De heer Wrath, de man achter heel veel extreem lekkers zoals daar is Dødsferd, nam contact met me op aangezien hij op zijn eigen label, Fuck Your Creation records, opnieuw een heleboel eindejaarslekkernijen wist uit te brengen. Dit Purification Forms, eerder een compilatie-album, is de eerste van dit rijtje van cadeautjes. Een opgestoken middelvinger naar de oneerlijkheid en corruptie die in heel de wereld welig tiert, maar ook lokaal voelbaar is.Lees verder ›
Met The Darkening laat de Zweedse thrashband Disarray opnieuw horen waarom Scandinavië meer voortbrengt dan alleen IKEA-handleidingen en introverte death metal. Deze nieuwe EP verscheen rond de tijd van het optreden op The Summoning of Darkness Festival in Stockholm en borduurt compromisloos voort op het vorig jaar verschenen Religious Disease. Verwacht dus geen plotselinge verlichting: Disarray klinkt hier nog steeds alsof de wereld in brand staat en zij persoonlijk de lucifers hebben vastgehouden.Lees verder ›
15 kleppers vandaag, dus maak je klaar voor een klein uurtje vers videomateriaal. Hier zijn de nieuwe clips van Archspire, Lamb of God, Gaerea, Black Label Society, Slagmaur, Immolation, Hellripper, Kreator, Carrion Vael, Sun Eater, Humanity’s Last Breath, Mayhem, The Browning, Inferi en Bong-Ra. Lees verder ›
Het van zwavel gemaakte vijfkoppige monster Ov Sulfur keert weer terug om zijn gal te spuwen over alles wat met het georganiseerde geloof te maken heeft. Ditmaal benadert de band dit echter vanuit het concept waarbij het leven eindeloos duurt, met een daaruit voortvloeiend eindeloos lijden tot gevolg. De formatie uit Las Vegas, en dat is geen gokje, brengt deze muzikale boodschap in de vorm van deathcore. Zoals het genre dit nu eenmaal dicteert krijgen we dan ook een brute mix aan vlammende gitaren, breaksdowns en symfonische blackened invloeden.Lees verder ›
Wat een geitenbrij! De leden van Barbaric Horde uit het Portugese Lissabon hebben zich verenigd met de leden van het uit Talinn afkomstige Goatsmegma. Impurity Manifesto is hiervan de resultante. Eerder werk van deze bands verscheen al separaat via het gekende Poolse Godz Ov War Productions. De misselijkmakende black/death metal van deze bands is menig onder jullie wel bekend.Lees verder ›
Op Hellslaught’s nieuwste wapenfeit, Violent Iconoclasm, laat de band opnieuw horen dat subtiel vakmanschap nooit hun missie is geweest en dat is als compliment bedoeld. Vergeleken met hun eerdere, nog ruwer klinkende demo’s, klinkt deze plaat als een logische maar furieuzere evolutie: dezelfde blackthrashrazernij, maar met strakkere hooks en een duidelijker richting.Lees verder ›
Het was 16 december dat Katatonia besloot een bezoekje te brengen aan de drukbezochte Trix te Antwerpen. De heren brachten de progressieve metallers en landgenoten van Evergrey en de Italiaans-Amerikaanse alternatieve metalband Klogr met zich mee als voorprogramma. Tessa Verstraete, Zware Metalen-fotograaf én fan van de eerste twee bands, besloot een kijkje te gaan nemen en alles op de gevoelige plaat vast te leggen. Haar bericht voor de eindredactie: 'Moeilijke belichting, veel rook, amper frontlicht'. Dat blijkt.Lees verder ›
Drie boze heren uit Lima, Peru hebben zich weten verzamelen onder de naam Putrid. All That We Hate is de derde volwaardige langspeler van deze black/death/thrashmetalband. Het bestaat uit leden van bands als Grave Desecration en Hate Supremacy. Je voelt en merkt het al. Deze drie heren hebben een hele hoop opgekropte woede. Lees de songtitels er maar eens op na. Enige inkleuring zou wel kunnen gemaakt worden maar dat is niet aan ons. Ik zit hier een schrijfsel te fabriceren dat vooral de lezer wel of niet dient te overtuigen dit draaiding aan te schaffen.Lees verder ›
Iedereen in blackmetalland kent wel de heer Revenant. Vermoedelijk van zijn geleverde werk in het Fins klinkende doch uit Duitsland afkomstige Sarkrista dan wel voor zijn bijdrage aan het internationale gezelschap Order Of Nosferat. Recent bracht hij samen met wat ander geboefte een EP uit voor zijn nieuwe band Siechknecht. En nu? Ja, nu staat dit zelfde heerschap weer op de stoep met iets nieuws. Velmorth heet de andere band. Feral Dominion is de titel van de debuutplaat die teruggrijpt naar jaren '90 black metal en welk label is dan beter geplaatst om ook dit draaiding uit te brengen? Juist: Purity Through Fire Records. Er zijn maar weinig labels waarvan ik zoveel platen doorgestuurd krijg. Oh ja, je hebt nog Signal Rex, Les Acteurs De L'Ombre productions, Void Wanderer Productions, Immortal Frost Productions... Het houdt gelukkig nooit op.Lees verder ›
Op 13 januari 2026 kwamen Slaughter to Prevail, Dying fetus en Suicide Silence naar de 013 in Tilburg. Vanaf het moment dat de deuren open waren hing er al iets in de lucht. De zaal liep snel vol en nog voor de eerste gitaar riff klonk, was duidelijk dat dit geen afwachtend publiek zou worden. Pits ontstonden vroeg, crowdsurfers kwamen meteen op gang en de energie bleef de hele avond voelbaar. Lees verder ›
De immer bedrijvige heer De Jong heb ik nog maar recentelijk weten passeren met nieuw werk van een nieuwe band waar hij ook deel van uitmaakt, met name de Nederlandse doom/sludge formatie Accabadora. Nu komt hij via het goed gekende Nederlandse Void Wanderer Productions met nieuw werk van Hagetisse. To Wither Beneath Thy Radiance is plaat nummer acht voor dit project dat zich, als ik goed geïnformeerd ben, laat inspireren door het oudere werk van Ulver.Lees verder ›
Ditmaal moesten we er ietsje langer op wachten. Normaal kunnen we iedere twee jaar (puur op basis van niet afgeronde jaartallen) een nieuwe schijf verwachten van deze Zweedse progressievelingen, maar nu heeft het toch een half jaartje langer geduurd. Mogelijk om dezelfde timing te hanteren als voor Imperial, dat destijds ook in de eerste weken van januari werd uitgebracht. Dat legde Soen toen zeker geen windeieren, aangezien het album hoog in alle jaarlijsten terecht kwam (en zelfs op plek twaalf in onze eigen ZM-jaarlijst). Ook de vorige plaat Memorial werd weer goed ontvangen en scoorde een respectabele prijs in de lijst der lijsten van 2023 met een notering net in de top 20. Dat stemt uiteraard nu ook weer zeer nieuwsgierig naar het nieuwste werk.Lees verder ›
De spookachtige heren van Abysmal Grief zijn geen vreemden voor Zware Metalen. In 2012, 2013, 2016, 2018 en 2021 verschenen al recensies van hun eerdere werk. In het slotakkoord van 2025 presenteerden de Italianen een nieuw werkstuk: Teatra Philosophia. Het zwartgallige slotakkoord van het voorgaande jaar vormt tevens de toonzetting voor het nieuwe. Ik heb geen glazen bol, maar de voortekens zijn weinig hoopvol.Lees verder ›
Het Nederlandse Xerpentor begon in 1998 als Serpentor en was slechts drie jaar actief. In 2016 verscheen er een volledig album (Birth Suffering Death) waarna de band weer inactief werd. Vorig jaar was daar ineens een EP met drie nummers. Xerpentor is, om het in de woorden van de band zelf te zeggen, terug van nooit weggeweest. Opvallend is wel dat er sinds het debuutalbum geen wisseling in de line-up heeft plaatsgevonden. Xerpentor bestaat nog steeds uit ex-leden van Kloof, Xantossa, Dissect en Eternal Solstice.Lees verder ›
