Voor bepaalde zaken kun je me, bij wijze van spreken, midden in de nacht wakker maken. En er zijn dingen in het leven waar ik het liefst met een boog omheen loop. Ik ga hier over beiden niet teveel uitweiden, maar bluesrock behoort absoluut tot de tweede categorie. Uitzonderingen…Lees verder ›
Wanneer ik een album wil bespreken van een band die nieuw is voor mij (en toegegeven, dat is heel vaak het geval: lang leve die onvoorstelbare blackmetaldiversiteit!), maak ik er telkens een punt van om ten minste al hun voorgaande studio-albums (en soms ook de EP’s of demo’s) grondig…Lees verder ›
Iedere expert op het gebied van communicatie in het algemeen en social media in het bijzonder kan je het vertellen: voor je zichtbaarheid is het enorm belangrijk dat je regelmatig berichten plaatst. Eén band trekt zich daar niets van aan en gaat al tientallen jaren zijn eigen gang: plaat opnemen, uitgebreid toeren en weer in de anonimiteit verdwijnen. AC/DC. Toch hebben de van oorsprong Australische rockers weer een teken…Lees verder ›
Sinds de vierde reünie van Exhorder in 2017, is de band in Europa nagenoeg alleen te zien op festivals. Groot was dan ook de verrassing, dat er in de Musicon te Den Haag toch een clubshow geboekt is. Zware Metalen mag dus niet ontbreken. Op de dag zelf wordt de organisatie aan het einde van de ochtend onaangenaam verrast, aangezien de supportact Disabuse af moet zeggen vanwege een ongeluk van gitarist Brian. Hij heeft zijn pols gekneusd en kan dus niet spelen. Probeer dan nog maar eens een vervanger te vinden. Het Noord-Hollandse Hallowed Fire blijkt beschikbaar te zijn en krijgt een unieke gelegenheid om voor een nagenoeg volle Musicon een mooi visitekaartje af te geven. Lees verder ›
Even knippen/plakken van Wikipedia, alsof het een werkstuk in groep acht is: De Heilige bergen (Sacri Monti) zijn verschillende bedevaartsoorden in de regio's Piëmont en Lombardije in het noorden van Italië. Ze zijn opgenomen in de lijst van Werelderfgoed. Dan ben je gelijk weer op de hoogte van de betekenis van de bandnaam van deze heren. De albumtitel Waiting Room For The Magic Hour betreft de alledaagsheid van het leven.Lees verder ›
Axioma uit de Verenigde Staten speelt dark metal/post-black metal. Een eerste EP werd uitgebracht in 2016. Drie jaar later komt het eerste volledige album op de markt onder de naam Crown. Het bevat in elk geval een uitnodigende albumhoes. Wat is het doel van deze heren? "Het voortbrengen van de meest duistere en angstaanjagende sonische offerandes", dus dat klinkt veelbelovend.Lees verder ›
Unexpected Miseries, dat is een beschrijving van het leven als redacteur. Sommige dagen krijg je namelijk regelrecht drama voorgeschoteld, terwijl de cover er nog wel zo leuk uitzag. Dat belooft dus wat, met zo'n titel. Bury Me Alive uit Feldkirch in Oostenrijk brengt zijn eerste album uit, na in 2018 te zijn opgericht. Het album dat hij uitbrengt is echter geen 'miserie' te noemen. Het zit namelijk prima in elkaar.Lees verder ›
Het Zweedse Månegarm deed dit jaar weer een glimlach op mijn gezicht verschijnen. Ik was vol lof over de vorige selftitled plaat van de heren en opvolger Fornaldarsagor zette die lijn duidelijk voort. Vanaf nu bel ik ze dus elke twee jaar op. Aan de andere kant van de lijn vond ik dit keer gitarist Markus.Lees verder ›
Uit alle hoeken van de wereld waren ze gekomen: fans van Within Temptation die het optreden van de band in de bijzondere setting van Paleis Soestdijk niet wilden missen. En ze kregen waar voor hun geld!Lees verder ›
