Mooi dat er dit jaar een nieuwe plaat van het West-Vlaamse Thurisaz in de rekken ligt, een band die mijn interesse reeds wist te wekken met het debuut in 2004. Naar eigen zeggen duurde het dit keer wat langer, vijf jaar meerbepaald sinds voorganger The Pulse of Mourning. Toch heeft Thurisaz geenszins vakantie genomen. In 2017 was de band zelfs nog te vinden op Graspop, waar ik de heren nadien nog wist te strikken voor een interview.Lees verder ›
Morgen allemaal weer gaan werken of naar school. Morgen, dus nog even tijd voor nieuw werk van Cult of Parthenope, Paleface, Plead, Dropdead en Confess. Lees verder ›
Bijna uit het IJslandse niets (er was eerder een EP) is daar Cult Of Lilith met een klapper van een debuutalbum. Bekend is uiteraard dat IJslandse bands vaak iets bijzonders hebben. Dat ook Cult Of Lilith geen eenvoudig bord bruine bonen is, blijkt al uit de aankondiging van Mara. “Necromechanical baroque” is het terrein van Cult Of Lilith zo wordt ons meegedeeld. Daarbij worden klavecimbel, klassieke structuren en een flamencosectie beloofd. We bereiden ons dan ook voor op een plaat waarbij metal en klassiekere muzieksoorten elkaar vinden en versterken in een nieuwe muziekvorm als op albums van Hollenthon of Septicflesh.Lees verder ›
Tijd en zin om helemaal fucked up achtergelaten te worden na het beluisteren van een metalalbum? Dan zoek je best meteen Pyrrhon's nieuwste op, genaamd Abscess Time. Pyrrhon is een technisch deathmetalkwartet gevestigd in Brooklyn, New York. De groep, gevormd in 2008, bestaat uit zanger Doug Moore, gitarist Dylan DiLella, bassist Erik Malave en drummer Steve Schwegler. Pyrrhon bracht eerder dit jaar zijn vijfde album uit en duwde daarmee de grenzen weer wat verder weg in het deathmetalgenre. Waar Gorguts, Sadus, Sadist en Ulcerate nog enigszins normaal proberen te klinken is het bij Pyrrhon allemaal niet nodig. Na hun debuut in 2011 via Selfmadegod Records wisten we bij Zware Metalen al hoe laat het was, dat is er niet op verminderd. 'Wat gebeurt er in godsnaam nu weer?' Ik herhaal Heer Mike.Lees verder ›
Corona heeft ook positieve gevolgen, althans voor wie houdt van krankzinnigheid die deze uitdaging met zich meebrengt. Dit Nederlandse duo bracht niet lang geleden een EP uit via Tartarus Records en die moest ik natuurlijk hebben. Tartarus Records brengt naast shirts met roze poezen en groene cassettes erop ook echt cassettes uit en die zijn meestal pareltjes. Zo ook nu. All Are To Return is intens.Lees verder ›
Hallo weekend! Vandaag geven we volgende video’s vrij: Deep Purple, Birdflesh, Atimera, Ancst, Contrarian, Scarlet, Trident, Finntroll, Napalm Death, Oceans of Slumber, Spirit Adrift en Our Oceans. Lees verder ›
Hoog in de Alpen van Tirol is Maria op weg naar haar kerk, terwijl ze opgehouden wordt door muziek. De klanken van de muziek dringen haar oren binnen en voor ze het zelf door heeft staat ze te moshen en te headbangen op de klanken van Silius. De Oostenrijkse…Lees verder ›
Aarschot, de plaats waar menig trein stopt in de richting van bijvoorbeeld Leuven. En dan zitten we bijna in het centrum van België. Laat nu net uit dit stadje dit drietal, genaamd Vloed, komen. Deze band bestaat sinds 2018 en geeft een eerste teken van leven door middel van…Lees verder ›
Ages komt uit Zweden en met Uncrown zit de band aan zijn tweede langspeler. De debuutplaat, getiteld The Malefic Miasma, kwam uit in 2015. De twee heren, Olander en Beckman, hebben dus even flink de tijd genomen om een opvolger te schrijven en in te blikken. Het moet gezegd: het…Lees verder ›
De spanning werd de afgelopen dagen al gestaag opgebouwd via social media, en vandaag is de dag dat het goede nieuws naar buiten is gebracht: Macabre komt na bijna tien jaar met een nieuw album op de proppen. Carnival Of Killers zal via Nuclear Blast Records verschijnen en de datum staat gepland op 13 november. Vandaag zal tevens de eerste single van de langspeler verschijnen genaamd The Lake Of Fire. Het…Lees verder ›
Wat ligt er vandaag in de etalage te pronken? Warlung, Ayreon, Sólstafir, Steel Panther, Lik, Nachtblut, Marche Funèbre, Facing The Gallows en Vulturian.Lees verder ›
