Een debuutplaat. Vesperith uit Finland. Atmosferische black met een interessante hoes, die verschenen is via Svart Records. Een band die bevolkt wordt door een bevallige dame. Zo! Meteen kopen natuurlijk. En zo geschiedde. Moeilijk om dan nog kritisch te zijn, ik geef het toe. Een miskoop is – mits…Lees verder ›
Wat een interessant album brengen de Italianen van Neurosphere uit met Anthem of the Lost (Part I – Nightwards)! Er zijn zoveel invloeden te horen dat ik niet eens ga proberen om bands te noemen. Maar vooruit, omdat het anders wat lastig aan te prijzen is: Kalmah, Amorphis, Nine…Lees verder ›
Eind van het jaar, dus het is de hoogste tijd voor lijstjes en overzichten. Terwijl iedereen druk bezig is met de ZM Jaarlijst 2019, hebben we op de redactie even rondgevraagd wat de beste nummers van dit jaar zijn. Die nummers hebben we vervolgens samengebracht in een afspeellijst. Geniet van ruim twaalf uur van het beste wat 2019 volgens jullie vrienden van Zware Metalen te bieden heeft!Lees verder ›
Welkom in de Crusty Crab, wat zou u willen bestellen? Doe maar een flinke schotel hardcore/crust uit Newcastle upon Tyne, graag in de vorm van GEIST met het album Swarming Season. Een excellente keuze! Warm uw nek vast even op, trek uw legerkisten aan, tatoeëer een lullige tekst op uw voorhoofd en zwaai alvast uw armen, dan zijn we zo bij u terug met deze boosaardige maaltijd!Lees verder ›
Op een weekdag een clubshow bijwonen is niet vanzelfsprekend. Als band vraag je je dan waarschijnlijk af of er genoeg volk zal zijn. In het café van het Patronaat te Haarlem is het echter meer dan gezellig druk om drie bands, die ten dele in elkaars vaarwater zitten, te komen aanschouwen. Illuster, een relatief nieuwe Nederlandse post-metalband opent de avond, de Portugezen van Gaerea nemen vervolgens de zwartgeblakerde fakkel over om deze dan weer door te geven aan de Canadezen van Numenorean.Lees verder ›
Eén van de meest spraakmakende nieuwkomers van 2019 is zonder twijfel Vltimas. Het triumviraat van David Vincent (ex-Morbid Angel), Flo Mounier (Cryptopsy) en Rune "Blasphemer" Eriksen (ex-Mayhem, Aura Noir) maakte een verpletterende indruk met zijn debuutplaat Something Wicked Marches In, die niet alleen bij deathmetalfans, maar ook bij blackmetalfans hoog in de jaarlijst eindigt. Het vervolg is al in de maak en de 'supergroep' toert begin volgend jaar door Europa met niemand minder dan Abbath en 1349. Reden genoeg voor Zware Metalen om te Skypen met de Noorse riffmeester Rune "Blasphemer" Eriksen.Lees verder ›
Canada is een vruchtbare voedingsbodem voor allerlei vormen van extreme en minder extreme metal. Misschien ligt het wel aan de uitgestrektheid van het land of de ongerepte natuur van de donkere naaldwouden, die zorgen voor een gevoel van vrijheid maar ook de vrees voor (sociaal) isolement? Wat ook de reden is, dit land ontlokt de meest uiteenlopende emoties aan de lokale metal artiest: onversneden gramschap (Blasphemy), militant nihilisme (Revenge), prehistorisch occultisme (Antediluvian) of een vreemde adoratie voor de kosmos, katten en het ultieme kopje koffie (Devin Townsend).Lees verder ›
Twee jaar geleden wist Hanging Garden nog een mooi plekje te veroveren in mijn jaarlijst met de release van I Am Become, het vijfde studioalbum van de Finnen. Het album werd grijs gedraaid en is nog steeds een persoonlijke favoriet uit het repertoire van dit melodische, atmosferische metalgezelschap. Vorig jaar verscheen nog de EP Backwoods Sessions II, waarin de band een handjevol van de nieuwe nummers live in de studio opnieuw liet registreren.Lees verder ›
Het is de jaarlijkse kersthoogmis voor metal minnend Nederland: de Eindhoven Metal Meeting. De Effenaar was 13 en 14 december zoals gebruikelijk uitverkocht, maar toch was er dit jaar meer ruimte om te ademen in vergelijking met de vorige editie omdat er minder mensen werden toegelaten in het podium in de lichtstad en er een rij kluisjes was verdwenen. Namens Zware Metalen worstelden Michiel Hoogkamer en Remco Faasen zich door alle bezoekers heen naar de twee zalen, om alle bands te bekijken. Op dag 2 was het feest van Bütcher tot Rectal Smegma.Lees verder ›
