Headlines

Ulf's Keptr is een splitalbum van twee Noorse bands: Vorgfang en Unholy Craft. Deze laatste band blijkt gewoon weer een zoveelste band/project te zijn van de heer Peregrinus, ditmaal in samenwerking met Vorgfang en Askesirkel. In de Noorse ondergrond is Peregrinus of Praefuro goed gekend. Neem nu zijn bijdrage in bands als Kvad, Solus Grief of Darkest Bethlehem. Vorgfang is dan weer de éénmansband van de heer Ggatzshriiegk. Kan je nog volgen? Ik noem dit soort coöperaties vaak nog wel eens blackmetalinteelt. Welk label brengt dit alles uit hoor ik je vragen? Ja, juist het Duitse Purity Through Fire label. Waarom? Omdat de heer Peregrinus/Praefuro daar gewoon kind aan huis is.Lees verder ›

Thunder Horse heeft als thuisbasis San Antonio, Texas en hun southern afkomst is ook terug te horen in de muziek. After the Fall is alweer hun derde album en voor mij een kandidaat in de bovenste regionen van mijn jaarlijst. Het titelnummer opent de plaat en geeft al meteen een lekkere Black Sabbath-achtige vibe. Vocaal is het natuurlijk niet te vergelijken met de grootmeesters, maar muzikaal klinkt het als een warme deken. Wat enorm bijdraagt aan dit geluid is het gebruik van de Orange Amps door de leden van Thunder Horse.Lees verder ›

Sludge metal uit Louisiana, mijn oren zijn gelijk gespitst. Want naast een geografische aanduiding is dit ook bijna een keurmerk voor kwaliteit. Denk bijvoorbeeld aan Down, Thou, Eyehategod of Soilent Green (ik noem slechts een topje van de ijsberg). Radiant Knife is misschien onbekender dan deze bands, maar zijn zeker geen beginners. Pressure is alweer hun vijfde werkstuk.Lees verder ›

Op elf augustus jongstleden kwam het nieuwe album uit van de Schotten van To Kill Achilles. De plaat kreeg de titel Recovery mee. Deze kerels, afkomstig uit Dundee, spelen inderdaad alternatieve rock/metalcore doch met een melodische rand, een erg gevoelige insteek met cleane vocalen en obligate snuifjes elektro. Het eigen gezicht zit hem in de combinatie van de ruwere vocalen met een hardcore rand en de propere keelklanken, doch ook de gitaren maken niet al te complexe oefeningen. Iets wat bij hun labelgenoten (de heren zitten immers op het vooraanstaande Duitse Arising Empire label) Imminence, Landmvrks of Novelists FR vaak toch anders is.Lees verder ›

Moonaadem komt oorspronkelijk uit Libanon maar opereert al sinds een paar jaar vanuit Frankrijk. De heer Marwan Antonios is het meesterbrein. Deze Douleur De Renaitre EP is een nieuw wapenfeit van een man die zijn muziek nog het best weet aansluiten bij bands als Urfaust, Wolves in the Throne Room, Austere, Woods of Desolation, Xasthur, Ultha, Shining, Advent Sorrow, Mayhem en natuurlijk, het onvermijdbare Burzum. Is dat zo?; vraag ik me dan altijd af. En jullie weten dat het vergelijken van bands vaak ook gewoon keihard een verkooptruc is van de promoboer. Reeds in 2017 bracht Moonaadem een zelfgetitelde plaat uit volgepropt met black metal voorzien van ambient ondertonen en hier en daar een wat modernere toetsen.Lees verder ›

Onder de naam Leviathan Dark opereert het heerschap Tom Kay uit Tampa, Florida, USA. In mijn ogen een nog jonge band met een eerste single en deze EP zijn van dit gezegende jaar. Deze brave man riep de hulp in van twee kornuiten, met name Bobby Koelble (Death, gitarist ten tijde van het Symbolic album) voor een leadlijn en keyboardpartijen op twee nummers (I Attack en We Are Here) maar ook Jay Fernandez (Brutality, een langer bestaande deathmetalband) voor de tweede leadlijn op Gates Of Darkness. Samen maakten ze deze eerste EP, Spaces. Alles wordt in eigen beheer uitgebracht maar de band nam Zach van Metaldevastation Radio onder de arm voor extra promotie. Alzo kwam dit plaatje dus in onze lange, zwaarste lijst terecht.Lees verder ›

