Headlines

Alles zal verwelken en vervagen. Onder dat weinig opbeurende motto richtten twee leden van de Amerikaanse blackmetalband Unendlich in 2025 het atmosferische blackmetalduo Stellar Rot op. Vanuit Baltimore wil het tweetal de grenzen van het genre verkennen door meedogenloze agressie te verbinden met ingetogenheid en daarmee de tegenstrijdigheden van het bestaan muzikaal gestalte te geven.Lees verder ›

Terrestrial Hospice bestaat uit wel bekende en wel gekende blackmetalartiesten uit de Poolse school. Ergens in 2018, in de regio rond Gdansk ontstond het idee om een band te vormen. Het bleken niemand minder dan Inferno en Skyggen te zijn die de koppen bij elkaar staken. Zo veel jaar verder komen de beide heren met Omnicide - Chapter I via Edged Circle Productions.Lees verder ›

Poeh, al dat Pools. Het is vaak aartsmoeilijk om uit te spreken en in tweede instantie is het ook vaak niet geheel duidelijk waar allemaal over geneuzeld wordt. Neem nu de nieuwste EP van het drietal dat zich Garota laat noemen. Strąceni w Ciemność komt via het vaak zeer bedrijvige Godz Ov War Productions en moet niet meer dan "geworpen in de duisternis" betekenen. Dit drietal, dat werkzaam is vanuit de regio Szczecin en dit sinds 2020, heeft al heel wat op hun conto staan. Ik denk dan aan de eerste volwaardige plaat uit 2022, Czarne wizje of de opvolger uit 2025, Z mieczem na gwiazdy... Wat moet dat betekenen? Awel, respectievelijk "zwarte visioenen" en "met een zwaard naar de sterren...." Tja, ik zei het toch, eigenaardig.Lees verder ›

Een platenmaatschappij die een nieuw album met enig enthousiasme aanprijst, daar is natuurlijk weinig mis mee. Je moet je waar tenslotte zien te verkopen. Rottweiler Records legt de lat voor het debuutalbum van The Light Superior wel meteen op olympische hoogte: Dayspring wordt aangekondigd als een ‘metalcore masterpiece’.Lees verder ›

De zon is van levensbelang omdat zij licht en warmte levert en daarmee vrijwel al het leven op aarde mogelijk maakt. Daarnaast bepaalt ze ons ritme, de seizoenen en het klimaat en vormt ze al duizenden jaren een krachtig symbool voor leven, goddelijkheid, kracht, overwinning en zuiverheid. Tegelijkertijd kent die symboliek een duistere keerzijde: de zon kan ook staan voor meedogenloosheid, onontkoombare macht, verschroeiing en vernietiging. Juist die tegenstelling tussen licht en duisternis maakt haar tot een bijzonder veelzijdig symbool. Die dubbele betekenis vormt ook het fundament van Helios, het nieuwe album van de Duitse blackmetalband Firtan. Lees verder ›

De woelige baren zijn veranderlijk. The Ocean leek zich daar de laatste tien jaar niet al te veel van aan te trekken, want de bezetting was lange tijd behoorlijk stabiel… Totdat in 2024 maar liefst drie leden bandleider Robin Staps meedeelden dat het voor hen (en misschien ook voor hem, lees ons interview met Robin) genoeg was geweest. Het waren ook nog eens niet de minsten. Meest opvallende ‘Sjaak Afhaak’ was charismatische frontman Loïc die met zijn emotionele vocalen en maniakale podiumpresentatie (de man brak eens tijdens een show twee benen finaal door midden toen hij slecht landde) het collectief meer dan een decennium lang een duidelijk gezicht gaf.Lees verder ›

In mijn platenkast staan de EP Northern Twilight (2006) en een album dat in 2014 werd gebracht, Nedom og Nord. Het zijn allemaal werkstukken van de Noorse cultblackmetalbende Iskald. Dit Curse Of Mind, een complex werkstuk bestaande uit verschillende delen (maar daar kom ik zo op terug), is plaat zes. De in 2018 uitgebrachte plaat Innhøstinga kwam nog via Indie Recordings. Het huidige album komt via het Italiaanse Dusktone, ook een label dat intussen heel wat grote en grotere namen aan zich heeft weten te binden.Lees verder ›