Uit de bloedhete, donkere krochten van Griekenland, waar het toch al uitpuilt van blackmetalbands, heeft het de Duistere Heer behaagt een nieuwe nageboorte naar het oppervlak te spuwen. Arkhangelsk is de naam, Advent het debuutalbum en het Nederlandse Doc-Records de platenmaatschappij. Begin vorig jaar voorspelden we al dat u…Lees verder ›
Imber Luminis, het project van de Bulgaarse Belg Déhà, is al toe aan een vijfde langspeler. Enkel moeten we eerlijk zijn en stellen dat het niet meteen nieuw materiaal betreft dat we hier te horen krijgen. De duizendpoot is binnen dit project immers erg actief geweest en gaf het…Lees verder ›
Ondanks de drukke agenda’s van de bandleden van Flying Colors hebben de heren tijd gevonden om voor vier optredens naar deze kant van de oceaan te vliegen. Inmiddels traditiegetrouw komt de band na elk album ook in 013 voor een optreden. Voor hun derde bezoek aan de zaal in Tilburg heeft de band als voorprogramma de Nederlands/Britse formatie Dilemma als voorprogramma meegenomen. Dilemma bracht vorig jaar het prima album…Lees verder ›
Sinds jaar en dag heb ik een haat-liefdeverhouding met de Amerikaanse Chelsea Wolfe. Twee jaar terug kon Hiss Spun me maar erg matig bekoren, vooral door de overdaad aan experimentele elektronische golven die haar muziek blijven voeden. Het is daarom met een bang hartje dat ik me dit keer…Lees verder ›
Hoe? Hebben we deze nog niet gehad? Ja en neen. Baron af avoghetens smärta is namelijk eerder dit jaar verschenen als driedelige demo, op cassette, en kreeg ook netjes een review mee. Het anonieme drietal nam de drie nummers opnieuw mee en plaatste ze in een langspeler, met dezelfde…Lees verder ›
Na Numen: Pyre en Numen was er nog een Numen die ik dit jaar (opnieuw) leerde kennen. Ades Numen uit Italië. Een deathmetalband die zijn eerste langspeler uitbracht bij Metal Scrap. Italië en death metal, dan denken we aan Fleshgod Apocalypse natuurlijk, maar ook aan Hour of Penance en…Lees verder ›
De Verlichte Geest. Waar ligt dat in godsnaam, hoor ik u al denken. Wel, diep in West-Vlaanderen, in Roeselare welbepaald, is er het bekende (jawel hoor!) rock- en metalcafé/concertzaal De Verlichte Geest. Hebben ze hier het licht van de Geest gezien? Of staat het voor een lichtere geest na een aantal frisse glazen gerstenat? De keuze laten we aan u over. Maar we dwalen af. Vrijdagavond 13 december 2019…Lees verder ›
Deathgroove metal uit Nijmegen. Verzin het maar eens. De band Intero heeft het verzonnen, en brengt een album uit met de titel Polluted Minds. De band brengt een soort ode aan Pantera en aanverwante grooveherrie. Sinds 2005 bestaat de band en bracht twee keer eerder een album uit. Een…Lees verder ›
2019 is het jaar geweest waar ik meer heavy metal geluisterd en gerecenseerd heb dan ooit tevoren. Iets aan deze muziekstroom brengt bij mij een gevoel aan nostalgie naar boven, naar de tijd van Iron Maiden, Accept, Black Sabbath, Judas Priest en vele andere grootheden die in de vorige…Lees verder ›
A Goat As Our Shepherd, het zou een titel kunnen zijn van een Milking The Goatmachine plaat. Dat is het niet. Het is een band, een nieuwe band, afkomstig uit België. In hun bio valt heel wat interessants te lezen, ik neem het even over: A Goat As Our…Lees verder ›
Het is de jaarlijkse kersthoogmis voor metal minnend Nederland: de Eindhoven Metal Meeting. De Effenaar was 13 en 14 december zoals gebruikelijk uitverkocht, maar toch was er dit jaar meer ruimte om te ademen in vergelijking met de vorige editie omdat er minder mensen werden toegelaten in het podium in de lichtstad en er een rij kluisjes was verdwenen. Namens Zware Metalen worstelden Michiel Hoogkamer en Remco Faasen zich door alle bezoekers heen naar de twee zalen, om alle bands te bekijken. Op dag 1 was het feest van Lucifericon tot Kampfar.Lees verder ›