De shoegaze en alternatieve rock/metal van het vierkoppige Narrow Head uit Texas is u misschien niet bekend. Als u denkt aan een melodische Deftones met wat zonovergoten galmende akkoorden komt u alvast aardig in de buurt. De band zoekt echt het middelpunt tussen zwaarte en sierlijkheid met hevig overstuurde maar dromerige riffs. Echter is de zang vaak aan de brave kant. Dit derde album kwam mij ook per toeval tegemoet, dus laten we eens kijken waar deze band precies om gaat.Lees verder ›

3xperimental is het conceptuele soloproject van Jean-Baptiste Vincent, een Franse muzikale duizendpoot die zich heeft gevestigd in één van de meest creatief stimulerende steden van Europa: Berlijn. Het is hier dat hij zijn eigenzinnige cocktail van atmosferische black metal, elektronica en symfonische orkestratie componeert en inspeelt. Eigenzinnig is het alleszins, want 3xperimental kleurt niet tussen de lijntjes.Lees verder ›

We hebben doorheen de jaren al een behoorlijke Fen-cyclopedie opgebouwd als het aankomt op reviews aangaande de Engelse melodische doom-/blackmetalband die steeds wel wat nieuwe kantjes van zichzelf presenteert. We waren er al bij met The Malediction Fields in 2009, toen de band terecht een zekere woudgeest uitademde op zijn Agalloch's. Met Epoch (2011) vertoonde de band wat meer eigen smoelwerk, al vond ik dat persoonlijk één van de mindere platen doorheen de jaren. Dustwalker (2013), maar vooral Winter (2017) haalden me echt binnen, met plots een opbouw en verhaallijn die veel diepgaander waren.Lees verder ›

Progressieve black metal met zuivere zangstem, dus zonder gekrijs of onheilige geitengeluiden. Het bestaat echt. De Pool Lukasz "Icanraz" Sarnacki stapte uit zijn comfortzone met zijn eenmansband UKĆ en bracht naast een Poolse versie, ook deze Engelstalige versie uit, getiteld Coming Out. En dit is dan ook nog eens het debuutalbum. Nou wil ik niet direct in allerlei band- of personagevergelijkingen terugvallen, maar de intonatie tijdens de meer gedeclameerde stukken doet toch echt wel erg sterk denken aan die andere roemruchte Pool, Nergal Darski (Behemoth). Helemaal niet erg natuurlijk, tja en de rest van de zuivere zanglijnen ligt u wel of niet. Dat blijft een kwestie van smaak.Lees verder ›

Deze Duitsers verschenen met de band The Circle nog niet eerder ter recensie bij Zware Metalen. Of Awakening is het tweede volwaardige album en in navolging van het debuutalbum Metamorphosis is dit een conceptalbum geworden. Volgens de promo is het een muzikale reis door de facetten van egoïsme, vernietiging, zelfhaat en reflectie aan te raken met als doel meer bewustwording te creëren. Het is mij nogal wat. Eigenlijk draait de band rondom het drietal Robertson, Searah en Wende, maar omdat de basgitarist en violiste ook genoemd worden onder het kopje line-up van de promo, heb ik hier Jaakko Nikko en Lisa Wende (familie van?) ook aan toegevoegd. Enfin, er is ook nog een gastbijdrage van Tim Charles (Ne Obliviscaris) in de vorm van een vioolsolo hoorbaar.Lees verder ›

Goh wat is roomservice? Tja, vrij simpel. Je zit op hotel je bent te lui om naar beneden naar het restaurant of de bar te stappen en je besluit de telefoon te nemen en de vriendelijke blonde deerne aan de receptie een belletje te geven. Vervolgens word je doorgeschakeld met een zekere Rudi van de keuken en die neemt gewoon je bestelling op. Een burger, frieten met zoete mayo en een grote cola. Kijk, zo simpel kan roomservice zijn.Lees verder ›

Enevelde bracht in 2020 de gelijknamige debuutplaat uit. Niemand minder dan B. Krabøl zit achter deze blackmetalformatie uit Trondheim, Noorwegen. Die debuutplaat was misselijkmakend lekker te noemen. Vervolgens werd er in 2021 nog een EP uitgebracht, Gravgang en dan is er nu ruim drie jaar na de eerste plaat, een volwaardige opvolger, En Gildere Død. De heer Krabøl laat zich, iets meer nog dan op zijn vorige platen, ondersteunen en bijstaan door een handvol gelijkgestemden. Iets wat we van hem gewoon zijn.Lees verder ›