Headlines

Nu moet ik eens iets vertellen. Eens je decades meedraait in het extreme metalsegment vind je op een bepaald moment wel je plaats. Nochtans komen er zo nu en dan wel eens bands voorbij die de sfeer en de emotie terugbrengen van weleer. Zo ook dit Zweedse Fimbul Winter. Nee, de vier heren spelen geen ultrasnelle melodische black metal. Zij brengen oude school melodische death metal van het eerder typische Zweedse soort. Je zou kunnen stellen dat hebben we toch al duizend keer gehoord en dat is ook zo maar als je ziet wie er deel uitmaakt van deze band dan moet je toch wel even anders piepen.Lees verder ›

Net toen je dacht dat Ulver ver genoeg afgeweken was met voorganger Liminal Animals, bracht de band omstreeks de jaarwisseling album 19 (!) de markt op met als naam Neverland. De hoezen van de voorbije platen maakten dat je ergens nog wat linken kon leggen met het occulte, maar het lijkt wel alsof deze Noren gaan surfen op de nieuwe plaat. Een gekke keuze voor de hoes en we weten uiteraard al lang dat de keuze voor de muziek niet minder gek zal zijn. We blijven ze bespreken omdat het ooit een metalband was, maar ook omdat hier en daar toch nog wat donkere atmosferische partijen op je afkomen. En omdat deze new wave/synthpop/electronica gewoon nog steeds goed is.Lees verder ›

In 2004 trad de uit Creed herrezen band Alter Bridge voor de eerste keer op in Nederland. Een jaar later kwam men nog eens terug om het fraaie debuutalbum One Day Remains te promoten, ditmaal niet in Amsterdam maar in Utrecht (Tivoli) en Tilburg (013). Inmiddels hebben de heren hun strepen verdiend en mogen we spreken over een gevestigde naam of zelfs sterkhouder in het genre. Op 22 februari staat de Ziggo Dome op het programma, een dag later de Ancienne Belgique in Brussel. Met dit zelfgetitelde album komen we intussen aan bij nummer nummer acht in de discografie. Echte verrassingen hoeven we niet meer te verwachten van het viertal, of krijgen we op Alter Bridge - dat wederom via Napalm Records verschijnt - nog wat leuke escapades voor de kiezen?Lees verder ›

Er zitten overal parasieten, van het Oosten tot het Westen en dus ook op het Europese vasteland, in dit geval in het bijzonder in Spanje. Vermoedelijk zitten ze daar al wel langer dan 2016 maar deze blackmetalband Parásito werd in dat jaar opgericht. Ergens in 2024 kwam Despoblador I nu is er het tweede deel, II. De heren MM en The Troll, die laatste kennen we van Molbol, Aanomm en The Troll, vormen het fundament voor deze band.Lees verder ›

Een beetje rock-'n-rollgeschiedenis misschien voor wie moet toegeven Ian Paice of Purpendicular niet te kennen? Ooit, lang geleden, toen de dubbele basdrum nog niet roffelde in het wat zwaardere muzikale spectrum, stond een zekere Ian Paice mee aan de wieg van zowat de grootste classic-rockband aller tijden, met name Deep Purple.Lees verder ›

Uit Polen begroeten we het vijftal met de naam Clairvoyance. Helderziendheid. Ik denk dan vaak meteen aan zweverige toestanden, waarbij aura’s en andere buitenzintuigelijke dingen worden waargenomen. De mannen komen met hun debuutplaat genaamd Chasm of Immurement, wat zich vertaalt naar kloof of afgrond van opsluiting. Weinig helderziends aan in mijn ogen. Eerder tegenovergesteld aan elkaar.Lees verder ›

Dit Poolse Astral Spear komt met zijn debuutplaat Ancient Throne Of Sinister Rites via het Portugese Signal Rex. Dat belooft natuurlijk niet veel goeds. Het gaat waarschijnlijk weer één gore pot terringblackmetalherrie zijn. Een aantal bedenkingen maak ik me al nog voor ik de plaat aanzwengel. Er staat geschreven debuutplaat maar hoop en al duurt het draaiding 22 minuten.Lees verder ›

De drie eerdere platen van dit Franse Jours Pâles zijn allemaal de draai- en schrijftafel gepasseerd in de afgelopen jaren. Het moet Spellbound, de man achter deze blackmetalband, toch goed doen. Ook het Les Acteurs De L'Ombre-label doet nog altijd mee. De band kende zijn oorsprong ergens in 2020 in de regio Auvergen-Rhône-Alpes en kwam al snel met een eerste plaat in 2020: Éclosion. Vervolgens volgden nog Tension en Dissolution, deze laatste in 2024.Lees verder ›

