In het aanschijn van de maan gebeuren er soms rare dingen. Zo ook vandaag op Paaszondag. Ik denk, ik speel even de laatste plaat af van het Poolse post-black-, shoegaze-gezelschap Viamaer die de titel In lumine lunae meekreeg. Blijkt dat draaiding gewoon een EP te zijn met vier akoestische nummers. Tja, erg is dat niet als je weet dat deze EP eigenlijk de “stevige” versie van dezelfde plaat heeft weten opvolgen. Ik kan me echter niet herinneren dat die onze redactie gepasseerd is. Maar kom, doet er niet toe.
Het is eens anders wakker worden op een vroege zondagochtend. Dit akoestisch geweld laat zich inspireren door bands als Alcest, Deafheaven, Lantlôs en Nyktalgia. Althans dat weet enige bandlid Jurkiewicz ons te vertellen. Hij stripte een aantal nummers van de vorige plaat tot op de essentie en weet deze nu gewoon zo, akoestisch te brengen. Op zich al een heel gedurfd idee.
Het vervolg van de EP meandert en golft gewoon verder. Ook op het titelnummer In lumine lunae geraak je verstrikt in verdrietig gitaarwerk. Niet in uitvoering, maar in boodschap. De ritmiek die de band toevoegt onder de vorm van stoffig, doffig drumwerk had misschien een ander karakter mogen krijgen, maar echt storen doet het niet. Ik maak me sterk dat ik ook een akoestische baspartij ontwaar in de composities, maar of dat dan helemaal klopt, daar ben ik niet meer zo zeker van.
Het is eens iets anders, een volledig akoestische versie presenteren en dit van je meest gevoelige nummers. Op deze EP In lumina lunae doet dit Viamaer het gewoon en het is niet te bestempelen als een gewoon luchtig tussendoortje.
Label:
Eigen beheer , 2026
Tracklisting:
- In excitatione terrae
- In lumine lunae
- Liberum arbitrium
- Smaragdus somnium
Line-up:
- Krystian Jurkiewicz – Zang, alle instrumenten
Links: