Diep verankerd in mijn onderbewustzijn zit een intense (en ja, meteen toegegeven: irrationele) angst voor slangen. Ik moet echt helemaal niets van dat kronkelende ongedierte hebben en ga er met een kilometerslange bocht omheen. Dat mensen gefascineerd zijn door bijvoorbeeld de Inlandtaipan, die bekend staat als de giftigste ter wereld, de Zwarte Mamba, vanwege zijn enorme snelheid en het extreme gif, of de kleine, niet eens zo heel giftige zaagschubadder, die wereldwijd de meeste dodelijke slachtoffers maakt, kan ik me nog wel voorstellen. Maar dat er mensen zijn die deze serpenten als huisdier houden, dat gaat er bij mij niet in. Die intense, overweldigende angst voor slangen heet met een officiële term ofidiofobie. Noem het hoe je wilt, laat er elke denkbare (cognitieve) gedragstherapie op los... Ik ben er toch niet bij gebaat.Lees verder ›