Fuath betekent in het Gaelic haat en dat is nu eens een mooi woord, of meer nog, een geschikte bandnaam. De atmosferische black metal van de hand van Andy Marshall die we ook kennen van Saor is intussen aan zijn derde hoofdstuk toe. Voor de eenvoudigheid allemaal simpelweg genummerd van I over II tot en met III. In 2016 verscheen het eerste, in 2021 het laatste vertelsel en zie, hier is de platenboer Northern Silence productions met deel drie. Deel I werd in het jaar 2016 door ons ook gerecenseerd maar ik kon na het terugvinden van het desbetreffende schrijfsel in ons rijkelijk gevuld stoffig archief hiervan niet direct een digitale variant reproduceren.Lees verder ›
Ruim duizend verschillende albums werden genomineerd voor de vorige editie van de ZM Jaarlijst. Van Nederlandse of Belgische origine wisten maar liefst veertien daarvan in de zwaarbevochten toplijst terecht te komen. Echter, een vluchtige blik naar de 'best of the rest' toont aan dat er nog een hoop andere kwaliteitsreleases zijn uitgebracht door lokale bands. Omdat het ondersteunen van onze eigen scene een hoofddoel is, zet Zware Metalen ze nog even in de schijnwerpers. Hier zijn de beste 25 albums van eigen bodem uit 2025, telkens vergezeld door onze recensie ervan!Lees verder ›
Geen jaar is compleet zonder de ZM jaarlijst, en geen ZM jaarlijst is compleet zonder de Osmium Awards. Mister jaarlijst Pim kent doorgaans een drukke staart van het jaar en giet onuitputtelijk bloed, zweet en tranen in het verzamelen van alle ingezonden stemmen en het opmaken van de eindscore, die dient als voedingsbodem voor de daaropvolgende ceremonie: de inmiddels beroemde en beruchte Osmium Awards. Het presentatie duo heeft heeft, met hulp van de luisteraars, wederom een verzameling categorieën bij elkaar geharkt die met elke editie absurder wordt. En dat betekent: een feestje voor de presentatoren (en wellicht de luisteraar), een minder plezante aangelegenheid voor de ontvangende bands. Kortom: een ramvolle aflevering waarin lijstjesfetisjisten en spreadsheetliefhebbers volop aan hun trekken komen.Lees verder ›
Atmosferisch is hip and happening. Bands die zogenaamd atmosferische black metal spelen, schieten tegenwoordig als paddenstoelen uit de grond. Welnu, Motljus verkondigt dat ook, maar dat hoor je niet terug in de muziek. Niet dat de band het niet speelt, maar het ligt aan het geluid... Allemachtig, wat heeft deze plaat een kutproductie.Lees verder ›
Death metal is lang geleden mijn eerste kennismaking geweest met het extreme muziekgenre. Ik denk dan aan de eerste releases van bands als Deicide en Cannibal Corpse, bijvoorbeeld. Dit Buried Souls bestond toen nog niet. De Zwitsers, afkomstig uit Lausanne, zijn pas actief sinds 2010 en dat is ook al een hele poos natuurlijk. In de tussentijd heeft dit duo al twee volwaardige platen en wat EP's weten uit te brengen. De allereerste release heette The Crossing en kwam al in 2015 uit. Dat is dus al tien jaar geleden. Dit Here Comes The Void is ook zo een EP en de laatste release bleek eveneens een EP te zijn: Black Water (2024). Lees verder ›
In Zuid-Amerika ben ik fysiek nog nooit geweest. Het staat ook niet op mijn emmertjeslijst om daar met een volle rugzak doorheen het gebergte te gaan stappen en gebraden cavia met chocoladesaus te gaan eten. Ecuador heeft, als ik het zo mag geloven, een behoorlijk levendige blackmetalscene, want dit in 2024 opgerichte Oath Of Malignancy komt daar ook vandaan. Sabbath Witchcraft, hun eerste plaat, kwam al uit in september van dit jaar maar ontglipte me bijna. Een collega (en bandlid van onder andere Galghe en Vergankelijk) wist me erop te attenderen. Leuk is dat Wolfkult Religion deze tape gewoon keihard aan de man weet te brengen.Lees verder ›
