Devoid Of Thought – Devoid Of Thought

Geschreven door op 04-05-2026 om 20:00.

“I am old, older than the thought in your species, which has absorbed fifty times the weight of your strength. Blinded by the fright of its unholy stars, I hold your life in sight. For many worlds scattered from the shining distance of the galaxy, I have been convinced that your last war is not complete for life.” (“Ik ben oud, ouder dan het denken in jullie soort, dat vijftig keer het gewicht van jullie kracht heeft geabsorbeerd. Verblind door de angst voor zijn onheilige sterren, houd ik jullie leven in het vizier. Over vele werelden, verspreid in de stralende verte van het sterrenstelsel, ben ik ervan overtuigd geraakt dat jullie laatste oorlog nog niet voltooid is voor het leven.”)

Dacht je nou echt dat dit vervormde, ietwat onsamenhangende geprevel van een halve minuut aan het begin van het nieuwe album van Devoid Of Thought het meest bevreemdende en eigenzinnige is dat je erop tegen gaat komen? Nou, ga er dan maar eens goed voor zitten, want er staat je nogal wat te wachten op het tweede album van het viertal uit Busto Arsizio, een stad iets ten noorden van Milaan (Italië).

Op Devoid Of Thought draait alles om vervreemding, complexiteit en sfeer. Wie op zoek is naar nummers volgens de meer traditionele structuur van couplet en refrein, komt hier totaal bedrogen uit. Abrupte overgangen, plotse tempo- en maatwisselingen, onregelmatige ritmes, herhalende patronen, sinistere intro’s en een fragmentarische opbouw vormen de fundamenten van de vijf composities. Ze worden stuk voor stuk ingekleurd door percussieve, polyritmische uitbarstingen, verwrongen, grillige riffs en dissonante akkoorden. Oncomfortabele intervallen, onstuimige effecten, vervormde spraakfragmenten (Panspermic Bio-Dome, Chronos), en lompe vertragingen (Oblivionauts, Entheogenic Ritual) scherpen de toch al sterk verbrokkelde structuur nog meer aan en versterken daarmee het gevoel van vervreemding nog verder.

In de dromerige, weelderige passage in Panspermic Bio-Dome worden de muzikale grenzen nog wat verder opgerekt door wat ambient- en jazzinvloeden te integreren. De extreem gorgelende vocalen dragen sterk bij aan het ongemakkelijke, unheimische gevoel dat het album oproept. De productie is helder genoeg om alle complexiteit te kunnen volgen, maar behoudt tegelijk een rauwe, niet-klinische warmte die aansluit bij het organische karakter van de muziek.

Tot zover vertoont het album raakvlakken met de avant-gardistische death metal van bands als bijvoorbeeld Blood Incantation, Chthe’ilist, Demilich, Gorguts en Timeghoul. Wat Devoid Of Thought onderscheidt, is de overweldigende intensiteit en vooral de extreem gefragmenteerde uitwerking die in de nummers naar voren komt. De band klinkt geregeld alsof hij zichzelf bewust volledig de vrije hand laat en zich overgeeft aan ongebreideld improviseren (Oblivionauts), zonder daarbij ook maar enige concessie aan de luisterervaring te doen. Wie houvast zoekt, zal daar moeite moeten voor doen. Het experimenteren en vrijelijk improviseren krijgen hier alle ruimte, waardoor je als luisteraar voortdurend wordt uitgedaagd. En dat lijkt precies de bedoeling. Of zoals het viertal het zelf verwoordt: “Consciousness is now ready to cross the cosmos once again and navigate through oblivion, until returning to a new beginning, in order to experience itself into many forms.” (Het bewustzijn staat nu op het punt opnieuw het kosmos te doorkruisen en zich door de vergetelheid te bewegen, tot het terugkeert naar een nieuw begin, om zichzelf in talloze vormen te ervaren.)

Devoid Of Thought viert zijn tiende bestaansjaar met een unieke, bizarre en verwrongen draaikolk aan bevreemdende, muzikale uitspattingen. Het zal je vast al duidelijk zijn: dit album is verre van een allemansvriend. Net als het ontwerp van de levendige hoes van het album is de muziek kleurrijk, expressief en extreem overdadig; het barst van de details, diverse lagen en contrasterende tinten. De dissonante inkleuring en fragmentarische vormgeving maken dit album uitermate geschikt voor de zeer avontuurlijke luisteraar, die in deze (gecontroleerde?) chaos vast steeds weer nieuwe details ontdekt. Voor hen: zet je koptelefoon op, draai het volume omhoog en laat het op je inwerken. Ben jij qua muziek wat meer terughoudend ingesteld, dan heb je die optie natuurlijk ook. Mopper dan alleen niet als blijkt dat Devoid Of Thought je met dit album in een staat van totale, desolate verwarring achterlaat.

Score:

80/100

Label:

Unorthodox Emanations, 2026

Tracklisting:

  1. Panspermic Bio-Dome
  2. Chronos
  3. Putrescent Mireborn
  4. Oblivionauts
  5. Entheogenic Ritual

Line-up:

  • AC – Vocalen, gitaar
  • CI – Drums
  • LG – Gitaar
  • MS – Basgitaar

Links: