escort eskişehir escort izmit escort kıbrıs escort maraş eskişehir eskort izmit escort edirne escort

Headlines

Voor de heren van Gojira was het moment dan eindelijk daar: op 14 juli 2022 mocht men de eerste keer als headliner aantreden in 013 Tilburg. Als blijk van succes lukte het overigens niet om één totaal uitverkocht optreden te geven, maar er werd zelfs een tweede concert aan de tourplanning toegevoegd (13 juli dat eveneens in een mum van tijd uitverkocht was). De voorprogramma’s op beide avonden werden…Lees verder ›

Even zien... Waar is de categorie 'vage muziek'? Ah, hier hebben we hem! Anderes Holz met Continuo. De Duitse band geeft zelf de noemer 'aristieke progressieve rock, melodieuze artpop en Neue Deutsche Welle' aan deze wonderlijke ervaring. Een ervaring waarbij je mag genieten van elektrische Waldzither en Theremin, natuuropnames, percussie, handsirene, Japanse windgong en experimentele Duitstalige teksten. Normaal gesproken bel je daar de GGZ voor, maar ditmaal is het een kwestie van het muzikaal ondergaan.Lees verder ›

Vendetta records is een Duits platenlabel dat zich vooral concentreert op black metal. Ook nu lijken ze weer een ongerept stukje blackmetalnatuur aangetroffen te hebben in Chicago, Illinois. Natuurlijk zitten we dan in de Verenigde Staten van Amerika. Dit Fire Spell is een combinatie van vier nieuwe nummers en twee oudere nummers die al verschenen op een demo ergens in 2021. Deze laatste twee werden voor deze nieuwe release ook nog eens onder handen genomen door niemand minder dan Spencer Morris van Vukari.Lees verder ›

Het Italiaanse Malauriu gaat mee vanaf 2014 en bracht een hele rits EP's, splits en singles uit. Het volledige en naar de band vernoemde tweede album verscheen in 2022. Niet eerder verscheen er een recensie van Malauriu op Zware Metalen. Ook voor mij is dit de eerste kennismaking. Dit N.E.M.A is een compilatie waarop verschillende zangers te horen zijn.Lees verder ›

In een overvloed aan te schrijven festival- en concertverslagen dreigde de nieuwe Entrails kopje onder te gaan. Dat kan natuurlijk niet, want An Eternal Time Of Decay zou zo maar eens een van de betere oudschoolse Zweedse deathmetalplaten kunnen zijn die je dit jaar gaat horen. Zo dan is dat maar vast gezegd. Tegelijkertijd ook maar even zeggen dat de Zweedse ingewanden op hun zevende album niet veel nieuwe dingen doen.Lees verder ›

Twee ervaren muzikanten splitsen het werk op Under Satan’s Wrath: dertig minuten aan sinistere, meedogenloze black metal uit de oude én de nieuwe doos. Back to the nineties, toen alles nog authentiek en geloofwaardig was, en dan toch eens tonen wat moderne black metal daar kan tegenover zetten: daar komt het zowat op neer. Deze twee vaandeldragers van de zwarte metalen zijn Beelzeebubth en George Emmanuel.Lees verder ›

Het uit Colombia afkomstige Solemne Mortis is met Perpetual Nonexistence toe aan album nummer twee. Deze kwam eind vorig jaar uit nadat er enkele maanden eerder (in eigen beheer) een EP uitkwam met precies dezelfde titel. Op de EP staan vier nummers die allemaal het volledige album hebben gehaald. Er is inmiddels een label gevonden en dus krijg je dus slechts zes nieuwe nummers wanneer je de EP al in huis had.Lees verder ›

De pruiken konden weer uit de kast, de spandexbroeken van het haakje en de danspasjes waren weer geoefend: Steel Panther deed ruim een maand lang Europa aan in het kader van de ResErections Tour en in Nederland betekende dat een terugkeer naar TivoliVredenburg in Utrecht. Remco Faasen pakte voor de vijfde keer zijn kladblok bij een concert van de glammetallers om te kijken of de grap die nu al zo’n vijftien jaar duurt, nog houdbaar is.Lees verder ›

