Headlines

Gaerea is een band die mij zeer dierbaar is. Nog nooit heeft black metal mij zo danig kunnen raken als die van deze Portugezen. Sinds de oprichting in 2016 zijn een gelijknamige EP en de albums Unsettling Whispers en Limbo verschenen. Op 12 november 2021 werd het eerste lustrum gevierd in de Hard Club in Porto, de thuisstad van de vijfkoppige formatie die altijd gehuld achter een zwart doek met een eigen symbool geïnspireerd door het zegel van Asmodeus naar buiten treedt. Vanwege het urbanistische karakter positioneert Gaerea zich sinds het begin als een anonieme entiteit omdat de hele samenleving eigenlijk anoniem is.Lees verder ›

Trhä is de laatste jaren uitgegroeid tot één van mijn favoriete bands. Trhä staat voor "sleutel", en het heeft de sleutel naar mijn binnenkant alvast gevonden. Weirde lofi old school psycho black metal met een bijzonder grimmig aura. Het is één van de weinige nieuwe bands met een abominabel geluid dat me echt nog weet te raken. De maker van dit alles heet Thét Älëf, Nönvéhhklëth detna hacëntera Trha, Jôdhrhä dës Khatës, Dlhâvênklëth fëhlätharan ôdlhënamsaran Ebnan, en zou in Amerika wonen.Lees verder ›

Tuomas Saukkonen en zijn Fins/Griekse roedel wolven van Wolfheart zitten niet stil. In  2021 was er nog de EP Skull Soldiers, met net een jaartje daarvoor de erg sterke melodische death/blackmetalkraker Wolves Of Karelia. Het lijkt wel of de wolven nog niet uitgelopen zijn. Met deze zesde langspeler proberen ze immers meer terreinwinst te boeken en opnieuw ook meer slachtoffers te vinden om zich aan te goed te doen.Lees verder ›

Daar is ‘ie dan: het twaalfde album van de grootste extreemste metalband op planeet Aarde. Opvs Contra Natvram van Behemoth. Nog steeds een blackmetalband in naam, maar niet meer in doen en laten. Dat liefhebbers van de band bijna een dagtaak hebben aan het in de gaten houden van allerlei te verschijnen gelimiteerde EP’s, heruitgaves en live-albums is tot daar aan toe: dat gaat immers om de muziek. Dat de webshop uitpuilt van babyrompers, sleutelhangers, sokken en portemonnees kan er ook nog mee door: een band mag best geld verdienen. Maar dat er VIP-tickets (exclusief entree) à 100 euro worden verkocht voor een meet & greet en een fotomoment voorafgaand aan concerten, zijn toch meer Kiss-praktijken.Lees verder ›

Allemaal aan boord van de "Hypa, Hypa" trein! Het is tijd voor het album waar dit jaar het meest naar uitgekeken werd door veel mensen: Tekkno van Electric Callboy. Nadat de band in 2020 van zanger wisselde, is nu dus ook de naam veranderd. Het stereotype 'Eskimo' vond de band namelijk niet meer van deze tijd.Lees verder ›

Er was eens… een Vlaming die enkele jaren geleden naar Canada emigreerde. Hij leerde er twee gelijkgestemde zielen kennen en ze richtten enkele maanden geleden Arboreal Mist op. Zoals de bandnaam al doet vermoeden (“Boomrijke Mist”), gaat het om atmosferische black metal. Na slechts enkele maanden presenteren ze ons hun eerste EP, Within The Forest Depths, met drie nummers, goed voor zo’n kwartier muziek.Lees verder ›

Voordat ik Conan’s vijfde studio-album, Evidence of Immortality, beluisterde heb ik uit voorzorg briefjes in de bussen van mijn buren gedaan. De strekking was dat ik deze ging luisteren en recenseren en dat ze niet bang hoefden te zijn dat ik een fokkerij in olifanten was begonnen (ik woon namelijk vlakbij diergaarde Blijdorp) of dat Spielberg mijn huis had gekozen als locatie voor de nieuwste Jurrasic Park. Een gewaarschuwde buur is prettiger in de omgang en ik had er ook weinig trek in dat ik tijdens het luisteren gestoord zou worden door loeiende sirene’s en gebonk op mijn deur.Lees verder ›

Muziek is taal, een die woorden overstijgt. Je hoeft het niet te begrijpen om het ook maar enigszins te voelen. Ook als je echt helemaal niets van de teksten begrijpt en alleen klanken ontwart, als de instrumenten anders uitpakken dan je gewend bent of misschien zelf wel graag hoort ... je kunt het nog steeds voelen.Lees verder ›

Ik schreef al eventjes geen recensies meer omdat ik drukke tijden beleef. Er zijn echter van die bands waarvoor je gewoon tijd MOET maken. Spirit Adrift is zo’n geval. De Texaanse band bracht in augustus reeds een nieuwe plaat uit en deze werd nog niet door uw favoriete metalwebsite besproken. Schande ende schaemte! Tijd om dit recht te zetten me dunkt!Lees verder ›

“Heb toch eens geduld”. Als ik een euro zou krijgen voor iedere keer dat ik dat tegen mijn zoontjes heb gezegd de afgelopen vakantie, kon ik twee dagen (oké, één dag met de huidige inflatie) per week minder gaan werken. Geduld wordt beloond en geduld is een schone zaak…Lees verder ›

Na de droogte komt grote regen, zo luidt het (mij ook niet zo bekende) gezegde. Het sluit prima aan bij het weerbeeld van de afgelopen dagen maar klopt ook in het geval van de Amerikaanse deathmetaltitanen Massacre. Na wat het leek eonen van stilte – vooruit zeven jaar – kwam de band met de ietwat onbestendige bezetting vorig jaar ineens met een album. En nu, nog geen jaar na die Resurgence is daar alweer nieuw werk in de vorm van een EP, kortweg Mythos genaamdLees verder ›

Hoewel we de nieuwe Conjurer al tweemaal noemden bij ons album van de maand item, stond de plaat nog steeds in onze Zware Lijst te lonken naar een recensie. Dat kan natuurlijk niet zo blijven. Páthos is daar eenvoudigweg te goed voor en heeft ook nog eens de potentie om een groot publiek aan te spreken. We denken bijvoorbeeld aan een gehoor van mensen die goed gaan op Amorphis én niet bang zijn voor dat tandje harder, avontuurlijker en gelaagder.Lees verder ›