Tegenwoordig krijgt elk briesje, en elke storm een eigen naam. Ik stel voor om de volgende ijskoude gure poolwind Tsatthoggua te noemen. Een vernoeming naar deze Duitse BDSM-blackmetalband is wel op zijn plek. Ze zijn al een tijdje niet naar school geweest, want Hallelujah Messiah ademt old school. Dit album is een verzameling demotapes die een remaster hebben ondergaan. Dit materiaal komt vooral van een demotape genaamd Siegeswille. Nee, dat is niet dat album met die dwaze albumcover, dat is Hosanna Bizarre. Ene Gulnar van Norwegian Paranoic Abyss studios heeft de boel opnieuw gemastered. U wilt 1995 op uw bord? Hier.Lees verder ›
Dit is black metal uit de oertijd. Je weet wel, toen Venom en Celtic Frost net waren ontsproten en je echt je best moest doen een l.p. of cassette van één van deze bands te bemachtigen. Tegenwoordig noemen we dit ook wel blackened death. De muziek van Satan Worship klinkt iets strakker dan de voorbeelden destijds deden. Maar qua gitaarwerk en op vocaal gebied word je regelrecht naar begin jaren '80 teruggeworpen.Lees verder ›
Fans van Anathema en Steven Wilson, opgelet! Eupnea van Pure Reason Revolution is een absolute parel. De band rond Jon Courtney en Chloë Alper is terug, na bijna tien jaar, met een vierde langspeler.... Met een ongehoorde spanning pakt dit nummer je bij de keel en slaat je op vulgaire wijze op je zwakke plek. De actie neemt enkel toe na een kort synthesizerintermezzo en komt met een zware gitaarriff in James Bond-stijl om het vuile werk af te maken. Vervolgens zet de explosieve outro wat er van jou nog rest in brand, als een soort zuiveringsritueel. Absolute klasse...Lees verder ›
Post-hardcore speelt het Franse Fall Of Messiah volgens de omschrijving die ik aangeleverd krijg. De 'scene' voor deze muziek is nogal bezig geweest met een opmars de laatste jaren, met namen als AmenRa en Admiral's Arms. Maar denk daar vooral niet aan wanneer je deze plaat op zet. Fall of Messiah is een band die eigenlijk gewoon uitstekende screamo maakt.Lees verder ›
Leuk höör, weer zo'n band die een typerend geluid brengt. U mag raden welke band N.N.M. beïnvloedt. Neanderthal Nöise Machine is de debuut MLP van deze Duitsers. De band bestaat uit: Alimai (In League With Satan, Bestial Evil), Ace (Witchunter, Bestial Evil) en Bastard (Blasphemophagher, Ripping Death, Bestial Evil, ex-Baphomet’s Blood). Altijd leuk zo'n rijtje met bands, maar ik ken er geen enkele van.Lees verder ›
We breken de week met nieuwe clips. Hier zijn Meridian Dawn, Trauma, Shush – Hel (met Jason Evans van Ingested & Duncan Bentley van Vulvodynia) , Jo Below en Jupiterian. Enjoy. Lees verder ›
Elke mogelijkheid om op dit moment live bands te laten spelen wordt aangegrepen. De organisatie van Pitfest is uiterst creatief en laat vier formaties opdraven naar de vertrouwde locatie in Erica, namelijk Café The Spot. Het hele event is all-inclusive, wat betekent dat de bezoeker naast een t-shirt de hele dag voorzien is van een geserveerd drankje en er ook een maaltijd wordt verzorgd. In totaal zitten zestig geduldige mensen netjes op hun kruk te genieten van live muziek in combinatie met DJ-sets. De interactie met mensen thuis achter het scherm die de livestream volgen is voor de verandering best leuk maar voor de bezoekers is één ding belangrijk: harde live muziek. Dit wordt vol overtuiging aangeboden door Overruled, Burial Remains, Dead Loyalty en Teethgrinder. Fotograaf Frido Stolte kreeg een vaste plek toegewezen en kon zo zelf ook weer genieten.Lees verder ›
In elk gesprek over de hardst werkende brutal deathmetalbands van de laatste tien jaar - een gesprek dat je natuurlijk dagelijks voert - móet gewoonweg de naam Ingested vallen. Tussen het vele toeren door, trekken de Britten met Where Only Gods May Tread hun vijfde volplaat verticaal door je ruggenwervel. Een op zijn zachtst gezegd verrassend album, dat zomaar een keerpunt zou kunnen blijken. Lees verder ›
De band Magni is een door Clint Listing opgericht project om ideeën van zijn oude project As All Die en zijn liefde voor bands als Tenhi, Antimatter en Of the Wand and the Moon te combineren. Het eerste resultaat is een EP met zoals hij het zelf omschrijft ‘dark gothic folk met black metal’. Op papier een interessante combinatie, maar weet Magni ons met deze EP warm te maken voor een volledig album wat volgend jaar moet verschijnen? Nee, is het korte antwoord.Lees verder ›