Wormrot moet wel één van de meest gewaardeerde grindcorebands zijn op het moment van schrijven. Het drietal is pas sinds 2007 actief en voegt met dit hagelnieuwe Hiss pas album vier toe aan zijn magere discografie, maar weet ondanks alles toch veel indruk te maken en naam op te bouwen. Waar collega's in de grindcore als tegenprestatie nog weleens bakken met EP's releasen, blijkt het trio uit Singapore ook daar geen boodschap aan te hebben. En precies dát kenmerkt dit gezelschap wel. Men neemt zijn tijd om materiaal uit te brengen en doet dat iedere keer op een bovengemiddeld niveau, maar of die blauwdruk ook daadwerkelijk gehandhaafd blijft is de vraag. Net voor het uitbrengen van Hiss brachten frontman Arif Suhaimi en zijn vrouw (manager) naar buiten dat zij stoppen bij Wormrot. Niet heel onoverkomelijk zou je denken, ware het niet dat Hiss zonder meer de meest fraaie hersenspinsels toont die ik sinds lange tijd heb gehoord. De zeer sterke vocale prestaties leveren daar absoluut een belangrijke bijdrage aan.Lees verder ›

Tja, en dan kies je een album van een 'bandje' dat progrock maakt, waar je al meer dan tien jaar niets meer van gehoord, gezien of geluisterd hebt. Een band waarvan velen dachten dat hij na de break in 2010 nooit meer wat zou gaan doen, maar eind november 2021 (tot genot van velen) ongelijk kregen en een reünie plaatsvond met als gevolg het recent uitgekomen album, Closure / Continuation. Over wie hebben wij het dan? Over het uit Engeland afkomstige Porcupine Tree, natuurlijk!Lees verder ›

Maak anders zelf even een ventilator met je nekspieren, op het ritme van volgende video’s: Stick To Your Guns, Wayfarer, Avantasia, Orthodox, Artnat, Gospelheim, Castrator, Veumor, Anticreation, I Prevail, Mastodon, Callejon, Manowar, Erra, Within Temptation, Einherjer, Otto Von Schirach, Carnifex en Hammer King. Lees verder ›

In plaats van hun debuutplaat voor te stellen aan een live-publiek, kozen deze drie Duitsers, die opereren onder de naam Flesia en afkomstig zijn uit Leipzig, om begrijpelijke redenen om de vlucht vooruit te nemen en toch alvast aan nieuwe muziek te werken. En zie hier het resultaat. Essenz is een EP geworden die bestaat uit goed en wel drie nummers. Een wat rudimentaire tekening stelt de cover voor. Iets wat de heren ook al deden op Trost, de debuutplaat waarvan eerder sprake. Dit bleek ook al een plaat te zijn die volgepropt werd met obscure en grimmige blackmetalnummers.Lees verder ›

Dit duo komt uit Londen, Verenigd Koninkrijk. Met Consuming The Light, een release op het nieuwe sublabel van Odium Records, Underground Kvlt Records, horen we voor het eerst van hen. De band heet Eihort en brengt ons gewoon een stevige portie black metal met een atmosferische inslag en een dijk van een productie. Zo zou je het kort door de bocht kunnen samenvatten. De zes nummers werden geschreven en opgenomen ergens in 2020 en 2021. Eihort besloot om de debuutplaat nog wat meer glans te geven en het album af te sluiten met Blood Ritual, een nummer van Samael, een band die natuurlijk geen introductie meer vergt.Lees verder ›

Als je band in 1996 met een eerste demo kwam en je heden ten dage toe bent aan je vijfde volledige album (met een hiaat tussen 2008 en 2019), dan moet je natuurlijk wel een keer weten hoe je een goed nummer schrijft en dit een beetje verzorgd uitbrengt. Is dat de Denen van Urkraft met The True Protagonist gelukt? Eigenlijk kan het antwoord binnen een minuut na de allereerste beluistering van dit album worden gegeven. Er knallen een paar flinke riffs om je oren, de grunt is diep en wordt afgewisseld met hoog gekrijs en productioneel klinkt het allemaal als een klok.Lees verder ›

Op een druilerige donderdagavond (jawel, we hadden er een deze zomer) lopen we door een troosteloos Haarlem naar de prachtige Philharmonie voor Converge: Bloodmoon. Het belooft een bijzondere avond te worden, al is het maar omdat de combinatie Converge, Chelsea Wolfe, haar muzikale partner Ben Chisholm en Cave In-frontman Stephen Brodsky niet elke dag om de hoek staat te spelen. Nu dus wel en dat nog wel in een zogenaamde ‘seated setting’.Lees verder ›

Fans van Dimmu Borgir en Cradle Of Filth zouden dit album zeker eens moeten beluisteren. Nee, er zijn geen klassiek geschoolde componisten, dirigenten, honderdkoppige muzikantengroepen en wellicht nog grotere clubs concept- en marketingteams aan te pas gekomen. Alles wat op dit debuutalbum Anthems Of Eclipse staat is verzonnen door deze vijf Polen, met een beetje hulp van hun landgenoot Wojciech “Flumen” Kostrzewa voor de orkestraties.Lees verder ›