Met het album The Wolf Changes Its Fur But Not Its Nature vierde Crippled Black Phoenix in 2024 het twintigjarige jubileum van de band rondom Justin Greaves. Nummers uit verschillende periodes van de band werden opnieuw opgenomen met een grotendeels nieuwe bezetting. Want, zoals de titel van dat album al aangeeft, wisselt “CBP” nogal eens van personeel. Naast bandleider Greaves is alleen Belinda Kordic sinds 2011 een vaste waarde. Verder is het een komen en gaan van bandleden.
Waar het vorige album met nieuw materiaal, Banefyre uit 2022, nog woedend naar buiten keek – gericht op vervolging en maatschappelijke ongelijkheid – draait het nieuwe Sceaduhelm zich resoluut naar binnen. De muziek voor Sceaduhelm werd tussen 2023 en 2025 door Greaves geschreven, de teksten werden pas later toegevoegd en de vocalen werden toegewezen op basis van de emotionele lading van elk nummer. Belinda Kordic, Ryan Patterson en Justin Storms verdeelden hun stemmen over de verschillende nummers. Hierdoor kinkt het album erg afwisselend zonder dat het zijn samenhang verliest.
Muzikaal is dit wellicht de meest sobere plaat die Crippled Black Phoenix in jaren heeft afgeleverd. Met als basis muzikale ingrediënten uit de gothic en post rock, graaft de band zich in met minimalistische opbouw en herhalende en transformerende patronen. Nummers als Drop Out, Ravenettes en het loodzware Under the Eye fungeren als klankborden voor thema’s als trauma, surveillance, rouw en de erosie van intimiteit. De productie is kaal en uitgesproken oncomfortabel. Geen plek voor warmte als de boodschap zelf ijzig is.
De kracht van Sceaduhelm zit hem in de continue spanning in de nummers. In plaats van snel werken naar een epische climax, kiest de band er op dit album regelmatig voor om in de schaduw te blijven. Daarmee kiest de band voor de ongemakkelijke weg, maar dankzij de gecreëerde spanningsbogen weet de band boeiend te blijven gedurende de forse speelduur van zesenzestig minuten.
Die ongemakkelijke weg is goed hoorbaar op een meeslepend nummer als Things Start Falling Apart, waar Justin Storms op karakteristieke wijze de (klaag)zang op zich neemt. Aanvankelijk aangevoeld als een van de mindere nummers op dit album weet dit nummer zich met elke luisterbeurt meer tot een favoriet te ontwikkelen. Een ander duister hoogtepunt is No Epitaph, dat zich van donker en Americana-achtig weet te transformeren tot een episch gothicnummer.
Op andere nummers, zoals de eerste single Ravenettes en het sterke Vampire Graves, komt de band sneller to the point en wordt zijn gitzwarte boodschap verpakt in verraderlijk pakkende uptempo-nummers.
Crippled Black Phoenix bewijst met Sceaduhelm opnieuw geen band in de traditionele zin te zijn, maar een organisme dat voortdurend van huid wisselt om de bittere waarheid van de menselijke conditie te kunnen blijven bezingen. Geen lichte kost, maar wel een essentieel luisterstuk voor wie durft te blijven staan terwijl de wereld om ons heen uit elkaar valt.
Score:
90/100
Label:
Season Of Mist, 2026
Tracklisting:
- One Man Wall of Death
- Ravenettes
- Things Start Falling Apart
- No Epitaph / The Precipice
- The Void
- Hollows End
- Dropout
- Vampire Grave
- Colder and Colder
- Under the Eye
- Tired to the Bone
- Beautiful Destroyer
Line-up:
- Justin Greaves – Gitaar, basgitaar, drums, toetsen
- Belinda Kordic – Zang
- Wesley J. Wasley – Basgitaar
- Rene Misje – Gitaar
- Ryan Patterson – Zang
- Justin Storms – Zang
- Robin Tow – Drums
- Andy Taylor – Gitaar
- Lucy Marshall – Toetsen
Links: