalt Become's Wanderings haal ik in feite zelfs boven om te verwijzen naar dat Poison- album. En om te vertellen dat Wanderings heruitgegeven werd door Moribund Records.Lees verder ›
We beginnen deze recensie maar even heel oneerbiedig: Darkwoods My Betrothed is toch vooral 'die band waar Tuomas Holopainen van Nightwish keyboards voor speelde'. Op de eerste drie albums uit de jaren negentig van de vorige eeuw was de band een kleine rimpel in een groot meer van blackmetalbands, die een trouwe groep volgers had, maar nooit echt doorbrak. Heirs of the Northstar was het debuut en ligt qua sound dicht bij andere Finse blackmetalbands als Horna en Tjuder. Opvolger Autumn Roars Thunder trok meer richting bands als Arcturus en ...And Oceans.Lees verder ›
