Headlines

Nekrovault brengt een plaat uit via Ván Records. Uw (denkbeeldige) penis is erect, en zo is de mijne. Nu was de EP Obscure uit 2018, die aan deze langspeler voorafging, niet echt boeiend. Als ik me op Mayhem wil aftrekken, dan ga ik wel naar Mayhem. Maar iedereen verdient een tweede kans, ook Nekrovault. Het is het debuutalbum voor de band. De Duitse band houdt van (old school) death metal, maar dan de pikzwarte variant. Blackmetalriffs op een bodem van deathmetaldrums en zware grunts staan op de kaart.Lees verder ›

U kunt het u zich vast nog wel herinneren toen Leif Edling in de zomer van 2012, rond de release van het toen nieuwe Psalms For The Dead, aangaf dat de band geen nieuw materiaal meer zou gaan uitbrengen. Een opvallende uitspraak, vooral omdat de band verder niet zou ophouden en gewoon door zou gaan met optreden. Sterker nog, zanger Robert Lowe verliet de band diezelfde zomer nog en werd opgevolgd door de getalenteerde Mats Levén, die tevens de vocalen al verzorgde in Edling’s zijproject Krux.Lees verder ›

De eerste stralen van de lentezon schijnen binnen door mijn dichte ramen. Dit warme licht had net zo goed op dode huid kunnen vallen. Er waart namelijk een spook door ons land. Het spook van het coronavirus. Als The Mask of the Red Death houdt het alles in zijn greep. In de supermarkten strijdt men bloedige veldslagen om de laatste toiletrol en in de kroegen is het ijzig stil. De maatschappij bevindt zich op een kantelpunt. Het kantelpunt van de afgrond.Lees verder ›

Het is fascinerend om de groei van Fleddy Melculy te volgen. Dat de band ooit als grap begon is nu wel bekend en met een derde album in de handen niet meer relevant. Wel van belang: de stijgende kwaliteit van de platen. Sabbath Fleddy Sabbath klinkt niet alleen verdomde vet, de heren musiceren beter dan ooit en dat betekent dat deze plaat in sneltreinvaart voorbij raast en eigenlijk geen zwakke plekken kent. Op één na dan.Lees verder ›

In juni 2017 bracht Gautier Serre Savage Sinusoid uit op Metal Blade Records. Vervolgens is er door Igorrr, want daar hebben we het hier over, stevig opgetreden. Op festivals als Hellfest, Roadburn, Download, Fortarock en zelfs het vermaarde Montreux Jazz Festival, kon een groot publiek kennis maken met de waanzin in zijn muziek, welke nog werd versterkt door de volstrekt schizofrene performance van zangeres Laure Le Prunenec. Anno 2020 is de release van een nieuw album van de Franse act dan ook een gebeurtenis waar (meer dan in 2017) door velen reikhalzend naar wordt uitgekeken. Dat reikhalzen werd de afgelopen weken nog verder “aan” gezet door de release van een video van Parpaing met George ‘Corpsegrinder’ Fischer (nu we het toch over halzen hebben!) van Cannibal Corpse. Er is minder voor nodig om menig metalfan op play te laten drukken (Op YouTube is de video inmiddels meer dan honderddertigduizend keer bekeken).Lees verder ›

Bubbly Joyride To Utopia is de naam van de debuutplaat van de Duitse Dee Dammers. Het lijkt me duidelijk waar dit heen gaat, afgaand op de albumtitel. Bij de band U.D.O. is de beste man gitarist van dienst. Vocalist Udo Dirkschneider alias de zingende drilboor, is niet uitgenodigd op dit feest. Deze uitgave doet het zonder vocalisten. Dee Dammers gaat het alleen doen met zijn gitaar, wel met de hulp van een aantal andere muzikanten natuurlijk.Lees verder ›

Nog niet zo lang geleden, ergens begin september 2019, lanceerde dit Dawn Of Ouroboros hun eerste single met bijhorende videoclip: Sorrow's Eclipse. Het bleek een erg aangename kennismaking met de black metal verpakt in een eerder progressief jasje van deze Amerikanen. Nu is er uiteindelijk de langverwachte langspeler met de titel The Art Of Morphology. Rain Without End Records heeft er verstandig aan gedaan om het werk van dit viertal met onder andere Chelsea Murphy, die zowel de agressieve als de cleane vocalen voor haar rekening neemt, op cd uit te brengen. Ook te vermelden is het feit dat bezieler Tony Thomas met drummer Ron Bertrand de ecometalband Botanist bevolken. Deze laatste mag je van mij direct vergeten, je gaat je toch even moeten focussen op deze debuutplaat van Dawn Of Ouroboros.Lees verder ›

Net de nieuwe Master Boot Record heb ik deze er maar bij genomen. Kwestie van de chiptuning nog wat extra kracht bij te zetten. Cyber metal, industrial, synth metal, dat staat er te lezen op een van de pagina's van deze eenmansband. Het Nederlandse Hiraeth Records bracht hem net uit op vinyl en hoewel ik grote angst uitte in de review van Master Boot Record voor copycats, kan ik niet anders dan mezelf meteen kalmeren met deze Unrecoverable Reality. Yes!Lees verder ›

Het Kroatische Hereza (ketterij in het Kroatisch) kwam in 2015 met zijn debuut Misanthrope en bracht vervolgens iedere twee jaar een nieuw album uit. In 2019 verscheen Death Metal Drunks, snelle rekenaars zijn er al achter: dit is nummertje drie voor de band. De band omschrijft zijn muziek zelf als death metal punk.Lees verder ›

Blauw paarse neonlichten hullen de natgeregende straten van de nachtelijke binnenstad in een steriele gloed. Donkere schimmen, haast mensen te noemen, bewegen zich achteloos langs elkaar heen. Geen woord wordt gesproken, geen omhelzing, geen groet. De geur van tabak en alcohol wasemt door de kille nacht. Ergens in een vervuild, vochtig eenkamerappartement kijkt een man uit over dit vreemde schouwspel.Lees verder ›

Zo, Necropsy doet ook nog eens wat. Eind jaren ’80 begin jaren ’90 brachten de Finnen wat demo’s voort. Pas na een reünie in 2008 kwamen daar twee albums en met inbegrip van Exitus twee EP’s bij. Voor wat er op die tweede EP staat, bestaat een woord: stijlbreuk.Lees verder ›

Het vierde album alweer voor de Russen uit het ultra koude noorden (Novosibirsk om precies te zijn), die heden ten dage gewoon in de regio Praag blijken te verblijven. Deze Siberische horde heeft de afgelopen jaren zo veel live gespeeld dat je zou denken dat ze niet meer thuis is geweest om nieuw materiaal op te nemen. En toch is zij daar weer wonderwel in geslaagd.Lees verder ›

Diest is een stadje in de uithoek van Vlaams-Brabant, heeft stadsrechten en blijkbaar een historische band met het huis van Nassau. Dank u Wikipedia, want ik wist anders niets te zeggen over deze stad. Wat (nog) niet op de Wikipediapagina staat is dat dit kleine stadje de heimat is van een hardcore rock ’n roll-band genaamd Rotzak.Lees verder ›

Twee jaar op rij staat het Italiaanse Master Boot Record al in mijn jaarlijst. Dat wordt waarschijnlijk drie jaar op rij. Virus.DOS in 2018 en Internet Protocol in 2019, beiden in eigen beheer uitgebracht. Net als bij Igorrr voelde ik aan mijn theewater dat het niet lang zou duren…Lees verder ›