In 2019 werd dit Upon The Altar boven de doopvont gehouden. De Poolse black/deathmetalband uit de regio rond Tarnów, leverde in 2020 het eerste wapenfeit af met een promo. Vervolgens volgden er nog een beperkt aantal releases waaronder de vorige plaat Descendants Of Evil, die al wel weer dateert van 2024. Profanation's Vapor is een EP die wordt uitgebracht door het Poolse label bij uitstek tegenwoordig: Godz Ov War Productions. Heel wat smeerpijperij komt en zal vermoedelijk nog volgen via hun kraantje.Lees verder ›

Lionheart bestaat al sinds 2007. Dit vijftal brengt al stevige hardcore sinds hun kinderschoenen en dit Valley Of Death II een vervolg op het in 2019 uitgebrachte eerste deel komt via Arising Empire Records, een platenboer waarbij de band sinds 2022 onder dak zit.Lees verder ›

Ectovoid is een Amerikaanse death metal band die al sinds 2010 aan de weg timmert en in 2012 is reeds het debuut besproken door Bart: Fractured in the Timeless Abyss en was er niet onverdeeld positief over. Toch heeft de band intussen een aardige staat van dienst en de opvolger Dark Abstraction heeft al met al behoorlijk wat lovende kritieken binnengehaald. Ik ben benieuwd of Ectovoid de stijgende lijn door weet te zetten op dit In Unreality’s Coffin welke op Everlasting Spew Records uitgebracht is.Lees verder ›

Met Hybris Divina levert het Chileense Oraculum eindelijk hun langverwachte debuutalbum af. Een mijlpaal waar de ondergrondse deathmetalscene al jaren stilzwijgend op zat te broeden, alsof iedereen wist dat deze band iets groots in de smiezen had. Sinds hun ontstaan in 2011 heeft Oraculum namelijk een imposante reputatie opgebouwd met releases als Sorcery of the Damned en Always Higher, EP’s die steevast klonken als een demonische ceremonie opgenomen in een grot waar zelfs Morbid Angel met een GPS zou verdwalen.Lees verder ›

Headshrinker is een vijftal uit België dat zich presenteert als een band met een no-nonsense aanpak. Dat sluit naadloos aan bij de muziek: bulderende, rechtdoorzee hardcore. Die houding zie je ook terug in titels als Workin’ Man en Stone Age. Misschien no-nonsense, maar dat betekent niet dat je hier twaalf nummers krijgt voorgeschoteld die hetzelfde klinken, sterker nog, er zit onderling veel variatie in de nummers.Lees verder ›

In de huidige zeer levendige metalscene is het soms lastig om op de hoogte te blijven van alles wat er uitkomt, links, rechts en center. Zo stond deze plaat van Species nog te wachten in de promolijst tot hij werd opgepikt door een der redacteuren. Wellicht is technische thrash metal niet zo zeer de dominante muzieksmaak binnen de redactie, maar het label 20 Buck Spin verraadt vaak al dat de kans op een pareltje groot is. Ik ben benieuwd!Lees verder ›

Nanowar of Steel leeft in zijn eigen universum. Het is een band met typische 'tongue-in-cheek' humor die je moet aanstaan. Om met de deur in huis te vallen: ik vind het niet grappig. En dat is jammer, want de muziek met plezier luisteren wordt dan een stuk lastiger. Zo ook deze EP genaamd: The Genghis Khan EP to End All Genghis Khan EPs. Omdat de band op tour gaat met de Mongoolse band Uuhai hebben ze een lollige EP in elkaar gezet. Meer zit er ook niet achter volgens de bijgevoegde informatie.Lees verder ›

Pain Means Progress. PaIn MeAnS pRoGrEsS? PAIN means PROGRESS! Zot zijn doet zeer veel zeer, moeten de mannen van Trigger Thumb uit Bradford gedacht hebben. Het drietal speelt met de plotse energie van System Of A Down hak-op-de-tak math rock in een heavy jasje. We krijgen avontuurlijke, proggy songstructuren, van de pot gerukte zangproductie en belachelijk funky riffs. En dat allemaal in de beste EP van 2025. Brits absurdisme ten top. Niet slecht voor drie kerels uit Bradford.Lees verder ›