Female fronted metalband Elusion bestaat uit ex-leden van gerenommeerde Belgische bands als daar zijn Ancient Rites, Keltgar en Axamenta. Deze nog vrij jonge band laat via het Spaanse Art Gates Records hun eerste full length album horen, nadat de band reeds in 2016 de EP Desert Of Enticement uitbracht. Ik…Lees verder ›
Bij Berlijn denken we uiteraard aan de beruchte en inmiddels grotendeels gesloopte muur en de troosteloosheid van het oostelijke deel. De naam Witch Ritual roept daarbij geen associatie op, maar deze band is toch al sinds 2012 actief, zij het dat het doomballetje pas echt is gaan rollen sinds…Lees verder ›
Derde album voor Errorgeist, de band van Scott Fuller (ex-Abysmal Dawn, ex-Havok). De debuutplaat van Errorgeist, Agendas Elite, kwam hard aan, de Anaal Nathrakh-toestanden waren wild en intens en het leverde de band relatief veel ruchtbaarheid op. Daarna werd het stil rond het project van Scott en nu is er…Lees verder ›
Hier bij Zware Metalen recenseren we in principe ieder album als er maar gitaren op staan en als het valt in de categorie rock tot vunzige black en alles er tussenin. Het Duitse Balls Gone Wild valt met haar debuut High Roller in de eerste categorie. Het feit dat…Lees verder ›
Deer Pink, het nieuwe album van ZVI, het soloproject van de New Yorkse multi-instrumentalist Ron Varod (Kayo Dot, Sabbath Assembly, Psalm Zero, So Is The Tongue) is waarschijnlijk de moeilijkste plaat die ik dit jaar al te verwerken kreeg. Ik laat even de man zelf aan het woord: “After…Lees verder ›
Na twee album uitgebracht te hebben in eigen beheer, mogen de Duitsers van Booze Control het nieuwste album Forgotten Lands, uitbrengen via het label Gates Of Hell. De platenmaatschappij doet direct haar werk want de eerste twee albums zijn op de redactie verloren gegaan in de grote stroom releases…Lees verder ›
In Finland heb je veel bizarre wedstrijden, dit is er eentje van: het WK metalbreien. Bands worden er getest op hun vaardigheid, het spelen van metal in combinatie met breien. Hier zie je enkele beelden van de competitie die uiteindelijk werd gewonnen door Manabu Kanebo. Lees verder ›
Daags nadat de Belgische media hen uitscholden voor "haatdragende neonazi's", steeg een subliem Rammstein boven zichzelf uit in het Koning Boudewijnstadion. Nu de 'kenners' hun vuurwerkplattitudes en platonische Duitse zinspelingen gemaakt hebben, zet Zware Metalen uiteen waarmee de Neue Deutsche Härte-goden scoorden, maar ook kansen misten op het speelveld van de Rode Duivels.Lees verder ›
De Franse band Stille Volk leerde ik kennen met Nueit de Sabbat, zo’n tien jaar geleden. Het was zeker niet het eerste wapenfeit van deze Fransmannen. De stijl evolueerde zich, maar nooit kwam dit ergens in de buurt van rock of metal. Keltische liederen, met heel wat Occitaanse troubadourgeest en met dus…Lees verder ›
Murg, wat een band. Zweedse topblack die alles combineert wat Scandinavië te bieden heeft aan negentiger jaren black, met een hedendaagse uitvoering. dat was zo met het debuut Varg & Björn, dat meteen in mijn jaarlijst opdook, dat was zo met het tweede album Gudatall, dat van collega Sjoerd…Lees verder ›
Het Portugese Holocausto Canibal is een alom gewaardeerde goregrind/brutaldeathmetalband die sinds 1997 vieze en vettige metal maakt. Larvas, de EP, is hier van een mooi voorbeeld. Live zijn ze absoluut te pruimen, toch wanneer je houdt van overrijpe pruimen waar schimmel op groeit en waar het sap opnieuw lijkt…Lees verder ›