Servant kreeg ik te zien tijdens de promotietoer van hun vorige plaat, Death Devil Magick. De vier heren stonden op het podium samen met het machtige Groza en het even machtige Ellende. Ergens in oktober 2024 maakte ik de trip naar Arnhem om daar in de Willemeen deze drie bands te gaan bekijken. Servant was meer dan degelijk maar konden me op één of andere wijze toch niet helemaal overtuigen. Iets wat op plaat toch helemaal anders bleek te zijn. Nochtans is zijn melodische black metal wel iets wat ik graag lust.Lees verder ›

Diep, diep, diep in de Nederlandse blackmetalunderground en daar dan in de kelder, resideert Perfide. Een trouweloos, vals, verraderlijk en gemeen gezelschap. Althans, dat impliceert de naam. In werkelijkheid zijn het vast lieverdjes die boodschapjes doen voor hun moeder en oude vrouwtjes helpen met oversteken, maar natuurlijk niet in hun hoedanigheid als bandlid A, V Xul, RoacH, Geteisem en L.  Na een eerdere split, full length en twee EP’s, is er nu weer een split van de band en wel met het mij tot voor kort onbekende Wurgilnõ.Lees verder ›

In een steeds verder verstoorde wereld is het prettig om enigszins houvast te hebben om niet verder af te glijden. Daarbij kunnen we in dit geval rekenen op Hippotraktor, dat na twee jaar zijn derde album uitbrengt met wederom precies zeven nummers. En ook nu wordt dit nieuwe werk binnen de stal van Pelagic Records uitgebracht door deze Belgische raspaarden uit Mechelen. Daar zit toch verdomd bruisend water in de leidingen! Verder pakken we het verhaal weer op dat Hippotraktor op de vorige twee albums al had vormgegeven. We volgen ditmaal onze naamloze protagonist in een beter begrip van de cyclische aard van het bestaan, waarbij er wordt opgestaan tegen de goddelijke macht die dit heeft veroorzaakt – aldus het bijgeleverde promomateriaal.Lees verder ›

Alles in hoofdletters? Dacht het mooi niet hé, daar doen we niet aan mee. Ghøstkid dus, dat met Follow The White Rabbit zijn derde volwaardige plaat uitbrengt. Het gelijknamige debuut kreeg hier op Zware Metalen wel een review, voorganger Hollywood Suicide prijkt hier wel in de kast maar werd niet voorzien van een schrijfsel. Toen Sebastian Biesler in 2020 vertrok bij Eskimo Callboy (destijds nog Eskimo in plaats van Electric), werd al vrij snel Ghøstkid opgericht. Vanuit alle hoeken werden muzikanten opgetrommeld en zelfs nu, anno 2026, is het nog onduidelijk wie er nog meer in de band spelen. Enfin, toch ligt er een kersverse plaat voor ons die we van de nodige luisterbeurten gaan voorzien.Lees verder ›

Je moet het deze Zweedse Vikingen in Amon Amarth toch nageven. Wat een puike carrière hebben ze er al opzitten. Wie had dat gedacht toen ze ergens in 1992 in Tumba samenkwamen en een band begonnen? Wie had ooit gedacht dat na Once Sent From The Golden Hall, een beregoede schijf trouwens, uit 1998 dat er nog eens een sloot releases en meer albums zouden volgen? Intussen is dit Amon Amarth uitgegroeid tot een begrip, ja noem het zelfs een monument binnen de extreme metalwereld. Iedereen kent wel de band rond de rijzige frontman Hegg, een imposante figuur live maar ook tijdens interviews weet hij gestaag meer dan zijn mannetje te staan.Lees verder ›

Je krijgt niet vaak een band uit Ulaanbaatar op je bord, al gebeurt dat sinds het fenomeen The HU steeds vaker. In 2019 presenteerde deze Mongoolse band het debuut The Gereg en meteen omarmde onze webstek ook de gimmick. In 2022 kwam het vervolg Rumble of Thunder en met een beetje vertraging ligt sinds deze zomer de derde plaat HUN in de rekken. Wie de subjectieve rekensommen al bekeken heeft, merkt dat de band van een 9 naar 7 gezakt is bij ons reviewteam. Worden we The HU moe?Lees verder ›